LOGINC-48 Jesell Akala ko okay na ako. Hindi totally, pero at least manageable na ngayon. Natutunan ko nang i-control ang sarili ko kung paano hindi tumingin sa kaniya. Natutunan ko rin kung paano ngumiti kahit masakit, kung paano magpanggap na wala na siyang epekto sa ’kin. Malapit ng matapos ang semester. Busy na ang lahat sa mga projects, exams at deadlines. "Jess, gusto mo sumama sa province namin?" isang araw nagkwentuhan kami nila Gillian. Tumingin ako kay Jazper. "Sasama ka ba?" tanong ko. Tumango siya. "Tara game ako r'yan," sagot ni Jazper. Nagkasundo kami after ng clearance ang alis naman. Tiyak naman na papayagan ako ni mommy at daddy dahil sina Gillian naman ang kasama ko. Isa pa para makapag-relax saglit sa dami naming project nitong nakaraan araw. May kakaiba akong napansin sa aking sarili. Noong una, akala ko pagod lang ako. Madalas akong hilo, minsan nasusuka ako kahit wala namang dahilan. Nawawalan din ako ng ganang kumain lalo na sa umaga. Mas gusto ko pa
C-47 Jeselle Hindi ko alam kung paano ko nagawang mag-move-on pero siguro dahil wala naman akong choice kung hindi iyon ang gawin ko. Dahil nauunawaan ko ang mommy at daddy ko. Humingi rin ako ng sorry sa daddy ko dahil minasama ko sila. Kung tutuusin nag-aantay lang ang dad magtapat ako sa kaniya dahil napapansin na n'ya dati pa. Kaya nga raw ayaw n'yang mag-aral ako sa school ni Seven. Dahil malaki ang tiwala ni daddy sa akin pumayag siya. Ayaw niya raw na higpitan ako pero ang bata ko pa raw mapusok na sa pag-ibig. Lumipas ang mga araw na hindi ko kinakausap si Seven. Ilang beses kasi s'yang nag-try pero hindi ko pinagbigyan ayon sumuko rin si Seven. Para bang sa isang iglap, binura namin ang isa’t isa sa buhay namin. Mahirap umiwas dahil iisa lang naman ang campus namin ni Seven at parang sinasadya ng tadhana na lagi kaming magkasalubong sa hallway, sa canteen, o kahit sa labas ng classroom. Ewan anong ginagawa n'ya bakit nagagawi pa sa building naming. Nagtagumpay ako
C-46 Jeselle Kinabukasan parang wala lang nangyari. Gano'n lang ang gusto kong isipin. Pero ang totoo bawat galaw ko, ay mabigat iyon sa akin. Parang may kulang pero masasanay rin ako kahit kasi hindi ko aminin iyong kulang na hinahanap ko ang pagsundo ni Seven tuwing umaga. Hinahanap ko ngayon ang pag-aabang n'ya sa akin para isabay ako pumasok. Tahimik ang byahe patungo sa university. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana ng kotse habang sunod-sunod na dumadaan ang mga pamilyar na kalsada. Dito kami madalas dumaan ni Seven. Dito siya humihinto para bumili ng burger ko kapag naglalambing ako sa kaniya nagugutom ako. Saglit s'yang hihinto para sabay namin kainin ang binili niya. Dito kami nagtatawanan sa mga walang kwentang bagay habang nagbabiyahe kami. Malakas siyang mang-asar kapag nasa mood at kapag ako naman mas malala pa ang pang-a-asar ko sa kaniya. “Ms. Jeselle, malapit na po tayo,”sabi ng driver ko. akala niya yata nakatulog ako. May sarili na kaming driver ni Lay
C-45 Jeselle Hindi ko alam na lumabas din pala agad si Seven, pagkalabas ko ng office ni daddy. Habang naglalakad ako sa living room para magtungo sa k'warto ko. Narinig ko ang boses niya hinabol ako at tinawag n'ya ako. Para saan pa okay na nakausap na kami ni daddy, at siya na rin ang nagsabi na ito ang tama putulin ang relasyon namin kaya iyon din ang ibibigay ko sa kanya. “Jeselle, wait may sasabihin pa ako," saad n'ya. Suminghap ako pagkatapos huminto ako para pakinggan kung anong sasabihin nya. Bwisit, mapanakit talaga ang gagong ito hinabol pa ako. Pero hindi ako lumingon inantay lang na magsalita siya. Nang wala naman s'yang imik. Ako na ang nagsalita. Kakaurat lang wala naman pala sasabhin hinabol pa ako. “Kaya mo ‘yan at please lang 'wag mo na akong sundan kung may hiya ka pa sa akin,” mariin kong bulong ko. Hindi ko alam kung para sa kanya o para sa sarili ko tapos tuluyan na akong umalis. Pagpasok ko sa kwarto ko. At saka ko lang pinakawalan lahat. Umupo ako
C-44 Jeselle Pagpihit ko ng pinto tipid akong napangiti. Kita ko agad si dad, dahil tapat naman ng pinto ang working table niya kaya makikita kaagad kahit na hindi pa nakapasok sa loob ng office n'ya. Seryoso nakaupo si daddy sa working table niya habang si mommy nakatayo sa gilid n'ya. Napangiti pa rin ako para matakpan ang kaba ko ngayon. “Pasok ka anak,” wika ni mommy nakangiti rin siya sa akin iyon lang halata malungkot si mommy. Sa daddy ko lang ako natatakot dahil walang kangiti-ngiti sa labi n'ya habang nakatingin sa akin. Nang tuluyan akong makapasok natigilan ako dahil naroon si Seven. Nanlaki ang aking mata dahil putok ang labi n'ya saan niya iyon nakuha? Wala iyon dugo ngunit sariwa pa iyon parang ngayon lang iyon bakas ng suntok. Not sure ganito kasi ang tama kapag nasuntok. Naninikip ang dibdib ko. Kahit naman inaway ko siya kanina, lingid sa kaalaaman n'ya naaawa ako sa itsura n'ya ngayon. Parang hindi lang sa labi n'ya ang tama maging sa sikmura kasi nakahawak siya
C-43 Jeselle “Kuya, daanan na lang po natin si Layvee sa school n'ya,” saad ko sa driver namin pagkatapos ay lumingon ako para silipin kung nandoon pa si Seven. Ang bilis naman n'ya makaalis wala na siya agad roon kaya lihim akong nalungkot. Anong aasahan ko susundan ako inaway ko kasi dahil stress lang talaga ako kay Sabine at sa narinig na chismis sa canteen. Tatawagan ko naman siya mamaya pag-uwi ko dahil kakausapin ko rin siya na maglie-low muna kami pansamantala lang. Habang binabagtas ko patungo sa school ni Layvee. Bigla ko na lang namalyan na may mainit na pala na luha pumatak sa pisngi ko. Nasasaktan kasi ako para kay Seven. Ngunit ito ang nararapat para sa amin para sa lahat. Iiwasan ko na muna siya habang may saltik pa ngayon si Sabine. Kapag naman nalaman na nina daddy at mommy, about sa amin ni Seven. Wala naman akong dapat ikahiya dahil naghalikan lang naman kami ni Seven. Hindi rin kami magpinsan at lalong hindi ko siya kamag-anak, kaya nga sabi ko kay Sabine. Buka
Jae-young Paglabas ko ng CR. Nagpaalam na siya sa kausap. Humarap sa akin pinasadahan ako ng tingin. Tinaasan ko ng kilay kasi kung makatitig akala mo tutunawin niya ako. "Sino pala ang tumatawag, Dong?" kaswal ko lang na sabi. Aba't bakit niya ako taasan ng kilay niya may duda siya nagselos ak
Ishmael pov (part 01) “Dong saan ka pupunta?” naulinigan ko pa saad ng Misis ko ngunit hindi ko lang siya pinansin tuloy-tuloy lang ang lakad ko palapit sa pinto. Nang makarating ako ng pinto. Nakangiti akong mag-isa. Tang ina, nababaliw na yata ako sa pagmamahal ko sa asawa ko. Fvck! Mahal ako
Jae-young Napalunok ako ng pagdikitin niya ang noo namin habang hinahaplos niya ang labi ko gamit ang daliri niya. Hindi ko sinasadyang gumalaw ako. Napaungol siya, nanlaki ang aking mata ng maramdaman ko ang kaniya. Waah ang tigas naman noon parang nahihirapan huminga si Dodong Ishmael. Iyon ba
Ishmael pov (part 2) "Mang Pedring, kumusta po kayo?" wika ko tinapik ko siya sa balikat niya. “Maayos lang, hijo,” magalang n'yang tugon sa 'kin. “Sinundo niyo pa po talaga ako, pupunta naman po talaga dahil may tawag at text ka," saad ko natawa ako dahil may sasakyan pa dala ang Mang Pedring







