LOGINJeselle C—23 “Mommy, diba rito matutulog sina Tito Ishmael?” tanong ni Layvee nang nasa hardin na kami inaayos ang mga table at mga pagkain. Kumunot ang noo ko sa bigla-bigla na tanong nitong kapatid ko. Ano naman kaya ang naisip nitong ni Layvee. Kung ano na lang maisip tsk. “Oo daw anak, bakit mo pala tinatanong?" tugon ni mommy sa kaniya. “Sabi ko po kasi kay Jeselle, mag-swimming kami isasama namin si Apple Grapes at ibang mga pinsan. Girls bonding," ani Layvee. "Iyon lang ba? Akala ko kung ano na. Pwede rin naman anak. H'wag lang kayo magtagal, kasi madaling araw ang uwi ng mga Tito niyo kasi may pasok ang mga pinsan niyo.” “Hanggang ten lang po kami kasi may pasok din naman kami mommy,” sagot n'ya nakikinig lang ako. "Ikaw Jeselle anak napansin ko masyado kang tahimik. May sakit ka ba, hija? Sabihin mo lang okay lang naman na hindi ka bumaba," aniya pinagmasdan ako ni mommy sa mukha ko. "Okay lang po mommy," tipid kong sagot sa kaniya. "Napansin ko rin hindi
C-22 Jeselle "Mahal!" Natigilan ako nang maulinigan ko ang boses ni Seven, pagbaba ko ng kotse. Naramdaman ko mabilis s'yang lumakad kaya inantay ko na lang, dahil mahahalata n'ya lalo, kung tatakbo ako at magmumukha naman ako n'yang shunga kung tatakbo ako para lang iwasan siya. Naabutan niya na ako kaya hindi na ako makaiiwas sa kaniya. "Hi, magkasunuran lang tayo hehe," saad ko para hindi niya halata na sinadya ko hindi ako nag-reply sa kaniya. Nag-chat kasi ito isasabay niya raw ako, hindi lamang ako nag-seen para may alibi ako kung sakaling ma-corner n'ya at ito na nga kagaling talaga n'ya tumiming. "Talagang inagahan mo?" seryoso at halatang napikon na ito. Nagsalubong din ang kilay nito at deretso lang akong pinagmamasdan. "Hindi mo talaga ako nireplayan para may dahilan ka kung maabutan kita," sabi n'ya may halong lungkot sa mata n'ya. "Ha? H-hindi pa talaga ako nag-check ng mga chat at text sa akin," deresto ko rin na sagot sa kaniya. Dumilim ang mukha niya. "
C-21 Jeselle Makulit pa rin talaga ito. Ginagawa ko naman lahat ng magagawa ko para makaiwas sa kaniya. Gaya nito natanaw ko siya sa hallway. Wala kaming professor ngayon last subject na, kaya maraming lumabas sa classroom. Lumabas din ako patungo lang nang canteen pero nang makita ko si Seven. Bumalik na lamang ako para hindi kami magpang-abot. Nagtaka pa ang dalawa na wala akong bitbit na sitsirya dahil iyon ang paalam ko sa kanila kaya ako lumabas kanina. "Maraming tao?" "Nagbago ang isip ko hindi ko kasi kayo kasama." Pero kitang-kita ko mayroon pa duda itong dalawa, hindi ko na lang pinansin dahil dinukot ko na sa bulsa ng uniform ko ang phone ko para maglibang-libang na lang. Ten minutes na ako nakabalik. May pumasok na professor. Akala ko iyon na ang magtuturo pero hindi, dahil binigyan lang kami ng assignment pagmatapos daw namin isulat. Maari na raw kaming umuwi kaysa pakalat-kalat na lang sa hallway. Katatapos ko lang magsulat inaayos ko na ang backpack ko na
C-20 Jeselle "Good morning po mommy, daddy," mabilis ko silang nilapitan para humalik sa pisngi nila dahil paalis na ako. Kababa lang nila dalawa sa hagdan at ako naman palabas na ng mansyon maaga aalis para pumasok. Humagikhik ako dahil napaawang ang labi ni mommy sabay pinasadahan niya ako ng tingin, at pagkatapos nagtagal sa mukha ko ang titig niya tila sinasabi nakabihis na ako. Ngumiti lamang ako dahil nakagugulat naman talaga itong maaga ko pag-alis. Kasi alas-siyete naman talaga ako ng umaga umaalis ng bahay. Pero ngayon ten minutes pa before six ng umaga lalayas na. "Aalis ka na?" nakakunot noo na tanong ni daddy sa akin nagtataka talaga kasi wala pa ala-sais ng umaga aalis na ako. "Oo nga anak napaka aga pa. Saglit, nag-almusal ka na ba, Jeselle? Sobrang aga mo gumising, anak. Iyong kakambal mo nga tulog pa," wika ni mommy nagulat din. "Ahehe...opo mommy . Sinadya ko po talaga ng maaga kasi may need akong i-research sa library, kaya kailangan po maaga ako ngayon,"
C-19 Jeselle Binato ko ng unan ang kapatid ko nang hindi sumunod sa akin. Ako lang ang bumangon samantala siya nakahiga pa rin. Aba't pumikit pa, kaya dinampot ko ang unan ko pabiro kong pinalo sa mukha n'ya ayon dumilat ang maldita kong kakambal. Nang sinamaan ko siya ng tingin nagtaas siya ng kamay. "Hindi lalaban," sagot nito habang malakas na tumatawa. "May balak ka bang magtambay na lang sa k'warto ko? Okay lang naman dito ka muna gusto ko muna nagpakita kina mommy," saad ko tumalikod na rin sa kaniya. "Aba may topak nga ang kambal ko," sagot ni Layvee Kim pero bumangon na rin nauna pa nga sa akin makarating sa pinto. Saktong nakaakyat na si mommy nakita n'ya kami. Mabilis s'yang lumapit sa amin. “Tamang-tama lumabas na kayong magkapatid. Anak, Jess. Mayroon pinadalang ulam ang Lolo Alvin mo. Pinainit ko nakahanda na iyon. Mga anak, sa dining table na kayo tumuloy tatawagin ko lang ang daddy niyo.” “Sige po mommy,” lumapit din ako sa kaniya at saglit s'yang niyakap.
C-18 Jeselle Tinatamad akong bumangon dahil napipikit na ako ngunit mayroon sunod-sunod text na pumasok sa phone ko. Kaya saglit akong bumangon baka si mommy at importante ang sinabi. Muli rin naman ako bumalik sa kama doon ko na babasahin dahil masakit talaga ang puson ko hindi ko matagalan tumayo. Nang makita ko si Kuya Seven ang nag-text lumabo ang aking mata dahil naiiyak ako sa mga text n'ya. "Isasabay pa rin kita pagpasok at ihahatid pauwi. Jeselle, sana walang magbago 'wag mo akong itaboy please," nakikiusap n'yang sabi. Bwisit naman talaga itong De Paz na ito napaka kulit. Lalo s'yang mahihirapan kapag lagi n'ya akong kasama. Maganda siguro iwasan ko na lang siya habang maaga pa. Para sa kaniya rin iyon para makalimutan niya ako. "Kaya mo ba mag-isa ka lang d'yan? Nasa baba lang ako kung may kailangan ka tawagin mo lang ako," text ulit nito. Tsk tigas ng ulo ayaw ko mag-reply. Bakit kasi hindi na lang siya umuwi sa bahay nila. Akala ko umuwi na iyon nagtatambay pa
Jae-young Maya-maya naging okay na rin ako pero grabe ang pamumugto ng mata ko. Halos hindi ako makadilat napangiwi ako mahapdi rin ang mata ko. “Manang Salvacion. Aakyat po muna ako sa k'warto. Doon ko na lang po itutuloy ang pahinga ko,” tugon ko sa kaniya. “Hindi ka pa kumain,” nag-alala n'
Jae-young Alam ko kung saan ang apartment niya dahil binanggit ni Ishmael sa akin. Baka naroon siya kaya roon kami pupunta. Gusto ko rin makita si Seven. Baka umiiyak na iyon ngayon kaya pupuntahan ko apartment niya. Bumalik si Loleng dala ang tray puno ng pagkain. Ang Manang Salvacion talaga, s
Ishmael pov Nakapikit pa ako nang bigla kong maalala hindi pa pala ako nag-reply sa Mamang Salvacion. Ni isa sa text n'ya na bago, ay wala pa akong nireplayan. Iyon na ang last sumagot ako sa tawag ni Manang Salvacion, ng oras ng meeting ng sabihin nasa Villa ang kapatid ng asawa ko at mayroon dal
Jae-young “Dong, tawagan mo pala sina Gener at Zosimo. Mauna na sila kasi sa kotse mo naman tayo sasakay diba?" “Pinauwi ko na sila wife, kanina pagdating namin nila Bruno at Maru galing sa presinto," “Ah okay bakit hindi mo naman sinabi," naisagot ko na lamang sa kaniya. Habang naglalakad







