MasukTAHIMIK na ibinaba ni Mikael ang tingin bago tuluyang naupo sa pinakadulong upuan ng conference table. "Please, everyone. Continue." Isa-isang naupo ang lahat. Samantakang nanatiling tahimik si Marikit. Ni isang beses ay hindi niya nilingon ang lalaki. Narinig lamang niya ang malamig ngunit mahi
TAHIMIK ang buong sala matapos marinig ang tanong ni Mrs. Ramirez. "So tell me... what were you thinking back then?" Sandaling natigilan ang lahat habang nakatingin kay Mikael. Samantalang hindi naman agad sumagot ang lalaki kaya si Doña Esperanza na ang marahang nagsalita. "Mikael wasn't as m
MAKALIPAS ang halos labinlimang minuto, dumating ang driver ni Professor Kent. Tahimik na sumakay si Marikit at ibinigay ang address ng Ramirez Mansion. Rush hour na noon kaya halos isang oras silang naipit sa mabigat na trapiko bago tuluyang makarating. Pagkababa niya ng sasakyan ay nagpasalama
SA HULI... Dahan-dahang ibinaba ni Professor Kent ang kamay na nakahimpil sa doorbell. Hindi na siya kumatok, at tahimik na lang siyang tumalikod at bumalik sa unit nila Andrea. Pagpasok niya sa loob, agad siyang napansin ng kapatid. "Kuya?" tanong ni Andrea. "Ang bilis mo namang bumalik. Hind
MAHIGPIT na napakuyom ang kamao ni Marikit. Punong-puno na ng emosyon ang boses niya. "Why?" Tahimik naman siyang tinitigan ni Mikael bago ito sumagot. "I'm giving you two choices..." Mababa ang boses nito, kalmado, perl bawat salitang lumalabas sa bibig nito ay parang unti-unting dumudurog sa n
SAMANTALA, bandang alas-dos nang matanggap ni Marikit ang medical report ni Mithi. At sa awa ng Diyos, ay wala namang nakitang kakaiba sa anak, bukod sa kailangang bantayan ang ilang allergy nito. Kasabay niyon, ay nakatanggap din si Marikit ng tawag mula kay Professor Kent at pinapapunta siya sa
NANG marinig iyon mula sa anak ay napatingin si Mikael kay Marikit, ngunit hindi siya nilingon ng babae. Sa halip ay bumaling ito kay Mithi. "Sweetheart, tapos ka na bang kumain?" malambing na tanong ni Marikit. Agad namang tumango ang bata. "I'm full." Bahagyang ngumiti si Marikit. Kumuha siya n
BAHAGYANG pumangit naman ang ekspresyon ni Aling Lydia dahil sa sinabi ni Marikit. "Ano pong kinalaman niyan sa inyo, Miss Mari?" mataray naman nitong sagot. "Mas malapit pa rin ang relasyon ko kay Miss Mimi kaysa sa isang outsider na katulad mo." Pero nanatiling kalmado si Marikit. Dahil mukhang
TAHIMIK na pinagmasdan ni Marikit ang papalayong pigura ni Aling Lydia. Hindi na siya nagulat. Kahit kailan ay hindi na talaga nagbago ang matandang iyon. Noon pa man ay marami na itong nasabi tungkol sa kanya. Marami ring pagkakataong basta na lamang ito bumubuo ng sariling kuwento nang hindi alam
MARAHANG yumuko si Mithi at muling pinagmasdan ang drawing. Mahigpit nitong niyakap ang hawak na colored pencils bago marahang sumagot. "Because I don't know what Mommy looks like." Napatigil si Marikit. Simple lamang ang sagot ng bata, pero para iyong matalim na kutsilyong dumiretso sa kanyang pu







