ログインSANDALING magkahinang ang kanilang mga mata, at ilang segundo ring walang nagsalita. Ngunit si Professor Kent ang unang umiwas ng tingin. Bahagya siyang ngumiti, saka natural na ibinalik ang atensyon sa monitor. "I'll send you the complete report later," mahinahon nitong sabi. "You can review it w
NANATILI si Marikit sa academy. Sa araw na iyon, classroom presentation lamang ang speech ni Mithi. Ilang linggo pa bago ang school-wide competition. Tahimik silang naupo ni Mikael sa pinakahuling hanay ng silid-aralan. Hindi sila nag-usap.NMistula silang dalawang estrangherong nagkataong magkatabi
EARLIER... Nang mapansin ni Professor Kent matagal na siyang naghihintay, ipinasya niyang lumabas ng kotse. Inakala niyang baka hindi pa tuluyang nakakatulog si Mithi at ayaw niyang istorbohin si Marikit, kaya nag-decide siyang wag nang tumawag. Ilang minuto pa muna siyang naghintay. Hanggang sa
NAROON pa rin si Marikit sa gilid ng kama. Tahimik niyang pinagmasdan ang mahimbing na tulog ni Mithi. Mayamaya ay marahan niyang hinaplos ang noo ng bata bago yumuko at hinalikan ito. Nanatili pa siya roon nang ilang minuto. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang tumayo at pumasok sa walk-in closet.
NARINIG ni Marikit ang malambing na boses ng bata kaya kusa siyang napangiti. "Auntie will be a little late tonight," malumanay niyang sabi. "If you get sleepy, you should sleep first." Agad namang umiling si Mithi. "No. I'll wait for you. I want to sleep beside you." Araw-araw na kasi, si Mariki
NANG marinig ang bid ni Celine ay awtomatikong lumamig ang mukha ni Marikit. Dahan-dahan siyang napalingon, at nagtagpo ang mga mata nila. Halatang may bahid ng panunukso ang ngiti sa labi ni Celine. "I'm sorry, Miss Mari," kalmado nitong sabi. "I like this pendant too. And when I want something
MAKALIPAS ang ilang minuto ay dahan-dahang ibinagsak ni Marikit ang kanyang mga kamay sa magkabilang gilid ng katawan. Napasandal siya sa driver's seat at ipinikit ang mga mata. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nanatiling ganoon. Tanging ang mabilis na tibok ng kanyang puso lamang ang mali
PAGKATAPOS ng lecture ay sinalubong si Marikit ng university president sa labas ng lecture hall. Sunod-sunod ang naging papuri nito sa kanyang pagtuturo. "Magaling ka, Miss Mari," nakangiting saad nito. "May pagkakahawig ang teaching style mo kay Professor Kent." Bahagyang ngumiti si Marikit. "Is
MARAHANG yumuko si Mithi at muling pinagmasdan ang drawing. Mahigpit nitong niyakap ang hawak na colored pencils bago marahang sumagot. "Because I don't know what Mommy looks like." Napatigil si Marikit. Simple lamang ang sagot ng bata, pero para iyong matalim na kutsilyong dumiretso sa kanyang pu
NAPATINGIN si Celine kay Marikit at bahagyang ngumiti. "Miss Mari, you're here." Ang tono nito ay kaswal, ngunit hindi nakaligtas kay Marikit ang paraan ng pagkakasabi nito. Para bang isa itong housewife na sumasalubong sa isang bisita sa sarili nitong tahanan. Hindi naman agad nagsalita si Marik







