ANMELDENSANDALING magkahinang ang kanilang mga mata, at ilang segundo ring walang nagsalita. Ngunit si Professor Kent ang unang umiwas ng tingin. Bahagya siyang ngumiti, saka natural na ibinalik ang atensyon sa monitor. "I'll send you the complete report later," mahinahon nitong sabi. "You can review it w
NANATILI si Marikit sa academy. Sa araw na iyon, classroom presentation lamang ang speech ni Mithi. Ilang linggo pa bago ang school-wide competition. Tahimik silang naupo ni Mikael sa pinakahuling hanay ng silid-aralan. Hindi sila nag-usap.NMistula silang dalawang estrangherong nagkataong magkatabi
EARLIER... Nang mapansin ni Professor Kent matagal na siyang naghihintay, ipinasya niyang lumabas ng kotse. Inakala niyang baka hindi pa tuluyang nakakatulog si Mithi at ayaw niyang istorbohin si Marikit, kaya nag-decide siyang wag nang tumawag. Ilang minuto pa muna siyang naghintay. Hanggang sa
NAROON pa rin si Marikit sa gilid ng kama. Tahimik niyang pinagmasdan ang mahimbing na tulog ni Mithi. Mayamaya ay marahan niyang hinaplos ang noo ng bata bago yumuko at hinalikan ito. Nanatili pa siya roon nang ilang minuto. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang tumayo at pumasok sa walk-in closet.
NARINIG ni Marikit ang malambing na boses ng bata kaya kusa siyang napangiti. "Auntie will be a little late tonight," malumanay niyang sabi. "If you get sleepy, you should sleep first." Agad namang umiling si Mithi. "No. I'll wait for you. I want to sleep beside you." Araw-araw na kasi, si Mariki
NANG marinig ang bid ni Celine ay awtomatikong lumamig ang mukha ni Marikit. Dahan-dahan siyang napalingon, at nagtagpo ang mga mata nila. Halatang may bahid ng panunukso ang ngiti sa labi ni Celine. "I'm sorry, Miss Mari," kalmado nitong sabi. "I like this pendant too. And when I want something
At sa murang isip ni Marikit noong mga panahong iyon, para siyang nakakita ng anghel. Hindi niya maintindihan kung paano maaaring magkaroon ng ganoong kaguwapong lalaki sa totoong buhay. Pagkatapos no’n ay halos lutang na siyang umuwi araw-araw. At si Raiko ang unang nakapansin. Wala itong tigil sa
Pero ngayon, parang may maliit na liwanag na muling sumindi sa madilim niyang mundo. “Mari?” nagtatakang tawag ni Stella. “Anong sabi?” Bahagyang napangiti si Marikit sa unang pagkakataon matapos ang buong araw. “Professor Kent invited me,” mahina ngunit mas buhay na saad niya. “May imi-meet daw
Tahimik na napatingin si Matthew kay Marikit bago marahang nagsalita. “Okay ka lang ba after yesterday?” Bahagyang natigilan si Marikit bago marahang tumango. “I’m fine,” mahinahon niyang sagot. “Hindi rin ako nakapagpasalamat kahapon.” Tumango lamang si Matthew. Ngunit hindi na rin nagtagal p
BAHAGYANG natigilan si Mikael nang makita ang itsura ni Marikit. Basa ng tsaa ang buhok at damit nito habang namumula ang balat sa gilid ng leeg at pisngi. Ngunit mabilis ding naging malamig muli ang ekspresyon ng lalaki. “Mom,” mababa nitong saad habang bumababa ng hagdan, “what happened?” Agad







