ログインTAHIMIK na ibinaba ni Mikael ang tingin bago tuluyang naupo sa pinakadulong upuan ng conference table. "Please, everyone. Continue." Isa-isang naupo ang lahat. Samantakang nanatiling tahimik si Marikit. Ni isang beses ay hindi niya nilingon ang lalaki. Narinig lamang niya ang malamig ngunit mahi
TAHIMIK ang buong sala matapos marinig ang tanong ni Mrs. Ramirez. "So tell me... what were you thinking back then?" Sandaling natigilan ang lahat habang nakatingin kay Mikael. Samantalang hindi naman agad sumagot ang lalaki kaya si Doña Esperanza na ang marahang nagsalita. "Mikael wasn't as m
MAKALIPAS ang halos labinlimang minuto, dumating ang driver ni Professor Kent. Tahimik na sumakay si Marikit at ibinigay ang address ng Ramirez Mansion. Rush hour na noon kaya halos isang oras silang naipit sa mabigat na trapiko bago tuluyang makarating. Pagkababa niya ng sasakyan ay nagpasalama
SA HULI... Dahan-dahang ibinaba ni Professor Kent ang kamay na nakahimpil sa doorbell. Hindi na siya kumatok, at tahimik na lang siyang tumalikod at bumalik sa unit nila Andrea. Pagpasok niya sa loob, agad siyang napansin ng kapatid. "Kuya?" tanong ni Andrea. "Ang bilis mo namang bumalik. Hind
MAHIGPIT na napakuyom ang kamao ni Marikit. Punong-puno na ng emosyon ang boses niya. "Why?" Tahimik naman siyang tinitigan ni Mikael bago ito sumagot. "I'm giving you two choices..." Mababa ang boses nito, kalmado, perl bawat salitang lumalabas sa bibig nito ay parang unti-unting dumudurog sa n
SAMANTALA, bandang alas-dos nang matanggap ni Marikit ang medical report ni Mithi. At sa awa ng Diyos, ay wala namang nakitang kakaiba sa anak, bukod sa kailangang bantayan ang ilang allergy nito. Kasabay niyon, ay nakatanggap din si Marikit ng tawag mula kay Professor Kent at pinapapunta siya sa
--- MABILIS na lumipas ang mga sumunod na araw. Unti-unti nang bumubuti ang kondisyon ni Marikit. Nakakabangon na siya mula sa kama at nakakalakad na rin nang kaunti sa loob ng kanyang suite. Gayunpaman, hindi pa rin siya maaaring ma-discharge. Kailangan pa rin siyang manatili sa ospital para sa ka
SA MISMONG sandaling iyon... Bahagyang gumalaw ang mga daliri ni Marikit kaya napatigil si Stella. Akala niya noong una ay namalikmata lamang siya. Ngunit makalipas ang ilang segundo, muli niyang nakita ang bahagyang paggalaw ng kamay ng dalaga. "Marikit?" Agad siyang tumayo mula sa kanyang inuup
--- TAHIMIK na lumipas ang natitirang gabi. Matapos matiyak na ligtas na si Marikit, isa-isang nagpaalam sina Professor Kent at Danica. "Magpahinga muna siya," mahinahong sabi ni Professor Kent habang nakatingin sa pintuan ng suite. "Babalik na lang kami pagkatapos ng ilang araw." Tumango naman s
NAPASINGHAP si Marikit sa sobrang sakit at agad siyang napahawak sa kanyang tiyan. Nanginig ang kanyang mga daliri.NPakiramdam niya ay may kung anong humihila sa kanyang puson mula sa loob. "M-Mama Stella.." Sa mga sandaling iyon ay bumukas ang pinto ng silid. May hawak na tray si Stella na may ma







