ANMELDENSANDALING magkahinang ang kanilang mga mata, at ilang segundo ring walang nagsalita. Ngunit si Professor Kent ang unang umiwas ng tingin. Bahagya siyang ngumiti, saka natural na ibinalik ang atensyon sa monitor. "I'll send you the complete report later," mahinahon nitong sabi. "You can review it w
NANATILI si Marikit sa academy. Sa araw na iyon, classroom presentation lamang ang speech ni Mithi. Ilang linggo pa bago ang school-wide competition. Tahimik silang naupo ni Mikael sa pinakahuling hanay ng silid-aralan. Hindi sila nag-usap.NMistula silang dalawang estrangherong nagkataong magkatabi
EARLIER... Nang mapansin ni Professor Kent matagal na siyang naghihintay, ipinasya niyang lumabas ng kotse. Inakala niyang baka hindi pa tuluyang nakakatulog si Mithi at ayaw niyang istorbohin si Marikit, kaya nag-decide siyang wag nang tumawag. Ilang minuto pa muna siyang naghintay. Hanggang sa
NAROON pa rin si Marikit sa gilid ng kama. Tahimik niyang pinagmasdan ang mahimbing na tulog ni Mithi. Mayamaya ay marahan niyang hinaplos ang noo ng bata bago yumuko at hinalikan ito. Nanatili pa siya roon nang ilang minuto. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang tumayo at pumasok sa walk-in closet.
NARINIG ni Marikit ang malambing na boses ng bata kaya kusa siyang napangiti. "Auntie will be a little late tonight," malumanay niyang sabi. "If you get sleepy, you should sleep first." Agad namang umiling si Mithi. "No. I'll wait for you. I want to sleep beside you." Araw-araw na kasi, si Mariki
NANG marinig ang bid ni Celine ay awtomatikong lumamig ang mukha ni Marikit. Dahan-dahan siyang napalingon, at nagtagpo ang mga mata nila. Halatang may bahid ng panunukso ang ngiti sa labi ni Celine. "I'm sorry, Miss Mari," kalmado nitong sabi. "I like this pendant too. And when I want something
TAHIMIK na napatingin si Professor Kent kay Marikit. Sa ilang sandali ay wala itong masabing salita upang pagaanin ang loob ng babae. Ilang sandali pa ay marahang nagsalita si Marikit. "By the way, darating si Raiko mamaya." Bahagyang napataas ang kilay ni Kent. "Nalaman niya ang tungkol sa akside
MATIIM na tinitigan ni Mikael ang babae sa kanyang harapan. "Confident ka talaga sa sarili mo, Miss Mari?" Bahagyang umangat naman ang sulok ng labi ni Marikit. "Pero mas confident ka pa rin sa sarili mo, Mr. Altaverde,” patutsada naman niya. Pero nanatiling malamig lang ang ekspresyon ni Mikael.
SAMANTALA, sa corridor sa labas ng private suite, tahimik na nakaupo ang yaya habang nagbabantay. Ilang sandali pa ay may narinig itong papalapit na mga yabag. Agad itong tumayo. Pag-angat nito ng tingin ay nakita nito ang isang matangkad na lalaki na papalapit sa direksyon ng silid. Magalang itong
BAHAGYANG napakurap si Marikit. Mukhang nalaman na rin nito ang nangyari. "I'm okay now," mahinahon niyang sagot. "Minor injury lang naman. Kailangan ko lang magpahinga nang kaunti." Ngunit tila hindi kumbinsido si Raiko. "Paano ka naman naaksidente nang ganoon na lang?" Sandaling natahimik si Ma







