Se connecterChapter 108 Ang makasaysayang Cathedral ng Maynila ay puno ng isang magarbo, walang kapantay, at walang kasingsaya na selebrasyon ngayong araw. The massive structure was adorned with thousands of imported white orchids, cascading crystal chandeliers, and a red velvet carpet that stretched from the grand wooden entrance straight to the golden altar. Ang bawat sulok ay pinaligiran ng daan-daang lokal at internasyonal na mamamahayag, habang ang mga naglalakihang high-definition television cameras ay kasalukuyang nakatutok para i-broadcast ang kasal na ito nang live sa buong bansa at sa iba't ibang bahagi ng mundo. Kilalang mambabatas, foreign diplomats, at matataas na opisyal ng militar ang nakaupo sa mga unahang linya ng mga upuang kahoy, lahat ay naghihintay sa pinaka-inaabangang pag-iisang-dibdib ng Pangulo at ng kanyang totoong First Lady, pero sa harap ng altar, hindi maipaliwanag ang ambiance na umiikot doon. Nakakatawa man na isipin pero may isang taong abot-abot ang kaba at tumi
KABANATA 107Ang magarang presidential convoy ay dahan-dahang pumasok sa malawak na tarangkahan ng Malacañang Palace sa ilalim ng maliwanag na sikat ng araw. The armored limousines were surrounded by hundreds of elite presidential guards, but outside the iron fences, the roads were packed with millions of ordinary citizens waving flaglets and crying tears of joy. Hindi lamang si Selene at ang kambal na sina Elara at Dwight ang kasama sa pagbabalik na ito. Sa loob ng sasakyan, katabi ni Selene ang kanyang matandang ina na kasalukuyang nakasuot ng simpleng mamahaling damit kahit na may benda pa sa ulo at ang kanyang Tiyo Carding na may benda pa rin sa ulo pero bakas ang labis na galang at kaba sa mukha habang pinagmamasdan ang naglalakihang pader ng palasyo.Kahapon lang din ay dinakip ang lahat ng kasama ni Juancho sa mga masamang plano, pati na ang mga nambugbog sa kanyang mga magulang, at siniguro ni Hudson na habambuhay na makukulong ang mga iyon."Selene, anak... parang panaginip n
Chapter 106The structural walls of the palace grounds, which were supposed to protect the newly sworn-in leader, had officially turned into a massive, inescapable trap. Habang ang labas ng mga tarangkahan ay patuloy na dinaluyong ng libu-libong nagpoprotestang mamamayan na isinisigaw ang pangalan ni Hudson, ang loob naman ng palasyo ay puno ng tensyon na nakatago sa tahimik na mga pader.Juancho was sitting behind the massive desk inside the presidential executive office, his hands trembling slightly as he reviewed the collapsing economic market files. Sa tabi ng bintana ay nakatayo si Victoria, her face pale with intense frustration as she looked at the chaotic crowds outside."Where is the military defense, Juancho?!" Victoria snapped, her sophisticated voice cracking with panic, "Why are the generals not clearing the streets?! My son is supposed to be the protected heir, but we look like prisoners in this palace!"Before Juancho could even formulate an answer, the double doors of
Chapter 105 Matapos ang madamdamin na pagtatapat ni Dra. Amelia Cristobal, tila may isang dambuhalang makina na muling nabuhay sa loob ng pagkatao ni Hudson. Para siyang isang aparato na nai-full charge lalo na ngayon na totoong nag-iina niya ang pinaglalaanan niya ng pagmamahal at responsibilidad. The dead, mechanical robot that had been moving without a soul was completely gone. Buhay na buhay siya. His place was a father, a supreme commander who now possessed the ultimate, unyielding reason to wage an all-out war against the corrupt political faction in the palace.Hudson stood by the wide window of his private study inside the safe house, his hands clasped firmly behind his back as he stared at the heavily guarded perimeter outside. For the sake of absolute safety, he ordered Dr. Amelia to remain with them inside the mansion permanently. Inilagay niya ang doktor sa ilalim ng maximum presidential security status, dahil alam niyang ito ang kanyang nag-iisang buhay na alas para tulu
Chapter 104"Ako nga ito, Selene..." bulong ng babae habang dahan-dahang inaalis ang natitirang takip sa kanyang mukha.The sound of that specific voice, combined with the familiarity of her face, acted like a massive physical blow straight to Selene’s entire system. Ang kanyang paningin ay biglang nagdilim, ang paligid ay umikot nang napakabilis, at ang kanyang mga tuhod ay tuluyan nang nawalan ng lakas upang hawakan ang kanyang sariling timbang. She was about to collapse completely onto the shattered glass and spilled tea on the hard marble floor."Selene!" Hudson roared, his robotic figure instantly shattering into pure panic.With lightning-fast reflexes, Hudson lunged forward and caught her fragile body in his powerful arms before she could touch the ground. He pulled her tightly against his chest, his boice cracking with intense anxiety."Sweetheart! Stay with me! Look at me!"The mysterious woman did not hesitate. Dropping her heavy trench coat, she immediately moved forward wi
Chapter 103 Dahan-dahang pumasok sa malalaking bintana ng high-security safe house ang liwanag kinabukasan, pero ang liwanag nito ay hindi sapat para pawiin ang bigat sa loob ng mansyon. Magdamag na natulog si Selene na yakap ang mga anak niyang ipapa-therapy nila pagkatapos ng gulo. Ang ina naman niya ay maayos na at si Leticia ang tumitingin. Pabalik-balik ang babae, paroon at parito na parang hindi napapagod, kasama si Dante. Hudson stood in the middle of the master bedroom, carefully checking the tactical harness under his jacket. Masakit man sa kanyang kalooban, kailangan niyang umalis upang permanenteng tapusin ang digmaang ito. Hinarap niya si Selene na nakaupo sa gilid ng kama habang yakap ang mahimbing pang natutulog na si Elara at Dwight. Dahan-dahang lumapit si Hudson at lumuhod sa harap ng dalaga, hawak ang kanyang dalawang kamay. His face was very soft, breaking with an intense, unyielding promise. "I have to go now, love," Hudson whispered, his eyes locking onto hers
Flashback... Napapikit si Selene nang marinig ang matinis pero matatag na boses ng babaeng nakaturo sa kanya. “Ikaw, sumunod ka sa akin.” Walang emosyon ang mukha nito, parang sanay na sa ganitong eksena araw-araw. Hindi na siya nagtanong pa. Tahimik siyang sumunod, ang mga paa niya ay parang m
Kinakabahan si Selene habang papalapit siya sa opisina ng agency. Parang ang bigat ng bawat hakbang niya, na para bang may humihila sa kanya pabalik, pero alam niyang wala na siyang pagpipiliian. Sa bawat paghinga niya, paulit-ulit niyang iniisip ang mga anak niya at ang kanyang ina, ang kanyang ti
Mabilis na tinanggal ni Hudson ang kanyang coat nang makapasok sa opisina, halos hindi na niya napansin ang bigat ng maghapon na nagdaan. Kabuntot niya si Leticia, ang kanyang assistant na sanay na sa ganitong eksena, iyong pagod na pagod ang Pangulo pero pilit pa rin na maging matatag.Katatapos l
Chapter 1Mabagal ang hakbang ni Selene habang papalapit sa maliit na tindahan sa kanto. Bahagya niyang hinihila ang laylayan ng kanyang kupas na damit, para bang umaasang matatakpan nito ang kahihiyan na unti-unting bumabalot sa kanyang buong pagkatao. She took a deep breath, trying to steady hers







