เข้าสู่ระบบGoodnight...
ZYLA SANDRA SARCOVAHinawakan ni Zadrick si Zailyn at kinulong ang pisngi nito sa mga palad niya.“Baby…” Ngumiti siya nang matamis.Pero biglang natigilan si Zailyn nang mapansin niya ang mukha ni Zadrick.Hinawakan niya ang gilid ng labi nitong pumutok, saka ang sugat sa kilay.“Daddy, you’re hurt… What happened?”Agad na hinawakan ni Zadrick ang kamay ni Zailyn.“I’m fine, baby. Daddy got chased by a dog and fell.”Kumunot ang noo ni Zailyn.Tinitigan niyang muli ang mukha ni Zadrick, parang sinusubukan niyang basahin kung nagsasabi ba ito ng totoo.Pagkatapos, tumingin siya sa akin.“Mommy, we need to get Daddy treated.”Napatingin ako kay Zadrick.“He’ll be fine. He’s a grown man.”Umangat ang sulok ng labi ni Zadrick, pero hindi pa rin siya tumingin sa akin.Alam ko namang galit siya.Karapatan niya ’yon. Karapatan niyang huwag akong pansinin hangga’t gusto niya.“Mommy…” Pinagkrus niya ang mga kamay sa dibdib at nagsalubong pa ang mga kilay.“Even if Daddy is old, Mommy, we sti
ZYLA SANDRA SARCOVAAko naman ang parang nawalan ng lakas.Napaatras pa ako nang sabay silang humakbang, pero sabay din silang huminto at nagtitigan nang matalim.Sobrang talim ng tingin nila sa isa’t isa na parang isang maling galaw lang, magsusuntukan na naman sila.“Umamin ka!”Dinaklot ni Rover ang kwelyo ni Zadrick.“Why were you in her room?”Halos manginig ang boses niya sa galit.“Why knock on a door that wasn't yours?”Hindi agad sumagot si Zadrick.Lalo namang hinigpitan ni Rover ang pagkakahawak sa kuwelyo niya.“It's impossible for you to just show up in her room like that. Maybe you planned it all along.” Gusto ko silang awatin.Pero hindi ako makakilos.Maging ang pag-angat ng kamay ko, hindi ko magawa.Para akong nasasakal sa sitwasyon ko ngayon.Gumanti rin si Zadrick.Dinaklot niya rin ang kuwelyo ni Rover at mariing tinitigan ito.“Don't blame me for what happened.”Napailing siya. Nangangalit ang bagang niya.“If you were a decent man, you wouldn't have been with an
ZYLA SANDRA SARCOVA “Rover! Stop!” Sinubukan kong pigilan siya. Yumakap ako sa likod niya at hinawakan ang magkabilang braso niya, pero hindi pa rin siya tumigil. Patuloy niyang sinusuntok si Zadrick. Nakailang tama na ang kamao ni Rover sa mukha niya. Napapatili si Ma’am Diana sa bawat suntok na tumatama kay Zadrick. Sumubok ding umawat si Sir Mavrick, pero hindi niya kayang pigilan ang bangis ni Rover. Maging ang mga taong nasa paligid ay napahinto sa ingay. Nagsilabas na rin sa mga kuwarto ang iba. “Enough!” Si Zadrick, matapos ang ilang suntok, ay tila nahimasmasan. Sinalo niya ang kamao ni Rover at gumanti na rin siya ng suntok. Isa… sinundan pa ng isa hanggang sa nagpalitan na sila ng suntok. “Sir!” Pumagitna na ang mga guard at pilit silang inawat. “Please, stop! Hospital po ito. Hindi puwedeng gumawa ng gulo rito!” Umugong ang mahihinang bulungan sa paligid. Pero ayaw pa ring tumahimik ni Rover. “Hayop ka!” Then, tumingin siya sa akin. “Bakit, Zy? Anong nagawa
ZYLA SANDRA SARCOVA“Anong sabi mo?”Nanlaki ang mga mata ni Zadrick.Hindi ko alam kung hindi niya ba talaga narinig o ayaw lang niyang intindihin ang sinabi ko.Humugot ako ng malalim na buntong-hininga at saglit na pumikit.Pagdilat ko, diretso akong tumitig sa mga mata niya.“Ako ang babae—”Pero pinutol ng katok ang sasabihin ko.“Sir Zadrick, hinihintay po kayo nina Sir Mavrick at Ma’am Diana sa sala.”Tumalbog ang puso ko.Dali-dali akong tumayo.Tumataktak na rin ang pawis sa noo ko. Hindi ko na alam kung uupo ba ako ulit o ako na mismo ang magbubukas ng p***o.Si Zadrick kasi...Hindi pa rin kumikilos.“Zadrick. Mga magulang mo raw.”Hinila ko siya patayo.Nagpaubaya naman siya at tinungo ang p***o. Mabilis ko ring inayos ang sarili ko. Pinunasan ko ang pawis sa mukha at inayos ang buhok ko.Baka kung ano pa ang isipin ng mga magulang niya kapag nakitang magulo ang ayos ko.Tahimik na binuksan ni Zadrick ang p***o bago siya lumingon sa akin.“Let’s go.”Lumapit ako sa kanya.M
ZYLA SANDRA SARCOVA“Ang drama mo…”Inirapan ko siya.Pero hindi nagbago ang tingin niya sa akin.Namumula pa rin ang mga mata niya at seryoso pa rin siyang nakatingin sa akin.“Kumain ka na nga lang.”Tumango siya, pero tinusok-tusok lang niya ang pagkain sa plato. Panaka-naka rin siyang tumitingin sa akin.Pati tuloy ako, hindi na makakain.May gusto siyang sabihin. Ramdam ko ’yon.“So, what was this important thing you wanted to talk about?”Inilapag ko ang tinidor ko at bumuntong-hininga.Hinarap ko siya.“Zadrick…”Sakto namang tumunog ang phone niya.Tiningnan niya lang iyon at agad na pinatay.“Continue.”“Tungkol—”Bumuka na sana ang bibig ko nang muli itong tumunog.Napabuntong-hininga ako.“Just answer it first.”Umiling siya.“Aren’t we here so we won’t be disturbed?”Sabay kaming napatingin sa phone niya. Patuloy pa rin ang pag-ring.“Baka mas importante ’yong tawag.”Tiningnan niya ulit ang screen bago tuluyang tumayo.“Alright. I’ll take this first.”Tumango lang ako.Pu
ZYLA SANDRA SARCOVAPara akong tuod na nakatayo lang sa tabi habang pinag-aagawan nina Zadrick at Rover ang atensyon ni Zailyn.Pati sa pagkilala sa mga isda, nagkukumpitensya sila.Tuwang-tuwa naman ang anak ko. Tawa siya nang tawa habang kino-correct silang dalawa sa tamang pangalan ng mga isda.Pero ako, hindi makatawa.Ang bigat ng pakiramdam ko. Nangangalay na rin ang mga binti ko sa katatayo.“Baby…” Yayayain ko na sana silang bumalik sa kwarto ni Zailyn.Sakto namang tumunog ang phone ni Rover.Agad niya iyong sinagot. Habang nakikinig sa kausap, marahan niyang hinaplos ang ulo ni Zailyn.“I’m on my way,” sabi niya bago ibaba ang tawag.Pagkatapos, humarap siya sa akin.“I have an urgent meeting. I’ll come back as soon as I’m free.”“Okay—”Bago ko pa matapos ang sasabihin ko, sumabat si Zadrick.“Don’t bother coming back. We don’t need you here.”Matalim na naman silang nagtitigan.Napabuntong-hininga ako.“Rover, mag-ingat ka.”Ngumiti siya sa akin. Humawak sa kamay ko at hina







