Prologue

ZYLA SANDRA SARCOVA

Room 540.

Paulit-ulit kong sinasabi sa isip ko ang numerong ’yon.

Numero ng hotel room na ako mismo ang nag-book para sa amin ng boyfriend ko na si Rover.

Second anniversary namin ngayon. Ito ang araw na ibibigay ko sa kanya ang regalong pinaka-aasam niya.

Ang sarili ko…

Hinanda ko ang lahat. Ang dalawang baso at wine. Saka ako pumasok sa banyo at naligo.

Isinuot ko ang itim na silky nightgown na regalo niya. Gusto niya ang scent ng vanilla perfume ko, kaya nag-spray ako sa pulsuhan at sa likod ng tainga ko, pati sa damit at maging sa kama.

Alas-nuwebe ng gabi ang usapan namin. Limang minuto na lang at darating na siya.

Sinindihan ko ang isang scented candle at in-off ko ang lahat ng ilaw.

Ito ang gusto niya. Madilim, romantic setting. Sa tuwing magde-date kami, lagi niyang sinasabi na ganito ang gusto niya sakaling sigurado na ako sa kanya.

Hindi man ako umimik noon, pero naka-ukit ’yon sa utak ko.

Hindi ako mapakali. Palakad-lakad ako sa loob ng kwarto. Uupo sa kama at tatayo na naman.

Then pumatak ang alas-nuwebe ng gabi. Tumayo ako sa harap ng pinto. Inaabangan kong kumatok siya, pero wala.

Lumipas ang lima, sampu, hanggang isang oras; walang Rover na dumating.

Nanghihinang umupo ako. Nakalimutan niya ba?

Pinilig ko ang ulo. Hindi… Matagal niyang hinintay ang araw na ’to. Hindi ako naniniwalang makakalimutan niya.

Baka hindi lang siya makaalis… pinigilan ng mga kaibigan.

Nagpalit ako ng damit at dali-daling lumabas ng kuwarto.

Panay ang silip ko sa phone ko habang naglalakad papunta sa elevator.

Pero napahinto ako…

Si Rover. Parang naalimpungatan ako sa nakikita.

May kasama siya… ibang babae. Inalalayan siya papasok sa isang kuwarto.

“Rover!” Umalingawngaw ang boses ko sa corridor para pigilan silang makapasok.

Pero imbes na tumigil, lumingon lang siya. Nilalagay niya ang lahat ng bigat sa babae at tuluyang pumasok sa kwarto.

Kinatok ko ang pinto nang ilang beses. Tinatawag ang pangalan niya. Pero parang hindi nila ako narinig.

Nanghihina akong napaupo sa may pinto.

Paulit-ulit kong tinatanong ang sarili ko kung bakit niya nagawa ’to sa akin.

Latang-lata akong bumalik sa kuwarto. Napalakas ang hikbi ko nang makita ang preparasyon ko. Ang madilim na kwarto na sana ay romantic. 

Tumatawa at umiiyak akong sabay habang binubuksan ko ang bote ng wine at nilaklak ko nang sunod-sunod. Walang hinga-hinga hanggang maubos ko.

Hanggang mahilo ako. Napahiga ako sa sahig. Gusto kong mawala ang sakit. Mamanhid ang buong katawan ko, makatulog at hindi na magising.

Then, may kumatok. “R-Rover…” pilit akong tumayo. Pasuray-suray akong naglakad. Halos matisod ako papunta sa pinto.

Pagkabukas ko, agad niya akong tinulak papasok. Diniin ako sa pinto at pinupog ng halik.

Sinubukan ko siyang itulak, pero ang lakas niya. Inangat niya ang mga kamay ko sa ulo ko. Hinalikan ang leeg ko hanggang pababa.

Maya maya’y gumala ang mga kamay niya sa katawan ko na parang sabik na sabik siya.

Napasinghap ako nang mas naging mapusok, malalim ang halik niya. 

Mabilis niyang nahubad ang damit niya habang hinahalikan ako. 

Maya maya, ramdam ko na ang kamay niya sa balikat ko. Hinawi ang manipis na manggas ng damit ko hanggang sa tuluyang dumulas pababa sa katawan ko.

“Ro…” Imbes na pangalan niya ang masambit ko, singhap ang lumabas nang biglang hinapit niya ako nang mas malapit sa kanya. 

Bumaba ang halik niya sa collarbone ko, sa cleavage, hanggang sa hawak na niya ang umbok ng dibdib ko. Pinisil-pisil niya iyon at nilaro gamit ang bibig at dila niya.

“Ah…” Kusang kumawala ang boses na ’yon. Napapatingala akong napaatras habang sumasabay sa hakbang niya.

Inihiga niya ako sa kama at pumwesto siya sa ibabaw ko. Mas lumikot ang mga kamay niya habang ang labi niya ay ramdam ko sa buong katawan ko.

“Your scent…” mahina at paos niyang sabi. Sininghot niya ang leeg ko, saka niya dinilaan.

Gusto niya pa rin ang amoy ko. 

Napangiti akong napahawak sa batok niya. Nag-iinit na ang katawan ko. Alam ko, hindi lang ‘to dahil sa alak. 

Hindi lang anniversary ang sini-celebrate namin ngayon; graduation din namin. Kaya hindi na ako nagulat na lasing siya. Kasama niya ang mga kaibigan namin kanina. Siguro ’yong babae, isa sa mga kaibigan niya na gustong samantalahin siya, pero heto siya… kasama ko. Sinisimulang tuparin ang mga pangarap namin. 

Magtatrabaho kami, magpapakasal, at bubuo ng pamilya.

Pamilya na hindi ko naranasang magkaroon. Lumaki ako sa Tita ko. Kapatid ng papa ko, pero hindi niya ako itinuring na pamilya.

Si Rover lang ang nagparamdam sa akin na hindi ako nag-iisa.

Binago niya ang lahat, maging ang pananaw ko sa buhay na wala akong mararating.

Ang malungkot at madilim kong mundo ay lumiwanag at naging makulay dahil sa kanya.

“Oh, fuck…” Paos at hingal ang boses niya. Ramdam kong bahagya siyang natigilan nang magsimula siyang pasukin ako. Pero itinuloy niya rin.

Napalakas ang daing ko nang sunod-sunod na siyang gumalaw sa ibabaw ko. Mabagal, pero madiin. Tumulo ang isang butil ng luha sa gilid ng mata ko habang bumabaon ang kuko ko sa likod niya.

“You’re so tight…” Malakas niyang ungol habang unti-unting bumilis ang bawat ulos niya.

Naghalo ang sakit at sarap. Kusang na ring gumalaw ang katawan ko.

Bawat diin niya, tinutugon ko.

Hanggang ramdam kong may bumuhos sa loob ko. Hindi ko na alam kung alin ang mas malakas, ang tibok ng puso ko o ang galaw niya sa ibabaw ko.

Binuhos niya ang lahat sa loob ko.

Naipikit ko na lang ang mga mata ko hanggang sa bumagal siya at tuluyang huminto.

Maya maya, kusa siyang bumaba sa tabi ko. Ibinaon niya ang mukha niya sa dibdib ko habang yakap ako.

Hinayaan ko siyang makapagpahinga hanggang kumalma ang hinga namin. Hinaplos ko ang buhok niya at nilapat ko ang labi ko sa ulo niya.

“Rover…” mahinang tawag ko sa kanya. Pero hindi siya sumagot. Tumalikod siya at dumapa sa kama. Ilang segundo lang, narinig ko na ang mahinang hilik niya.

Napabangon ako. Gusto ko pa sana siyang makausap. Linawin ang nakita ko kanina, pero ayaw na niyang gumising.

Hawak ang ulo ko. Dahan-dahan akong dumausdos at bumaba sa kama. Marahan kong hinila ang kumot at itinapis sa katawan ko.

Binuhay ko ang lamp shade at tumambad sa akin ang mukha niya.

Mabilis kong naitakip ang mga palad ko sa bibig ko habang sunod-sunod na pumatak ang luha ko.

Hindi siya si Rover.

Hindi siya ang boyfriend ko.