ログインInabot sila ng halos one hour para sa unang segment na iyon ng tanungan lang. Nagkarokn ng ilang pag-uulit or takes kapag ka medyo hind pumapasa kay Ben ang shots. Ngayon ay busy si Ben sa pag-e-edit ng unang mga footages. Habang si Julie ay nakatutok naman sa kaniyang tablet, inaayos ang mga susunod na dapat gawin. "So, pack up na bva muna tayo ngayon?" Pabulong ni JUlie sa partner niya."Wait lang, check ko muna 'to," hindi na nagawang tignan ni Ben si JUlie dahil nakafocus na siya sa ginagawa niya."Okay fine. Sabihan mo ako kung may problema." Umayos siya sa pagkakaupo sa couch at muling bumalik sa kaniyang ginagawa.Samantala, bumalik na rin si Trevor sa trabaho niya. Chinecheck niya ang ilang excels na sinend ng Accounting Department sa kaniyang PC. IT was suppose to be the expenses para sa isang project nila na nakatalagang ilabas nextyear, at ngayon na nila sisimulan.Ngunit kahit na gano'n ay hindi naiwasan ni Trevor na tignan ang dalawang tao na kasama niya ngayon sa silid
Ah sir, puwede ka pong sumagot ng English o kaya Tagalog, kung ano pong mas preferred mo," huling paaalala ni Ben bago niya tuluyang simulan ang pag-roll ng camera."Okay."Umilaw ang maliit na pulang bumbilya sa ibabaw ng main kamera ni Ben—signal ito na opisyal nang umaandar ang tape. Huminga nang malalim si Julie. Pinilit niyang pakalmahin ang nagwawalang kabog sa kanyang dibdib.Sa tapat niya, nakaupo si Trevor Stefan DOminguez. Siya ang medyo mailap ngunit matalino, at makapangyarihang aspiring young CEO ng kanyang henerasyon. Ngunit para kay Julie, siya ang lalaking nakitulog sa kanyang apartment noong nakaraang gabi dahil sa matinding kalukunutan nito, ang lalaking nakakita ng kanyang kakalaba lang na underwear sa banyo kinaumagahan, at higit sa lahat—siya ang boyfriend way back college days na bigla niya na lang iniwan nang hindi nagpapaalam.Inayos ni Julie ang hawak na tablet, hinarap ang camera, at isinuot ang kanyang pinakapropesyonal na ngiti. Ang boses niya, nang magsali
Lunes. Sa Opisina ng CEO ng SD Enterprise.Inilapag ni Ben ang bitbit na heavy-duty bag sa makintab na sahig. Walang imik niyang binuksan ang zipper nito aT binuhat ang tripod. Mabilis niyang inilatag iyon, at isinampa ang mabigat na 4k cinema camera bago iniharap ang ilaw.Sa katabing upuan, salo ng malambot na couch si Julie, habang hawak ang kanyang tablet, mabilis na pabalik-balik ang kumpas ng kanyang hinlalaki sa screen. Bahagyang nakakunot pa ang noo nito. Binabasa niya ang listahan ng mga asset ng kumpanya para sa taong 2026, habang ang kabilang kamay ay awtomatikong nag-aayos ng kuwelyo ng kanyang kulay-asul na blazer. Huminga siya nang m6alalim, pinatUnog ang mga daliri, at saka itinuwid ang upo."Julie, pakisalo," bulong ni Ben. Inihagis niya ang isang itim na wireless transmitter.Nasalo ito ni JuLie nang hindi tumitingin. Sanay na niyang isinoot ang manipis na kable sa loob ng kanyang blazer at isinabit ang maliit na mikropono sa kanyang neckline."Wow, walang kupas talag
Nakataas pa ang dalawang kamay ni JUlie habang nag-iinat ng kamay niya. Katatapos lang niya mag-finalize ng reports na ipapasa sa editor na si Mr. George. Nahihingi kasi ito ng update regarding the project na ibinigay sa kaniya, at gusto nito ng nakadocument pa. Wala pa naman talagang progress sa pinapagawa nito dahil ni simula nga ay wala pa silang nagagawa."Oh, ano? Tapos na?" Tanong ni Ben sa kaniya na bigla na lang sumulpot sa may likuran niya."Tingin mo?" Sagot niya. "Ito na ang pinakamahirap na ginawa ko, hay naku." Binunot ni Julie ang USB drive niya after na magsend sa boss ang file na ginawa. "Bahala na si batman, eh sa talagang wala pa naman tayong nagagawa eh." "Kulitin mo na kasi si Mr. Dominguez, na dapat bukas eh matuloy na Ang interview. Baka naman kung kailan nandoon na tayo magkaproblema na naman." Bulong ni Ben habang inaayos ang camera nito sa bag. "Oo na, mamaya magsesend ako ng email." Medyo nakabusangot na sagot ni JUllie. "Lalabas ba tayo ngayon?" Segunda
"Good Morning sir." Iyon ang naging bungad ng lahat na magkasalubong ni Trevor ng umagang iyon. Wala pa siyang ligo, walang bihis ngunit respetado pa rin ng mga empleyado niya. Ngunit hindi lang siya makasagot dahil wala pa siyang toothbrush mula paggising."Sir, sinsabi ko sa iyo, 'wag kang magsasalita, ha?" Pabulong ni Sergio habang nasa elevator sila."Shut up,"mahina niya lang na sagot rito. May iilang empleyadong kasama nila ngunit walang isa man ang nagsasalita. Gano'n naman kapaga ng boss at empleyado ay nagkakasama sa iisang lugar ay biglang tila dinaanan ng Angel ang lugar.Narating nila ang executive floor, malayo pa si Trevor ay natanaw na niya pagtayo at saka ang pagtakbo ni Miel papalapit sa kaniya."Sir, mabuti naman po dahil nandito na kayo, may problema po kasi.""Yeah. I know." Naibalita na ni Sergio sa kaniya."Sir?" Tanong ni Miel na para bang takaang-taka sa sinabi nito."Where is he?" Tanong ni Trevor."Ahhm... Nasa Opisina niyo po, sir.""Okay, bring me some co
"Hoy!!!" Agad na inagaw ni Julie and underwear niya na bulaklaking kulay yellow sa kamay ni Trevor. Agad niya iyong itinago sa likuran niya habang masamang nakatingin sa lalaki. Kagat niya ang pang-ibabang labi, dala ng hiya sa nangyari."S-sorry, I didn't ment to hold it, it's just that I need to wash my hands. At nakakasagabal Iyan," tumigil si Trevor at itinuro si JUlie pero ang itinuturo niya talaga ay ang undies nito."Tse! 'Wag ka nang magsalita," anito. "Bakit hindi mo na lang kasi ako tinawag?" Medyo paangil na sabi nito sa lalaki."Hindi ko naman akalain na... Iba pala 'yan, akala ko kung ano lang na nakapatong dito. Sorry ulit." Pilit na pagpapaliwanag ni Trevor kahit na medyo nasa delikadong sitwasyon siya. Sandaling napakamot na nga lang ito ng kaniyang ulo sa nagawa."AY, Ewan ko sa 'yo, ang mabuti pa lumabas kana diyan. Tapos umalis ka na," nakakainis pang bulyaw nito nasiyang nakapagpatayo kay Tyler sa kinauupan niya upang mag-usisa sa ina at Uncle daddy nito."Mommy,
Mahigpit ang kapit ko sa beadsheet ng kamang kinauupuan ko. Talagang idineretso ako ni Draco rito, pero ayun, napagalitan lang siya ng nurse kasi wala naman nga raw akong kahit na anong sakit o injury. Sa totoo lang ay puwede naman na akong umalis, pero kasi, nag-aalangan ako gawa ng nangyari kani
Naging maingat ako sa paglapag ng aking bag sa table, hindi ko magawang mag-ingay sa harapan ni Draco dahil may kausap ito sa cellphone niya na parang seryoso. Pero napansin niya ako, kaya sabay niya sinenyas sa akin ang gawing patungo sa c.r. So, gets ko na. Tinanguan ko siya't dumiretso sa gawi r
Seven years later. "Good morning mommy." Iyon ang masayang bungad ng anak kong si Tyler sa akin. Buo na agad ang araw ko dahil sa makulit na batang ito. He kissed me on cheeks bago naupo at nagsimulang kumain ng almusal. "Good morning baby, so, what's for todays plan, huh? It's weekend." Umil
'Trev, come on! Breakfast is ready!'Mas maaga ako ng isang oras kung magising kay Trevor. Mas gusto ko kasi na pagkagising niya agad ay ready na ang lahat. Lalo na ngayon na mayroon siyang basketball practice, malapit na kasi ang school Competition ng team nila kaya gusto ko ay energized siya bago







