Novels by Chocomint Winchester

I didn't know the kiss I gave Alyana will also ruin me. I instantly lost control, I forgot about our loveless deal-but is it really what it is? Right now? "S-Sevastian." Alyana called me, and her voice put me into the brick of realization. This should not be happening. I stopped and looked at Alyana's eyes, she's looking at me as if saying we should not do more. "I-I'm sorry," agad kong sabi sabay pag-iwas ng tingin sa kaniya. Masyadong malapit pa rin ang aming mga mukha. Mas matangkad ako sa kaniya ng kaunti kaya naman medyo nakatingala siya sa akin, and her lips is tempting me more. "You need to rest, and-" Gusto kong tumigil na doon ngunit hindi talaga mapigilan ng sarili ko ang hindi sinasadyang pang-aakit sa akin ni Alyana. I pinned her again on the wall, kissed her aggresively, inisip ko na lang na minus points na agad ako with what I am doing. Pero ano'ng magagawa ko, my head, my thoughts and my body are arguing with each other. "Sevastian." Buong lak

"Sir, mukhang lasing na po kayo," bulong sa akin ni Fred, nasa isang private bar kami kung saan ay nagpalipas ako ng sama ng loob sa nalaman ko kanina. Ngunit mukhang kahit ilang baso o bote pa ng alak ang mainom ko ay hindi basta mawawala ang katotohanan na pinagmukha akong tanga ni Alyana. Paano niyang nagawa iyon? Two weeks niya lang naman akong pinag-alala, pinakaba araw-araw at tinakot. Muli kong tinungga ang baso ng alak na ka-a-abot lang din sa akin ng bartender. "Sir?" Narinig kong ulit na tawag ni Fred, ang bodyguard ko. Hindi ako sumagot, ngunit nang maubos ang nasa baso ko ay tumayo rin ako, "Time?" "11:55 pm sir." "Okay." Sinenyasan ko siya na aalis na kami. Mabilis naman ang naging pag-alalay ni Fred sa akin hanggang sa makarating kami sa sasakyan. "Sir, nakailang tawag na po ang Miss sa akin, nagtatanong kung pauwi ka na raw ba. Ang sabi ko ay nasa importanteng meeting lang po kayo at mala-late ng uwi," anito. Nasa driver seat na siya, lumingon

"S-Sevastian?" Ano'ng ginagawa niya rito? Akala ko nakaalis na siya. Napalunok ako ng laway, hindi ko na namalayan nabitiwan ko ang cellphone na hawak sa labis na kaba nang mabungaran siya sa loob ng kuwarto.Ini-lock ko ang pintuan kanina ah, ni-hindi ko narinig na may kumatok o tumawag man lang."H-hi! S-Sevastian, a-ano. . ." Hindi ko alam kung paano sinimulan ang pagpapaliwanag sa kaniya. Nakatingin lang siya sa akin, malagkit at puno ng pagtataka sa kaniyang mga mata. I get him, talaga namang magugulat ang sino mang nakakalaam ng sitwasyon ko tapos ay biglang makikiita na heto ako ngayon, nakatayo at may kausap sa cellphone."W-what happened?" Tanong niya. Ibang-iba ang tono ng kaniyang boses ngayon, hindi lang pagtatago ang mayroon ito, I think he was about rito cry."A-ano kasi..." Napakagat ako ng aking labi, chance ko na ata ito para mag-explain. For sure ay magagalit siya sa akin pero heto na 'yon nahuli na ako. "Let me explain, okay?"Akma akong lalapt sa kaniya ngunit siy

At Mondragon's Mansion, 1 week had passed."Maganda ang recovery ng asawa ninyo Mr. Mondragon. Mayroon na siyang responces sa mga activities na ginawa ko for her." Ulat ni Mr. Cleva kay Sevastian."Maraming salamat po, Doc. Expect a beep on your bank account not until today. Ipapahatid k na rin kayo sa driver," Ani Sevastian habang sumasabay sa paglabas ng doctor sa silid ng asawa."Thank you Mr. Mondragon, but regarding the drive, I have my driver with me so don't bother. Just follow all my instructions about Mrs. Mondragon." The Doctor even patted Sevastian's shoulder before he leaves.Hindi na hinintay pa si Sevastian na makalabas ng main door sang Doctor nila. Deretso na siyang bumalik sa silid upang balikan ang asawa. Nakaupo lang si Alyana sa may balkonahe, tahimik, habang nakatingin sa kawalan."Alyana?" Pagtawag ni Sevastian rito. Habilin ng Doctor sa kaniya na dapat ay parating kausapin si ALyana para mas makilala nito ang boses ng mga nasa paligid niya, sa gano'ng paraan ay

"Oh my Goodness! What happened to your face?" Medyo malakas ang naging reaksyon ko sa pagkakasabi niyon dahilan upangg pagtinginan kami ng ibang tao sa loob."Shut up, okay? Puwede bang umalis na lang tayo rito? We can just talk in any private place," anito na hindi sinagot ang mga tanong ko sa kaniya."Okay, okay. Just make sure na iku-kwento mo sa akin kung ano ang nangyari sa 'yo. Do you have your car?" I asked."I left it somewhere, I already called our driver to get it. Just give me your keys and I drive.""F@ck River, you're a mess. Here-" ngunit ang pag-abot ko na iyon ay hindi rin naging maganda for me. I just saw his hands on bandages. Ang isang kamay niya lang ang nakita ko kanina eh, siguro ay itinago niya sa bulsa ng jacket niya.I took his hand and examined it, ngunit hindi ko naman malaman kung ano ang problema dahil balot na balot nga ng puting gasa ang kaiyang buong kamay. "Let's just go," anito. Nasa kaniya na ang susi, hindi na ako hinintay nito't nagdere-deretso na

Itinapon ko ang aking pouch bag sa kama, I was so d@mn frustrated. So, all this time ay pinapaikot lang ni Alyana ang mga tao sa kalagayan niya? And that includes me. F@ck her! Itinapon ko ang sarili sa sofa, took my phone and tried calling River. He must know this, tiyak na mANGgagalaiti 'yon sa galit kapag nalaman niya na pinagloloko rin siya nito.She must be planning for something.But I've doon three calls, he didn't answered. I tried sending him message na lang just in case na busy siya at the moment."Or maybe in person ko na lang sasabihin sa kaniya, magkikita naman pala kami maya-maya."Hello dear, oh, bakit parang nakabusangot ka na naman diyan?" Pababa ang kaniyang ina sa staircase, naka-ayos ito ng sarili habang nakasukbit ang isang VL black bag sa kaniyang braso."It's just my worst day mom, and for sure ay hindi ka maniniwala sa nalaman ko.""Try me," anito sabay beso sa kaniya ng makalapit ito. Umayos ako ng aking pagkakaupo, gayon din si mom naupo siya sa tabi ko. "M

"Nanny Nelly! We still have a lot of time! Let's play hide-and-seek, please?" masayang pakiusap sa akin ni Dos habang hinihila ang laylayan ng aking palda, hawak pa rin ang kaniyang maliit na laruan.Tiningnan ko ang bata na tuwang-tuwa ang mga mata. Dahil nga isang oras pa ang hihintayin namin bago ang opisyal na iskedyul ng pag-alis patungong school, dahan-dahang akong tumango."Sige, Dos! Pero ako muna ang magtatago at ikaw ang magbibilang ng hanggang tatlumpu, ha? Siguraduhin mong hindi mo ako madaling mahahanap!""Tatlumpu?"Napakamot ako, oo nga pala medyo On English mode si Dos, minsan kung tagalog naman ay kaunti lang. "Thirty. Count 1-30, okay?"Okay! One... two... three..." mabilis na pikit nung bata sa kaniyang mga mata habang sumasandal sa may pader ng sala.Mabilis akong nagtatakbo palabas patungo sa malawak na garahe upang maghanap ng pinakamagandang spot. PAgdating ko roon, nakita kong nakabukas nang bahagya ang likod ng mamahaling itim na kotse ni Sir Sander. MUkhang k

Maaga akong nagising kinaumaghan. Pakiramdam ko eh, may kung anong sumapi sa akin na nagpawala sa mga katamaran ko. Pagkatapos kong masigurado na maayos ang pagkakasuot ng aking uniporme ay dumeretso na ako sa kusina upang ihanda ang makakain ni Dos. Kailangan kong mas galingan sa pagganap bilang yaya para hindi ni sir mahalata ang tunay kong pakay sa mansiyon.Saktong alas-siyete nang bumaba si sir Sander mula sa hagdan, tahimik at diretso ang kaniyang pagkilos habang inaayos ang kaniyang damit pang-opisina. Kasunod niya si Dos na tuwang-tuwa namang tumatakbo patungo sa lamesa habang hila ang kaniyang paboritong laruan."Nanny Nelly! Good morning! How are you po?" masayang bati sa akin ng bata sa kaniyang tuwid na Ingles."Good morning din, Dos! Maupo ka na rito at ano bang gusto mong kainin," nakangiti kong sagot habang inilalapag ang pinggan ng mainit na kanin sa kaniyang tapat."Good morning din po sir."Naupo na rin si Sir Sander sa kabilang dulo ng lamesa. Dahan-dahan niyang ki

Naramdaman ko ang paghinto ng sasakyan kaya dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Madilim na sa labas at saktong nakaparada na kami sa tapat ng garahe ng mansiyon. Sobrang bigat pa rin ng katawan ko dahil sa tindi ng pagod, at pagtingin ko sa hita ko, mahimbing pa ring natutulog si Dos habang yakap-yakap ang kaniyang maliit na teddy bear.Lumingon ako sa unahan at nakita kong kakapatay lang ni Sir Sander ng makina ng kotse. Tinanggal niya ang kaniyang bluetooth earphone mula sa tainga.Dahan-dahang bumaba si Sir Sander at binuksan ang pinto sa likod upang buhatin si Dos. Sa pagkakataong ito, nang magtagpo ang mga mata namin, napansin ko ang kakaibang pagbabago sa kaniyang tingin. Wala na ang matinding pagdududa o ang matatalim na pagsusuri na palagi niyang ibinabato sa akin nitong mga nakaraang araw. Mas kalmado siyang tignan ngayon."I'll carry him to his room. Just bring his bag inside, Nelly," mababa at seryoso ang baritonong boses ni Sir Sander habang maingat na kinukuha a

Naging napakatahimik ng buong biyahe pauwi sa mansiyon. Dahil sa labis na pagod sa maghapong paglilibot, mabilis na dinantnan ng antok ang dalawang pasahero ni Sander sa likod. Si Dos ay mahimbing nang natutulog habang komportableng nakahiga sa hita ng kaniyang yaya, habang si Nelly naman ay nakasandig lang sa upuan, bahagyang nakabukas ang bibig habang dahan-dahang humihinga mula roon sa labis na kapaguran.Tinatahak na ng Mustang ni Sander ang daan pauwi ng Mansiyon, mag-aalas-sais y media na rin ng gabi at nagsisimula na ang traffic. Sa bawat ilang minuto, hindi niya mapigilang mapatingin sa gawi ng dalawa sa rearview mirror. Sa tuwing dumadaan ang sasakyan sa ilalim ng mga ilaw ng kalsada, nakikita niya ang payapang mukha ng kaniyang anak na mahigpit na nakakapit sa laylayan ng uniform ni Nelly. Bzztt...Bahagyang nagvibrate ang kaniyang cellphone sa ibabaw ng console. Nang makita ang pamilyar ngunit hindi nakarehistrong numero, dahan-dahang pinindot ni Sander ang button sa kan

Bago tuluyang lumisan sa amusement park, nagpatuloy muna sa marahang paglalakad ang tatlo sa kahabaan ng plaza habang inuubos nina Nelly at Dos ang kani-kanilang ice cream. Kahit medyo nararamdaman pa rin ni Sander ang bahagyang pag-ikot ng kaniyang paligid mula sa Ferris wheel, pinilit niyang panatilihin ang kaniyang tuwid at pormal na postura habang nakapamulsa."Daddy, look! Face painting!" biglang hinto ni Dos sabay turo sa isang maliit na stall kung saan may ilang bata ang pinipintahan ang mga pisngi ng iba't ibang disenyo. "I want to try the superhero mask paint, please?"Nang sulyapan ni Sander ang kaniyang anak, dahan-dahang siyang tumango at binayaran ang may-ari ng stall. Habang masayang nauupo si Dos sa upuan upang simulang pintahan ng artist, umatras muna nang bahagya sina Nelly at Sander upang bigyan ng espasyo ang bata.Habang naghihintay, walang kaalam-alam si Nelly na pinagmamasdan siya ng kaniyang amo. Ngunit iyon ay puno ng iritasyon. Inilabas nito ang kaniyang luma

Matapos ang nakakbusog na tanghalian kung saan muntik nang mawalan ng hininga si Sir Sander dahil sa mga kuwento ko tungkol sa suso, ay nagpasya na kaming lumabas ng restaurant. Akala ko ay dumeretso na kami sa parking lot, ngunit bago pa man kami makalabas ng gate ng park ay biglang huminto si Dos at itinuro ang pinakamataas na atraksyon sa gitna ng plaza—ang malaking Ferris wheel na dahan-dahang umiikot sa itaas."Daddy, please? Just one last ride before we go home," pakiusap ng bata habang hawak ang kamay ng kaniyang ama, ang kaniyang malalaking mata ay puno ng pagmamakaawa.Tumingala si Sir Sander sa naglalakihang mga tila basket na sasakyan na nakabitin sa ere. Halatang nag-aalangan ito base sa pagkunot ng noo niya. O baka dahil medyo mataas ang lugar at masikip ang sasakyan kaya ayaw niya. Pero nang sulyapan niya ang kaniyang anak na umaasa, dahan-dahan siyang tumango at pinagbigyan ang hiling ng bata. "Fine. But after this, we are going straight back to the mansion.""Yey! Nan

“Or are you with your son's father...” Napapikit si Julie nang mariin habang sumasandal sa driver's seat ng janiyang kotse. Napapaisip na lang siya kung bakit biglang nagsabi ng gano'n si Trevor sa kaniya. May nalaman kaya ito tungkol sa amin ni Tyler? Napangiwi na lang akk habang nag-aabang na umusad ang mga sasakyan sa harapan ko. Hindi ko rin talaga alam kung ano ang dapat na i-react, pero ang panalangin ako ay sana walang natuklasan ang lalaking iyon. Ipinangako ko sa sarili na hindi niya puwedeng malaman ang tungkol sa amin ng anak ko.. "Kailangan nang matapos ng kalokohan na ito, after ng project ay puputulin ko na ang ugnayan na nagtatali sa amin sa kaniya." Saktong alas-otso na ng gabi nang makarating si Julie sa apartment. Pagkabukas niya ng pinto ay sinalubong siya ng tahimik na sala dahil mahimbing nang natutulog si Tyler sa loob ng silid nito pagkatapos mag-asikaso ng sarili sa tulong ng kaniyang ninong. Si Draco naman ay nakaupo sa may maliit na counter sa kusina,

Ting.Thank God! Sa wakas ay tumunog ang elevator at bumukas ang pinto sa ground floor lobby. Bago pa man tuluyang makasagot si Trevor o mas humakbang pa palapit sa kaniya, mabilis nang inayos ni Julie ang hawak na notebook at humakbang palabas.Ngunit sa kasamang palad, hindi pa siya tuluyang nakakalayo ay muntik na siyang mabangga sa isang babaeng nakatayo eksakto sa harapan ng elevator door.Nakilala ni Julie ang babae ngunit hindi aila close para kahit ngiti at ibigay niya rito. Kitang-kita ang labis na karangyaan sa kaniyang hitsura. Naka-luxury dress ito na hapit sa kaniyang katawan, plakado ang makeup, at bawat kilos ay nagpapakita ng kaniyang pagiging pino at elegante sa araw na iyon. Ang mga mamahaling alahas na suot nito ay nangingislap pa sa ilalim ng ilaw ng lobby, na nagpapatunay na galing ito sa mataas na antas ng lipunan.Nanlaki ang mga mata ng babae nang makitang lumabas si Julie, at agad na napalitan ng matinding pagkagulat at pagtataka ang kaniyang mukha nang mapagt

Kinaumagahan, nagising akong mabigat pakiramdam ko. Nagpabalik-balik sa utak ko ang mga sinabi ni Draco kagabi habang nagluluto ako sa kusina. “Kung tuluyan niyang malalaman ang tungkol kay Tyler... sa tingin mo ba hahayaan ka lang niya? Mag-uusisa at mag-uusisa 'yan.”Naging balisa ako habang nag-aayos ng sarili. May punto naman kasi talaga si Draco, masyadong makapangyarihan ang pamilya Dominguez, at kung magpapatuloy ako sa pagiging kampante, baka isang araw ay magising na lang akong inilalayo na sa akin ang anak ko—at 'yon ay kung malaman nila ang sikreto ko.Kaya naman, nang dumating ang oras para sa susunod naming schedule na kunan ng mga footage ang kumpanya ni Trevor ay naging mailap ako ng bahagya. Kahit na alam kong wala naman talagang kailangang ika-ilap dahil puro trabaho naman ang gagawin, pilit ko pa ring nilagyan ng mataas na pader sa pagitan naming dalawa para protektahan itinatago ko.Mahirap ng iwasan 'to ngayon, lalo't nasimulan na."Julie, okay ka lang ba? Parang k

Saktong alas-otso na ng gabi nang makarating ako sa apartment, masyadong traffic sa daan. Pagkabukas ko pa lang ng pinto ay sinalubong na agad ako ng maingay na tunog ng mga pagsabog at sigawan mula sa telebisyon sa sala."Ninong Draco, watch out! Sa likod mo, may kalaban!" malakas na hiyaw ni Tyler habang mabilis na pumipindot sa kaniyang hawak na controller."Chill ka lang, Ty! Ako pa ba? Sisiw lang 'to—ay, pusa naman oh! de@ds na ako!" maktol naman ni Draco sabay bagsak ng katawan sa sofa, kunwari ay dismayadong-dismayado.Napatitig na lang ako sa kanila habang napapailing na lang sa dalawa. Pero infairness kay Draco, kahit napakatabil ng dila ng isang 'to at sumbungerong tunay kay Zun Jay, maaasahan naman talaga pagdating sa inanak niya. Nakita kong bagong ligo na si Tyler, nakasuot na ng kaniyang paboritong pajama, at mukhang mabango pa ang buhok. Nakapag-asikaso na siya ng sarili niya sa tulong ng ninong niya."Mommy!" Sigaw ni Tyler ng mapansin ako. Mabilis nitong ibinaba ang c

Kakababa lan ni Zun JAy ng tawag kaniya sa kaibigang si JUlie. Medyo matigas ang ulo ng kaibigan kaya nagkaroon sila ng medyo matagal na pag-uusap. Kung hindi pa ibinalita sakaniya ng kaibigang si Draco ang tungkol sa pagkikita nila ng kaniyang dating ex ay hindi pa niya malalaman ng direkta rito ang totoo.They've been friends since Julie was carrying his son on her belly and until now. He treated her as a little sister na kailngan pang pagsabihan at protektahan sa lahat ng bagay.Medyo mahina si Julie pagdating sa mga pagdedesisyon kaya karaniwan ay kapag may gagawin siya na medyo magulo sa utak niya'y tumaatawag ito sa kaniya, kung hindi man ay kay Draco na halos lagi naman nitong nakkasama o nakikita. At si Draco na lang din ang magpapaaot sa kaniya."Dr. Constantine, kailangan po kayo sa ward 24 nagising na po ang pasyente nito," iyon ang sabi ng nurse na may maliit na mukha, maiksi ang buhok na hanggang leeg at nakasuot ng reading glasses, nakasalubong ito ni Zun Jay sa hallw

"Ano Julie, hindi ka pa ba uuwi?' nakaready nang umalis si Ben pero ako ay mukhang maiiwan na lang saglit dahil sa biglang pagtawag ni Zun JAy, hindi ko puwedeng palampsin 'to. Once in a blue moon lang ako kung maalala ng kaibigan ko na ito eh. At saka sawang-sawa na ako sa pagmumukha at mga rants ni Draco."Sige na, mauna ka na. May importante lang akong kausap. Tapos dadaan din ako sa pantry para kumuha ng tubig," sabi ko sa kaniya na para bang sa building na ito kami nagtatrabaho para magbaon pa ako ng tubig palabas."Okay sige. Magkita na lang tayo bukas ha. Basta isesend ko sa 'yo 'yung na-edit ko." Tuluyang pagpapaalam ni Ben."Okay." May kalakasan niyang sagot at saka muling bumalik sa kinakausap sa kabilang linya."Who is that?'- Zun Jay"Ah, yung partner ko, si Ben. Nakwento ko na siya sa 'yo di ba?" Sagot ko at saka naupo ulit sa isang couch sa harapan ng billiard table."Ah.""Grabe, sobrang tipid naman ng sagot. Ano nang isasagot ko niyang pabalik? Tsk. Napaka mo talaga e