Novels by Chocomint Winchester

La Paz Condominium. Kanina pa naka-abang si Stephanie sa pagdating ni Alyana. Nasa magkatabing unit lang nag okupado ng dalawa kaya naman halos lahat ng libreng oras nila ay magkasama talaga sila. Matagal ng magkaibigan ang dalawa, at ni minsan ay hindi pa napaghiwalay ang mga ito. "Yana. . ." Isang masiglang yakap ang isinalubong nito sa kaibigan. "Malungkot ka ba ngayon? Hayaan mo na, ipakikilala na lang kita sa ibang mayamang lalaking kilala ko. Bukas agad." Tsk. Napagtagsik sa hindi pagkapaniwala si Alyana. Imbes na i-comfort siya'y balak pang ireto agad sa iba. "Ano, gusto mo ba?" Kumikislap-kislap pa ang mga mata nito, nakalingkis ang mga braso sa kaniya. "Fine," maikising sagot niya rito. "Very good!" Si Stephanie Ramos ay anak ng Governor mula sa probinsiya. Pero bukod ro'n ay talagang may kaya naman ang pamilya nito, may ilang hektarya sila ng sakahan ng pinya at mangga. May maisan rin, at koprahan, kaya naman nga afford din nito ang kahit na anong luhong gustuhin niy

"Miss Alyan, umalis na tayo rito. Masyado ng malaki ang eskandalong nagawa niyo." Isang paalala mula sa isa sa pinagkakatiwalaan niyang tauhan. "Ilayo mo na siya rito Karlo!" Sigaw ni River. May kalakasan ang sampal na nakuha niya kay Alyana, ramdam niya ang pag-init ng kaniyang pisngi. Mas lalo siyang nakaramdam ng galit rito ng muling maalala ang mga ginawa nito. Akala niya'y kaya niyang baguhin ang babae, ngunit nagkamali siya. Sinubukan niya lahat ng makakaya niyang gawin para lang maging maayos nag sitwasyon nila ni Alyana bago ang kasal. Sinubukan niya. Ngunit lahat ng iyon ay tila walang saysay sa mga nasaksihan niya ngayon. Napailing-iling ito. At saka niya aalala si Briana na nasa tabi niya, dumadaing sa sakit ng paa nito. Nakalipasay na ito sa sahig, wala sa tamang huwisyo. "Dadalhin na muna kita sa Ospital, ha," anito. Inalalayan niya ang babae upang makatayo, hirap man din ay pinilit niyang matulungan si Briana. Importante rin siya kaniya ang babae. "Thank you Rive

Hindi nagbago ang tila 'ice-cold' na ekspresyon sa mukha ni Alyana. Hindi pa nangangalahati ang araw ay marami ng nangyari sa oras niya. Wala siyang ibang nagawa kundi ang mapa-tsk na lang habang tinatahak ang daan palabas ng Kumpaniya ng mga Salvador. Pribilehiyo siyang nakaka-labas masok sa lugar gawa na rin ng pamilya ni River. Mayroon siyang pamilya sa dugo na walang pakialam sa kaniya, ngunit nagkaroon naman siya ng pamilyang matatawag na may malasakit sa kaniya. Una pa lang ay pabor na sa kaniya ang pamilya Salvador, kaya naman ngayon na inilabas niya ang anunsiyo tungkol sa kasal ay tiyak na agad siyang tatawagan ni Mrs. Salvador upang tanungin tungkol doon. Pero bago pa man mangyari 'yon ay pupuntahan niya na ito sa kanila. "Miss Alyana, nakahanda na ang sasakyan," salubong sa kaniya ng personal driver na si Karlo.Ini-abot niya rito ang dalang bag, "Sa Salvador Residence tayo." Tumungo ang lalaki't agad na kumilos ngunit bago pa ang lahat ay isang sasakyan ang pumarada sa

"What the heck is this?" Ibinalandra ni River ang cellphone sa mukha ni Alyana. Iritado ito sa message na nakuha mula sa fiancee, ngunit ng makita ang babae ay mas lalong nag-iba ang timpla nito. "Hindi mo nabasa? Want me to read it again for you?" "Shut up!" I read, what I am asking is. . ." Nangngitngit ang mga ngipin ni River, pinipigil niya ang init ng ulo na gusto ng kumawala oras na iyon mismo. "Ano?" Ini-angat ni Alyana ang tingin sa lalaki. Prente na siyang nakaupo, naka-crossed legs, nakikinig sa rants nito. Bumuga ng hangin si River. "Tingin mo kung i-ca-cancel mo ang kasal ay papayag ang pamilya mo? Do you think na matatakasan mo 'to, huh?" Bulyaw nito. Umpisa pa lang ay hindi na pumapabor ang pamilya ni Alyana sa kaniya, kaya tama ang lalaki, hindi rin siya sigurado kung papayag nag pamilya niya. Three years ago ng lumabas ang katotohan, ang sikreto na matagal itinago ng kanilang housekeeper. Sikreto na siyang nagpabago sa buhay niya. Dahil ang pamilyang dapat na mag

PRENTENG isinusukat ni Alyana ang wedding gown na napili ng kaniyang ina para sa nalalapit niyang kasal sa isa sa Salvador Brothers. Si River Salvador ang kaniyang fiancé, ang panganay mula sa apat na magkakapatid. Ngunit ang kasalan na idadaos ay hindi dahil sa isang daang porsyentong pagmamahalan, iyon ay nabuo dahil sa pangako ng kanilang mga lolo na sa pagdating ng tamang panahon ay kailangang magsama ang kanilang mga pamilya sa pamamagitan ng kasal. Hindi niya nagawang tumutol dahil hindi pa man siya nakakabalik sa buhay na dapat ay para sa kaniya talaga'y, siya na ang nakatalagang maging kasangkapan sa pangakong iyon. Ang totoo kasi'y ang labing walong taon niyang buhay ay hindi niya ginugol sa piling ng pamilya Maristela. Kung hindi pa na-aksidente ang katulong na kasabay ng kaniyang ina na nanganak noon ay hindi pa lalabas ang katotohanang ipinagpalit siya. Ibang bata ang nagtamo ng karangyaan na dapat ay sa kaniya. At ang masakit pa roon ay kahit nakabalik na siya sa tunay

Seven years later."Good morning mommy." Iyon ang masayang bungad ng anak kong si Tyler sa akin. Buo na agad ang araw ko dahil sa makulit na batang ito. He kissed me on cheeks bago naupo at nagsimulang kumain ng almusal. "Good morning baby, so, what's for todays plan, huh? It's weekend." Umiling-iling ito. "Mom, no garlic rice today?" "Oh sorry, hindi ko na naipaalam sayo, garlic rice is only available every tuesdays and thursdays.""What?" Nakabusangot ang cute na cute na mukha nito. "What kind of rule is that?" patuloy pa nito.."Well, that's my rule." Napa-pout na lang ito with matching pagsalubong ng kilay niya. Inilayo ko na lang ang tingin rito dahil baka mamaya ay hindi ako maka-resist at magawan ko pa siya nh garlic rice ora mismo.Tyler is just six years old, pero kung mag-isip ito at tila ba teenager na ito. He always nags to anything na makikita niyang mali sa akin, o kahit sa bahay namin. Mas marami pa nga siyang reklamo sa akin kaysa kila mama or kay mom. "Hmp. Wag

Mahigpit ang kapit ko sa beadsheet ng kamang kinauupuan ko. Talagang idineretso ako ni Draco rito, pero ayun, napagalitan lang siya ng nurse kasi wala naman nga raw akong kahit na anong sakit o injury. Sa totoo lang ay puwede naman na akong umalis, pero kasi, nag-aalangan ako gawa ng nangyari kanina. Tapos si Trev pa, paano ko i-e-explain ang lahat ng iyon? Not unless kung nakita niya mula simula ang naging drama kanina. Hays. "Hey, wala ka pa bang balak na umalis? Wala ka pang klase?" It was Draco. May napakagandang facial features ang lalaking ito, na medyo baby face siya kung titignan. Not so masculine outside, ewan ko lang sa loob ng shirt niya. Ay! He's also tall, pero mas matangkad pa rin si Trev ko. And he look so cold, lalo ang mga mata niya. Na para bang wala siyang alam na ibang emosyon kundi 'yung pa-ice cold effect. "Meron, pero mamaya ako pupunta. Anyway, thank you nga pala kanina." Natawa ako kunware, nakakahiya kasi kapag naaalala ko na ang bigat ko tapos binuhat

'Trev, come on! Breakfast is ready!'Mas maaga ako ng isang oras kung magising kay Trevor. Mas gusto ko kasi na pagkagising niya agad ay ready na ang lahat. Lalo na ngayon na mayroon siyang basketball practice, malapit na kasi ang school Competition ng team nila kaya gusto ko ay energized siya bago umalis.Maingat kong inilapag sa lamesa ang pinggan na pinaghanguan ko ng itlog at bacon. Muli akong sumilip sa pintuan ng aming kwarto ngunit wala pa ring senyales na palabas na siya. Napailing-iling na lang ako. Mas mabuti pa'y hugasan ko na rin muna ang mga utensils na ginamit ko, gusto ko na sabay pa rin kaming dalawa na kumain. I am Julianna, at isang taon na rin kaming live-in ni Trevor. And so far, walang problema, masaya kami basta 'wag lang lumabas ang kwento na ito sa Campus. Well, why not? Sikat si Trevor, Campus heartrob na halos ng babae sa school ay pantasya siya. Paano ba naman, hindi lang ito pasado sa physical appearance niya, napakamasculine pa't super talented pagdating