Chapter 2

CHAPTER 2

            Sa halip na reply-an ay in-off ni Dashi ang cellphone at tumulala sa labas. Nalubog ang pamilya niya sa utang kay Gaston nang ma-ospital ang tatay niya. Dahil walang pambayad at kailangan niya ng pera para sa dialysis ay pumayag siya sa inuutos nito. May ipinapahanap sa kanya sa bahay ni Vioxx Almeradez. Dokumento o kahit anong impormasyon tungkol sa Chimera.

            Espesyal na droga raw iyon na nagkakahalaga ng milyones ang isang gramo.

            Gulat pa si Dashi dahil kilalang kagalang-galang ang pamilyang Almeradez. Ngunit, naisip niya rin na baka si Vioxx lang ang may kinalaman sa illegal na mga gawain. Hindi nakakagulat kung ganon nga dahil ‘rebelde’ raw ito ng pamilyang Almeradez.

             “Nandito na tayo, Miss Coralde.”

            “Dashi na lang, Kuya. Salamat—wow!” Nganga siya nang makita ang high-end condominium sa harapan. “Baka ikaltas ito ni Boss V sa sahod ko. Wala ng matitira sa akin.”

            “Hindi nangangaltas si Sir. Kapag may ginawang mali, tanggal agad.”

            “Kakatakot talaga siya,” komento niya.

            “Ganon talaga si Sir. Pero mabait naman ‘yon.”

            “Si Shaun po, nasaan ang nanay niya?” pakiki-tsismis niya habang nasa loob ng elevator.

            “Walang nakakaalam sa bahay kung sino. Basta no’ng inilipat ako nina Sir Nexus kay Sir Vioxx ay may anak na siya. Bakit mo pala naitanong?”

            “Nagtataka lang ako sa ugali niya, Manong. Kasi kung may nanay iyon na magdidisiplina, malamang hindi ganon ugali no’n.”

“Sa totoo lang, kahit abot-langit ang pilyo ng batang iyon, ay nakakaawa rin. Masyado kasing abala si Sir Vioxx sa trabaho. Sa tingin ko nga, hindi alam ni Sir Vioxx kung pano ang tamang pag-disiplina. Syempre, hindi naman namin maturuan kasi empleyado lang naman kami.”

Tama nga na may halong lungkot ang mata ni Shaun nang palabasin ito ni Vioxx kanina.

            Alam niya dahil may subject siya tungkol sa Children’s Behavior no’ng college siya. Pati na rin noong internship niya sa elementary school.

            “Ipinapaabot pala ni Sir. Iyan daw muna ang allowance mo.”

            “Nagbibiro lang naman ako,” nangingiwi niyang sabi sabay kuha ng atm card sa kamay ni The Rock.

            “Basta. Pumunta ka na lang sa mansyon sa sinabing eskedyul ni Sir. Huwag kang ma-late. Ayaw na ayaw ni Sir ng ganon.”

            “Areglado!” Nag-salute pa siya kaya natatawa nang lumabas ng pinto.

            Nang sumarado ang pinto ay takbo siya sa sofa at parang batang nagtatalon doon. “Ang lambot! Ang sosyal!”

            Walang-wala ang condo unit niya ngayon sa bahay nila sa probinsya. Kalawangin na ang bubong kaya kapag umuulan ay parang may waterfalls din sa loob.

            Nawala ang ngiti niya. Biglang nakonsensya…ang ganda ng bahay niya ngayon pero ang Tatay niya ay ang pangit ng tirahan. Mas lalo siyang nakonsensya nang mapagmasdan ang hawak na atm card.

            Ibinibigay sa kanya ng amo ang mga bagay na kailanman ay hindi pa niya naranasan. Tapos ang ipapalit niya ay ang traydurin ito.

            Itinago na lang ni Dashi ang atm card. Hindi na niya dadagdagan ang kasalan niya.

            Kaya kinabukasan, pagkatapos dalawang oras na pagre-review ay naglakad-lakad siya sa labas para maghanap ng part-time jobs. Nasa BGC ang condominuim building kaya apapalibutan ng mga naglalakihang kompanya, malls at kung anu-ano pa.

            Una niyang pinuntahan ang pinakamalapit na hotel. Nabasa niya kanina sa internet na hiring doon ng dishwasher.  Dire-diretso siya sa reception area para magtanong kung saan magsusubmit ng resume.  Nagtatakang pinagmasdan siya ng receptionist bago namimilog ang mata.

            “Hello po, Miss Dannie. I’ll immediately send someone to double-clean your usual room. Apologies for not recognizing you.” Parang mababali ang likod nito nang nag-bow.

            “Hindi ako si Dannie, Miss.”

            “Hala! Sorry po. Kamukha niyo kasi siya. Akala ko hindi lang siya nakapag-ayos.” Tinitigan ulit siya nito ng halos isang minuto bago binawi ang sinabi. “May pagkakaiba naman po pala kapag tinitigan ng matagal.”

            Lihim siyang napangiwi.

Kilala niya si Dannie o Daniela dahil kapatid niya sa ina. Nanay niya na hindi na siya binalikan! Madalas din si Dannie sa Hacienda Constancia kaya kahit hindi sila magkasamang lumaki ay kilala niya. Maldita!

            Mayaman kasi ang pamilya ng Mommy niya no’n. Dahil ang kanyang ama ay walang maipagmamalaki, ay hindi siya tanggap ng pamilya.

            “Saan pwedeng magpasa ng resume? Apply sana ako ng trabaho.” 

            “Sa HR, Miss. Akyat ka lang sa third floor. Paiwan na lang ng ID.”

Ibinigay niya naman at pumirma ng ilang papel. Ang higpit talaga ng seguridad! Bigla siyang napatakip sa mukha gamit ang folder na hawak nang bumukas ang elevator. Lumabas roon si ‘Vioxx’ kaya mas lalo siyang nagtago.

            Dahil nakatakip sa mukha ay hindi niya namalayan na nagsara na pala ulit ang elevator.  Akala niya ay nakaalis na ang lalaki kaya bigla na lang siyang napasigaw nang mukha nito ang nabungaran niya nang sumilip siya.

            “Boss hehe!” Lagot na talaga!

            “Why are you hiding?” amuse na tanong nito.

            “Hindi po. May binabasa lang ako.” Teka, bakit may emosyon ito ngayon? Saka amusement ba ang nakikita niya sa mga mata nito.  Saka parang badboy ang dating. Hindi straight, righteous, and domineering in a black suit CEO. Isa pa, parang hawig lang si Vioxx at—

            “I’m Asher,” tawa nito at inilahad ang palad sa kanya. “You are?”

            “Hala! Ikaw po iyong kambal ni Boss V?” Naririnig niya na ang pangalan nito noon pa ngunit iyon ang unang beses na nakita niya ng personal.

            “Walang iba.”

            “Dashi po.” Malaki ang ngiting tinanggap niya ang kamay nito.

            “Ash,” tawag ng baritonong boses sa likuran niya.

            Wala na siyang takas kaya kita ang gilagid na nginitian niya na lang si Vioxx. Tiningnan lang siya ng walang emosyon nitong mga mata.  Nang tumabi ito kay Sir Asher ay bumalik ang pagkamangha niya.

            Palipat-lipat ang tingin niya sa dalawa. Medyo magkahawig talaga pero hindi magkamukha katulad ng mga identical twins. Mas tumatagal ang mata niya kay Asher dahil hindi ‘patay’ ang kulay nito. Parang mas nag-eenjoy sa buhay. Hindi katulad ni Boss V na parang palaging galit sa mundo.

            “What are you still doing here?!” Salubong ang kilay ni Vioxx.

            “I think she’s applying.”

            Itinago niya sa likuran ang mga requirements na tiningnan ni Asher. “Hindi po. Naligaw lang.”

            “Hindi ba’t binigyan kita ng allowance? Sobra pa iyon,” sita ni Vioxx.

            “Nagbibiro lang naman po kasi ako.” Wala siyang nagawa kundi umamin. “Hindi naman sa akin iyon kaya kailangan ko ng trabaho.”

            “Find a job somewhere else. Not here!”

            “We have vacant,” si Asher.

            “Wala tayong bakante!.”

            Ngumisi si Asher. “Ako ang humahawak ngayon ng hotel na ito. I know there’s a vacant at restaurants. No, at Admin—”

            “Hindi siya magtatrabaho rito! All her attention should be on my son!”

            “MWF lang naman po ako as tutor niya,” singit niya kaya sinamaan siya ng tingin ni Vioxx.

            “See? You can go back to tower now, Brother. Ako na ang bahala kay Dashi.” Hinawakan siya ni Asher sa braso para igiya subalit agad iyon nawala nang marahas na inalis ni Vioxx.

            “You want something, Brother?” parang nang-aasar pa.

            “Stay the f uck out!” gigil naman si Vioxx. Tumaas ang sulok ng labi ni Asher at muling hinawakan siya. Literal na itinulak ito ni Sir Vioxx ang kakambal nito. Akmang gaganti si Asher nang may striktong boses ang nagpatigil sa dalawa.

            “Boys!”

            Hindi man lang gumalaw si Vioxx—nanatiling masama ang tingin sa kapatid.

            “You two are adults for brawling, for Pete’s sake!” striktong wika ng ama ng mga ito na si Nexus Almeradez.

            “I’m cool, Dad. Don’t know the problem of my twin.”

            “Shut it, Asher!” Kapagkuwan ay tumingin sa kanya si Nexus.  Para siyang nanliliit dahil hinagod siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa na para bang kinikilala kung sino siya.

            “H-Hello po, Sir Nix.” Yumuko siya. Ang laki ng pasasalamat niya sa ‘Foundation’  nito dahil iyon ang sumagot sa lahat ng gastusin nang ma-comatose siya.

            “You’re Danica Shane Coralde.”

            “O-Opo. Ako po iyong pasyente na na-comatose three years ago.”

            “Naalala kita.”

            “Maraming salamat po, Sir. Sobra-sobra pong tulong iyon.”

            “Galing iyon sa Almeradez’ Foundation, hindi sa akin.”

            Gusto niya sanang sabihin na pera pa rin nito kaya lang ay binalingan nito ng tingin si Vioxx.

            “Vioxx,” Sir Nix’s voice was low and stricter. “Hindi ba’t sinabi kong lumayo ka? Na huwag kang lalampas sa linya?”

            “Hindi ko nakakalimutan,” malamig na sagot ni Vioxx. Sinulyapan siya at saka umalis.

Wala sa loob na nasapo niya ang dibd ib. Bakit parang nasaktan siya sa sakit na dumaan sa mata nito?