Chapter 1

CHAPTER 1

            “Susko! Mababaliw yata ako sa batang iyon!” mangiyak-ngiyak na bulalas ni Danica Shane o Dashi nang makapasok sa loob ng sariling Cabin.

            Isinama siya ng kanyang boss—si Vioxx Almeradez—sa kasal ng pinsan nito. Kasalukuyan silang nasa 5-day cruise ship na maglilibot sa iba’t ibang bahagi ng Pilipinas.  Tuwang-tuwa siya dahil makakapagbakasyon sana kung hindi lang dosenang kahihiyan ang ibinibigay sa kanya ng batang alaga niya.

            Noong isang linggo pa siyang tinatawag na ‘mommy’. Tuloy ay napapataas kilay ang mga sosyalerang nakakarinig. Ang mas nakakasakit pa ng ulo ay ilang araw na siyang hindi nakakatulog ng maayos dahil sa ‘hudyo’ niyang amo.

            Bigla na lang siyang h inalikan noong isang linggo. Pero kinabukasan ay balik-lamig ito na parang hindi nilamukos ang labi niya. Kahapon din ay lasing, h inalikan na naman siya ngunit kanina ay aktong robot sa paligid niya.

            Pero ano nga bang karapatan niyang mag-assume na may gusto ito sa kanya kung langit at lupa ang pagitan nila?

            Kung may pagpiplian lang ay lalayas siya.

            “Dashi, gaga ka kasi!” pagalit niya sa sarili at isinubsob ang mukha sa unan. Doon nagsisigaw kasabay ng pag-alala kung paano nga ba siya napunta sa sitwasyon na iyon…

[2 MONTHS EARLIER]

            “Tiyang, ikaw na pong bahala kay Tatay. Iyong gamot niya, huwag niyong papalipasin. Pangako po, magpapadala ako ng sapat,” suminghot-singhot si Danica Shane, hindi alintana na tirik na tirik ang araw at kanina pa siya naglalakad.

            “Makakasiguro ka, Dashi. Mag-ingat ka rin diyan.”

            Eksakto naman na nagpaalam ang kausap sa kabilang linya nang makarating siya sa harap ng dambuhalang gate.

            Lumuwas siya ng Maynila mula probinsya ng Camarines Norte para mag-review sa Liecensure Examination for Teacher at mamasukan na rin sa pamilya ng dating amo niya ng Tiyahin na sa Maynila na nakatira.

            Ang mga Almeradez ang may-ari ng Hacienda Constancia sa Camarines Sur kung saan sila dati nakatira ng tatay niya. Ngunit, simula nang magising siya sa mahabang pagkaka-comatose ay umalis din sila sa bayang iyon dahil sa personal na dahilan at lumipat sa Camarines Norte.

            “Diretso lang, Ineng. Naradyuhan ko na si Sabel. Mag-ingat ka ng mabuti.”

            Napakunot-noo siya sa huling sinabi ng gwardiya. Wala naman siyang nakikitang aso na mananakmal sa kanya…

            Walang ‘Sabel’  na sumalubong sa kanya sa mismong mansyon kaya kumatok siya sa front door. Nang wala pa rin ay kusa na niyang binuksan para lamang mapasigaw nang bumuhos ang nagye-yelo pa yatang tubig sa mismong tuktok ng ulo niya.

            Literal siyang nanigas. Bumaliktad yata ang mundo, nanlalabo ang paningin bago tuwid na tuwid ang katawan na natumba.

            Nakita niya pa ang batang humagikgik sa gilid bago siya tuluyan nawalan ng malay.

            “IKAW ba si San Pedro?” bangag na tanong ni Dashi nang magmulat.

            “The f uck?!”

            Tila alarm clock na nagpagising sa kanya ang magaspang nitong boses. Napabalikwas siya nang mapagtantong hindi ito ang hihiraman niya sana sa langit  ng manok para panabong ng tatay niya.

            Gusto niyang mapaantada dahil nasa harapan niya si Vioxx Almeradez. Ang lalaking usap-usapan sa Hacienda Constancia na nuknukan ng sama ng ugali!

            “Nasaan ako? Sino ka?” Pasapo-sapu pa siya sa dibd ib para makalusot sa kasungitan nito.

            Subalit, mas lalo lamang nagsalubong ang kilay nito. “Drop the act. You passed out, not hit your head.”

            Napalabi siya at hiyang-hiya na tinakpan ang mukha.

            “O nakalimutan mo na ako?”

            “Hindi po. Naalala kita,” nangingiwi niyang agap. Mukha nito ang una niyang nakita nang magising siya sa pagkaka-coma tatlong taon na ang nakalilipas.  Tinanong niya pa nga kung sino ito ngunit hindi siya sinagot. Bagkus ay natigagal at parang wala sa sariling lumabas ng hospital room niya.

            “Good,” tipid nitong sabi bago may tinawag. “Shaun, come here.”

            Saka pa lamang niya napansin ang batang nakaupo sa sofang naroroon. Masungit ang tabas ng mukha at talagang nakahulukipkip pa.

            Anak ng puting manok! Ito iyong may hawak ng lubid ng baldeng bumuhos sa kanya kanina.

            “Apologize to her,” striktong utos ni Vioxx.

            Sa halip na sundin ay mas lalo itong nagsusungit. Hindi man lang siya tinapunan ng tingin bagkus ay nagsisipa. “No! Not my fault she’s stupid!”

            “Shaun Almeradez!” dagundong ni Vioxx. Maging siya ay napatalon sa gulat.

Humaba ang nguso ng bata. Mukhang iiyak ngunit ma-pride. “Sorry.”

            Napasintido ang ama. Alam na labas iyon sa ilong.

            “A-Ano pong nangyari sa akin,” tanong niya dahil parang sasabog ito at mapapalo ang bata.

            “You had a cold shock response. Ang tagal mo sa initan. The ice water shocked your nerves. Reason why you fainted.”

            “Ah,” Nagpalinga-linga siya para hanapin ang bag na dala. Nandoon ang resume niya.

            “Ikaw ang pamangkin ni Manang Rudy, di ba?” tanong nito na parang nabasa ang utak niya.

            “Opo!”

            “You’re not a licensed teacher yet. Pero gusto mong mag-apply bilang tutor ng anak ko?”

            “Ayoko ng teacher!” sigaw ng bata kaya sabay silang napalingon ni Vioxx.

            Nasalubong niya ang kulay asul nitong mga mata. Para siyang kinuryente sa hindi malamang dahilan.

            “It’s not for you to decide. Go outside. Teacher Danica and I need to talk!” striktong sagot ni Vioxx. Galit na tumayo ang bata, matalim ang tingin sa kanya. Bigla itong nagpapadyak roon bago nagtatakbo papunta sa pinto. Hindi pa tuluyang nakalalabas ay may pahabol pa.

            “I will make your life miserable!”

            Kumurap-kurap siya dala ng gulat. Bata ba talaga ‘yon?!

            “Shaun is a difficult kid.”

            “Mukha nga po,” komento niya at napakamut-kamot sa ulo.

            “You don’t want this job anymore, then?”

            “Gusto pa rin po,” mabilis niyang bawi. Hindi pwedeng hindi siya magtrabaho sa bahay nito. Paano na lang ang gamutan ng Tatay niya?

            “Pero kaka-graduate mo pa lang. Wala ka pang experience.”

            “Ang gulo mo naman, Boss.”

            Tumaas ang dalawang kilay nito kaya napatakip siya ng bibig.

            Nag-piece sign siya rito. “Latin Honor naman po ako. Saka alam niyo po ba noong nag-internship ako…”

            Vioxx raised his hand. Clearly not interested!

            Nakaramdam naman siya ng kaunting hiya.

            “I can get Professors and Geniuses from a prestigious university if I need the smartest one. Ang kailangan ko ay may toneladang pasensya para sa anak ko. Meron ka ba niyon, Ms. Coralde?”

            “Meron po.”

            Natahimik ito at tinitigan siya. Na-conscious tuloy si Dashi. Bakit kasi pakiramdam niya ay kakaiba ang hatid ng titig nito sa kanya?  Iyong tipong tila may pilit na binabasa na kung ano sa kanya. Ang mga mata ay bagaman malamig ay parang may gustong sabihin.

            “You’ll be under probation for two weeks. Kapag nakuha mo ang loob ni Shaun, dadagdagan ko ang sahod mo. For now, you will not stay here.” Sinabi nito sa kanya ang mga schedule ng bata dahil home school. “Ipapahatid kita sa driver sa tutuluyan mo.”

            “B-Bakit po doon?” tanong niya bago pa mapigilan ang bibig.

            Kumunot ang noo ni Vioxx na parang nagdududa.

            “Ang ibig ko pong sabihin, bakit doon pa kasi magco-commute pa po ako papunta rito. Wala na po akong pera. Hehe.”

            Kumusot ang ilong ng amo niya na para bang sinasabi nito na di-diskarte pa siya, binigyan na ng trabaho.

            “I’ll give you allowance. Pero ibabawas ko sa sahod mo.”

            Wala siyang nagawa kundi pumayag.

            Nakasunod siya kay Kuya Koya na parang si The Rock habang bitbit nito ang bag niya. Kusang bumagal ang hakbang niya nang makita si Shaun na tamad na nakahiga sa sofa at nanood sa telibisyon.

            “What are you looking at?” masungit nitong tanong nang lumingon sa kanya.

            “Wala. Pogi mo kasing Beybi.”

            Tumaas ang sulok ng labi nito nang bumaba ang tingin sa gamit niya.

            “You’re leaving? Daddy fired you? Good! Don’t comeback or I’ll bite you!” Ipinakita pa sa kanya ang maliliit na ngipin na may bungi naman.

            “Babalik ako in three days! Tingnan natin tapang mo,” patol niya na ikinagulat nito. Malakas loob niya dahil wala sa paligid ang amo.

            “Don’t come back forever, Ugly Lady!”

            “Hindi ‘yan mangyayari. See you when I see yah, Bungi!”

            Bumulanghit ng tawa si Kuya Koya. Parehas silang takbo palabas dahil nagsimulang ngumiwi si Shaun na parang maiiyak. Sa kotse ay tawa pa rin ng tawa ang driver. Siya lang daw ang matapang nakakasagot ng ganon sa bata, unang araw pa lang.

            “Lahat ng naging tutor, ang babait kaya madaling mapaiyak,” anito pa.

            “Talaga, The Rock—ay, Kuya Koya pala.” Tumawa lang ang driver at saka ibinida na idol daw nito si Dwayne Johnson. Kaya pala ang laki din ng katawan nito at mukhang wrestler.

Kinapa niya sa bulsa ang cellphone. Nawala ang ngiti niya nang makita kung sino ang nag-text.

            ‘Nakapasok ka na ba? Update mo ako kung nahanap mo na.’

            ‘Probation pa ako. Sa ibang lugar ako pinatuloy,’ reply niya. ‘Balik ako in 3 days. Iyong downpayment, nailagay mo na ba sa bangko ko?’

            ‘Huwag mong kalilimutan ang usapan natin’  sagot nito.