Chapter 4

CHAPTER 4

            “P-Paano ka nakapasok, Bossing?” Nginisian niya ito.

            “Danica Shane, why are you drinking?”

            “Sinumbong ba ako ni Boss A-As…her? Sumb…ngero pala!”

            “What’s happening to you? Is this how a teacher acts?”

            Humagikhik siya. “Ngayon…lang….” Itinaas niya ang lata. “Sh…hit ka muna…” Humagikhik na naman siya. “Shat p-pala.”

            “You’re drunk. Red horse, really?!”

            “Lyakas ng sepa... pero wasak. Hiya!”

            Sinalo ni Vioxx ang kanyang paa nang umigkas iyon.

            “That’s enough!” Dahil nakaupo siya sa lapag ay yumuko ito para agawin sa kanya ang iniinom.

“Akin to…” Nilayo niya ang kamay.

            Pilit iyong inaagaw ni Vioxx. Hinawakan niya ito sa batok at saka hinila. Sandali lang ang pagkagulat nito sa gahiblang pagitan ng kanilang mga labi.

            Napatitig siya sa magaganda uri ng mga mata nito. “I-Iyong M-Mommy mo ba… m-mahal kha?”

            “Yeah. Of course.”

            “Shana all!”. Muling nagtuluan ang kanyang mga luha.

            “What’s wrong?”

            Hindi niya alam kung lasing lang ba siya dahil ang puno ng panunuyo ang boses nito. Ang mga mata ay gusto siyang damayan at tila puno ng lambing. Mas lalo siyang napaiyak nang humaplos ang kamay nito sa kanyang pisngi.          “Stop crying. I don’t want you crying. Please…”

            Humikbi siya.

            “Your mom again? What do you want me to do with her? Tell me!”

            Humagikhik siya at umiling. Kapagkuwan ay sumandal sa sofa at hinila ng dilim. Nang magising ay nasa kwarto na siya at iba na ang suot.  Bago pa niya maisip kung ano ang nangyari ay may sunod-sunod ng kumakatok sa pinto. Dahil may hang-over ay halos gumapang na si Dashi para pagbuksan.

            Sikat na food delivery rider ang nasilip niya sa peephole. “Delivery, Ma’am.”

            “Wala po akong inorder.”

            “Mula po sa boss niyo.”

            Ang laki ng ngiti niya kahit parang pinupokpok ang ulo niya sa sakit. Nagliparan ang paru-paro niya sa tiyan.  “Ang sweet naman ni Boss V.”

            Nagpasalamat siya rito at akmang isasara na ang pinto nang pinigilan siya nito.

            “Bayad, Ma’am.”

            Napanganga siya. Pumutok ang mga imaginary bubbles na palipad-lipad sa paligid niya. “COD?! Kuya, hindi ko ‘to matatanggap.”

            “Kay Boss Asher po kayo magreklamo. Nagde-deliver lang naman ako.”

            Mas lalo siyang nakaramdam ng disappointment. Bakit ba siya umasa na si Vioxx ang nagpadala? Robot ‘yon! Walang feelings…

            Pagka-alis ng delivery rider ay nagtext siya ng pasasalamat kay Asher.

            Boss Asher: ‘I can hear the sarcasm all the way here.’

            Dashi Maganda: ‘Kinilig na po kasi ako. Kaso COD pala.’

            Boss Asher: 🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

Hindi na sana siya magte-text ulit nang mapatingin siya sa living room na wala man lang kalat kahit isa.  Nasaan na mga pinag-inuman niya kagabi?

            Dashi Maganda: ‘Pumasok ka sa unit ko kagabi, Boss Pogi?’

May malabong alaala sa utak niya na nakita niya ang mukha nito kagabi sa living room.

            Boss Asher: ‘I did not’

            Dashi Maganda:‘Si Boss V?’  Kinagat niya ang labi sa nerbyos habang nakatingin sa cellphone.

            Ang tagal pa mag-reply ni Asher!  Kapag nalalasing pa naman siya ay kung anu-anong kahihiyan pinagaggawa niya. Anong gaga ba niya naman kasi na talagang Red Horse ang binanatan kagabi gayong Gin Bilog lang ang kaya niya?

            Boss Asher: ‘No. He’s in a meeting with Dad last night. Why?’

            Nakahinga siya ng maluwag.

            Boss Asher: ‘I called a maid from Mom’s house. Siya ang nagbihis sa ‘yo at naglinis ng buong unit’

            Dashi Maganda:‘Nakakahiya naman po.’

            Asher just sent a smirking and laughing emoji.  Wala naman nakakatawa sa huli niyang sinabi. Hindi na lang niya pinansin dahil masasarap naman ang ipinadalang pagkain nito. May gamot pa!

            NAKALABI siya habang nakatingin sa mga gamit niyang hinakot ng mga tauhan ni Vioxx.  Kinatok siya ni The Rock kanina para sunduin dahil pinapalipat na raw siya ng amo nila sa bahay. Uuwi raw kasi sa probinsya ang isa sa mga kasambahay na tumutulong sa pag-aalaga kay Shaun.

            “Si Ate Jocelyn po ang inalis?” tanong niya nang makita ang pamilyar na babae na may bitbit na na maleta sa labas ng exclusive village.

            “Oo. Gusto na raw makasama ang anak.”

            “In-offer-an nga ni Sir Vioxx na dito na ilipat dito sa Maynila ang pamilya kaya lang tumanggi.”

            Kasamahan niya si Jocelyn sa scholarship program ng Gobernador—ama ni Gaston—ng probinsyang Camarines Norte. Iyon pala ang sinabi nito sa kanya kahapon na ginawan nito ng paraan para mapirmi siya sa bahay ni Vioxx.  Nasa mismong front door na si Vioxx nang dumating sila.

            Bigla siyang nahiya sa hindi malamang dahilan. Pakiramdam niya ay may nagawa siya na hindi niya maalala.    Lalo pa’t parang nanunuot sa kanyang sistema ang mga titig nito sa kanyang ngayon.

            “Dalhin niyo ang mga gamit niya sa kwartong katabi ng kay Shaun,” utos nito sa ibang kasambahay.

Gulat na napaangat siya ng tingin. “Huwag na po sa guest room. Doon na lang ako sa katabing kwarto nina Manang Sabel,” pigil niya.

            “You need to be near my son.” May bagong kontrata itong ibinigay sa kanya. Namimilog ang kanyang mata nang makita ang sahod na triple kumpara sa pagiging private tutor niya.

            “Leave your job at Almeradez Hotel.”

            “Hindi ko po kaya maging Yaya, Boss.” Lumaki kasi siya na hindi kasama ang nakababatang kapatid kaya wala siyang karanasan na mag-alaga ng bata.

            “You’ll not be Nanny. Papalitan mo si Jocelyn. Shaun can bathe himself and do other things kids his age usually need help with. Kailangan mo lang siya paalalahanan at bantayan.

            Kapagkuwan ay may inabot sa kanyang sobre.  “Nabanggit ni Manang Sabel kay Mommy na nagre-review ka para sa Board Exam. Binilhan ka niya ng slot. Kasama na lahat.”

            “Hala!” Tuwang-tuwa siya subalit sa likod ng isip niya ay gusto na niyang umiyak. Ito ba ang pamilyang ta-traydurin niya?

            “Don’t dare give it back!” Vioxx warned when Dashi’s smile started fading. “You will hurt her feelings. Isa pa, hindi lang naman ikaw ang binigyan niya ng ganyan. May mga scholar siya sa Hacienda Constancia.”

             “Hindi na nga po,” garalgal ang boses niyang sabi.

            “Good. That way, you can balance your work and studying.”

            “Salamat po, Bossing. Pati na rin po kay Madame Steph. Grabe naman kabaitan ng Mommy mo. Sana all!”

            Vioxx went silent. Siya naman ay mangha pa rin tinitigan ang mga papel na hawak-hawak. "Huwag mong ipagpilitan ang sarili mo sa taong ayaw sa ‘yo.”

            “Po?”

            “Your mother,” tipid nitong sabi.

            Namimilog ang kanyang mga mata.