Chapter 3

CHAPTER 3

            UMAWANG ang labi ni Danica Shane nang bumuhos ang kulay pulang likido sa kanyang ulo nang buksan niya ang pinto. Nakangiwing inamoy niya ang pintura ng kung sino man na wala sa sariling naglagay niyon doon.

            Matalas ang mga matang hinanap niya ang salarin. Nasa likod ng magarang hagdan ang batang lalaking humagikhik sa kapilyuhan. Mapagpasensyang inalis niya ang pintura sa kanyang mga mata, pilit na pinapaala sa sarili na wala siya sa bahay nila at bawal niyang paluin ang bata na magiging trabaho niya sa unang araw niya sa Almeradez residence.

            “Shaun!” dumagundong sa apat na sulok ng living room ang strikto at baritonong boses na iyon.

            Natigil ang batang maliit sa paghagikhik.

            Napatingin siya sa lalaking humakbang pababa sa magarang hagdan ng mansion. Sinalo ng kulay asul nitong mga mata ang kanyang titig at hindi niya alam kung bakit binundol na naman siya ng kaba.

            “Shaun, get out and apologize to your teacher!” Ang baritonong boses ni Vioxx ay nagpapakita ng pagiging ma-otoridad nito at talagang susunod ang kung sino mang inuutusan nito.

            “But Daddy, I said I don’t want a teacher.”

            “Apologize now or you’re grounded!”

            Ngumiwi ang bata at tuluyan humarap sa kanya. Nahigit niya na naman ang ang kanyang hininga nang magtama ang mga mata nila.

            “Sorry,” mahinang sabi ng bata matapos umawang ang mga labi.

            Hindi na siya nakasagot pa dahil may lumabas na katulong mula sa isang banda ng bahay. Napatapik na lang ito ng noo at nilapitan siya para igiya papunta sa likod ng mansion kung saan pwede niyang hugasan ang sarili.

            “Naku, Ganda!  Napaka-pilyo talaga ng batang iyon,” talak ni Sabel habang hinahanapan siya ng damit na pwede niyang hiramin. “Heto na lang. No’ng kabataan ko pa ‘yan. Suot kaya pagpasensyahan mo na.”

            “Salamat po, Manang Sabel.”

            “Oh, siya! Maiiwan na muna kita rito. May aasikasuhin pa ako sa kusina. Bumaba ka na lang tapos hanapin si Sir.”

            “Opo.”

            Nang makalabas ito ay agad siyang nagbihis at pinatuyo ang buhok gamit ang blower na naroroon para matali niya agad.

            Isinuot niya ang eyeglasses bago siya lumabas ng kwarto. Pasimple niyang pinagmasdan ang paligid pati na rin kung nasaan ang mga CCTV.

            Alam niya naman na may ‘patibong’  si Shaun. Kinuha na lang niya iyong pagkakataon para makaakyat sa bahay.

            Nasa first floor kasi ang study room ng bata kaya malamang ay hanggang doon lang din siya.

            “Bossing!” tawag niya nang makasabayan si Vioxx pababa ng hagdan.

            Natulala ito sa kanya. Bago unti-unting nagsalubong ang kilay. “Who gave you that clothes?!”

            “Si Manang Sabel po. Presentable naman.” Inayus-ayos niya pa ang suot na bulaklakin na bistida.

            “You look like you’re going to a christening.”

            “Kaka-offend naman iyon.”

            Umigting ang panga nito. Pumikit at napasintido. “My first rule. I don’t like noisy people.”

            Ni-zipper niya ang bibig.

            “I don’t want people talking back. Especially you!”

            “Pano naman po kung nasa katwiran?”

            “I don’t care. Leave if you can’t obey.”

            “Susunod na po,” nakalabi niyang sabi.

            “I don’t want anyone prying into my personal life. Just do your job here. Only your job, and we will not have a problem.”

            Dalawang kamay ang ni-thumbs up niya.

            “Hintayin mo ako sa living room. Dadalhin ko ang kontrata.”

Hindi siya isasama sa office nito?! Kulang na lang ay mapasuntok siya sa hangin dala ng panghihinayang.

“Simangot! Ugly Lady.”

            Napatingin siya sa likod ng sofa.

            “Simangot. Ugly little boy,” ganti niya.

            Nagsasalubong ang kilay nito kaya mas lalo tuloy naging kamukha ni Vioxx. Mabibigat ang hakbang na lumapit sa kanya.

            “Just give up, Lady. I will answer all my workbook wrong, so Daddy will fire you.”

            Kibit-balikat siya. “Pusta ko nga makaka-zero kahit hindi mo sadyain.”

            “No, I will not!”

            “Ows?”

            “I can answer division perfectly,” yabang pa nito sa tonong pinipilit siyang maniwala.

            “Kwento mo sa pagong,” pambabarda niya. “Kaya nga ako nandito kasi hindi ka marunong.”

            “Give me divisions to answer.” Galit itong nagpapadyak.

            “Huwag na, mapahiya ka pa.”

            Alam niyang hindi uubra na amu-amuhin niya ito sa mahinahon na paraan kaya sinagi niya na lang ang ego.

            “Shaun, stop that.”

            Aktong ‘anghel’  naman agad siya. Sinilip pa si Vioxx sa ilalim ng mahahaba niyang pilik-mata.

            “Pwede po bang pag-isipan ko muna, Boss? Mukha kasing mahihirapan akong turuan si Bossing Shaun kasi baka hindi niya pa alam ang division… Di ba magsi-six pa lang naman siya…”

            Kumunot ang noo ni Vioxx.

            “I know that already. I’ll show you in my study room!”

            Saka pa lamang naintindihan ng amo niya. Hindi na ito umimik bagkus ay pinapirma na agad siya sa kontrata.

            Ilang sandali lang ay nasa loob na siya ng study room ng bata. Active na active sa mga pinapasagutan niya, Kapag tinatanong niya ay agad sumasagot.

            Tuwang-tuwa tuloy siya. Gusto niya na lang pagh ahalikan sa pisngi dahil purong saya ang nakikita niya nakikita niya sa mga mata nito ngayon.

            Parang may kung ano sa kanya na gustong gawin ang lahat para makita itong ganon palagi.

            SA KAHABAAN ng Bonifacio High Street siya nagpahatid kay The Rock. Dumating na sahod-kinsenas niya mula sa pagiging clerk sa Almeradez Hotel. Matapos makapagpadala ng kaunti sa probinsya at makapag-grocery ay naglakad na lang siya pauwi.

            Puno ng sosyaling restaurant, boutique, spa at kung anu-ano pa ang street na iyon. Wala siyang nagawa kundi mangarap na lang na kahit minsan ay maiparanas na madala roon ang Tatay niya at saka si Tiya Rudilyn.

            Bumagal ang kanyang mga hakbang nang mahagip ng kanyang paningin ang pamilyar na babae.  The woman was elegant with a stylish hairstyle, branded clothes, bags… Pero hindi niya makakalimutan ang itsura nito dahil kamukha niya. Dahil ito ang Mommy niya.

            Mabilis siyang tumalikod nang maramdaman ang pag-iinit ng kanyang mata. Parang may hinahabol ang kanyang mga hakbang para lang makalayo sa restaurant na iyon. Taas-baba ang kanyang dibd ib nang makapasok sa unit. Tuluyan siyang naluha kaya marahas niya iyong pinunasan.

            “Hindi mo dapat siya iniiyakan. Wala siyang pakialam sa ‘yo!” pagalit niya sa sarili.

            Subalit makulit talaga ang mga luha niya. Bumaba ulit siya sa first floor. Naghulog ilang coins sa vending machine. Nasa elevator pa lang ay nilalaklak na niya ang isang red horse in can.

            “Dashi?”          

            Napalingon siya sa unit na katapat niya. Bumaba ang tingin ni Asher sa dala-dala niya.

            “Bossing. Good evening po.”

            “You’re drinking?”

            “Pampatulog lang p-po,” trinaydor siya ng garalgal na boses. “Ano pong ginagawa niyo rito?”

            “I live here.”

            “Po?”

            “Yeah. Katabi mo ang unit ni Vioxx. Hindi niya sinabi sa ‘yo?”

            Umiling siya. Kapagkuwan ay awkward na ngumiti at saka nagpaalam na papasok na.

            Binuksan niya ang isa pang lata. Panay pa rin ang palis ng mga luha hanggang sa mapahikbi na siya. Kahit noong na-comatose siya ay hindi man lang nagpakita ang nanay niya. O kahit tulong sa pinansyal na usapin.  Imposible na hindi nito alam dahil pumupunta si Dannie sa Hacienda Constancia. Kaibigan ng pamilyang Almeradez ang mga mayamang pamilya ng Nanay niya.

            Wala talagang pakialam sa kanya. Nagagalit siya dahil hanggang ngayon ay iniisip niya pa rin kung bakit ganon ito?

            Narinig niya ang pagbukas ng pinto. Lasing na nag-angat siya ng tingin para lang makasalubong ang kulay asul na mga mata ni Vioxx.