Chapter 3

“Damn it! Wala pa rin kayong idea kung nasaan na ang asawa ko?” galit na tanong ni Dylan sa kanyang assistant na si Meynard.

“I’m really sorry, Sir. Pero lahat ay tinignan na namin. Walang Juliette Lucero na lumabas ng bansa o nagbiyahe papunta sa ibang bayan o probinsya through air.” Nakayuko si Meynard, alam niya na lalong hindi magugustuhan ng amo ang kanyang sagot.

“Ano ‘yon, naglaho na lang siyang parang bula?” galit na tanong pa rin ni Dylan ngunit ngayon ay mas kalmado na siyang tignan. “Wala siyang ibang mapupuntahan, kahit sa orphanage ay hindi na rin siya bumalik. Wala akong kahit na anong property na binili para sa kanya at mas lalong wala siyang pera na natanggap mula sa akin. Saan siya pwedeng magpunta ng hindi gumagamit ng pera?” mahina niyang sabi.

Sasagot na sana ang assistant ng biglang bumukas ang pinto ng opisina ni Dylan at pumasok si Nicole.

“Anong nangyari dito? Bakit ang daming kalat?” tanong ng babae habang nililibot ang tingin sa paligid. Ang mga papel na kanina lang ay nasa lamesa ni Dylan ay marahas niyang binato kanina dahil sa galit.

“What are you doing here?” walang emosyon na tanong ni Dylan. Nagtangkang lumapit si Nicole sa lalaki ngunit inawat siya nito. “Stay where you are. Don’t come closer.”

“Ano ba ang ginagawa mo? Bakit ba panay parin ang pahanap mo sa babaeng nang-iwan sayo?” mahinahong tanong ni Nicole. Iniisip niya na kung ipapaalala niya sa lalaki ang inakala nitong ginawa ni Juliette ay mabubuhay ang galit sa puso ni Dylan. Ngunit hindi ganon ang nangyari.

“Hinahanap ko siya dahil asawa ko siya. Kung wala kang matinong sasabihin ay makakaalis ka na.”

Pumalatak si Nicole at ngumiti ng ubod tamis bago nagsalita. “Hindi mo na kailangan pang magpanggap. Alam na ni Juliette na hindi mo pinaregister ang kasal niyo.”

Isang masamang tingin ang pinukol ni Dylan kay Nicole. “Sinong may sabi sayo na hindi ko pinaregister ang kasal namin?”

“Si Juliette, hindi ba at sinabi niyang–”

“Yun ang akala niya,” putol ni Dylan sa anumang sasabihin ni Nicole. “But our marriage is binding and legal. You can check it if you want.”

Natilihan ang babae. Hindi niya akalain na kasal talaga ang dalawa. Naniwala siya sa sinabi ni Juliette bago umalis.

Ngunit bigla naisip ni Nicole na walang alam si Juliette tungkol doon. Kaya naman sinubukan niya ang damdamin ni Dylan.

“Hindi alam ni Juliette yon, paano kung umalis siya dahil sa may iba na siyang sinamahan na lalaki?” Nanlisik ang mga mata ni Dylan dahil sa sinabing iyon ni Nicole.

“Get out!” sigaw niya. Napapitlag si Nicole at mabilis na umalis ng opisina. Napapikit naman si Meynard na nakikinig lang dahil may idea na siya sa gustong ipagawa ngayon sa kanya ng amo. “Find out kung sino-sino ang mga nakasalamuha ng asawa ko the last few months. Wala kang papalagpasin.”

“Yes, Sir.” Agad na lumabas ng opisina si Meynard matapos niyang damputin ang mga nakakalat na papel at ipatong iyon sa table habang naiwan na nag-iisip si Dylan. Alam niya na nasaktan si Juliette. Hindi lang siya, kung hindi pati na ng kanilang anak. Napasandal siya at pumikit tsaka inalala kung paano ba nagsimulang magulo ang kahit papaano ay tahimik sana nilang pagsasama noon.

Nasa ikawalong buwan na ang pagbubuntis ni Juliette. Masaya at excited si Dylan sa araw ng naka-schedule na CS ng asawa na laging nasa bahay lang.

Kahit na CEO si Dylan ng Moon Network ay hindi naman naging dahilan iyon upang mawalan siya ng oras kay Juliette.

Sa isang coffee shop, habang umiinom ng kape kasama ang kaibigan na si Leonard, ay naulinigan niya ang pag-uusap ng dalawang lalaki.

“Hindi man lang tayo binalatuhan ng babaeng ‘yon. Matapos siyang magpanggap na niligtas niya mula sa atin ang matandang babae na nanay ng may-ari ng T.V. network.”

Nanlamig ang buong batok ni Dylan sa narinig at agad na pumasok sa isipan niya si Juliette pati na ang insidente ng pagliligtas nito sa kanyang ina na naging dahilan upang ipakasal sila.

Mabilis siyang tumayo upang komprontahin ang dalawang lalaki ngunit mabilis na nakaalis ang mga ito.

“Hey, Dylan, what’s wrong?” tanong ni Leonard. Nagtaka sa kanyang inakto.

“Narinig mo ba ang sinabi ng dalawang lalaking ‘yon?” tanong niya sa kaibigan.

“Yes. So what about it?” tanong ni Leonard. “Hindi ba at iyon naman na din ang inakala mo kaya pinigilan mo ang pagrehistro ng kasal niyo ni Juliette?”

Natigilan si Dylan dahil totoo ang sinasabi ng kanyang kaibigan. Sa simula pa lang ay wala na siyang tiwala kay Juliette. Ngunit sa kanilang pagsasama, naramdaman niya ang sincerity ng kanyang asawa kaya tuluyan na iyong nawala sa kanyang isip.

Ngunit simula ng marinig niya ang dalawang lalaking iyon ay naging malamig na rin ang pakikitungo niya sa kanyang asawa.

At ngayon, wala na si Juliette sa buhay niya. Sa buhay nilang mag-aama at mag-iisang linggo na niyang hinahanap ito ngunit wala pa ring resulta.

Huminga ng malalim si Dylan at nagsimula ng magtrabaho. Ngunit bago niya madampot ang mga dokumentong pinatong ni Meynard sa table niya ay tumunog ang kanyang cellphone.

“Mom,” sabi niya.

“Ano ba ang ginagawa mo? Hindi mo ba alam na may sakit ang kambal?” sabi ni Donya Gabriela mula sa kabilang linya.

“Okay po, pauwi na ako.” Tumayo si Dylan at kinuha ang susi ng sasakyan.

“Nandito na kami sa hospital, dito ka na dumiretso.”

“Okay, Mom.” Pagkasabi non ay pinutol na ni Dylan ang tawag at lumabas na ng kanyang opisina.

Pagdating sa hospital ay sinalubong si Dylan ng kanyang ina. “Kanina pa umiiyak ang kambal at hinahanap ang Mommy nila. Wala pa rin bang balita?” Bakas sa mukha ng ginang ang pag-aalala. “Kung bakit kasi hindi mo magawang pakisamahan ng maayos si Juliette. Ang bait-bait niya.”

Hindi nakaimik si Dylan. Hindi niya masabi sa kanyang ina ang nalaman tungkol sa inaakala niyang panloloko ni Juliette dito dahil ayaw niyang masaktan ito.

“Ako na ang bahala sa kanila, Mom.” Pumasok na si Dylan sa loob ngunit sumunod ang kanyang ina.

“Daddy!” sabay na sabi ng kambal ng makita siya.

“Nasan na si Mommy? Gusto kong makita si Mommy..” sabi ni Joaquin. Napabuntong hininga si Dylan, hindi malaman ang isasagot sa anak. Gusto niyang singhalan ang mga ito at ipaalala kung paano nilang sinabi sa harapan ng kanilang ina na si Nicole na ang gusto nilang maging Mommy. Ngunit hindi niya magawa dahil alam niyang mga bata pa ang mga ito.

Hindi totoo na hindi niya pinagsasabihan ang kambal sa tuwing nagiging bastos ang mga ito kay Juliette. Pero dahil sa tuwing sila lamang mag-aama ang magkakaharap niya ginagawa iyon ay hindi rin alam ng asawa niya yon.

“I’m still looking for her.”

“Kasalanan namin kung bakit umalis si Mommy. Naging bad kami sa kanya kaya hindi na niya kami mahal…” sabi ni Joaquim bago sabay na umiyak ang kambal.

“No, it’s not your fault. ‘Wag kayong mag-alala dahil babalik din si Mommy nyo, okay? Alam nyo naman na sobrang mahal niya kayo, right?” pang-aalo ni Dylan sa mga anak. “Magbehave na kayo para pagbalik ni Mommy nyo ay hindi na sumama ang kanyang loob. Okay ba ‘yon?”

Tumigil sa pag-iyak ang kambal at tumango na lamang. Umaasang totoo ang sinasabi ng kanilang ama.

Si Dylan naman ay napatingin sa kanyang ina na hindi na rin gumawang umimik. Hindi niya kayang saktan ang damdamin ng mga apo kahit na nga gusto niyang sabihin sa mga ito na wag na silang umasa sa pagbabalik ng kanilang ina.

Napayapa ang kambal at napag-alaman ni Dylan na sa labis na pagkamiss kay Juliette at pag-iisip na kasalanan ng kambal ang pag-alis ng kanilang ina kaya nagkasakit ang mga ito. Naawa siya sa mga anak at nagdesisyon na mas paigtingin pa ang paghahanap sa asawa.

Tulog na ang kambal habang kakaalis lang ni Donya Gabriela ng tumunog ang cellphone ni Dylan. Pagtingin niya ay pangalan ng kanyang assistant ang nakita niya kaya agad niya iyong sinagot.

“Sir, nakuhanan sa CCTV si Ma’am Juliette sa isang banko na nagwithdraw.”

Nabuhayan ng loob si Dylan dahil sa narinig. Naisip niya na gagawin niya ang lahat upang maibalik ang asawa sa buhay nilang mag-aama.