INICIAR SESIÓNshe kissed him.
Si Caleb naman ang nanigas.
For several seconds, hindi ito gumalaw.
Then its hand wrapped lightly around her wrist.
Not to restrain.
To stop her enough to look at her.
&ldqu
Pagkabukas pa lang ng elevator doors sa floor ng Everhart Fashion House, sinalubong na agad si Angela ng pamilyar na ingay ng isang office na nagsisimula nang maging abala. May dalawang staff na may bitbit na garment bags na mabilis na bumati sa kanya, may isang production assistant na halos tumatakbo habang may kausap sa headset, at mula sa kabilang bahagi ng studio ay naririnig na ang sunod-sunod na tunog ng sewing machines. Normally, sapat na ang ganitong environment para agad mailipat ni Angela ang isip niya sa trabaho. Kapag nasa Everhart siya, mas madaling itulak sa likod ng utak ang mga personal niyang problema. May sketches na kailangang tapusin, samples na kailangang i-check, suppliers na naghihintay ng sagot, deadlines na walang pakialam kung brokenhearted ka, at staff na umaasa sa kanya bilang Acting Design Director.“Good morning, Ma’am!”
“Shit.”Last night.Protection.Or rather—the lack of it.Huminto siya sa red light.Her stomach dropped.Sa dami ng emotions kagabi, hindi niya iyon naisip.Normally, she was careful.Very careful.Especially now.Especially after Caleb had only recently thrown out the idea of having a child like it was some kind of solution to their broken marriage.Absolutely not.
“Good night.”His smile slowly disappeared.“Angela.”“No more talking.”He stayed silent.A few seconds later, his arm returned around her waist.She considered removing it.Then decided she was too tired.Not everything needed to become another battle.She closed her eyes.Her thoughts remained tangled.Simon.Vanessa.Madison.
she kissed him.Si Caleb naman ang nanigas.For several seconds, hindi ito gumalaw.Then its hand wrapped lightly around her wrist.Not to restrain.To stop her enough to look at her.“Wait.”Angela met his eyes.“Are you sure?”Tahimik siyang tumingin dito.That question mattered.Because only moments ago—she had said stop.And he ha
Nanatiling mahigpit ang pagkakasara ng kamao ni Caleb sa bagong diamond ring habang nakatalikod na sa kanya si Angela, malinaw na ipinapakitang tapos na ang usapan para sa kanya. Ilang minuto lang ang nakalipas, maingat niyang ibinalik sa palad nito ang singsing na sana ay kapalit ng ninakaw niyang wedding ring. Kung ibang panahon iyon—kung dalawang taon na ang nakaraan—baka hindi makapaniwala si Angela na mismong si Caleb ang bumili ng bago para sa kanya. Baka hindi niya mapigilang ngumiti. Baka kinunan na niya iyon ng litrato mula sa limang anggulo at ipinadala kay Trina habang paulit-ulit na iniisip kung si Caleb ba mismo ang pumili ng design, kung gaano katagal nitong pinag-isipan, at kung may kahit kaunting sentimental meaning ba ang pagbili nito.Ngayon, wala.Isang malaking diamond lang iyon.Maha
Tuluyang natahimik si Caleb.Tumingin si Angela sa glass wall ng office.May staff na dumadaan.May fabric rolls.May mannequins.May gowns na nakasabit.Patuloy lang ang buhay.Bahagyang lumambot ang boses niya.“Apparently, hindi man lang ako worth bigyan ng benefit of the doubt.”“Angela—”“No.”Mahinahon niya itong pinutol.“Don’t explain.”







