LOGINTuluyang natahimik si Caleb.
Tumingin si Angela sa glass wall ng office.
May staff na dumadaan.
May fabric rolls.
May mannequins.
May gowns na nakasabit.
Patuloy lang ang buhay.
Mahimbing ang tulog ni Angela.Siguro dahil ilang linggo na rin siyang halos walang matinong pahinga. Everhart. Goddess in Gown. Allison’s treatment. Santillan family drama. Caleb. Ang robbery. Ang succession issue. Ang marriage agreement.Nakakapagod pala ang buhay kapag sabay-sabay kang may career crisis, family crisis at marriage crisis.Nang magising siya, madilim na sa labas.She checked her phone.5:18 PM.Napakurap siya.Maulan ang panahon, kaya mas maagang dumilim ang langit.Maingat siyang
Pagkasakay nila sa Rolls-Royce, agad na inabot ni Caleb ang kamay ni Angela.Napatingin siya sa magkadikit nilang mga daliri.Warm.Steady.Familiar.Kumunot agad ang noo nito.“Bakit ang lamig ng kamay mo?”Dahan-dahang binawi ni Angela ang kamay niya.Hindi abrupt.Hindi halatang ayaw niyang hawakan siya.“I don’t know.”Caleb watched her.Angela turned toward the window.
Within minutes, pumasok ang doctor kasama ang isang nurse.Paulit-ulit na tinanong si Angela ng pangalan niya, kung alam niya kung nasaan siya, kung naaalala niya ang nangyari, at kung kilala niya si Caleb.Maingat siyang sumagot.Hindi naman siya nag-overact.Naalala niya ang warehouse.Naalala niya ang pagbagsak.Naalala niyang nagising siya sa hospital.Pero tungkol sa personal niyang buhay?“I can’t remember.”Sinuri ng doctor ang pupils niya, neurological responses, blood pressure at ang result ng CT scan na ginawa habang
Bago pa tuluyang mamulat ang mga mata ni Angela, naamoy na niya ang matapang at pamilyar na amoy ng disinfectant. Malamig ang hangin mula sa air-conditioning, at sa bawat maliit na galaw ng ulo niya ay may pumipintig na sakit sa kaliwang bahagi ng noo. Ilang segundo siyang nakahiga lamang, hindi gumagalaw, habang pilit inaayos ng utak niya ang magkakahiwalay na alaala. Ang malamig na warehouse sa Silang. Ang tatlong oras na paghihintay kay Madison. Ang malakas na sigaw ng isang worker. Ang bakal na truss na biglang bumagsak. Ang matinding ingay. Ang sakit. At pagkatapos—Caleb.Dahan-dahang dumilat si Angela.Puting kisame ang unang bumungad sa kanya.May mapusyaw na kurtina sa pagitan ng dalawang hospital bed, ngunit bakante ang isa. Wala ring bulaklak, fruit bask
At first, walang marinig si Angela.Isang mataas at matinis na ringing lang ang laman ng tenga niya.Then, slowly—bumalik ang sounds.May sumisigaw.May umiiyak.May tumatawag ng ambulance.“Don’t move it!”“May medic ba?”“Madison!”“Ma’am Angela!”Sinubukan ni Angela na dumilat.Agad kumirot nang matindi ang kaliwang bahagi ng noo niya.
One hour passed.Then another.Nasa loob ng BMW si Angela, nakabukas ang design folder sa passenger seat at hawak ang tablet habang nagre-revise ng ilang details.Kung maghihintay rin lang siya—she might as well work.Sa labas, tuloy ang campaign shoot.Makeup retouch.Lighting adjustment.Another angle.Retake.Wardrobe change.Another retake.Break.Then a







