로그인Sa edad na dalawampu’t dalawa, mag-isa na lang sa mundo si Alina Torres. Maaga siyang naulila sa ama, at iniwan naman siya ng sariling ina para sumama sa ibang pamilya. Wala na siyang ibang mapupuntahan kundi ang taong kinatatakutan niya noon pa man—ang kanyang ninong, si Sebastian Villalobos, isang makapangyarihan at mayamang negosyante na kilala sa pagiging malamig, istrikto, at isang taong walang inuurungan. Ngunit sa ilalim ng malamig nitong anyo ay ang lalaking handang akuin ang responsibilidad na alagaan at ipagtanggol ang inaanak. Hindi niya alam kung paano tatanggapin si Alina sa buhay niya, lalo na’t habang lumilipas ang mga araw, hindi na inosente ang kanyang nararamdaman para rito. Samantala, si Alina naman ay nahahati sa pagitan ng takot at pagtitiwala. Takot, dahil alam niyang mahigpit at mapanganib ang mundo ng kanyang ninong. Pagtitiwala, dahil siya lang ang nag-abot ng kamay sa oras na lahat ay tumalikod sa kanya. Sa pagitan ng mga lihim, pangamba, at damdaming pilit nilang itinatanggi.
더 보기(Alina’s POV) Tahimik ang buong mansion nang pumasok ako sa study room. Nakabukas ang ilaw at naamoy ko agad ang pamilyar na halimuyak ng kape na laging iniinom ni Ninong Sebastian. Nasa tapat siya ng malaking mesa, nakatalikod at abala sa pagbabasa ng ilang dokumento. “Ninong Sebastian…” mahina kong tawag, halos pabulong lang. Hindi ko alam kung bakit biglang parang kinakabahan ako nang sabihin ko iyon. Paglingon niya, agad akong binati ng ngiti niya, hindi ‘yong tipid o pilit na ngiti na madalas kong nakikita kapag may iniisip siya, kundi isang ngiting totoo, mainit. “Alina,” mahinahon niyang sabi habang nilalapag ang mga papel. “Tamang-tama, gusto sana kitang kausapin.” Lumapit ako nang dahan-dahan. “Tungkol saan po?” Hindi siya agad sumagot. Sa halip, umikot siya sa mesa at tumayo sa harapan ko. Ilang segundo kaming tahimik lang, nagtititigan. Sa mga mata niya, may kung anong lambing akong nakita. “Ninong Sebastian?” tanong ko, pero bago ko pa man madugtungan ang sasabihin
(Sebastian’s POV)Mabigat ang bawat pag-ikot ng manibela habang binabaybay ko ang madilim na kalsada. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko, parang may kulog na hindi mapakali. Ang imahe ng mukha ni Alina kanina ‘yong takot na takot, nanginginig, halos hindi makapagsalita nang makita ang ahas sa kahon, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko iyon. Gusto kong sumabog sa galit. Hindi ko man lang siya naprotektahan nang maayos. Iisa lang ang may kasalanan nito.Si Claire.Walang iba kundi siya. Kilala ko ang galaw ng babaeng ‘yon, ang paraan ng pag-iisip niya kapag nasasaktan o naiinggit siya sa mga taong nasa paligid ko. Matagal ko nang alam na may mga limitasyon si Claire pagdating sa ibang tao, pero ngayong nasangkot na si Alina sa gulo namin, nalampasan na niya ang hangganan ko.Hindi ko na hinintay si Manong Raul; ako na mismo ang nagmaneho ng kotse. Kailangan kong makausap si Claire, harapan. Pagdating ko sa bahay niya, agad akong bumaba ng kotse. Ang ilaw sa veranda lang ang bukas at
(Alina’s POV)Tahimik lang ang buong bahay. Wala ni isang tunog maliban sa mahina’t tuloy-tuloy na tunog ng orasan sa sala. Ang ganitong katahimikan, dati ay nakaka-relax. Pero ngayong gabi, parang bawat segundo ay may bigat dahil sa nangyari kanina.Nasa veranda ako, nainom ng gatas habang pinagmamasdan ang pagdilim ng kalangitan, nang marinig ko ang mga yabag ni Ninong Sebastian mula sa hallway. Paglingon ko, bumungad siya, nakasuot ng itim na coat, seryoso ang mukha, at tila mas lalong lumalim ang mga linya sa noo niya.“Alina,” tawag niya, mahinahon pero matigas ang tono.Agad akong tumayo. “Ninong, aalis po kayo?”Tumango siya. “Oo. Kailangan ko lang ayusin ang isang bagay.”Napatigil ako sandali. Alam kong may kinalaman iyon sa nangyari kanina, ang ahas, ang sulat na nabasa niya at ang takot na halos hindi ko pa rin mailubog sa isip. “Si… si Claire po ba ang may kasalanan noon?” maingat kong tanong.Tumigil siya sa paglalakad at tiningnan ako. Ilang segundo siyang hindi sumagot,
(Alina’s POV) “Mas maganda nga siyang ngumiti,” sabi niya bigla, diretso kay Yaya Loring pero halatang may ibang kahulugan. Namula agad ako at napayuko, pilit na tinatakpan ang mukha ko ng baso. “Ninong…” bulong ko. Natawa siya nang mahina. “Bakit, totoo naman ah.” Nagkibit-balikat lang si Yaya, pero bakas sa mukha niyang may kutob siya. “Basta kayo ha, kung anuman ‘yang pinaguusapan n’yong dalawa, sana magtulungan kayong huwag nang dumagdag sa problema. Peace and love lang, ganun!” “Wala pong problema, Yaya,” mabilis kong sabi. “Okay na po kami.” Ngumiti si Yaya, parang kuntento na sa sagot ko, tapos lumabas muna sa kusina para maglinis sa labas. Nang kami na lang ulit ang naiwan sa mesa, sandali kaming natahimik ni Ninong Sebastian. Pareho kaming kumakain, pero ramdam ko ‘yung kakaibang lambing sa katahimikan. “Salamat, Alina,” bigla niyang sabi. “Sa ano po?” tanong ko, naguguluhan. “Sa hindi paglayo sa akin,” sagot niya. “Alam kong pwede mo kong iwasan at siguro mas madal
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
평점
리뷰더 하기