เข้าสู่ระบบLuna's POV
"Sigurado ka ba talaga rito, Luna?" tanong ni Kuya Marcos habang nakatitig sa akin mula sa rearview mirror ng sasakyan.Nakatigil ang aming SUV ilang kalye ang layo mula sa main gate ng Unibersidad. Tumingin ako sa labas ng bintana kung saan makikita ang daan-daang estudyanteng pumasok para sa unang araw ng klase sa semester na ito. Nakasuot ako ng simpleng white cropped shirt, maong na pants, at paborito kong luma at puting sneakers. Isang maliit na canvas tote bLuna's POV"Kael, hintayin mo muna ako!" sigaw ko habang patakbong binabagtas ang ikalawang palapag ng Fine Arts building.Kahapon pa matapos ang aming shoot sa Binondo, pero kailangan pa naming pumunta sa faculty office para isumite ang raw files sa aming professor. Bitbit ko ang dalawang malalaking hard drive habang hawak din ang aking tote bag.Napatigil si Kael sa paglalakad at lumingon sa akin. "Masyado kang mabagal maglakad. Pwede namang ibigay sa akin 'yung isang hard drive para hindi ka mahirapan diyan.""Kaya ko 'to," hingal kong sagot habang iniaayos ang hawak ko. "Ayoko lang na sabihin mo na naman na wala akong ginagawa."Natawa nang mahina si Kael at iiling-iling na bumaba ng hagdan patungo sa lobby. Habang naglalakad kami palabas ng building, napansin kong may dalawang lalaking nakasuit na nakatayo sa tabi ng main entrance. Nakasuot sila ng earpiece at pormal na pormal ang tayo.Si Kuya Marcos at ang bagong assistant
Luna's POV"No way, Kael. Hindi ko ipapalit ang conceptual framing na 'to sa sinasabi mong commercial layout."Ibinaba ko nang malakas ang aking notebook sa ibabaw ng malaking wooden desk sa Fine Arts library. Dalawang oras na kaming nakaupo rito para sa aming mid-term collaborative exhibition project, at halos wala pa kaming naiisulat na pinal na plano. Ang aming professor ang mismong nagpares sa aming dalawa dahil daw magiging maganda ang kombinasyon ng aking artistic eye at ng kaniyang technical mastery.Pero sa ngayon, pakiramdam ko ay isang malaking pader ang kausap ko.Tumingin si Kael sa akin mula sa kaniyang laptop. Inayos niya ang kaniyang salamin sa mata bago dahan-dahang isinarado ang screen nito. Ang kaniyang mukha ay napakatahimik pa rin, walang kahit anong bahid ng kaba o pagmamadali."Luna, listening is a skill," malamig at pormal na sabi ni Kael habang nakakrus ang kaniyang mga kamay sa kaniyang dibdib. " Ang sabi ng profe
Luna's POVMabilis kong isinabit ang strap ng aking camera sa aking leeg habang binabagtas ang ikalawang palapag ng Fine Arts building. Hindi ko alam kung bakit ako nagmamadaling sumunod sa lalaking iyon, pero bago pa man ako makapag-isip nang maayos, nahanap ko na lang ang sarili ko sa labas ng malaking photography studio ng unibersidad.Bukas ang pinto ng studio at maliwanag ang mga ilaw sa loob. Nakatayo doon ang lalaking nakita ko sa cafeteria kanina. Nakataas ang mga manggas ng kaniyang simpleng grey shirt habang nagse-set up siya ng mga malalaking lighting equipment at softboxes.Mula sa mga kilos niya, halatang kabisado niya ang bawat sulok ng studio. Mabilis at malinis ang bawat galaw ng kaniyang mga kamay. Walang halong pag-aalinlangan."Kailangan mo ba ng tulong diyan sa reflector panel, Kael?" tanong ng isang lalaking estudyante na katatapos lang mag-set up ng tripod sa tabi.Lumingon ang lalaki na Kael pala ang pangalan. Humin
Luna's POV"Sigurado ka ba talaga rito, Luna?" tanong ni Kuya Marcos habang nakatitig sa akin mula sa rearview mirror ng sasakyan.Nakatigil ang aming SUV ilang kalye ang layo mula sa main gate ng Unibersidad. Tumingin ako sa labas ng bintana kung saan makikita ang daan-daang estudyanteng pumasok para sa unang araw ng klase sa semester na ito. Nakasuot ako ng simpleng white cropped shirt, maong na pants, at paborito kong luma at puting sneakers. Isang maliit na canvas tote bag lang ang bitbit ko kasama ang paborito kong film camera."Opo, Kuya Marcos," pinal na sagot ko habang isinusuot ang aking strap ng bag. "Dito na lang po ako sa kanto bababa. Ayokong makita ng mga tao na bumababa ako mula sa isang bulletproof na SUV."Bumuntong-hininga ang matandang driver. "Bilin ng daddy mo na ihatid ka hanggang sa mismong entrance ng Fine Arts building. Baka raw ano pa ang mangyari sa iyo sa daan."Natawa ako nang mahina at hinawakan ang kaniyang
Luna's POV"Ate, simple lang ang tanong ko. Bakit limang beses mo nang inayos 'yung kwelyo ng shirt mo sa harap ng salamin?"Napatigil ako sa pag-aayos ng aking polo blouse at mabilis na lumingon sa pintuan ng aking kwarto. Nakasandal doon ang labindalawang taong gulang kong kapatid na si Liam. Hawak niya ang kaniyang handheld gaming console habang may nakalolokong ngiti sa kaniyang mukha."Liam, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na matutong kumatok bago pumasok?" iritableng tanong ko sabay kuha ng suklay sa ibabaw ng dresser. "Saka wala akong inaayos. Chine-check ko lang kung maayos ang damit ko para sa internship orientation ko ngayong hapon."Dahan-dahang pumasok si Liam sa kwarto ko at lumapit sa study table. Naglakad-lakad siya sa paligid habang nakatingin sa akin nang may pagdududa." Intern orientation lang ba talaga, Ate?" pang-aasar niya habang itinataas ang kaniyang mga kilay. "Or baka naman pupunta doon 'yung sinasabi ni Kuy
Luna's POVNakatayo ako sa gitna ng aming malaking sala habang nakakrus ang aking mga braso. Kasalukuyan kong kinakaharap ang pinakamalaking pagsubok sa buhay ng isang seventeen year old: ang overprotective kong ama."No, Luna. Absolutely not," malamig at maotoridad na sabi ni Zion Monteverde habang itinutuwid ang kaniyang cufflinks. "You are not going to that beach party in Batangas with your classmates.""Daddy, weekend trip 'yun ng buong graduating class!" reklamo ko sabay padyak ng aking paa sa gawa sa marbol na sahig. "Lahat ng kaibigan ko pupunta! At saka kasama naman ang tatlong teachers bilang chaperones!""I don't care if the school principal himself is there," walang alinlangan na sagot ni Daddy habang nakatitig sa akin. " border ng Batangas at Cavite 'yung resort na 'yun. Masyadong malayo. And besides, I checked the weather forecast, may limampung porsyentong tsansa na umulan sa Sabado.""Daddy, I'm not five anymore!" sigaw ko
Aella's POV Eksaktong alas-otso ng umaga, habang abala ako sa pagpapasok ng mga basang labada sa washing machine, narinig ko ang sunod-sunod na katok sa aming pinto. Tok! Tok! Tok! “Mommy! May bisita tayo! Ang cookies ko andyan na!” malakas na tili ni Luna mula sa sala. Patakbo siyang lumapit sa
Aella's POV Kinabukasan, maagang nabulabog ang umaga ko dahil sa sikat ng araw na pumasok sa bintana at sa walang tigil na pangungulit ng aking anak. “Mommy, gising na po! May mission tayo ngayon!” yugyog ni Luna sa balikat ko habang nakaluhod sa gilid ng kama ko. Alas-siyete pa lang ng umaga. K
Aella's POV “Luna, ubusin mo ang gulay mo. Kung hindi, walang cartoon mamaya,” paalala ko habang nilalagyan ng sabaw ng sinigang ang kaniyang kanin. Napasimangot ang anak ko. Tinitigan niya ang hiwa ng labanos at kangkong sa kaniyang plato na parang nakaharap siya sa kaniyang pinakamalaking kaa
Aella's POV Isang mahabang katahimikan ang sumunod. Walang sumasagot. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mabigat na paghinga ng malaking aso. Dahan-dahan, itinaas ko ang aking tingin. At doon, literal na napatitig ako. Ang description ng ahente, at ng mga kapitbahay at pakiwari ko'y kulang p







