LOGINNATIGILAN sa paglalakad ng isang mall si Gracie nang may mamataan siyang dalawang pamilyar na nilalang. Ilang metro na lang ang layo nito sa kanya at makakasalubong niya. Sa pagiging alerto niya ay lumiko siya papasok sa loob ng isang bookstore. Ang lakas ng kabog ng dibdib niya ng mga sandaling iyon.
Mula sa glass wall ng kinaroroonan niya ay nakita niya pagdaan nina Oliver at Tatiana. Magka-holding hand ang mga ito at sweet na sweet sa isa’t isa.
Mabuti na lang at nakaiwas agad ako sa kanila. Nakahinga nang malalim na saad niya sa sarili. Naningin na rin siya ng book kahit wala talaga siyang balak bumili. Isang fictional book ang napili niya na kaagad niyang binayaran sa counter.
Lumabas siya ng counter para ganap nang lumabas sa mall na iyon. Babalik na muna siya ng opisina. Few days ago ay nakiusap ang step-father niya na bumalik siya sa trabaho at ito na mismo ang humingi ng paumanhin sa ginawa ng half-sister niya.
Bago pa siya tuluyang makarating sa exit door, biglang nag-ring ang cellphone niya. Rumehistro sa screen ang pangalan ni Narita na kaagad niyang sinagot. Nagpunta muna siya sa isang sulok na malayo sa karamihan ng mga nagdaraang tao.
“Mabuti naman at naalala mo pa ako,” may himig pagtatampong sabi niya sa babae sa kabilang linya.
“I’m sorry naman Gracie, kinailangan kong bumalik ng province dahil nagkaroon ng problema ang family business naming doon,” sagot ni Narita. “Congrats ah, for a job well done.”
“Mabuti nga at tumawag ka ngayon sa akin at muntikan kong makasalubong sila kanina dito sa mall. Paano ba naman kasi after ko magawa ang plano natin ay halos three days kang hindi nagparamdam d’yan.”
Mahina itong tumawa. “Sorry na okay, don’t worry Gracie, hindi masasayang ang mga pinagpaguran mo ng gabing iyon. Hayaan mo na maging masaya ngayon ang half-sister at si Oliver at soon ay sila naman ang masasaktan. Malapit ka nang makaganti sa kapatid mong mang- aagaw.”
“Pero ano ba talaga ang plano mo? Baka naman pwede kong malaman?” tanong niya sa kabilang linyan na luminga-linga ang tingin niya sa paligid. Siya lang naman ang tao sa bahaging iyon.
“Just relax lang Gracie, ginawa mo naman ang part mo then ako naman this time. Magugulat ka na lang na nakaganti ka na pala sa kapatid mo. Basta abangan mo na lang dahail malapit na. sige, I have to go muna at may pupuntahan pa ako.”
“Wait lang Narita, may ita-” subalit nawala na sa linya ang babae. Tanging end-tone na lang ang narinig niya sa cellphone niyang nakatapat sa tainga niya.
Bigala tuloy siyang nakadama ng kakaibang kaba. Ano nga ang pina-planong gawin ni Narita para makaganti siya kay Tatiana?
After ng gabing iyon ay nahiya siya sa sarili dahil sa pinaggagawa niya kay Oliver Wright. Alam niya na liliit ang mundo para sa kanilang dalawa ng lalaki kapag naging ganap na itong asawa ni Tatiana.
Just trust Narita. Kailangan na magtagumpay ang plano niyang revenge at kapag nangyari iyon ay hindi na mangyayari ang kinatatakutan mo. Assurance na sabi ng isang bahagi ng utak niya.
LATE nang nakarating ng reception hall ng isang malaking hotel si Gracie dahil sa matinding traffic. Isang evening dress ang suot niya na ibinagay sa nagaganap na okasyon. Inihatid siya ng isang waiter patungo sa table na nakalaan para sa kanya.
Ngayong gabi ay magarbong celebration ng fifty birthday ni Don Armand Luistro. Sa mga bisita pa lang na naroroon ay bakas na ng karangyaan. Mga business partner and friends ng amain. May mga imbitadong politician at mga may impluwnesyang tao sa lipunan.
May pumapailanlang na musika mula sa arkiladong sikat na orchestra sa Piilpinas.
Nakadama ng insecurity at self-pity si Gracie nang makitang nakaupo sa presidential table ang kanyang inang si Lucia, ang kapatid niyang si Tatiana kung saan napapagitnaan ng mga ito ang birthday celebrant.
Kahit kailan ay hindi niya naranasan na kabilang siya sa pamilyang iyon. Heto nga ay iniupo siya sa iba pang mga bisitang naroroon at mga hindi pa niya kilala.
“Good evening ladies and gentlemen, and now we start the program for the golden birthday celebration of Don Armand Luistro. Let’s give him a big round of applause.”
Natigil sa paglipad ang isip niya nang marinig ang sinabing iyon ng male program host na sinundan ng masigabong palakpakan ng mga bisita. Nakisabay rin siya ng pagpalakpak sa mga ito. Tumayo naman ang step-father niya saka kumaway sa mga crowd.
Sa sumunod na sandali ay nagkaroon muna ng sumptuous dinner para sa lahat ng bisita. Umaapaw sa maraming pagkaing masasarap at mga inumin. Lahat ay tinitiyak na mabubusog.
Nang matapos kumain ang lahat ay nagbalik sa stage ang male host. “This time may we call on our celebrant for his birthday message.”
Pumalakpak muli ang mga bisita sa pagtayo ni Armand at sa pag-akyat ntio sa stage. Kaagad na tinanggap nito ang microphone mula sa host. Masaya itong tumingin sa mga bisitang naroroon.
“First of all, ang aking pasasalamat sa Diyos at sa pamilya ko na kasama ko sa mahalagang araw na ito ng aking buhay.” Itinuro pa ni Armand sina Lucia at Tatiana na proud na naka-pwesto sa presidential table. “Of course, I want to thank everyone who came here tonight to join me in this special celebration. Maraming Salamat sa inyo.”
Nagpalakpakan muli ang mga bisita.
“But tonight, I have very special announcement,” pagpapatuloy na mensahe ni Armand. “After my birthday celebration ay muli tayong magkasama-sama sa isa pang malaking okasyon. Tonight, I formally annoucing the engagement of my dear daughter Tatiana Luistro to Mr. Oliver Wright.”
Muling nagpalakpakan ang mga bisita. Tinawag ni Armand ang magkasintahan para samahan ito sa stage. Nabuhay kay Gracie ang kakaibang attraction nang masilayan muli si Oliver. Napaka-gwapo nito sa suot na long-sleeves na pinatungan ng coat na may katernong slack.
Nagkaroon ng warning sa isip niya. kailangan na umalis siya agad sa party na iyon para hindi magtagpo ang landas nil ani Oliver.
Subalit naagaw ang atensyon sa hindi inaasahang anasan ng mga bisita. Isang komosyon ang nagaganap sa reception hall. Sa sumunod na sandali ay lahat ng mata ng mga naroroon ay tumutok sa kanyang lahat.
Maging siya ay nagulat sa video na biglang nag-play sa led screen. Pinagpawisan siya ng malamig at nanginig ang kalamnan niya nang mapagtanto na ang scandalous video ay napapanood na mga bisita sa party na iyon ni Armand. Ang video na kung saan kasama niya si Oliver at ang eksena ay mga naganap sa pagitan nilang dalawa sa loob ng bachelor’s pad nito!
Mabilis na lumipas ang mga linggo mula nang lisanin ni Gracie ang magarbong penthouse sa Maynila. Puno ng sugat ang kanyang puso, ngunit sa pagkakataong ito, pakiramdam niya ay nakalaya siya. Wala nang kasinungalingan. Wala nang pagpapanggap.Bumalik siya sa Lopez, Quezon. Sinalubong siya ni Aling Vicky ng mahigpit na yakap at mainit na sabaw. Tinanggap siyang muli sa event center, at unti-unti, sinubukan niyang buuin ang sariling pinulbos ng Maynila. Subalit sa bawat paglubog ng araw sa tabing-dagat ng probinsya, hindi niya maiwasang isipin ang lalaking naiwan niya sa gintong hawla.Samantala, sa Maynila, isang bagyo ang tahimik na namumuo.Hindi nagpahinga si Oliver. Ang dating malamig at striktong CEO ng Wright One Corporation ay nagbalik, ngunit ngayon, mas mapanganib at walang sinasanto. Ginamit niya ang buong yaman at kapangyarihan ng kanyang kumpanya para halukayin ang bawat itinatagong dumi nina Narita at Tatiana."Sir," bungad ni Jerome pagpasok nito sa opisina ni Oliver. Ini
Dalawang buwan. Dalawang buwan na ang nakalipas mula nang ma-discharge si Oliver sa ospital at iuwi siya nito sa penthouse upang doon magpagaling kasama si Gracie.Sa loob ng animnapung araw na iyon, naging paraiso at bilangguan ni Gracie ang penthouse. Naging tahimik at payapa ang pagsasama nila. Ipinagluluto niya ito araw-araw, sabay silang nanonood ng mga pelikula sa laptop (dahil nanatiling putol ang cable at internet), at sa gabi, natutulog siya sa mainit at pamilyar na yakap nito.Pisikal na ay tuluyan nang gumaling si Oliver. Tinanggal na ang benda sa ulo nito, naghilom na ang mga bali sa tadyang, at naibabalik na nito ang normal na lakas ng katawan. Ngunit habang bumabalik ang sigla ng binata, palakas nang palakas din ang kaba sa dibdib ni Gracie. Alam niyang malapit nang matunaw ang yelong kinatatayuan niya. Sa bawat araw na lumilipas na walang maalala si Oliver, mas bumibigat ang kasalanang dinadala niya.Isang hapon, umalis saglit si Jerome para asikasuhin ang ilang papeles
Hindi bumitaw si Oliver. Kahit nang dumating ang mga nurse para palitan ang dextrose niya, kahit nang pumasok ang doktor para tingnan ang kanyang pupil dilation, nanatiling nakahawak ang kamay nito kay Gracie. Tila ba ang kamay ng dalaga ang nag-iisang angkla na pumipigil sa kanya para tangayin siya ng dagat ng kalituhan. Nakaupo si Gracie sa gilid ng kama, sa isang hindi komportableng posisyon para lang hindi mabitawan ang kamay ng binata. Ang init ng palad ni Oliver ay pamilyar na pamilyar—ang init na dati’y nagpapatahan sa kanya, pero ngayo’y nagpapasupla sa kanyang konsensya. "Mr. Wright, stable na ang vitals mo," wika ni Dr. Montero, ang chief neurologist ng ospital. "But the scans show significant bruising on your frontal lobe. Kaya ka nahihirapang alalahanin ang mga recent events. Ito ang tinatawag nating post-traumatic retrograde amnesia." Kumunot ang noo ni Oliver. Halatang hirap pa itong mag-process ng impormasyon. "Kaya pala... kaya pala ang huling naalala ko ay nasa L
Ang tilaok ng mga manok at ang ingay ng mga traysikel sa labas ang gumising kay Gracie. Ipinikit niya nang mariin ang kanyang mga mata, hinihiling na sana ay panaginip lang ang lahat. Hinihiling na sa pagdilat niya, ang kulay abong kisame ng bahay .ni Oliver ang makikita niya, at ang mabigat na braso nito ay nakayakap sa kanyang baywang.Ngunit nang tuluyan niyang imulat ang kanyang mga mata, ang nakita niya ay ang pamilyar na dingding na gawa sa plywood at ang lumang electric fan na maingay na umiikot sa sulok. Ang hangin ay hindi amoy air freshener ng hotel, kundi amoy ng sinangag na bawang at tuyo mula sa kusina ni Aling Vicky.Nasa Lopez siya. Nasa probinsya. Wala siya sa tabi ni Oliver. At higit sa lahat, wala na silang dalawa.Bumangon siya nang mabigat ang pakiramdam. Ang bawat kalamnan ng kanyang katawan ay nananakit, tila ba binugbog siya ng matinding pagod mula sa biyahe at sa walang humpay na pag-iyak kagabi. Mugto ang kanyang mga mata nang sumilip siya sa maliit na salamin
Ang tunog ng ting mula sa elevator ang huling pumasok sa pandinig ni Gracie. Hudyat iyon na nakarating na si Oliver sa penthouse—sa tuktok ng mundo nito, habang siya ay naiwang nakadapa sa lupa.Ilang minuto siyang nanatiling nakaluhod. Ang mga litrato ng kanyang nakaraan ay nakapalibot sa kanya tila mga matatalim na tingin na humuhusga."Ma'am?"Napapitlag si Gracie. Sa gilid niya, nakatayo ang gwardya ng building. Si Manong Bert. Dati, masigla itong bumabati sa kanya tuwing umaga. Pero ngayon, bakas sa mukha ng matanda ang awa at pagka-ilang. Hawak nito ang radyo sa kabilang kamay."Ma'am... pasensya na po," mahina nitong sabi. "Tumawag po ang security head. Kailangan ko na daw po kayong... i-escort palabas ng premises. Bawal na daw po kayo dito."Isang sampal na naman. Hindi lang siya basta tinanggal. Itinuring siyang banta. Itinuring siyang basura na kailangang ilabas bago mangamoy.Dahan-dahang tumayo si Gracie. Ramdam niya ang panginginig ng kanyang mga tuhod. Mabilis niyang pin
Nang tuluyang magsara ang pinto, para bang hinugot lahat ng hangin sa loob ng kwarto.Nakatayo lang si Gracie, nakatingin sa seradura kung saan huling humawak ang kamay ni Oliver. Wala nang yabag. Wala nang boses. Tanging ang ugong ng aircon at ang malakas na kabog ng dibdib niya ang naririnig niya.“We’ll talk.”Paulit-ulit iyong umeco sa isip niya. Hindi sigaw, hindi galit. Pero iyon ang mas nakakatakot—ang kalmado at pormal na tono ni Oliver. Iyon ang tono ng isang negosyanteng nakatuklas ng lugi, o ng isang huwes na handa nang ibaba ang hatol.Napaupo si Gracie sa gilid ng kama. Nanginginig ang mga tuhod niya. Gusto niyang habulin si Oliver, gusto niyang magpaliwanag, pero alam niyang wala na ito. Nakaalis na ito. At ang paghabol dito ngayon ay parang pagdagdag lang ng gasolina sa apoy.Dumako ang tingin niya sa kanyang cellphone na nasa mesa. Umilaw ito muli. Ang mensaheng hindi niya binuksan kanina habang kasama si Oliver.Kinuha niya ito, mabigat ang kamay. Ang pangalan sa scre
KINABUKASAN, walang Oliver na pumasok sa site sales office ng Palmera Estate. Hindi maikakaila ni Gracie na nami-miss niya ang presensya ng binatang boss. O maging ng puso niya?Napailing siya sa isiping iyon. 'Huwag kang ilusyunada Gracie. Oliver will never like you lalo kapag nalaman niya ang sec
Tahimik si Gracie habang nakaupo sa maliit na sofa ng kanyang apartment, hawak ang isang baso ng wine. Mula sa bintana, tanaw niya ang city lights—parang simbolo ng lahat ng pinagdaanan niya sa nakalipas na mga buwan.Marami na ang nagbago. Ang dating simpleng trabaho niya sa Palmera Homes ay nauwi
Sa Palmera Site Sales Office.Abala si Gracie sa pagsasaayos ng final plans para sa Palmera Estate Subdivision nang biglang bumukas ang pinto ng opisina niya.Si Oliver.Napatingin siya rito, bahagyang nagulat sa presensiya nito. “Sir Oliver? Andito na po pala kayo ”Ngumiti ang lalaki at lumapit s
Matagal nang alam ni Oliver at Gracie ang katotohanan—ang mismong ama ni Oliver ang nasa likod ng pagpapabagsak sa kanya.Hindi lingid sa kanila ang bawat atake, ang bawat balakid na inilagay nito sa daraanan ni Oliver para sirain ang kumpanyang itinayo niya mula sa sarili niyang pagsisikap. Ngunit







