LOGINGuys, sorry. Nilagnat ako kaya nagpahinga ako kanina. Pinilit ko lang mag UD ngayon... Thank you for waiting.
Vida's POV"Mom, okay lang po ba si tita at tito Archi? Hindi ba nasa loob pa sila ng hospital?" Nag-aalalang tanong sakin ni Tobi.Pauwi na kami at kinuha ko sila doon sa parking lot ng hospital matapos akong tawagan ni Dane.Siya ang binilinan ni Archi sa dalawang kong anak dahil sinundan nito kaagad si papa sa loob. Buti at kasama niya kanina si Dane no'ng papunta siya ng hospital."Yes... But they are fine so don't worry about them, sweetheart."Napatingin ako kay Triss na nakatulog na sa dibdib ko. Sinabi ni Dane sakin na hindi lumabas ang dalawa at nanatili lang talaga sila sa loob ng kotse habang hinihintay silang makarating ni Archi.Nakahinga ako ng maluwag doon.Lalo't alam kong may pagkamalikot ang mga anak kong to.Oras iwan mo sila at sinabi mong huwag lumabas, di yan sila makikinig.Mukhang nakita siguro nila gaano kaseryoso ang nangyayari sa paligid kaya nakinig."I am so worried about them, mommy. I saw tito Archi earlier, he was about to cry. I'm wondering if tita's
Jude's POV"Lolo, this is tita's phone, right?" Napatingin ako sa pogi kong apo nang sabihin niya yun. Hawak niya ang phone ni Aileen.Wait. Bakit nandito ang phone niya? Nakalimutan ba niyang dalhin? Takang tanong ko sa isipan ko."Yes kuya.. that's tata's phone. You steal it?" My cute little princess said at mahina akong natawa sa sinabi niya sa kuya niya."What? Baby no... Why would I steal tita's phone?""Pero bakit nasa hand mo ang phone niya?""I saw it there," sabay turo ni Tobi sa upuan."Oh. Tata forgot to bring it?""Obviously, baby... Your kuya is not a thief.""Alright. I'm sorry kuya... I'm wrong." "Okay, forgiven baby..."My heart is pounding fast while listening to my cute grandchildren. Manang mana talaga sila sakin na parehong mababait.Mabuti nalang hindi nila namana ang ugali ng daddy nila."Lolo, ibabalik po ba natin to kay tita?" My Tobias asked.Well, if babalik kami sa hospital, mas lalo kaming matatagalan."Ayos lang sa inyo?""Yes... It's fine with me kasi po
Liya’s POVSinubukang lapitan ni Rowena ang anak ko na hinarangan ko…“Anong gagawin mo?”“Liya, sandali lang… kakausapin ko lang si Aileen.”“Sa tingin mo papayagan kita? Hindi. Hindi ka makakalapit sa anak ko!”Tumingin siya ulit sa likuran ko.“Aileen, mali ang narinig mo. Magpapaliwanag ako..”“Sige nga, anong kasinungalingan ang sasabihin mo? Tama naman si mama di ba? Bigla ka nalang sumulpot sa harapan ko no’n Rowena, klaro namang ako talaga ang pakay mo para may magamit ka laban sa mga Escalante.”“Pero Aileen, hindi naman kasi ganoon yun anak… noong una, maaaring yun nga ang pakay ko… Na binalak kong gamitin ka laban sa mga Escalante pero kasi minahal kita.. Tinuring kitang anak at wala yun sa plano ko noong una…”Bumuhos ang luha sa mga mata ni Rowena. “Kaya no’ng naging malapit na tayo sa isa’t-isa, nagbago na ang isipan ko no’n. Hindi ko na pinagpatuloy iyong masamang plano ko. Mahal na mahal kita… maniwala ka naman kay tita please.”Iyon ang mahabang litanya na sinabi niya
Hindi ko alam ilang araw ang lumipas matapos kong malaman na si tita Rowena si Dolores. Para sa peace of mind ko, hindi yun kailanman binanggit ni Archi sakin even si mommy.They acted like it didn't happen.Bumalik sa dati ang buhay namin. Naging busy rin si Archi dahil bumalik na siya sa work niya.Si mommy Lavenia ang kasama ko sa bahay pero madalas kami tumambay sa bahay ni ate Vida at kuya Aris kapag bored kami sa amin.Masaya kasi kina ate dahil maingay dahil sa mga bata. At maliban doon, nagkakaintindihan si mommy at mama.Actually, madalas silang lumabas lately.Naging mas madalas rin ang pagdalaw ko kay papa lalo na’t palagi niya na akong hinahanap kay mama.Tinanggap ko na ang posilidad na balang araw ay gagaya rin siya kay Mamo na magpapaalam na.Kung may naging magandang dulot ang pagkikita namin ni tita Rowena, iyon ang katotohanan na naging daan siya para magkaayos kami ni papa.Ngayon ay pupuntahan ko siya ulit sa hospital pero ihahatid ako ni tito Jude. Nauna na si ma
Aileen's POV"Do you need water?" Tanong ni Archi nang makapasok kami sa hotel room namin.Pinigilan ko ang kamay niya kaya napilitan siyang humarap sakin.Ramdam ko pa rin yung panginginig ko. Ramdam ko pa rin yung emotion kanina sa bahay ni tita."Love, kailan mo po nalaman?" Halos pabulong ko nang sabi kasi wala na akong boses kakaiyak kanina.Tinignan niya ko sa mga mata ko at naramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ko."Bago natin nalaman na buntis ka."Nanikip ang dibdib ko kasi matagal na pala.Halos isang buwan na rin pala..."Bakit hindi mo sinabi sakin? Iniisip mo bang hindi kita kakampihan?"Iniisip ba niyang lalayo ako o ano?Dinala niya ko sa kama. Umupo siya at pinaupo niya ako sa kandungan niya."Hindi ko sinabi sayo kasi alam kong masasaktan ka gaya nito. At yokong umiyak ka dahil kahit na galit ka sa kaniya, hindi natin maikakaila na mahal na mahal mo siya. You were smiling from ear to ear earlier the moment you laid your eyes on her."Mas masakit to, yung kaya niyan
"Aileen, a-anong ibig m-mong sabihin?"Mas lalong bumuhos ang luha sa mga mata niya. Puno ng sakit ang mukha at naroon na iyong pagkadismaya at galit."Bakit mo alam na yung magulang ni Archi ang may kasalanan doon sa taong nagtatangka sa buhay niya?"Nanlamig ako. Agad akong nataranta nang matanto kung ano yung sinabi ko sa huli."Bakit hindi ka nagtanong bakit siya nakapatay? Bakit parang alam mo ang sinasabi ko?"Umiling ako."Aileen, hindi...""Hindi magkasunod-sunod ang kwento ko sayo. Sinabi ko lang na nagdusa si Archi, na nagbayad siya sa taong nadamay niya at nakulong siya pero niisa no'n wala kang mga follow up questions. Tinanggap mo lahat ng sinabi ko na para bang alam mo na yun lahat.""Aileen, kasi... Magpapaliwanag ako."Mas lalo siyang umiyak. Ang lalaki na ng butil ng luha niya sa mga mata at ako, umiiyak na rin ako sa takot na baka mawala siya."Ikaw si Dolores, hindi ba?"This time, alam ko ng nabisto na ko. Para akong naging statwa sa harapan niya.Gusto ko siyang y
Aileen’s POV“Tata, hinahanap ka po ni toto.” Napatingin kami kay Triss na kumaripas ng takbo papunta sa amin ni mama.“Saka may friend po kayo na dumating.”Bahagyang nalukot ang noo ko nang banggitin niya ang friend. Isa lang ang posible kong naiisip na kaibigan na tinutukoy niya. Si Nate.Tumayo
Archi’s POV[Past]Someone died and that’s Maica. Her family—especially her father cried while holding her lifeless hand. Nasa tabi lang ako kasama si mommy, nakatayo at nakayuko ang ulo.I feel so guilty, halos hindi ko alam kung paano ko sila haharapin.Ni hindi ko rin alam anong sasabihin ko… I
“Shan, what’s this?” tanong ko sabay tingin sa kaniya.Bakit nandito si Nate? Alam ba niyang pupunta ako dito?Or plinano nila ito?“I’m sorry…” mahinang sabi niya sakin. “I didn’t expect na dadalhin mo si Archi. Gusto kang makausap ni Nate at makakausap mo lang siya ng maayos kung wala si Archi nak
Archi’s POV“Sir, want a drink?”I shook my hand to tell him no. The waiter nodded and leave.My eyes stared at Nate—the man who is engaged to my woman.I smirked. Isang bagay lang naman ang kinakatakutan ko, and that’s Aileen would leave me for good once she learns the truth. But it did not happen







