เข้าสู่ระบบ6
ปีสุดท้าย “อยู่ด้วยกันแปบเดียวก็ต้องห่างลูกชายอีกแล้ว” ปิดเทอมใหญ่สองเดือนผ่านไปไวมาก “ว่าง ๆ ผมจะเเวะมาหานะครับ” ศิริลักษณ์ช่วยยกสัมภาระของลูกจัดไว้ท้ายรถ แม้ว่าลูกชายจะห้ามแต่เธอก็ไม่ยอม “ขาดเหลืออะไรก็ทักมาหาป้าในไลน์ก็ได้ค่ะ” “เดี๋ยวป้าให้มะนาวช่วยอ่านให้“ ป้าแม้นเล่นโทรศัพท์โซเชี่ยลไม่เป็นกดรับโทรเข้าโทรออกเป็นอย่างเดียว บัญชีไลน์ก็มีหลานสาวสมัครให้ “ขอบคุณครับ” “ผมไปก่อนนะครับ” ร่างสูงเดินเข้าไปในรถหรูก่อนจะสตาร์ทเครื่องยนต์ รถเริ่มเคลื่อนที่ออกจากตัวบ้านไปอย่างช้า ๆ เขามองกระจกด้านข้างก็เห็นว่าเเม่เขาเเละแม่บ้านกำลังโบกมือให้ตามหลัง สาเหตุของการขนเสื้อผ้าย้ายที่อยู่ เนื่องจากช่วงเปิดเรียนเขาจะย้ายเข้าไปอยู่ในคอนโด ซึ่งบ้านของเขานั้นถึงอยู่ในใจกลางเมืองเเต่รถค่อนข้างติดมาก เขานั้นไม่ชอบความวุ่นวายแบบนั้นเท่าไหร่ เเละคอนโดเเห่งนี้ เดินทางไม่กี่นาทีก็ถึงโรงเรียนแล้ว คอนโด The Tower คอนโดขนาดใหญ่มีหลายไทป์ มีตั้งเเต่ห้องเดียว ห้องคู่ และลัคชัวรี่ แน่นอนว่าห้องของเขาเป็นขนาดที่ดีที่สุดซึ่งจะอยู่ชั้นสูงสุดของตึกนี้ ตึกไม่ได้เปิดจำนวนยูนิตมากมีเพียงสามตึกสร้างเป็นรูปตัวยู ทำเลห้องดีที่สุดคือตรงกลาง เมื่อเขามาถึงหน้าก็ต้องขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะก่อนจะถึงห้องของเขา ห้องข้าง ๆ เปิดประตูทิ้งคาเอาไว้ มีเพียงรองเท้าคัตชูแบรนด์ดังที่คนถอดน่าจะรีบเพราะรองเท้าเเต่ละข้างไปกันคนละทิศคนละทางกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ โชยออกมาเตะจมูกชวนให้คนที่กำลังเดินผ่านอยากจะหยุดอยู่ตรงหน้าห้อง กึก เท้าของเขาหยุดชะงักเพราะภาพที่เขากำลังเห็นคือผู้หญิงรูปร่างเล็กกระทัดรัด เห็นแค่เพียงข้างหลังเธออยู่ในชุดสายเดี่ยวผูกด้านหลังไม่ต่างอะไรจากบิกีนี่เอวเล็กสะโพกผายสวมกางเกงยีนส์ขาสั้น เรียวขายาวสวย ซันรีบละสายตาบังคับให้ตัวเองรีบเดินไปจากตรงนี้ ก่อนจะทำการสเเกนใบหน้าตรงกล้องทางเข้าห้องเเละรีบปิดประตูทันที “เฮ่อ เป็นอะไรของกู” เขาอาจจะไม่ค่อยได้สนใจเรื่องผู้หญิงมากเท่าไหร่มีเพียงน้องเเพรวที่เริ่มเข้ามาหาเขาก่อน คนตายด้านอย่างเขาก็ไม่ถึงกับใจสั่น หรืออาจจะเพราะเป็นช่วงการเรียนรู้ สักพักเขาก็เลิกคิดเรื่องนี้เเละเปลี่ยนมาเริ่มจัดการเสื้อผ้า อุปกรณ์ของใช้ต่าง ๆ เข้าที่ ตามประสาคนเจ้าระเบียบ อีกห้องหนึ่ง ลลินพึ่งกลับมาจากพัทยา ทำให้ยังไม่ได้เปลี่ยนชุด พอถึงกรุงเทพก็รีบตรงมาคอนโดเลย เสื้อผ้าวางกระจัดกระจาย เครื่องสำอางค์ยังไม่ได้ถูกจัดให้เข้าที่เพราะมัวเเต่งง ๆ ว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อน ก่อนจะหันหลังกลับไปเพราะรู้สึกเหมือนมีคนแอบมอง “โอ๊ย ลืมปิดประตูอีกเเละ” ลลินบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินไปดันประตูให้สวิงปิด พรุ่งนี้เปิดเทอมวันเเรกแต่ก็ไม่ได้ทำให้คนอย่างเธอตื่นเต้นให้กระตือรือร้นเท่าไหร่ มือบางจัดหาชุดที่จะออกไปวันนี้ แต่ดันลืมไปว่าเพื่อนของเธอยังไม่กลับจากพัทยา “งดวันหนึ่งก็ได้” โรงเรียนนานาชาติซีซีเอส หลังจากพิธีเคารพธงชาติก็จะมีอาจารย์กล่าวคำอวยพรเปิดเรียนวันเเรก ต่างคนต่างพูดคุยกันสนุกสนานเพราะไม่ได้เจอหน้ากันนาน จริง ๆ แล้วฉันมีเพื่อนสนิทนะ แต่ไม่รู้ว่าฉันสนิทกับเพื่อนฝ่ายเดียวเองหรือเปล่า เพราะแต่ละคนที่เข้ามาหาก็เพราะว่าฉันมีเงิน ให้ฉันเลี้ยงข้าวบ้าง ให้ฉันจ่ายค่าเหล้าให้บ้าง แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจขนาดนั้นหรอก “ยายลิน” นั่นไงพูดไม่ทันขาดคำ “พวกฉันขอโทษนะที่ต้องให้แกกลับก่อนอะ” จินนี่เดินมาพร้อมกับเซย่าเข้ามาจับมือ ทำหน้าตาคล้ายจะร้องไห้ “อืม ฉันเข้าใจ” “นิ่ พวกเธอเข้าเรียนได้แล้ว” เสียงอาจารย์ออกมาจากประตูห้องเรียนทำให้เธอและเพื่อนต้องรีบเดินเข้าไป เปิดเรียนวันเเรกไม่ได้มีอะไรมากพบที่ปรึกษาส่วนคาบบ่ายประชุมมอหก พักกลางวัน “ลลิน เธอจะไปร้านอาหารข้างนอกกับฉันไหม” เซย่าเอ่ยถามขณะเดินตามออกมา “วันนี้ฉันเปลี่ยนใจกินที่นี่อะ” “แดดร้อน ขี้เกียจ” จินนี่จิปากนิดหน่อย เพราะพวกเธอต้องการให้ลูกคุณหนูอย่างลลินจ่าย “อ่อ ก็ได้ ๆ พวกฉันไปละ” ตั้งแต่มอห้าถึงมอหกมีกฎของโรงเรียนตั้งขึ้นมาใหม่ว่าสามารถออกไปทำธุระหรือทานข้าวได้ เพราะบางคนก็ไปสอบเตรียมเข้ามหาลัย บางคนไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ช่วงหลัง ๆ ฉันเริ่มรู้สึกว่าเพื่อนสองคนเริ่มแปลก ๆ เพราะฉันไม่ค่อยทันคน มีเพื่อนคนอื่นหลายคนเคยแอบมาบอกฉัน ว่าจินนี่กับเซย่าน่ากลัว ฉันยังไม่ได้ลองสัมผัสว่ามันน่ากลัวแบบไหน เพียงแต่พวกนั้นชอบให้ฉันจ่ายก่อนเสมอแล้วบอกจะโอนให้ทีหลัง แต่ก็ไม่เคยได้คืน ฉันคิดแค่ว่าเงินเพียงไม่กี่บาทเลยไม่ได้ใส่ใจ “กินอะไรดีนะ” “ไปคาเฟ่ดีกว่า” ภายในโรงเรียนนี้มีคาเฟ่ให้นักเรียนได้นั่งทำงาน พักผ่อน หรือมานัดกันทำงานกลุ่มที่นี่มีทั้งหมดสองชั้น “รับอะไรดีคะ” พนักงานลูกค้าด้วยรอยยิ้มสดใส “เอาสตอเบอรี่ช็อตเค้กหนึ่ง ชาเขียวปั่นหวานน้อยหนึ่ง” ระหว่างรอจ่ายเงินฉันเผลออ่านป้ายชื่อพนักงานตรงหน้า ‘น้ำขิง’ “อีกสองคิวนะคะ” ฉันสเเกนจ่ายเสร็จก็หาที่นั่งรอ นักเรียนสับเปลี่ยนกันผลัดเข้ามาซื้อมากกว่าเวลาอื่นเพราะตอนนี้เป็นช่วงพักกลางวัน และฉันก็ได้ยินเสียงประตูร้านดังพร้อมกับเสียงกระดิ่งอีกครั้ง เเต่ทว่ารอบนี้นักเรียนภายในร้านพากันซุบซิบ บ้างก็พากันปิดปากกรี๊ดอย่างกับเจอดารา “หล่อมาก” “ฉันอยากเป็นแฟนพี่เขา” “นี่มันสี่หนุ่มหล่อมอหก ฉันจะได้เห็นพี่เขาแค่ปีเดียวเองเหรอ” น้องคนนั้นทำหน้าตาละห้อย จนฉันต้องหันกลับไปมอง กลับต้องสะดุดตากับผู้ชายคนนั้น คนที่ฉันช่วยเอาขวดไวน์ปาใส่หัวไอบ้านั่นจนตัวเองเจ็บ ฉันจำเขาได้ “ใช่สิ เราลืมเอาผ้าเช็ดหน้ามาคืนเขานี่นา” พวกเขาสี่คนเดินเข้ามาสั่งกาแฟเเละออกไป ทิ้งกลิ่นตัวหอม ๆ ให้สาวในนี้กรี๊ดกันแทน จนฉันได้ออเดอร์ตัวเองเสร็จก็รีบกินรีบออกไป เพราะหนวกหูและเลี่ยนไม่ไหวกับคำอวยยศโอเว่อร์ให้สี่คนนั้น คาบบ่าย มอหกของที่นี่มีสิบห้อง ส่วนฉันอยู่ห้องแปด พวกเราพากันตั้งแถวตามห้องก่อนจะมีนักศึกษามอห้าที่เป็นกลุ่มประธานนักเรียนมาพูดเรื่องกิจกรรมกับนโยบายที่ตัวเองได้เสนอก่อนจะได้รับคัดเลือกได้เป็น “สวัสดีครับรุ่นพี่ ผมธามธนิน ได้รับคัดเลือกมาเป็นประธานของโรงเรียน” “จากที่ผมได้เสนอนโยบายไป เราจะจับฉลากบัดดี้ในการช่วยเหลือเพื่อน พวกพี่ต้องพาคนเรียนห้องรั้งท้ายไปด้วยกันจนจบ" “นี่เป็นปีสุดท้าย ผมขอให้พวกพี่โชคดีครับ”ตอนพิเศษ 3ครอบครัวสหบวรเกียรติ(ไซออน) ภายในห้องพักฟื้นพิเศษ โรงพยาบาลซีซีเอส“ลูกชายไปหาอะไรกินไหมลูกแม่เป็นห่วง” ภายในห้องที่มีกลิ่นยาคละคลุ้งเต็มไปหมด ลลินเดินเข้ามาพร้อมสามี เข้ามาหาลูกชายที่ตอนนี้ยังคลุกอยู่แต่ในห้องพักฟื้น เธอหันไปมองด้านข้างพบว่ามีแมคบุ๊ค ตั้งวางคู่กับอาวุธปืนโปรดของลูก“ผมไม่หิวครับ”“ผมจะรอเธอฟื้นก่อน” ก่อนหน้านี้เขามีปากเสียงหรือเรียกว่าเป็นการทะเลาะกันครั้งใหญ่เลยก็ว่าได้ เธอเป็นผู้หญิงที่ย่างก่ายเข้ามาในชีวิตที่ไร้ชีวาแบบเขา เธอเปรียบเสมือนอากาศทำให้เขาอยากเป็นคนที่รักคนเป็น แต่ไหนเธอกำลังจะทิ้งเขาไป“ไม่เป็นไร พ่อเตรียมอาหารมาให้ลูกแล้ว”“แม่ตั้งใจทำเลยนะ” ชวิศวางอาหารใส่กล่องถนอมอาหารมาพร้อมกับ กับข้าวหลายอย่าง วางไว้ข้างปืนของลูก เขาห้ามลูกไม่ได้เลยเรื่องนั้น แต่ทำได้แค่เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ บนเตียงรักษามีร่างผู้หญิงผิวพรรณขาวซีดเพราะเสียเลือดเป็นจำนวนมาก ส่วนบนศีรษะมีผ้ากอตพันไว้รอบหัว“แม่หนูนี่จะต้องฟื้น เธอแค่กำลังพยายามรักษาตัวเองอยู่” เสียงพ่อของเขาเอ่ยบอกพร้อมกับวางมือบนไหล่กว้าง ก่อนที่จะรับรู้ว่าลูกชายที่ไม่เคยร้องไห้มาหลายปีตอนนี้แผ่นหลังแกร่งกำลั
ตอนพิเศษ 2คุณหมอลูกสามเวลาที่ผ่านไปไวเหมือนโกหก หลังจากจบศึกกระแทกรักเจ็ดสิบเก้าวัน ทำให้เกิดผลผลิตทั้งหมดสามคน ที่พ่อและแม่หล่อหลอมดีเอ็นเอ ยีสน์เด่นส่งมาถึงลูก ๆ ทั้งหมด ผู้ชายสามคนออร่าความหล่อไม่กินกัน คนแรกลูกชายคนโตของบ้าน เซนิท พึ่งสอบจบแพทย์เฉพาะทางด้านศัลยกรรมทรวงอก บนใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ใคร ๆ มองมาเป็นอันต้องเคลิ้มแต่ทว่าใครจะรู้นิสัยที่แท้จริงอย่างหนึ่งของลูกชายเธอว่าเป็นคน ‘กลัวผู้หญิง’ผ่านไปสองปีเธอก็คลอดลูกชายคนที่สองชื่อว่า ไซออน ตอนนี้กำลังเป็นนักศึกษาแพทย์ปีห้า ลูกชายบอกเธอจะเรียนต่อเฉพาะทางด้านกระดูก นิสัยสุขุมไม่ค่อยเผยรอยยิ้มเท่าไหร่ แต่ทว่าเป็นคนชอบสังสรรค์ขัดกับบุคลิกภายนอก มีอีกอย่างหนึ่งที่เธอเป็นห่วงลูกชายมากคือชอบออกไปช่วยเหลือเหตุการณ์ฆาตกรรมต่าง ๆ ในที่เกิดเหตุหรือเรียกว่า นิติเวชชันสูตรพลิกศพ ซึ่งพวกคดีส่วนใหญ่จะถูกปิดไว้ด้วยผู้มีอำนาจลูกชายมีแล้วสองคนฉันและสามีจึงตกลงกันว่าอยากมีลูกสาวสักคนอีก เป็นคนสุดท้ายแต่แล้วกลับได้ลูกชายมาปิดท้ายแทน ซุส ลูกชายคนสุดท้องถอดแบบนายแพทย์ชวิศมาเต็ม ๆ เจ้าพ่อหนอนหนังสือ และดันอยากเรียนแพทย์ตามพี่ชายสองคนไป ซึ่งตอนนี้เป็น
ตอนพิเศษ 1สามีภรรยา NCสองร่างบดจูบริมฝีปากกันและกัน เคล้าคลึงอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาหลายนาที หมดสิ้นแล้วความเจ็บปวดใด ๆ ทุกสิ่งหลังจากนี้ชีวิตของเราจะมีแต่คำว่าครอบครัว ลลินห่อไหล่เข้าหากันเล็กน้อยเมื่อรับรู้ว่ามือแกร่งสัมผัสเข้าที่หน้าอกอวบของตัวเอง ไม่พอแค่นั้นเขายังค่อย ๆ ล้วงเข้าไปในชุดแต่งงานสีขาวด้วย“อื้อ!” เขาสะกิดยอดดอกเล่นทำให้เธอทนต่อความรู้สึกนั้นไม่ไหว เผลอครางออกมาทั้งที่ปากจูบกับเขาอยู่ เธอไม่รอเป็นฝ่ายโดนเขาแกล้งอยู่คนเดียว มือบางเลื่อนลงไปที่เป้ากลางกายระหว่างขาแกร่ง สัมผัสเข้าที่ลำยาวนั้นที่เข้ามาอยู่ในตัวเธอนับครั้งไม่ถ้วน มันพองขยายขนาดสู้มือเธอ ความอยากแกล้งมากกว่านี้ถึงปลดตะขอกางเกงสีขาวลง ตามด้วยแพนตี้สีดำทำให้เจ้าลำรักดีดชี้มาตรงหน้าท้อง“เงี่ย-เหรอครับ” เจ้าบ่าวป้ายแดงผละออกจากปากบางด้วยความเสียดาย เอ่ยถามภรรยาสาวด้วยความหยาบโลน“ค่ะ มาก ๆ เลย” เธอตอบกลับพร้อมกับปลดชุดเจ้าสาวสวยออก มันเป็นชุดเกาะอกค่อนข้างที่จะถอดง่าย ผมมองภาพนั้นก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ มันช่างเซ็กซี่เพราะเธอจงใจใช้สายตาของเธอสู้เขากลับอย่างท้าทาย ลลินนั่งลงบนปลายเตียงนอนที่มีกลีบกุหลาบสีแดงโรงกร
54ซึ้งเหลือเกิน‘ที่รักครับ หยิบเอกสารซองสีน้ำตาลมาให้ผมที่โรงเรียนทีครับ’‘ผมวางไว้บนโต๊ะห้องทำงานคุณ’ ลลินเปิดโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงข้อความ“ค่ะ รีบไหมคะ”‘ไม่ครับ’“อีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงถึงค่ะ”ผู้บริหารสาวเมื่อทำการเคลียร์งานสำคัญเสร็จแล้วก็ลุกออกจากห้องทำงานส่วนตัว และไม่ลืมหยิบเอกสารซองน้ำตาลที่เขามาลืมไว้ตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้เมื่อมาถึงโรงเรียนนานาชาติที่คุ้นเคยก็นึกสงสัยว่าวันนี้ทำไมที่โรงเรียนเงียบแปลก ๆ ทั้งที่เป็นวันธรรมดาเปิดเรียน สายตาของเธอหันไปเจอนักเรียนที่เหมือนหลงเข้ามาบริเวณนี้“เอ่อน้องคะ วันนี้โรงเรียนไม่ได้ปิดใช่ไหม” นักเรียนชายคนนั้นเมื่อได้ยินเสียงคนถามก็หันกลับมาตอบด้วยรอยยิ้ม“ไม่ได้ปิดครับ วันนี้เขามีงานด้านบน”“โอเคจ่ะ ขอบใจนะ พี่เห็นว่าโรงเรียนเงียบ ๆ” ลลินโล่งใจเล็กน้อย คราแรกจะดุอีกคนแล้วว่าผ่าตัดจนเบลอหรือเปล่า“แต่วันนี้ที่โรงเรียนถือเคล็ดว่าใครเข้าไปในตึกนี้ต้องแต่งชุดนักเรียนครับ” ประโยคนั้นทำให้แฟนเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ขมวดคิ้วชนกันอัตโนมัติ เคล็ดอะไรกัน นี่โรงเรียนนานาชาติ แต่ลลินก็ไม่ได้ถามอะไรกลับไป ยังไงเจ้าของโรงเรียนก็เป็นคนไทยอาจจะมีความเชื
53รับผมเป็นเจ้าบ่าวได้ไหมครับโรงพยาบาลแห่งนี้ก็ยังขาดแคลนทีมแพทย์รวมถึงอุปกรณ์ทางการแพทย์เหมือนเดิม ตอนนี้ผมได้เริ่มเข้ามาช่วยเหลือจริงจัง สาเหตุคือเราให้ผู้คนต่างด้าวเข้ามารักษาร่วมกับคนไทยด้วย และอีกอย่างคือที่นี่ไม่ค่อยมีอะไรอำนวยความสะดวกเลยทำให้แพทย์จบใหม่ก็ไม่ค่อยอยากจะมานัก ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีใจรักในการช่วยเหลือคนก็ตาม“ตามนี้นะครับ”“ผมจะให้คนเข้ามาสร้างที่ตรงนี้ ว่างพอดี” ผมประชุมกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลรวมถึงรอบนี้เข้าขอปรึกษาเซนต์ว่าจะช่วยเหลืออย่างไร เพราะเพื่อนเขาเป็นบริษัทผลิตเครื่องมือทางการแพทย์ทำให้การเจรจาครั้งนี้รวดเร็วและตอนนี้เราได้ทีมก่อสร้างช่างจากบริษัท Alpha Engineering ที่ขึ้นชื่อเรื่องงานก่อสร้างอาคาร เมื่อแผนการก่อสร้างแปลนอาคารถูกอนุมัติทุกฝ่าย การขุดเจาะก็เริ่มต้นทันที จริง ๆ แล้วโรงพยาบาลยังพอมีพื้นที่เหลือในการก่อสร้างอาคารรักษาเพิ่ม เขาเลยเปิดรับบริจาคพร้อมกับบริจาคร่วม มีการแถลงข่าวการปรับปรุงโรงพยาบาลครั้งใหญ่ ทำให้ประชาชนเกิดความสนใจเข้ามาร่วมทำบุญโรงพยาบาลร่วมด้วยมากมายในการสร้างครั้งนี้จะมีอยู่สามตึก คือตึกรักษาผู้ป่วยนอก อาคารพักพิงผู้ป่วยใน แ
52กราบขอโทษผ่านเมื่อวานไปพ่อของฉันได้รับเข้าการผ่าตัดเรียบร้อยและกลับพักฟื้นที่บ้านโดยมีน้าดวงดาวดูแลอยู่ไม่ห่าง น้าดวงดาวลาออกจากบริษัทเอกชนนั้นแล้วเพราะฉันให้ออก มาทำงานในบริษัทฉันแทน ลลินไม่เคยมีความใจจืดใจดำถึงแม้ใครจะเคยทำไม่ดีกับตัวเองยังไง ด้วยพื้นฐานจิตใจของเธอถูกแม่โอบล้อมเลี้ยงดูมาด้วยความรักเต็มล้น ส่วนงานที่เธอมอบให้น้าดวงดาวทำคือเป็นฝ่ายตรวจสอบวัตถุดิบในการสั่งผลิตสินค้าแต่ละล็อต ซึ่งงานแบบนี้สามารถทำที่บ้านได้ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดเดรสสีแดงระดับความสั้นเหนือเข่าเพราะนายแพทย์หนุ่มบอกว่าจะพาไปเซอร์ไพรเสียงหวานเชื่อมของเขา พลันทำให้ใจดวงน้อยเต้นจังหวะแรง ตื่นเต้นว่านายแพทย์หน้านิ่งจะมีอะไรเซอร์ไพร“สั้นไปไหมครับชุด” ชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องแต่งตัว พอเห็นร่างสวยเซ็กซี่ที่กำลังสำรวจตัวเองอยู่หน้ากระจกเขาก็รีบเดินเข้ามาคลอเคลีย ความหึงหวงเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ“ขอวันเดียวได้ไหมคะ ตั้งแต่ซื้อมาชุดนี้ไม่เคยใส่เลย” ลลินแหงนใบหน้าประทับรอยจูบที่ริมฝีปากคนขี้หวงเบา ๆ“ครับ ขอค่าอนุญาตด้วยวันนี้”“ก็ได้ทุกวันอยู่แล้วไหมคะ” เรามีอะไรกันแทบทุกวัน ไม่ว่าเขาจะยืนผ่าตัดงานหนักแค่ไหน ก่อนนอนหรื







![เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)