My Best Friend's Brother

Angel secret  ความลับนางฟ้า...

ว่าด้วยบริษัทผลิตชุดชั้นในสตรีที่มีชื่อเสียงโด่งดังติดระดับโลก ภายใต้การบริหารและมีฐานการผลิตที่ใหญ่สุดในประเทศไทย โดย SNG group 

ปฏิธาน ทรัพย์ณรงค์กุล ประธานบริหารทายาทรุ่นที่สี่ ซีอีโอหนุ่มรุ่นใหม่ที่ไม่ได้แรงแต่ไฟ หากแต่ยังมีเสน่ห์และภาพลักษณ์ที่สาวๆคนไหนเห็นก็จะต้องยอมสยบให้ ไม่ว่าจะด้วยรูปลักษณ์ใบหน้าที่หล่อเหลา ฐานะชาติตระกูล การศึกษา หรือไม่ ก็อาจจะเป็นเพราะว่าอยากที่จะยอมจำนนต่อจำนวนทรัพย์สินที่มีมูลค่ามหาศาลของวงศ์ตระกูล ทรัพย์ณรงค์กุล ก็เป็นได้ จึงทำให้เหล่าบรรดาผู้หญิงมากมายเหล่านั้น ต่างเต็มอกเต็มใจพากันดาหน้าเข้ามาให้ซีอีโอหนุ่มรูปงามได้เลือกเชยชมด้วยความสมัครใจกันทั้งนั้น

Angel secret ถูกก่อตั้งขึ้นมาโดยคุณปู่ทวดปัญญา ทายาทรุ่นแรกของทรัพย์ณงค์กุล ด้วยความที่ต้องการอยากจะสานฝันให้กับภรรยาสุดที่รัก ที่ได้มีการศึกษาเล่าเรียนมาในทางด้านแฟนชั่นดีไซน์ บวกกับสมัยนั้นบริษัทที่ผลิตชุดชั้นในที่วางขายอยู่กันตามท้องตลาดก็ยังไม่มีรูปแบบที่โดดเด่นมากนัก คุณปู่ทวดปัญญาจึงได้ทำการเปิดบริษัทที่ทำร่วมกันกับภรรยาขึ้นในนามของ SNG ซึ่งเป็นบริษัทที่มีการผลิตและออกแบบแบรนด์ชุดชั้นในที่ค่อนข้างจะมีเอกลักษณ์ร่วมสมัยหากแต่โดดเด่น โดยฝีมือการออกแบบของภรรยาตัวเอง 

หลังจากเปิดบริษัท ท่านทั้งสองคนช่วยกันบริหารและพัฒนา เรียกว่าหกล้มคลุกคลานด้วยกันมาจากหลายเหตุการณ์จนกว่าจะมีวันที่บริษัทประสบความสำเร็จได้อย่างทุกวันนี้ สืบต่อกันมารุ่นต่อรุ่น จนกระทั่งในที่สุด Angel secret มันก็ได้ตกมาอยู่ในมือของทายาทคนปัจจุบันอย่าง ปฏิธาน โดยความเห็นชอบของคุณปู่ประวิทย์ ซึ่งเป็นบิดาของคุณปฐมพงศ์ บิดาของปฏิธานอีกที 

แน่นอนว่าในการนั่งแท่นผู้บริหารนั้น มีผู้คนรอบข้าง ญาติพี่น้อง ที่ทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย แต่ไม่ว่าจะเพราะอะไร หลายปีที่ผ่านมานี้ ปฏิธานก็ได้พิสูจน์ให้ทุกๆคนได้เห็นแล้วว่าเขาสามารถบริหาร Angel secret ให้เจริญเติบโตได้ดีเพียงใด ไม่ใช่แค่เพียงชื่อเสียงที่ทรัพย์ณรงค์กุลได้รับเพิ่มมา หากแต่ยังเป็นจำนวนเม็ดเงินมหาศาลจากผลกำไรในแต่ล่ะปีนั่นต่างหาก ที่ทำให้คนที่เคยไม่เห็นด้วยและไม่เชื่อมั่นในตัวเขาจำต้องเลือกที่จะหุบปากเอาไว้

การทำงานห้าวันต่อสัปดาห์ เสาร์อาทิตย์บางสัปดาห์ก็ต้องบินไปดูงานที่สาขาอื่น การทำงานที่คร่ำเครียดบ่อยๆและทุกวัน มันก็ดูจะเป็นการทรมานร่างกายตัวเองเกินไป เพราะฉะนั้นหากมีเวลาว่างพอให้สมองได้มีโอกาสผ่อนคลายได้เมื่อไหร่ สถานที่ๆจะสามารถพบเจอปฏิธานได้ก็คงจะหนีไม่พบผับบาร์

ในวงสังคมชั้นสูง ชื่อเสียงของไฮโซ เต็ม ปฏิธาน ทรัพย์ณรงค์กุล นั้น เชื่อว่าคงไม่มีใครที่จะไม่รู้จักเขาในมุมนี้ ผู้ชายสายเที่ยว เพลย์บอยตัวพ่อ นักท่องราตรี หรือฉายาห่าเหวอะไรก็แล้วแต่ที่เขาได้รับมา แต่ปฏิธานก็ไม่เคยเห็นว่าการใช้ชีวิตแบบนี้มันจะเป็นปัญหาในการที่เหล่าบรรดาผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นไฮโซเหมือนกันนั้นจะมีท่าทีว่ารังเกียจ ตราบใดที่ตัวเขาเองยังคงครองสถานะโสด และไม่ได้ถูกจับจองเป็นเจ้าของโดยใครที่ไหน ตราบนั้นเหล่าบรรดาลูกหลานคุณหนูไฮโซคนดัง ต่างก็ยังคงพากันดาหน้าเดินกันเข้ามาให้เขาได้เชยชมกันด้วยความเต็มอกเต็มใจอย่างพร้อมหน้า

ท่ามกลางเสียงเพลงที่ดังกระหึ่มกลางคลับหรูชื่อดังของเหล่าบรรดาไฮโซเมืองไทย หนึ่งในนั้นก็มี คุณหนูเพลินตา ไกรวิบลูย์ ลูกสาวคนเล็กของนายอาคม เจ้าของสถานีโทรทัศน์ยักษ์ใหญ่ พ่วงท้ายด้วยตำแหน่งนักศึกษาฝึกงานปีสุดท้าย ที่ในคืนนี้ก็ได้นัดเพื่อนสนิทอย่าง มินตรา รุ่งเรืองบริรักษ์ ดีกรีหลานสาวเพียงคนเดียวของอดีตรัฐมนตรีกระทรวงใหญ่ออกมาพบปะสังสรรค์เม้าท์มอยกันตามประสาเพื่อนสนิท

 แม้ว่าคืนนี้จะดื่มกันไปพอสมควร แต่แน่นอนว่าสายตาอันแหลมเฉียบคมของเพลินตาก็ยังสามารถที่จะมองทะลุฝ่าฝูงชนไปยังชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังยืนบดเบียดนัวเนียกันอยู่ข้างล่างได้ ทำให้ไอ้อาการกรึ่มเมานั้นไม่ได้เป็นปัญหา เพราะคนที่คอยเอาแต่สร้างปัญหาก็คือคนข้างล่างที่เอาแต่ยืนนัวกอดสาวหน้าไม่เคยซ้ำนั่นต่างหาก

"เฮ้ยเพลิน นั่นมัน.."

มินตราชี้นิ้วไปยังข้างล่างในที่ๆเป็นมุมสลัวเด่นข้างเสาและน่าจะเป็นมุมที่ถือว่าเป็นส่วนตัวที่สุดของร้าน สองคนชายหญิงยืนกอดซบสนิทแนบชิดคล้ายกับกำลังจูบกันแบบไม่ได้สนหรือแคร์สายตาใคร อาจคงเป็นเพราะว่าผู้คนที่พบเห็นน่าจะชินชากับพฤติกรรมฉาวโฉ่ของผู้ชายคนนี้ที่มักจะมีให้ได้เห็นตามข่าวซุบซิบดาราไฮโซบ่อยแล้ว หรือไม่ ทุกคนในที่แห่งนี้ต่างก็เมามายเกินกว่าที่จะมานั่งคอยมองสนใจใคร

"อืม ฉันเห็นละ"

"อย่าบอกนะว่า แกจะทำเหมือนทุกๆครั้งอีกอ่ะ"

"แน่นอน ต่อให้ผู้ชายคนนี้จะเป็นเพลย์บอยชั่วช้าสามานย์หรือสารเลวขนาดไหน แต่ในอนาคตแม่งก็จะต้องกลายมาเป็นว่าที่สามีพี่พราวอยู่ดี เพราะฉะนั้น ในระหว่างที่พี่พราวยังไม่กลับมา ฉันก็จะต้องคอยดูแลผลประโยชน์และพิทักษ์ศักดิ์ศรีให้กับพี่สาวของฉัน"

ในขณะที่พูดแก้วเหล้าค็อกเทลสีหวานก็ถูกกระดกเข้าปากกระจับอมชมพูมันวาวที่คืนนี้ถูกเพลินตาแต่งแต้มมาด้วยลิปกลอสแท่งโปรด ดวงตากลมโตมองจิกจ้องไปที่คู่ชายหญิงด้านล่างแบบตาไม่กระพริบเพื่อเฝ้ารอจังหวะ หากว่าสองคนนี้ก้าวเท้าออกไปจากสถานที่นี้เมื่อไหร่ นั่นแหละหน้าที่ของเพลินตาถึงจะเริ่มขึ้น

"อุ๊ย เขาพากันออกไปแล้วว่ะเพลิน"

"ไปมิ้น ถึงเวลาที่ฉันต้องไปทำหน้าที่น้องสาวผู้แสนดี คอยปกป้องว่าที่สามีในอนาคตให้พี่พราวเสียหน่อย"

"จะดีเหรอวะยายเพลิน เดี๋ยวก็ได้โดนเขาไล่ให้ไปเล่นไกลๆเหมือนครั้งที่แล้วอีกหรอก ฉันว่าครั้งนี้แกลองทำเป็นหลับหูหลับตาไม่เห็น ไม่สอดมือเข้าไปยุ่งเรื่องของพวกเขาบ้างก็ได้นะ" 

มินตราลองใช้มือดึงแขนเพื่อนไว้ ก่อนจะกดตัวให้เพลินตานั่งลงไปบนเก้าอี้อย่างเก่า และพยายามพูดจาหว่านล้อมเพื่อจะให้เพลินตาเปลี่ยนใจให้ได้

"นี่แกจะบ้าเหรอยายมิ้น พี่พราวเป็นพี่สาวฉัน ฉันต้องทำหน้าที่ปกป้องศักด์ศรีให้จนกว่าพี่พราวจะกลับมางั้นถ้าแกไม่อยากไป ก็นั่งรอฉันอยู่ตรงนี้ก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันรีบไปรีบกลับโอเคไหม"

"แต่ว่ายายเพลิน"

มินตราไม่ทันได้อ้าปากพูดจบดี เพลินตาก็วิ่งก้าวเท้ายาวๆเดินลงบันไดจากทางด้านข้างลงไปถึงชั้นล่างตามสองคนนั้นออกไปติดๆ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มินตราเห็นเพื่อนสนิทของตัวเองทำแบบนี้ และก็ดูเหมือนว่าไม่มีครั้งใดเลยที่เพื่อนสนิทของตัวเองจะสามารถทำลายขัดขวางความต้องการของชายผู้ที่ซึ่งได้ชื่อว่าจะมาเป็นพี่เขยของตัวเองลงสำเร็จได้เลยสักครั้ง..