ตอนที่ 2 ถึงพริกถึงขิง(2)

   ไวซ์ที่กะจะนอนเอาแรงต่ออีกสักหน่อยแต่โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน เมื่อเห็นปลายสายเป็นชื่อของเด็กคนเมื่อคืนที่เลาลากขึ้นเตียงจึงรับสาย 

" ครับฟ้า โทรมาหาพี่มีธุระอะไรหรือเปล่าพี่ต้องเข้าฉากกำลังยุ่ง "

    เวคินพูดออกไปเพื่อตัดรำคาญโดยไร้การแสดงออกทั้งสีหน้าแววตาและน้ำเสียงคนอย่างเขาในเมื่อกินกันเสร็จแล้วก็ควรแยกย้ายกันไปสิเพราะเมื่อคืนเธอก็รับเช็คจากเขาไปตั้งหนึ่งแสน 

" พี่ไวซ์ก็ฟ้าคิดถึงนี่คะตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอพี่แล้ว เมื่อคืนเรายังมีความสุขกันมากอยู่เลยนะลืมแล้วหรือคะ "

    ไวซ์เขาเองไม่ชอบที่มีคนมาพูดแบบนี้เลยสักนิด ใช่ว่าจำไม่ได้แต่ทำไมต้องจำในเมื่อตกลงกันตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าจะแค่เล่นสนุกๆ กันต่างคนต่างได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วแยกย้าย

" พี่ต้องรีบมาที่กองน่ะนัดเช้าแต่พี่ก็วางเช็คไว้ที่หัวเตียงแล้วนะ เธอไปขึ้นเงินแล้วนี่ "

    ฟ้าเด็กเสิร์ฟในผับของวงศกรหน้าเสียไปเล็กน้อยแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอยากสานต่อความสัมพันธ์กับเขาอยู่ดีเผื่อว่าอนาคตสะใภ้ตระกูลใหญ่จะเป็นของเธอบ้าง เพราะเคยหวังจะจับวงศกรแต่เขาไม่เล่นด้วยอีกทั้งรายนั้นพูดจริงทำจริง เขาโหดจนเธอคิดว่าไม่เอาชีวิตไปเสี่ยงดีกว่าต่างกับเวคินรายนี้เป็นหนุ่มเจ้าสำราญแถมยังโสดไม่แน่ถ้าเธอทำตัวน่ารักอาจจะเป็นตัวจริงของเขาก็ได้ 

" อย่าพูดแบบนั้นสิคะพี่ไวซ์ฟ้าไม่ได้หวังแค่เรื่องเงินสักหน่อย ฟ้าอยากได้หัวใจของพี่ด้วยต่างหากคืนนี้เรามาเจอกันอีกครั้งไหมคะ เมื่อคืนฟ้ายังไม่ได้ขึ้นให้พี่สักรอบเลยนะ "

    เวคินกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเหยื่ออันโอชะมาเสิร์ฟให้ถึงที่แต่เขามันคนเบื่อง่ายด้วยสิอีกทั้งฟ้าก็ไม่ได้เด็ดขนาดนั้น อันที่จริงเมื่อคืนเขาก็จัดการเธอไปแค่สองยกแล้วก็กลับทั้งที่เธอยังนอนอยู่แบบนั้นแหละแต่ทว่าสองยกของเขาก็ยาวนานพอสมควร 

" พี่ขอดูก่อนนะครับไม่รู้ว่าคืนนี้จะเลิกกี่โมง พอดีพี่ถ่ายงานเร่งอยู่ไม่แน่อาจถึงเช้าของอีกวัน ฟ้าไม่ต้องรอพี่หรอกถ้าพี่เลิกเร็วเดี๋ยวพี่ไปหาที่คอนโดก็ได้ครับส่งโลเคชั่นมาเลย "

    ฟ้าถึงกับอึกอักถ้าเขามาหาที่คอนโดแบบไม่นัดแนะล่วงหน้าเธอก็โป๊ะแตกน่ะสิเพราะปกติเธอเป็นเด็กเลี้ยงของเสี่ยแก่ๆ คนหนึ่งอยู่แล้วซึ่งมักจะมาหาเธอที่คอนโดและนอนกับเธอที่นี่เป็นประจำ 

" ให้ฟ้าไปหาที่คอนโดพี่ดีกว่าไหมคะห้องฟ้าเล็กจะตายพี่ไวซ์อยู่ไม่ไหวหรอกค่ะ "

" ซ่อนใครไว้หรือเปล่าครับทำไมไม่ให้พี่ไปหาล่ะ พี่เองก็เป็นคนมีเวลาที่ไม่แน่นอนด้วยสินัดไปก็กลัวเก้อ "

    ไวซ์เขาเองไม่ใช่หมูในอวยของใครนะ ทั้งที่เธออยากเจอเขาแต่กลับไม่ให้เขาไปหาที่ห้องแค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าห้องของเธอไม่ได้มีแค่เธอคนเดียวแล้วถ้าเป็นผู้หญิงที่อยู่ด้วยเธอคงบอกเขาไปแล้วแต่นี่เธอเลือกที่จะไม่พูดแต่ก็ช่างเถอะคนแบบเขาน่ะไม่สนใจอยู่แล้ว 

" ปะ...เปล่านะคะ ฟ้าจะซ่อนใครได้ล่ะคะฟ้าโสดนะ "

" จริงหรอครับ เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าหัดโกหกเลยครับมันจะติดเป็นนิสัยนะ "

    เวคินที่ผ่านโลกมาเยอะกว่าผู้หญิงคนนี้มากนักพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากทำเอาฟ้าไม่มีคำแก้ตัวใดๆ ออกมาอีก เขาจะรู้ทันเธอก็ไม่แปลกก็ประโยคเมื่อกี้เธอดันพูดสะดุดไปเสียได้ 

" เอ่อ ไม่ไปคอนโดของพี่แล้วก็ได้หรือว่าเราจะนัดเจอกันที่อื่นดีคะ "

    เวคินถอนหายใจหากเขาไม่เป็นสุภาพบุรุษสักนิดคงตัดสายเธอไปแล้วอย่างตัดรำคาญแต่นี่เขาต้องการให้จบสวยเพราะเขายังอยู่ในวงการหากมีข่าวเสียหายมากนักก็คงไม่ดี 

" พี่ไม่สะดวกครับต่อไปพี่คงไม่ได้ไปหาเธอแล้วล่ะ พี่ว่าเช็คที่พี่วางไว้ให้มันก็มากพอแล้วนะครับ ไม่ต้องติดต่อหาพี่อีกแล้วนะพี่อยากโฟกัสกับงาน ถ้าพี่รู้ว่าเธอจะไม่ทำอย่างที่พูดไว้เมื่อคืนพี่คงไม่เล่นด้วย "

    เวคินตัดสินใจวางสายและตัดสัมพันธ์ทันที ผู้หญิงที่เจอกันชั่วคืนเขาไม่สามารถสานต่อความสัมพันธ์ได้จริงๆ มันฉาบฉวยเกินไปสำหรับเขา

" เฮ้อ! "

    เมื่อเขาวางสายแล้วก็ไม่อาจนอนต่อได้อีกจึงยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อนไถฟีดมองดูข่าวสารในวงการบันเทิงข่าวซุบซิบคนนั้นทีคนนี้ทีที่เขาจำเป็นต้องอ่านเพราะต้องทำงานกับหลายคนหากไม่รู้ประวัติเลยสักนิดก็คงทำงานกันได้ยาก เกิดไปพูดจี้ใจดำใครเข้าแล้วจะยุ่ง

    เมื่อเขาอัพเดทโซเชียลไปเรื่อยๆ ข้อความของสาวๆ ในสต๊อกก็ดังเข้ามาไม่หยุด เขาไล่ตอบทีละคนอีกทั้งยังนัดแนะเวลาไปหาอีกต่างหากทำไงได้ก็คนมันโสดจะ 7 วัน 7 คนไปเลยก็ไม่แปลก 

" ไอ้ไวซ์คนนี้เด็ดไหมวะ คืนนี้กูจะรับเธอไปทานข้าว "

    ขุนพลเพื่อนสนิทในแก๊งส่งข้อความมาหาพร้อมกับส่งรูปมาให้เขาดูด้วยนี่น่าจะเป็นดาราน้องใหม่แล้วอีกอย่างถ้าเขาจำไม่ผิดมันน่าจะกำลังเล่นละครอยู่กับน้องดาราคนนี้ด้วย 

" ไอ้พระเอกกินไก่วัด ไม่ปล่อยให้น้องมันรอดมือไปสักคนเลยหรอวะ ไม่กลัวฉายาพระเอกพันล้านจะมัวหมองหรอ "

    ไวซ์พิมพ์ตอบกลับไปพร้อมกับนั่งยิ้มอยู่คนเดียว ขุนพลพระเอกที่แสนดีในสายตาของแฟนคลับใครจะรู้ว่ามันร้ายกาจขนาดไหน เขากับมันก็นิสัยแบบเดียวกันนั่นแหละไม่อย่างนั้นจะมาเป็นเพื่อนสนิทกันได้ยังไง 

" เหอะ คนแบบกูทำอะไรมองซ้ายมองขวาอยู่แล้วครับ ว่าแต่มึงเถอะเมื่อคืนหลังจากแยกจากกูอยู่กับน้องฟ้าทั้งคืนเลยล่ะสิ " 

    ขุนพลเอ่ยแซวเขากับเวคินแอบออกไปดื่มกันสองคนบ่อยๆ แล้วตบท้ายด้วยการลากสาวๆ กลับไปกินแต่เพื่อนในแก๊งไม่มีใครรู้หรอก

" เออ นี่ก็เพิ่งตัดสัมพันธ์ไป โทรมาหากูเมื่อกี้อยากให้กูไปหาอีก กูไม่ไปหรอกถ้าเจอแฟนน้องเขากูก็หัวแตกยับพอดี ขนาดกูพูดลอยๆ ว่าจะไปหาที่คอนโดน้องเขาน้องเขายังเลิ่กลั่กเลย "

เวคินบอกออกไป ขุนพลจึงส่งสติ๊กเกอร์ยิ้มร้ายตอบกลับมา 

" มึงก็ดูแลตัวเองดีๆ หน่อยแล้วกัน แม้ว่าจะเป็นดาวร้ายแต่ชื่อเสียงก็สำคัญนะมึง กูรู้ว่ามึงรวยแต่กูไม่อยากให้มึงชิบหายเร็วๆ นี้หรอกนะ ผู้หญิงน่ะจะกินใครก็ดูดีๆ ด้วยไม่ใช่คลำไม่มีหางก็จับมากินเสียหมด "

" เวร! คนครับไม่ใช่หมา เออๆ กูรู้แล้วน่า เดี๋ยวกูต้องไปท่องบทต่อแล้วมึงก็ไปโอ๋เด็กใหม่มึงเถอะ "

" เออๆ ฝากความคิดถึงไปให้โมจิด้วยไม่เจอกันตั้งนาน "

" เออ ถ้าไม่ลืมกูจะบอกให้ " 

    เวคินตอบออกไปเพียงเท่านั้นก็จบบทสนทนาแล้วเตรียมจะนอนต่ออีกสักงีบถึงแม้ว่าจะเหลือเวลาอีกนิดเดียวก็ตาม เขาไม่บอกโมจิเรื่องไอ้ขุนพลฝากคิดถึงหรอกนะไม่รู้ทำไมเหมือนกันจะบอกว่าไอ้ขุนพลคิดถึงมากงี้หรอ เหอะ ฝันไปเถอะ