Chapter 6: A Chance Encounter

mMalakas ang ulan nang matapos ang meeting ni Darf Montenegro sa business district.

Tahimik siyang naglalakad palabas ng building habang nakasunod si Ethan, dala ang tablet at ilang dokumentong kailangang pirmahan.

“Sir, may conference pa po tayo sa Singapore next week.”

“Move it.”

“Sir?”

“I said move it.”

Hindi na nagsalita si Ethan. Alam niyang hindi magandang kontrahin ang amo kapag ganito ang mood nito.

Paglabas nila ng lobby, biglang napansin ni Darf ang isang babaeng naglalakad sa kabilang side ng kalsada.

Simple lang ang suot nito—isang cream-colored blouse, black slacks, at flat shoes. Wala itong mamahaling bag o alahas, ngunit may kakaibang dating.

May hawak itong payong habang maingat na naglalakad sa basang bangketa.

Hindi niya makita nang malinaw ang mukha nito dahil bahagyang natatakpan ng buhok.

Pero…

May kung anong pamilyar.

Hindi niya maipaliwanag.

Parang may humila sa kanya para pagmasdan ang babae.

“Sir?”

Naputol ang iniisip niya nang magsalita si Ethan.

“Your car is ready.”

Muli niyang tiningnan ang direksiyon ng babae.

Ngunit wala na ito.

Napailing siya.

“Ano ba ’to, Darf?”

Simula nang gabing iyon sa hotel, pakiramdam niya ay hinahabol siya ng alaala ng babaeng hindi niya man lang nakilala.

⸻

Samantala…

Naglalakad si Alliyah papunta sa pinakamalapit na terminal ng jeep.

Hindi na siya sumakay ng taxi.

Kailangan niyang magtipid.

Malaki man ang magiging dagdag sa sahod niya dahil sa promotion, alam niyang lalaki rin ang gastos kapag dumating ang baby.

Habang naglalakad, napahinto siya nang may marinig na iyak.

Isang batang lalaki ang nakaupo sa gilid ng waiting shed.

Mukhang nasa limang taong gulang lamang ito.

Nag-iisa.

“Hello?”

Lumuhod si Alliyah sa harap nito.

“Nasaan ang mommy mo?”

Humihikbi ang bata.

“Hindi ko po alam…”

Napatingin siya sa paligid.

Wala siyang makitang naghahanap sa bata.

“Anong pangalan mo?”

“Lucas.”

“Okay, Lucas.”

Ngumiti siya nang marahan.

“Huwag kang matakot. Tutulungan kitang hanapin ang mommy mo.”

Makalipas ang ilang minuto, isang babaeng halos mawalan ng hininga ang tumatakbong lumapit sa kanila.

“Lucas!”

“Mommy!”

Mahigpit na nagyakapan ang mag-ina.

Halatang umiiyak ang babae.

“Maraming salamat po.”

“Akala ko hindi ko na siya mahahanap.”

Ngumiti si Alliyah.

“Wala pong anuman.”

Bago umalis ang mag-ina, lumingon ang batang si Lucas.

“Thank you, Ate.”

Napangiti si Alliyah habang kumakaway rito.

Hindi niya namalayang nakahawak na pala siya sa sarili niyang tiyan.

“Ilang buwan lang… magkakaroon na rin ako ng anak.”

Napalambot ang ekspresyon niya.

⸻

Lumipas ang mga linggo.

Unti-unti nang lumalaki ang tiyan ni Alliyah, kahit hindi pa ito gaanong halata sa iba.

Mas naging maingat na rin siya.

Hindi na siya nagpupuyat.

Mas pinipili na niyang magluto ng pagkain sa bahay kaysa kumain sa labas.

Palihim din siyang nag-iipon.

Isang maliit na alkansya ang inilagay niya sa ibabaw ng cabinet.

Sa bawat sweldo, may inilalagak siyang pera roon.

“Para sa future mo, Baby.”

Tuwing gagawin niya iyon, napapangiti siya.

Unti-unti na niyang tinatanggap ang bagong yugto ng buhay niya.

⸻

Isang Sabado ng umaga, bumisita siya sa public park malapit sa apartment.

Nakaupo siya sa isang bench habang umiinom ng fresh juice.

Maraming pamilya ang nagpi-picnic.

May mga batang naglalaro.

May mga mag-asawang nagtatawanan.

Hindi niya maiwasang mapabuntong-hininga.

“Sana…”

Bago pa niya matapos ang iniisip, biglang may maliit na batang babae ang tumakbo papunta sa kanya.

“Ate!”

Nagulat siya.

Napayuko siya sa bata.

“Yes?”

“Pwede pong pakibigay ito kay Daddy?”

Iniabot ng bata ang isang pulang lobo.

Napangiti si Alliyah.

“Nasaan ang daddy mo?”

Itinuro ng bata ang isang matangkad na lalaking nakatayo ilang metro ang layo habang kausap ang isang matandang lalaki.

Hindi niya agad nakita ang mukha nito.

“Kunin natin.”

Hinawakan niya ang kamay ng bata at dahan-dahang naglakad papunta roon.

Habang papalapit…

Unti-unti niyang nakita ang lalaki.

Matangkad.

Naka-gray polo.

May mamahaling relo.

At pamilyar ang tindig.

Kasabay nito…

Napalingon din ang lalaki.

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Saglit.

Napahinto si Darf.

Hindi niya alam kung bakit.

May kakaibang pakiramdam siyang naramdaman nang makita ang babaeng iyon.

Parang…

Parang nakita na niya ito dati.

Samantala, mabilis namang umiwas ng tingin si Alliyah.

Hindi niya alam kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso niya.

May kung anong pamilyar sa lalaki.

Pero bago pa man may magsalita sa kanilang dalawa, tumakbo ang batang babae papunta sa lalaki.

“Daddy!”

Agad na kinarga ni Darf ang bata.

Napangiti ito habang hinahalikan sa noo ang bata.

Napakurap si Alliyah.

“Daddy?”

Naramdaman niya ang kakaibang kirot sa dibdib.

Hindi niya alam kung bakit.

Mahina siyang ngumiti sa bata bago tahimik na tumalikod.

At habang papalayo siya…