LOGIN“Hey, pretty. Ngayon lang kita nakita dito. Who’s with you?” tanong niya. He looked at me from head to toe and the side of his lips twisted up.Hindi ko masabi kung sino ang kasama ko kasi hindi ko alam!“Ohh, are you the hired entertainer? Let’s go upstairs and entertain me,” he said in a lustful voice.“I am not a hired entertainer!” iritado kong sabi. Umaatras ako dahil sa nakakadiring tingin ng lalaki. “Marcus, what is this?” biglang tanong sa likod ko.Mas lalong lumawak ang ngisi ng lalaki. He disgustingly licked his lips.“Hawakan mo, pre. Entertainer 'yan. Pakipot pa.”Tinignan ko ang tao sa likod at nakita kong puro lasing din. Kinabahan ako. I was blocked. Sa gilid ko ay ang pool.“Dammit, Luca!”“Sinong nawawala mo? May kasama ka?”Umatras ako nang biglang sumugod sa akin ang tinawag na Marcus.“Marcus! She's with me!” narinig kong sabi ng kasama kong lalaki. Mariin niyang hinawakan sa balikat ang lalaki at saka itinulak palayo sa akin.Tumawa iyong lalaking sumalubong sa
Gusto kong kumawala sa pagkakagapos sa akin ng lalaki pero hindi ko magawa. Hindi rin ako makahingi ng tulong dahil hindi niya tinatanggal ang kamay niya sa bibig ko.“Bitawan mo ako!” sigaw ko pero ungol ang lumalabas na tunog.Dinadala niya ako hanggang sa nakalabas kami sa likod ng mansion. There were tall shrubs on the side of the compound. Doon siya dumadaan para hindi siya makita kung may lumabas man sa likod ng mansion o kung may nakasilip man sa mga bintana sa taas ng mga kwarto.It was a perfect way to sneak around the mansion.Nang makalayo kami ay saka pa niya tinanggal ang kamay niya sa bibig ko.“Bitawan mo ako!” mariin kong sabi.Pero hindi niya ako pinapakinggan. Tinatangay niya pa rin ako kahit anong pagpupumiglas ko.“Can't let you go. Isusumbong mo ako,” he said, chuckling.Sa pinakadulo ng mansion, may maliit na gate doon. It looked old. May kandado doon pero nang malapitan namin, napagtanto kong may susi siya para rito at doon kami dadaan.Naibaba niya ako nang kun
Malaki ang mansion pero dahil hindi naman ako pwedeng maglibot-libot lang, nababagot ako. Pero kung mananatili lang ako sa kwarto ko, baka hindi ako tumagal at umuwi na lang ako sa Cebu.Natapos na akong maligo nang mabagal, nakatapos ako ng isang movie, at pinilit ko pa ang sarili kong umidlip. Pagkagising ko, bagot na bagot pa rin ako.Kaya nang hindi ko na kinaya ay lumabas ako. Lumapit ako sa kwarto ni Trixie at saka kumatok. Kaya lang, naka-ilang katok ako pero walang sumasagot.“Trixie.”She didn't answer. Pinihit ko ang doorknob ng kwarto niya. Medyo nagulat ako nang bumukas iyon. Sinilip ko siya sa loob pero wala siya roon.Bumaling ako sa bandang hagdanan at nagpasya na bumaba. Baka naroon siya.Kahit pababa ako ng hagdanan, mistulang haunted house ang mansion kasi halos walang ingay. Tanging mga yapak ko lang ang naririnig ko.Dumating ako sa baba nang walang nakikitang tao. Kahit mga kasambahay ay wala. Paanong hindi ka mababagot dito kung walang tao?I walked in the direct
Nahiya ako kay Mrs. Saldivar dahil sa nangyari. Hindi ko alam kung ano ang iniisip niya sa akin. Kabago-bago ko lang sa mansion ay kung saan-saan na ako napapadpad.This is that man's fault! Ang sabi niya ay magtatanong kami sa mga kasambahay.Hindi ko pa alam kung ano ang pangalan niya. Wala rin akong maisusumbong kung sakali mang mapagbintangan ako kung bakit ako naroon. Kung may mawala sa mansion at ako lang ang mapagbintangan, I can’t report him.Iginaya ulit ako ni Mrs. Saldivar sa kwarto ko matapos kong makuha ang maleta ko kay Trixie. Tama ang hula ko na naroon nga iyon sa kanya.To stop myself from thinking about my encounter with Mrs. Saldivar, nagpasya akong maligo para makapagpalit na.Pagpasok ko sa loob ng bathroom, namangha ako sa laki nito. It was even fully stocked with different shampoos, conditioners, body washes, soaps, towels, and every other bathroom essential I could think of. Halos lahat ay nandito na.Mabagal akong naligo dahil nalibang ako sa mga gamit. I made
We settled in after being toured around the mansion. Hindi ako sanay sa malaking kwarto. Okay lang naman sa akin na dalawa kami ni Trixie sa isang room. Kung ganito rin naman kalaki, one room is more than enough for us. Kaso Mrs. Saldivar insisted that we each take a room for privacy.Kanina pa ako nakatitig sa kisame. I could watch TV if I wanted to. May malaking flat screen sa loob ng kwarto. Or I could unpack. Yes, I should do some unpacking, kaso hindi pa nadadala sa akin ang isang maleta ko.Hindi ko alam kung hindi pa iyon nadadala sa kwarto namin o sa kwarto ni Trixie nila iyon dinala. Hindi ko alam.Tinignan ko ang orasan. Isang oras na akong tulala. Wala akong magawa. Ganito na lang ba habang nandito kami?Thirty minutes later, hindi ko na kaya. Tumayo ako para tingnan kung nasa kay Trixie ba ang maleta ko. Baka nagkamali lang ang mga kasambahay at nadala nila sa kanya.Tahimik akong lumabas. The hallway leading to the rooms was so silent. Ganito siguro kapag malaki ang bahay
Elysia De Vera“I don't know what got into Mom! I know for sure Soren doesn't stay in their mansion. May sarili iyong condo!” reklamo ni Trixie.She's been yapping the whole trip. Ang sakit-sakit na ng ulo ko. Imagine hearing her yap all the way from Cebu and now we're here in Manila, she's still yapping?“Trixie, malay mo kapag nakita ka niya, sa mansion na siya manatili…” I told her to shut her up.Konting-konti na lang, si Soren na ang magiging laman ng utak ko. Puro siya Soren!Tumigil siya at saka matagal akong tinitigan.“You think so?” she said, sounding so unsure of herself. “I'm scared. Marami pa naman akong nababasa na mataas ang standards niya sa babae.”Gusto ni Tita na magbakasyon si Trixie sa mga Saldivar para magkalapit ang loob nila nitong si Soren. I shouldn't be here. I have work. Pero dahil ayaw ni Trixie na siya lang ang pupunta sa mga Saldivar, pinilit niya akong isama. Now she will pay me for every day that we spend in the Saldivar mansion.“You are the standard,
Matagal bago ako tumahan. My emotion was at its peak, kaya tuloy-tuloy na silang dumadaloy. At dahil din inaalo ako ni Levi, hindi ako mahinto-hinto. “Shhh… tahan na,” marahan niyang sabi. I wiped my tears. Tumingin ako sa kanya, medyo kumakalma na kahit papaano. He smiled faintly. Tinulungan
Matapos kong aminin kay mama ang lahat, mas gumaan ang loob ko. Kaya nang sunduin ako ni Levi, I was all happy and giddy. Hindi ko maitago ang ngiti ko kahit noong nasa flight kami. At napansin iyon ni Levi. He chuckled. “Baby, you've been smiling. Are you this happy?” “Not as happy kung maaga
Napigilan ko ang sarili ko na huwag mangalap ng impormasyon tungkol kay Levi. Napakawalang hiya ko naman kung ako itong nakipaghiwalay tapos makikibalita din ako.That’s what I thought.Kasi ilang araw din ang lumipas na hindi ko na kinaya. I kept on thinking about him.I searched the internet for
Serena Alcazar“Serena, Wesley kept on looking at you,” sabi ni Mia sa tenga ko.Ang ingay. We were at a bar, and the music was preventing me from hearing Mia, kaya lumapit na siya sa akin para sabihin ’yon.I looked in Wesley’s direction. Nasa kabilang table siya. Dahil nakatingin na siya sa akin,







