登入DUMATING ang araw ng Sabado na parang isang maaliwalas na panaginip. Ang maliwanag na sikat ng araw ngayong kalagitnaan ng taon ay dahan-dahang pumapasok sa malalaking bintana ng BGC Loft Studio. Ang simoy ng hangin sa loob ay may halo pang amoy ng bagong pinturang pader, malinis na concrete floor, at ang pamilyar na amoy ng mga gagamiting oil paints ni Felicity.Maagang pumunta sina Thorin at Felicity sa studio para simulan ang pag-aayos ng mga gagamiting kagamitan. Dahil day-off ni Thorin sa kaniyang kumpanya, nakasuot lamang ito ng simpleng pambahay na itim na t-shirt, maong na shorts, at white sneakers, isang kasuotang napakalayo sa mamahaling dark blue suit na isinuot nito noong komprontahin siya ni Charlotte sa executive floor ng Evans Corp.“Thorin, paki-itabi naman 'tong dalawang natitirang canvas sa may gilid ng wooden cabinet,” masayang utos ni Felicity habang nakaluhod sa sahig, inaayos ang kaniyang mga mamahaling paintbrushes sa malinis na organizer.“Sure,” mahinahong sa
GABI na nang makauwi sina Thorin at Charlotte sa apartment. Maunang pumasok si Charlotte, bitbit ang kaniyang bag at ang kaniyang tatlong taong gulang na anak na si Chase na kasalukuyang mahimbing nang natutulog sa kaniyang mga bisig.Nasa kusina si Felicity habang inihahanda ang huling plato ng adobo at ininit na sabaw para sa hapunan. Nang marinig niya ang tunog ng pinto, agad na lumabas ang kaniyang malambot na ngiti.“Andiyan na pala kayo!” masayang bati ni Felicity habang nagpupunas ng mga kamay sa kaniyang apron. “Tamang-tama, katatapos ko lang magluto. Cha, akin na si Chase, ilagay ko muna sa kama para makakain ka nang maayos.”Inabot ni Felicity ang bata mula sa mga braso ng kaniyang pinsan. Ngunit sa halip na ang pamilyar na mabilis at maingay na daldal ni Charlotte ang sumagot, isang mahinang tango at pilit na ngiti lamang ang ibinalik nito.“S-Salamat, Ate Fel,” mahinang tugon ni Charlotte. Ang kaniyang boses ay tila walang gaanong lakas, at agad nitong iniiwas ang kaniyan
MABILIS at tahimik ang naging kilos ni Nicolai. Bago pa man makalikha ng anumang eksena si Charlotte sa malawak at tahimik na hallway ng VIP floor, mabilis siyang lumapit at marahang pumuwesto sa likod nito para harangan ang daan pabalik sa elevator.“Ms. Charlotte, please... come inside first,” magalang ngunit may diin na pakiusap ni Nicolai.Nanginginig ang mga binti ni Charlotte habang hawak-hawak nang mahigpit ang kaniyang folder sa kaniyang dibdib. Pabalik-balik ang kaniyang tingin kay Nicolai at sa lalaking nakatayo sa tapat ng double glass doors.Si Thorin.Dahan-dahang itinuro ni Thorin ang pinto ng kaniyang pribadong opisina. Ang malamig at matuwid nitong tindig bilang CEO ay pinalitan ng isang seryoso at mabigat na reaksyon sa kaniyang mukha.“Inside, Charlotte. We need to talk,” mahinahong utos ni Thorin.Walang nagawa si Charlotte kundi ang sumunod. Pagpasok niya sa loob ng executive suite, pumasok din si Nicolai at dahan-dahang isinarado ang dalawang malalaking pinto. Mab
MASAYANG atmospera ang bumabalot sa dining area ng apartment habang sabay-sabay silang naghahapunan. Ang amoy ng mainit na tinola at bagong saing na kanin ay nagpapanatili ng malamig ngunit kumportableng gabi.Nakatitig si Felicity sa kaniyang phone habang nakangiti, tinitingnan uli ang mga kinuha niyang litrato ng kaniyang bagong loft studio sa BGC Arts Center kaninang hapon.“Grabe, Cha! Hindi pa rin talaga ako makapaniwala,” panimula ni Felicity habang inilalapag ang phone sa mesa para ipakita kay Charlotte ang mga kuha. “Tingnan mo 'to. High-ceiling, malaking glass window, tapos sobrang liwanag. Parang panaginip lang talaga.”Kinuha ni Charlotte ang phone habang humihigop ng sabaw. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makita ang napakalawak at napakagandang loft.“Hala, Ate Fel! Ang ganda!” bulalas ni Charlotte. “Seryoso ba? Sa BGC Arts Center 'to? 'Di ba katabi lang 'yan ng headquarters ng Evans Corporation?”Napatingin si Thorin kay Charlotte mula sa kaniyang pwesto sa mesa. Bahag
KINABUKASAN, maagang dumating si Felicity sa maliit na shared studio nila sa Quezon City. Sa loob ng silid na nababalutan ng ring lights, estetikong salamin, at mga lalagyan ng makeup sa kabilang bahagi, naroon din ang kaniyang sariling sulok, isang maliit na espasyo na puno ng amoy ng pintura at nakatumpok na mga lumang canvas.Habang nag-aayos ng kaniyang ring light para sa panibagong vlog, agad na napalingon si Shia. Nakasuot ito ng trendy na coordinates at kumikislap ang makeup sa ilalim ng studio lights.“Bakit parang iba 'yang aura mo ngayon, Teh?” biro ni Shia habang inilalapag ang kaniyang blush brush. “Iba 'yung glow natin, ah! Dahil ba 'yan sa half-a-million painting sale mo sa Grand Hyatt, o dahil 'yan doon sa pogi mong husband na si Thorin?”Natawa nang mahina si Felicity at napauling habang inilalapag ang kaniyang bag sa mesa. “Puwede namang pareho?”“Gurl! I knew it!” napatiling sabi ni Shia sabay lapit sa kaniya. “Pero seryoso, Fel, sobrang proud ako sa 'yo. Pinanood ko
MAALIWALAS ang sikat ng araw na dumaan sa salaming bintana ng sala ngayong Linggo ng umaga. Ang lamig ng nagdaang ulan ay napalitan ng banayad na init, at ang buong apartment ay napapalibutan ng tahimik at masarap na simoy ng hangin.Sa maliit na kusina, nakatayo si Felicity habang hinihintay na matapos mag-brew ang kape. Nakasuot siya ng isang maluwag na white t-shirt at shorts, nakatali ang buhok sa isang messy bun. May maliit na ngiti sa kaniyang mga labi na kanina pa hindi mawala-wala mula nang magising siya.Hawak-hawak pa rin ng kaniyang isip ang bawat detalye ng kagabi, ang mga mamahaling ilaw sa Grand Hyatt, ang pagbagsak ng martilyo ng auctioneer sa kalahating milyong piso, at higit sa lahat... ang init ng mga labi ni Thorin sa kaniyang mga labi bago sila natulog.Biglang naramdaman ni Felicity ang mababaw na yabag mula sa hallway.Nang lumingon siya, nakita niya si Thorin na papalapit sa kusina. Nakasuot lang ito ng simpleng grey pambahay na shirt at sweatpants, medyo gulo p







