Chapter 3

"Sir, ikaw po ba 'yan?"

Agad kaming lumayo sa isa't-isa nang marinig ang boses nang isa sa mga maid niya rito sa bahay.

Binuksan ko ang ref ulit saka nag-a-acting na parang may hinahanap roon habang si Uncle Sam naman ay prente lang nakatayo sa may gilid, hindi man lang kinabahan habang ako rito parang sasabog na ang puso sa kaba.

Bumukas ang ilaw, binuksan ito nang maid. Nagulat siya nang makita kaming dalawa.

"Ay kayo lang po pala sir," bumaling ang tignin niya sa'kin at nginitian ako. "Ma'am."

Nginitian ko siya pabalik kahit sa loob-loob ko ay nanginginig na ako sa kaba.

"Kumuha lang po ako nang nakakain, tinulungan po ako ni U-uncle Sam," mahinhin at maingat kong sabi sa matanda.

Tumango-tango siya animo'y naintindihan ang paliwanag ko.

"Ahh ganoon ba? Sige alis ba ako, bumaba lang ako dahil akala ko may pusang nakapasok." Aniya saka naglakad na paalis ng kusina.

Nang tuluyan siyang makaalis, doon lamang ako nakaginhawa ng maayos na kanina ko pa pala pinipigilan.

Kumuha ako ng saging saka gatas sa ref saka muling tinignan si Uncle Sam, inirapan ko lamang siya saka padabog nang bumalik sa silid ko. Lihim akong nagpapasalamat ng sa pagkakataong ito ay hindi niya na ako pinigilan.

NAPAGDESISYUNAN ko ngayong lumabas at bumili ng libro. Ayaw ko namang manatili sa pamamahay na ito lalo na't alam kong pagmamayari ito ng kumag, at nasa paligid lamang siya.

I dressed in a simple purple sundress, curled my ash-gray hair, and put on a hat to shield myself from the growing heat outside.

Pagbaba ko ng hagdan ay agad na sumalubong sa akin ang lalaking pinakaayaw ko sanang makita ngayong araw, at ang rason kung bakit aalis ako.

Nasa dulo siya ng hagdan na animo'y kanina pa may hinihintay na bumaba, ang assuming ko naman kung inaakala kong ako ang hinihintay niya. Naka-suit siya, mukhang pupunta sa trabaho.

Hindi ko maiwasang mapakagat ng labi habang pinagmamasdan siya sa kanyang suot. The suit clung perfectly to him, and with every step, he carried a dangerous kind of charm that was impossible to ignore.

I shook my head, forcing the thought out of my mind. Whatever flickered there had no place to stay—he was my uncle, and I reminded myself of that truth firmly.

Bumuntong-hininga ako bago tuluyang tumapak sa sahig ng sala.

"I’ll ride with you wherever you’re headed—I’m going to the company anyway." Aniya.

A slight frown creased my brow. "Paano mo nalaman na may pupuntahan ako?"

"I have my ways, little girl." Kibit-balikat niya.

I clenched my fist, silently cursing him in my mind.

"Don’t call me that,” I snapped, irritation clear in my voice.

"Call you what?" Mapang-asar niyang sabi. "Little girl?"

"Oh come on! Just shut the f*ck up!" Sigaw ko sa kanya saka nagdabog nang naglakad paalis, ramdam ko naman na sumunod siya sa'king likuran.

Binuksan niya ang passenger seat nang makarating kami sa kanyang kotse, iritadong pumasok naman ako roon at maya maya lang ay pumasok na rin siya sa may driver seat.

"Where are you heading?" Tanong niya nang magsimula nang umandar ang kanyang kotse.

"To the place that your not there, in short, far away from you," malditang sabi ko.

Nakasandal ang ulo ko sa may binatana, pinagmamasdan ko ang mga punong nasasalubong namin, malayo kasi ang bahay niya sa syudad.

"Bakit ba ang init ng ulo mo sa'kin? Nabuntis ba kita?" Tanong niya na muling nagpakulo sa dugo ko sa ulo.

"Can you please shut up? Ibaba mo na lang ako sa may malapit na book store, bibili ako ng libro!" Singhal ko.

Ano bang iniisip ng isang toh? As i remember gumamit naman siya ng protection 'di ba?

Gumamit ba?

Walang akong maalala!!! I was drunk kaya hindi ko maaalala kung gumamit ba siya o hindi, I couldn't ask him also! Malay ko baka magsinungaling siya.

Ang bilis ng tibok ng puso ko habang iniisip kung buntis ba ako o hindi. It's been one month right? Wala naman akong naranasan na mga sintomas ng isang buntis. I'm safe right?

Sa sobrang pag-iisip, hindi ko man lang napansin na huminto na pala ang kotse at nakatapat na kami sa isang book store.

Inalis ko ang seat belt sa katawan ko saka akmang pipihitin na ang pinto nang pigilan niya ako.

"Fiona."

"What?!" Iritado kong tanong. Hindi pa rin nawawala ang pagkakunot ng noo ko.

"Here's my card, you can use it. Wala akong pakealam kung uubusin mo," sabi niya saka inilahad sa akin ang kanyang black card.

Laglag ang panga ko sa kanya. Pabalik-balik ang tingin ko sa card niya saka sa kanyang mukha. Tumikhim ako saka kinuha ang black card sa kanyang kamay at walang pasabing lumabas sa kanyang kotse.

Nang makaalis ang kotse, abot langit ang ngiti ko habang hawak-hawak ang card na pinahiram niya sa'kin.

This is only one thing....

Shopping!!!!!!!!!!

Patalon-talon ako sa saya na pumasok sa bookstore, at hulaan niyo na lang ang ginawa ko. Of course I buy many book! Halos sobra sa 50 ang binili kong libro.

"Iwan ko po muna rito, babalikan ko lang," sabi ko sa cashier. Nakapagbayad naman na ako kaya walang problema kung babalikan ko lang.

Umalis ako sa bookstore saka pumunta sa mall, bumili ako ng mga damit, mga bagay-bagay na sa tingin ko ay kailangan ko.

Sabi niya gagamitin ko raw, wala siyang pakealam kung maubos. Edi gamitin ko.

This is my first time na nagwaldas ng pera—well hindi ko naman pera o pera ng magulang, pera naman ito nang Uncle ko.

My mom wouldn't allow me to spend this much, hanggang 5k lang ang binibigay niya sa akin at pagkakasyahin ko iyun nang one week, napaka-humble kasi nila mommy. Gusto raw nila akong matutu na magtipid because some people are poor and couldn't afford the expenses habang ako naman ay magwawaldas.

Pagkatapos kong mag-shopping, pumunta ako sa J*llibee at nag order ng sandamakmak doon. Nag-hire ako ng mga tao para bitbitin ang mga gamit ko, I also hire a car para ilagay doon ang mga gamit na binili ko.

Ang mga inorder kong J*llibee ay ibinigay ko sa mga taong naninirahan sa gilid ng kalsada, mga batang nanlilimos at mga mahihirap.

Matapos ang napakapagod na araw, alas sais ng gabi nang makauwi ako. Lantang gulay akong naglalakad patungo sa loob ng mansyon. Napatigil ako nang sumalubong sa akin sa loob ang nanliliksing mga mata ni Uncle Sam. Prente siyang nakatayo sa gitna ng sala, madilim ang mga mata na animo'y handa na akong sermonan.

Nabaling ang tingin niya sa mga taong pumasok sa loob na hindi niya naman mga tauhan, ito ang mga ini-hire kong mga tao para bitbitin ang mga gamit na binili ko, inilapag nila ang mga binili ko sa sofa at sa sahig.

Mas lalong nandilim ang paningin niya nang makita ang mga ito.

“Seriously, little girl?” he said, his voice icy. “You spent over a million in a single day? You might as well settle up with me right now.”

Nagsialisan ang mga katulong nang mahalata nilang wala sa mood ang boss nila.

I scowled. “You said I’d pay even if your card ran out. I was just following your orders.” I shrugged.

Napabuntong-hininga siya at napasapo sa kanyang noo, halatang stress na stress na siya.

"You should be punished......"