LOGINPagkatapos ng ilang linggo na abala sa trabaho, school, at pag-aasikaso sa mga bata, nagdesisyon sina Celestine at Adrian na magbakasyon ang buong pamilya para mag-relax at mag-bonding. Hindi lang silang dalawa at ang mga bata… kasama rin ang Mommy at Daddy ni Adrian, ang Lola ni Celestine, pati ang Mommy, Daddy, at sister ni Celestine na nasa spain, at syempre, ang buong team ni Celestine na hindi siya iniwan noong panahon na nahirapan siya.Pagdating nila sa beach resort, agad na napuno ng saya ang lugar. Si Aiden at Luna, excited na excited, tumakbo sa buhangin habang si Aurora, nakasandal kay Lola, pinagmamasdan lang ang alon ng dagat.“Mommy, tingnan mo po!” sigaw ni Aiden habang nagpapaligsahan sila ni Luna kung sino ang makakagawa ng pinakamalaking sandcastle. Napangiti si Celestine at Adrian sa saya ng mga bata. “Wow! You guys are amazing!” sabi ni Celestine habang hinahaplos ang buhok ni Aurora.Samantala, nakaupo ang Lola ni Celestine sa tabi, nakangiti habang pinagmamasdan
Maagang nagising si Celestine, excited para sa bagong fashion campaign ng company nila. Habang naghahanda sa office, tinignan niya ang mga messages mula sa design team… lahat ay handa na para sa photoshoot at promotional event.“Adrian, today’s the big day. Everything’s ready for the campaign launch,” tawag niya sa asawa habang naglalakad patungo sa conference room.“Good. I’ll meet you there in a bit. I’m just handling some calls for our overseas clients,” sagot ni Adrian, halatang abala pero supportive.Samantala, sa bahay, abala sina Aiden, Luna, at Aurora sa breakfast. “Grandma, can I have pancakes?” tanong ni Aiden habang sabay tinitingnan ang kapatid na si Luna.“Sure, Aiden. And Luna, gusto mo ring pancakes?” tanong ng mommy ni Adrian habang nagbubukas ng oven.“Yes, Grandma!” sigaw ni Luna, excited.Si Aurora naman, na tatlong taong gulang, ay nakaupo sa high chair at hinahaplos ang kanyang stuffed toy. “Grandma, milk,” mahinang sabi niya habang nakatingin kay sa lola niya.“H
Maaga pa lang, abala na si Celestine sa company. Maraming reports ang kailangan niyang i-review at maraming meeting na naka-line up para sa bagong fashion collection. Habang naglalakad siya sa hallway ng office, nakita niya sina Aiden at Luna na sabik na pumasok sa kanilang school.“Mommy, ready na kami!” sigaw ni Aiden habang hawak ang bag niya.“Good job, anak. Be good sa school, ha? Makinig kayo sa teacher,” sabi ni Celestine, sabay yakap sa dalawa.“Promise, Mommy,” sabay sabi ni Luna, halatang excited pero may kaunting kaba. Kahit malakas ang personality niya sa bahay, may halong hiya pa rin siya sa school, lalo na sa ibang bata.Habang papunta sila sa classroom, napansin ni Celestine ang pagbabago sa school ng mga bata. Mas moderno na ang facilities at may bagong teachers. Ngunit hindi iyon ang pinaka-importante sa kanya. Mas mahalaga na makita niya kung paano makisama ang kanyang mga anak sa peers nila.Pagpasok nila sa classroom, agad silang sinalubong ng teacher nila. “Good m
Habang naglalakad si Celestine sa entrance ng fashion designer company, pinagmamasdan niya ang paligid. Busy siya sa pag-iisip ng mga upcoming designs at projects, pero biglang naputol ang focus niya ng marinig ang isang pamilyar na boses na nagngangalit.“Excuse me! Ano ba ginagawa mo rito?!” sigaw ng babae, halatang galit at nagtataka sa presensya ni Celestine.Napalingon si Celestine at nakita ang ina ng batang umaway kay Luna. Mataas, maarte, at halatang confident sa sarili ang babae. May dalang malaking handbag at nakasuot ng designer heels, parang handang makipagharap sa kahit sino.“Ah, ikaw pala ‘yung ina ng bata?” mahinang tanong ni Celestine, halatang sinubukan niyang panatilihin ang pagiging kalmado.Tumaas ang kilay ng babae, halatang nagulat sa tanong.“Oo, anak ko. At may karapatan akong malaman kung bakit nakapasok dito ang babaeng katulad mo! Hindi mo ba alam na executive director dito ang asawa ko” sigaw nito.Napataas ang isang kilay ni Celestine, hindi mapigilan ang
Habang break time nina Aiden at Luna, sabay silang naupo sa isang mahabang mesa malapit sa playground. Inilabas nila ang baon na inihanda ni Celestine… may sandwich, sliced fruits, at maliit na juice box. Maingat na inayos ni Aiden ang pagkain ni Luna, tulad ng nakasanayan niya.“Eat slowly,” paalala ni Aiden habang ngumunguya.Ngumiti si Luna at tumango. “Thank you, Kuya Aiden.”Tahimik silang kumakain, masaya sa simpleng sandaling iyon, nang biglang may batang babae na lumapit sa kanila. Naka-cross ang mga braso nito at may mapanuring tingin.“So ikaw pala si Luna,” mataray na sabi ng bata.Napahinto si Luna sa pagkain. Unti-unti siyang napayuko, mahigpit na hinawakan ang juice box niya.“Hindi ka bagay sa pamilya ni Aiden,” patuloy ng bata, mas lumakas ang boses. “Bumalik ka na sa pinanggalingan mo!”Parang tinusok ang dibdib ni Luna. Naramdaman niyang nangingilid ang luha niya pero pinigilan niyang umiyak. Sanay na siya sa mga bulong at tingin ng ibang tao, pero mas masakit pala k
Tahimik ang bahay nina Celestine at Adrian nang gabing iyon. Mahimbing na natutulog sina Aiden at Aurora, habang si Luna ay nasa kwarto niya, yakap ang paborito niyang stuffed toy. Nakaupo si Celestine sa sala, may hawak na tablet, nagche-check lang sana ng emails tungkol sa upcoming fashion event… nang biglang may pumasok na message.Galing kay Danica.Nanlamig agad ang mga kamay ni Celestine nang mabasa niya ang unang linya pa lang.Celestine… please. Kung pwede, ampunin niyo muna si Luna. Palitan niyo ang name niya. Ipa-apelyedo niyo na sa inyo. Please…Sunod-sunod ang message. Putol-putol. Halatang nanginginig ang nagta-type.Hindi ako safe ngayon.Ayokong madamay si Luna.Takot na takot ako.Please, kayo lang ang mapagkakatiwalaan ko.Parang biglang huminto ang mundo ni Celestine.“Adrian…” mahina niyang tawag habang nangingilid ang luha. “Tingnan mo ‘to…”Lumapit agad si Adrian at binasa ang messages. Kitang-kita ang pag-aalala sa mukha niya.“Why would she say this? Anong nangy







