LOGINHindi nagtagal ay dumating sina Celestine at Adrian sa ospital. Halos nagmamadali pa ang dalawa sa pagpasok sa kwarto ni Luna, halatang-halata ang matinding pag-aalala sa kanilang mga mukha.“Luna!” agad na lumapit si Celestine at hinawakan ang kamay nito. “Are you okay? Anong nangyari sayo?”Ngumiti si Luna nang mahina. “I’m okay po, mom… don’t worry.”Napabuntong-hininga si Celestine at marahang hinaplos ang buhok niya. “Buti na lang… buti na lang talaga…”Samantala, si Adrian ay napatingin kay Aurora na nakatayo sa gilid, tahimik at halatang kinakabahan.“Aurora.”Biglang napaayos ng tayo si Aurora.“Yes po, dad…”“Ano bang ginawa mo?” seryosong tanong ni Adrian.Napayuko si Aurora, nanginginig ang boses. “I’m sorry po… hindi ko po alam na ganun yung pupuntahan ko…”“Hindi mo alam?!” bahagyang tumaas ang boses ni Celestine. “Ilang beses na naming sinabi sayo na mag-ingat ka! Hindi lahat ng offer ay totoo!”Napapikit si Aurora habang umiiyak. “Sorry po… hindi ko na po uulitin…”Tah
Kinagabihan, matapos ang mahabang oras sa ospital, nagpaalam muna sina Aurora at Victor para umuwi at kumuha ng ilang gamit. Naiwan si Aiden sa loob ng kwarto, tahimik na nakaupo sa gilid ng kama ni Luna.Mahina ang ilaw. Tanging tunog lang ng monitor ang maririnig.Napatingin si Aiden kay Luna.Maputla pa rin… pero mas maayos na ang paghinga.“Luna…” mahina niyang tawag.Pero bigla niyang napansin…namumula ang balat nito.At pawis na pawis.“Hey…” agad siyang lumapit. “Luna?”Hinawakan niya ang noo nito.“Ang init…”Agad sana siyang tatawag ng nurse…pero bago pa siya makatayo…bigla siyang hinatak ni Luna.“A…”Hindi pa siya nakakapagsalita nang maramdaman niya ang labi nito sa kanya.Sandali siyang natigilan.Hindi siya gumalaw.Hindi siya makahinga.“Luna…”Mahina niyang sabi, pilit na inilalayo ang sarili.Pero.. bigla siyang pinahiga ni Luna sa kama at pumatong siya dito. Hinubad ni Luna ang damit na suot ni Aiden. Dahan-dahang ibinaba ni Luna ang kamay niha pababa sa pants ni
Kinagabihan, matapos ang mahabang oras sa ospital, nagpaalam muna sina Aurora at Victor para umuwi at kumuha ng ilang gamit. Naiwan si Aiden sa loob ng kwarto, tahimik na nakaupo sa gilid ng kama ni Luna.Mahina ang ilaw. Tanging tunog lang ng monitor ang maririnig.Napatingin si Aiden kay Luna.Maputla pa rin… pero mas maayos na ang paghinga.“Luna…” mahina niyang tawag.Pero bigla niyang napansin…namumula ang balat nito.At pawis na pawis.“Hey…” agad siyang lumapit. “Luna?”Hinawakan niya ang noo nito.“Ang init…”Agad sana siyang tatawag ng nurse…pero bago pa siya makatayo…bigla siyang hinatak ni Luna.“A…”Hindi pa siya nakakapagsalita nang maramdaman niya ang labi nito sa kanya.Sandali siyang natigilan.Hindi siya gumalaw.Hindi siya makahinga.“Luna…”Mahina niyang sabi, pilit na inilalayo ang sarili.Pero.. bigla siyang pinahiga ni Luna sa kama at pumatong siya dito. Hinubad ni Luna ang damit na suot ni Aiden. Dahan-dahang ibinaba ni Luna ang kamay niha pababa sa pants ni
Mabilis ang takbo ng sasakyan ni Aiden sa madilim na kalsada. Halos wala siyang pakialam sa mga ilaw, sa traffic, o sa mga sasakyang nadadaanan niya. Isang bagay lang ang nasa isip niya…si Luna.Paminsan-minsan, napapatingin siya sa kanya.Maputla.Mahina ang paghinga.Halos walang malay.“Luna… stay with me…” mahina niyang sabi habang mas lalo niyang tinatapakan ang silinyador.Sa passenger seat, nakahiga si Luna. Pawis na pawis ang noo niya at nanginginig ang katawan. Ramdam pa rin ang epekto ng lason na ibinigay ni Bianca.Sa loob ng isip niya…magulo ang lahat.Mga alaala.Mga boses.At isang pamilyar na pangalan…“Aiden…”Mahina niyang bulong kahit hindi siya ganap na gising.Napalingon si Aiden.“I’m here,” agad niyang sagot kahit alam niyang hindi siya maririnig nito.“Don’t worry… hindi kita pababayaan.”Ilang minuto pa ang lumipas, nakarating sila sa isang private medical facility… isang lugar na kilala ni Aiden dahil sa racing injuries at mga confidential treatments.Mabili
Sa loob ng Lumina Club, patuloy ang kaguluhan. Nagkakalat ang mga tauhan ni Bianca, nagkakagulo ang paligid, at ang hangin ay puno ng tensyon at panganib. Hawak ni Aiden si Luna na halos wala nang malay, habang si Victor naman ay mabilis na nagta-type sa kanyang laptop.“Victor… hurry…” madiing sabi ni Aiden habang pinoprotektahan si Luna.“Working on it!” sagot ni Victor, pawis na pawis na habang mabilis ang daliri sa keyboard.Biglang…BEEP… BEEP…Napatingin si Aiden sa kanya.“Anong ginawa mo?”Ngumiti si Victor kahit seryoso ang sitwasyon.“Just a little chaos.”Ilang segundo pa…BOOM!Isang malakas na pagsabog ang umalingawngaw sa kabilang bahagi ng club. Umuga ang buong lugar, nagsigawan ang mga tao, at nagtakbuhan ang mga bisita.Nanlaki ang mata ni Bianca.“You little…!”Galit na galit siya habang tinitingnan ang monitor.“YOU DIDN’T!”Ngumiti si Victor.“I hacked one of your bombs.”Dahil sa pagsabog, nagkagulo ang mga tauhan ni Bianca. Nawalan sila ng focus, nagkanya-kanya
Sa loob ng madilim na hallway ng Lumina Club, pilit na tinatayo ni Luna ang sarili niya. Nanginginig ang mga tuhod niya, mabigat ang katawan, at parang bawat paghinga niya ay may kasamang sakit.Pero hindi siya bumibigay.Hindi siya pwedeng bumigay.Hindi ngayon.Hindi habang nasa harap niya si Bianca.Ngumiti si Bianca habang dahan-dahang lumalapit.“I’m impressed,” sabi niya. “Kahit ganyan ka na, nakakatayo ka pa rin.”Hindi sumagot si Luna.Nakatingin lang siya.Malamig.Mapanganib.“Sayang…” dagdag ni Bianca. “Kung hindi ka sana bumalik, baka buhay ka pa ngayon.”Napangiti si Luna kahit nahihilo.“Hindi ako mamamatay… sa tulad mo.”Biglang sumugod ang dalawang tauhan ni Bianca mula sa likod.Kahit mabigat ang katawan, mabilis pa rin ang reflex ni Luna.WHACK!Isang sipa.Isang suntok.Bumagsak agad ang dalawa.Pero napaluhod si Luna pagkatapos.“Agh…”Mas lumalala ang epekto ng lason.“See?” sabi ni Bianca habang humihigop ng wine. “Unti-unti kang nauubos.”Hindi na sumagot si Lun







