Chapter 3

Alessia Rae's Pov.

Hindi mapawi ang ngiti ko habang hinahanda ang sarili ko kahit nasubsob pa isya kanina at nasabihang tanga. Huminga ako ng malalim sabay cross sign bago pumasok sa elevator kasama ang babaeng ang entertain sa akin kanina. 

"Ang secretary na lang ang magdadala sa 'yo sa office ni Boss. Si Boss kasi ang pipili ng magiging assistant niya," biglang sabi pa ng babae.

Nag-angat ako ng tingin bago tumango.

“One thing, mag-ingat ka sa bawat kilos at pananalita mo. Ang gusto ni Boss ay pormal at masipag. Bihira lang din nagsasalita si Boss. Lagi iyong tahimik at ayaw sa mga ma-iingay. Ayaw niya rin sa mga palpak na trabaho,” sabi pa nito.

Napalunok naman ako ng dalawang beses. "N-nakakatakot ba ang boss niyo?" kinakabahang tanong ko pa.

Tumango naman ito dahilan para mapalunok uli ako.

"Oo, at mapili rin siya. Maraming nag-a-apply dito kahapon pero walang natanggap. Pang sampu ka sa nag-apply bilang assistant. Kaya kapag natanggap ka ay huwag kang papaltos sa trabaho mo," sabi pa nito.

Grabe naman ang boss nila. Siguro matanda na ang boss nila rito.

Na-imagine ko tuloy kung anong hitsura ng boss nila.

Isang matandang kulubot ang mukha. Puti na lahat ng buhok. Malalaking mata, mainipin at laging highblood.

Nang makalabas kami ng elevator ay lumapit kami sa isang table. Binasa ko ang nakasulat sa parahabang nakalagay sa ibabaw ng table.

Siya pala ang secretary. "Secretary Kath, may nag-apply bilang assistant. Ikaw na bahala sa kaniya," pormal na sabi pa nitong babae.

Tumingin sa akin ang secretary habang pinasadahan ako ng tingin. With matching nakataas kilay pa. Napahinga ako ng malalim bago tumingin sa secretary.

"What is your name?" 

"I'm Alessia Rae Salvatore, a college graduate and an editor of magazine––"

"Please, follow me." Putol pa nito sa sasabihin ko.

Sumunod na lang ako at inambahan siya ng suntok ngunit mabilis na nagpatay malisya ako nang lumingon ito.

"Be formal in front of the boss. Don't talk if he's not done talking to you. Just follow what he've said and answer his question properly. He doesn't like a lazy and bratty assistant. Don't look at his eyes when you're talking to him. Please, do remain silent and do the bow formal attitude when you're in front of him." Mahabang lintaya pa nito habang palapit kami sa isang kulay itim na pinto.

May nakalagay na CEO's Office. May nakalagay pang don't disturb me. Mukhang tama nga ang description ko sa boss nila rito.

Mukhang strict nga ito.

Tsaka, bakit bawal ako tumingin sa mata ng boss? Bampira ba siya? 

"Come in." Sabi pa ng malamig na boses mula sa loob.

Oo! Malamig talaga! Kinabahan tuloy ako lalo. Boses pa lang ay halatang nakakatakot nga ito.

"Hey! Come inside." Pukaw pa ng sec. sa akin.

Nanginginig ang tuhod na tumingin ako sa kaniya. 

"H-hindi ka papasok sa loob?" napapalunok na tanong ko pa.

Umiling ito nang nagtataka. "Pumasok ka na sa loob. Mainipin pa naman si Boss," sabi pa nito.

"A-ah, hehehe––araaay!" daing ko pa nang itulak ako nito papasok sa loob.

Narinig ko na lang ang pagsara ng pinto. Kinakabahan akong tumingin sa loob. B-bakit ang d-dilim? Nakasarado ang mga bintana habang may nakatabil na kurtina.

"H-hello? M-may tao ba? Bakit ang d-dilim?" nauutal na tanong ko pa.

Hindi kaya tama ang hinala ko? Bampira ang boss nila? T-tapos ipapain nila ako? Nakarinig ako nang pagbukas ng pinto sa kung saan.

Napahigpit ang yakap ko sa bag ko habang takot na nagmamasid. Nakarinig ako ng mga yabag na papalapit sa akin. Mas lalo akong kinabahan.

Pero...

Bakit ang bango? Amoy g’wapo. Oo, amoy g’wapo talaga. Feeling ko lang pero...

Akala ko ba matanda ang boss? Bakit amoy...

"Wahhh! Inay! Wahh!" gulat na sigaw ko pa ng maramdaman ko ang taong nakalapit sa akin.

"Tsk!" rinig kong mahinang singhal nito. 

May kinapakapa pa ito sa gilid ng pinto habang ramdam ko ang kamay nito sa gilid ko.

"Wahhh! Lumayo ka sa 'kin! Ayaw ko pang mamatay! Wahh!" mangiyak-ngiyak na sigaw ko at pinaghahampas ito.

Rinig ko pa ang pagdaing nito pero hindi ako tumigil sa paghampas.

"Ouch! H-hey! S-stop! Argh!" daing pa nito. 

Pero malakas na sinuntok ko ito at parang sa mukha ko natamaan. 

Rinig ko ang pagmura at pagdaing niya. May pilit na kinapa siya sa gilid ng pinto kasabay ng pagbukas ng ilaw ay ang pagtuhod ko sa alaga nito.

Napuno ng malakas na sunod-sunod na mura at daing ang opisina matapos ko siyang tuhurin. Bumagsak siya sa sahig habang namimilipit sa sakit.

Inilibot ko pa ng tingin ang loob ng office. Halos puro itim ang meron dito, ah! Itim lahat ang mga kurtina. Pati pintura ay itim. Walang kabuhay-buhay ang opisina.

"Confirm! Bampira ka nga!" bulalas ko habang napatakip pa ng bibig.

"What the fvck are you talking?!" galit at nakakatakot na sigaw pa nito.

Napalunok na lang ako. Unti-unti siyang bumangon at masamang tumingin sa akin. 

Animo'y papatayin na niya ako.

"Fvck! It hurts!"

Malutong na mura pa nito habang nahihirapang tumayo.

Tutulungan ko ba siya?

"Shit! Bakit mo tinuhod ang junior ko?!" galit na namang tanong nito.

Nanlaki pa ang mga mata ko habang napapalunok.

"P-para 'di mo ako kainin," natatakot na sabi ko pa.

Mas lalo ako nitong sinamaan ng tingin. Kung nakakamatay lang ang tingin ay paniguradong tsugi na ako kanina pa.

"Why the hell would I eat you?!" galit na tanong pa nito.

Napalunok ulit ako. Lunok! H-hindi ba siya bampira?

Tiningnan ko siya ng mabuti. Napatampal na lang ako sa noo ng marealize ko na walang bampira ang magpapailaw.

I mean, kung bampira pa siya ay hindi dapat niya binuksan ang ilaw. Kasi 'di ba kapag bampira takot sila sa ilaw?

I'm doomed!

"H-hindi ka bampira?"