로그인Pagdating namin sa kumapanya ay agad na nag park si Liam, pagkahinto mg kotse niya agad na siyang lumabas at pinagbuksan pa ako ng pinto.“You don't have to do that, kaya ko naman.” nakangiti kong sabi sakaniya.“I have to, because i want to, okay?” saad nito kaya napakunot nalang ako ng noo at bahagyang natawa.Naglakad na kami papunta sa elevator, pero bago pa man kami makalapit ay may umuna na samin at pinindot ang Marketing floor. Napatingin ako kay Liam n nakanot lang ang noo at matalim na tinignan ang nakatalikod samin na babae, na sobrang pamilyar naman sakin.“Lilian.” kalmado kong tawag rito at agad naman kaming hinarap.“Oh, Devorah” nakangiti nitong sabi at tinignan si Liam mula ulo hanggang paa.“Devorah?” nakangisi kong sabi.“Oh, sorry—you want me to adress you as my ate? sorry girl, for now on…” huminto ito at lumapit sakin. “...be professional, i’m your boss precious girlfriend” mapanginsulo nitong sabi.“Ohh, is that Mr. Corpuz you’re talking to, wifey?” salubong ang
Maaga akong nagising, pero mukhang mas maaga pang nagising kesa sakin si Liam dahil nakakaamoy na ako agad ng gisang bawang.Dahan dahan akong nag unat ng katawan at tumayo. Naglakad ako palabas ng kuwarto at bumungad sakin si Liam na nasa kusina, nakashirt lang at abala sa pagluluto.“Goodmorning Wifey” bati nito sakin. Ngumiti naman ako agad at nilapit siya sabay yakap ko sa bewang niya.“Ang aga mo yatang gumusing?” tanong ko habang nakadantay ang pisngi ko sa likod niya.Naramdaman ko ang pag ikot niya at hinawakan ang magkabilang braso ko.“Syempre, i want to prepare you a breakfast.” nakangiti nitong sabi at hinalikn ako.“Hmm, ikaw ha? masyado kanang nagpapalakas sakin—hindi nman ako aatras sa kasal” pang aasar ko rito.“Aba dapat lang!” mayabang naman nito na sabi, kaya natawa nalang ako. “ Di ako papayag na hindi ka magpapakasal sakin.” nakangiti nitong sabi.“Maupo ka na, kakain na tayo niyan.” malambing na sabi ni Liam at agad naman akong naupo. Naging mabilis ang ginawa n
DEVORAH'S POV Nang matapos magluto ni Liam ay sabay na kaming kumain. Siya na lahat ang gumawa, pinaupo niya lang ako at sinabihan na ‘wag tatayo.Hindi parin ako makapaniwala na narito ngayon si Liam sa harap ko at pinasisilbihan ako, yung pagod at bigat ng loob ko buong araw—biglang nawala.“Masarap ba?” tanong sakin ni Liam ng sumubo ako ng kanin at tinikman ang luto niyang adobo. “Sobraaa!” nag-ngingitikong sagot kaya naman malawak rin ang ngiti niyang kumindat pa sakin.“Kumain ka ng marami okay?” bilin ni Liam habang pati siya ay sumubo narin.“Ikaw rin” sagot ko naman na ikinatango niya.Mabilis ang naging pagkain namin, siya na ang nagsasalin ng tubig sakin kapag guso kong uminom at paminsan minsan ay pinupunasan ang gilid ng labi ko.“Ako na ang bahala rito, maligo ka na” ani Liam habang hinuhugasan na ang pinagkainan namin kanina.“Tulungan na kita, ikaw na nga ang nagluto e.” pagpupumilit ko. “No, ilang piraso lang ‘to oh, unless gusto mo ako ang magligo sayo?” makahulugan
Liam’s POVThe view from the 49th floor of the hotel was supposed to be calming—city lights flickering to life, cars streaking like fireflies across Marina Bay, the kind of sight that usually clears my head.Pero ngayong hapon, wala akong pakialam sa ganda ng Singapore.I was staring at my laptop, reviewing a proposal, barely listening to the sound of the automated blinds whirring open behind me. My schedule was tight, halos walang espasyo—meetings, partnership signing, dinner with foreign investors.Pero kahit focus ako sa lahat ng mga need kong tapusin dito, ay hindi ko rin maiwasang isipin si Dev… She didn't reply to my last message to her, hindi niya rin na seen, kaya hindi talaga ako mapakali kanina pa.While reviewing the partnership file from one of the foreign investors,my phone rang.PARSHA CALLING.Napakunot ang noo ko. Parsha never calls me directly — unless something happened to Dev, kaya agad ko itong sinagot.“Sir Liam?” Nag-aalangan ang boses niya, hingal. “I—I’m sorry
Kinausap ko na muna si Andrew na maiwan muna sa department at gamitin ang cubicle ko, dahil kailangan ko pang magpunta sa E&L Department. Agad naman kaming nagkasundo ni Andrew sa naging set up namin, kaya agad na aking tumayo.“Bes, saan ka pupunta?” tanong ni Parsha habang binubuksan niya ang chips niya.“sa Events & Logistics. Kailangan ko yung floor plan at tech requirements ngayon,” sagot ko, sabay bitbit ng aking folder at phone.“Good luck,” sabi ni Tristan na talagang nakapagpabuhay bigla ng diwa ko. “Si Kuya Ruel yung naka-duty ngayon. Medyo… alam mo na.”“Kaya yan, si Mrs Castro nga nakayanan ko” ngisi ko.Lumabas ako ng Marketing Department, at habang binabagtas ko ang corridor, ramdam ko ang pagod sa buong katawan. Ang daming tao — may nagmamadali, may nag-uusap tungkol sa reports, may tumatakbo na halatang may hinahabol ring deadlines.Ang Events & Logistics Department ay nasa kabilang wing, mga dalawang liko at isang mahabang pasilyo ang layo.Sa bawat hakbang ko, parang
KAKATAPOS lang namin kumain pero ramdam ko na agad ang pagod. Hindi ko alam kung dahil sa bigat ng deadline, o dahil sa presence ni Mr. Corpuz na parang CCTV na walang patayan kung makabantay.Habang inaayos ang kalat galing sa pinagkainan ko ay naramdaman ko ang presensya ni Mr. Copruz na papalapit sakin.“Ms. Francisco.” tawag niya, kaya napatigil ako at napalingon sakaniya."Yes sir?" tanong ko, at ngumiti ng bahagya, pero siya hindi man lang nagbago ang ekspresyon na nakakunot ang noo at salubong ang mga kilay.“Can I talk to you for a moment?” malamig niyang tanong.Nagkatinginan kami nina Parsha at Tristan, si Parsha ay pasimple lang na umiling at lumapit sakin“Oh no,” bulong ni Parsha, “ano na naman yan?” tanong ni Parsha.Napabuntong hininga na lang ako at pekeng ngumiti pag harap ko ulit kay Mr. Corpuz na tumalikod na at pumasok sa loob ng office niya.Agad naman akong sumunod na pumasok sa loob at pagkasara ng pinto, ramdam ko ang pagbigat ng atmosphere. Yung tipong kahit w







