LOGINLiam’s POVBiglang nawala ang ngiti ko ng huminto si Eve sa puntod ng taong balak kong dalawin. Ayaw ko mang paniwalaan ang nasa isip ko, pero huli na ng makalapit ako sakaniya.Napatitig lang ako sa puntod na tinawag niyang Papa.Bigla akong kinapos ng hininga, hindi ko maalis ang titig ko, pilit na paulit ulit na binabasa ang nakasulat roon.Dennis C. Francisco The name of the man whose life I took — because I lost control of myself. My anger consumed me so much that I never thought I’d end up doing something I’ll regret for the rest of my life.At ngayon, hindi ko alam kung anong gagawin ko—itong babaeng mahal na mahal ko, ay ang babaeng nakita kong yumakap noon sa katawan ng papa niya ng mabangga ko ang minamaneho nitong tricycle..Para akong sinaksak ng kapalaran dahil sa nalaman ko ngayon, lalo pa ng masaya niya akong ipinakilala sa papa niya, at malaman kong buntis siya—doon na ako tuluyang bumigay. Napayakap nalang ako sakaniya at humagulhol.Nag sorry ako ng nag sorry kahit
Nakatitig lang ako ngayon sa repleksyon ko sa salamin, as in titig na titig habang hawak ang tatlong PT sa kamay ko na lahat ay positive.Hindi ko alam ang nararamdaman ko, hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o matakot… Hindi ko alam kung sasabihin ko ba sa iba, kay Parsha o kay Liam… Hindi ko alam..Ibinulsa ko ang tatlong PT, inayos ang buhok ko at pilit na ngumiti sa salamin. Huminga muna ako ng malalim bago ako tuluyang lumabas ng banyo.“Uy Dev! anong ginagawa mo dito sa baba?” tanong ni Calen, may bitbit pa itong frappé sa magkabilang kamay niya.“W-wala nag cr lang…” sagot ko, at pekeng ngumiti sakaniya.“Pupunta sana ako sa marketing floor para iabot sayo ‘to e, buti nalang at nakasalubong kita now.” nakangiti pang sabi ni Calen at inabot sakin ang isasa frappe na dala niya“S-salamat.” saad ko.Nang makapasok kami ng elevator ay pinindot ko agad ang Marketing floor, habang si Calen naman ay sa PR.“So, kumusta kayo ni Sir Liam?” tanong nito sakin.“Nabalitaan ko umuwi ra
Nauna kaming nakarating ni Liam sa office niya, naupo naman siya agad habang ako ay nakatayo parin.“Come here” tawag niya sakin, kaya agad naman akong lumapit sakaniya, na hindi ko yata dapat ginawa.Hinila niya ang kamay ko at pinaupo sa kandungan niya at yumakap sakin. “Did i look cool earlier?” tanong nito ng nangingislap ang mata kaya natawa ako ng bahagya.“So you did that para mag pa cool?” kunwari'y dismayado kong sabi“Syempre hindi, lesson rin ‘yun for them, i am just asking if i look cool on you? did i?” tanong pa ulit nito na parang bata at may ginawang nakakaaliw sa harap ng parents niya.“Bilis mo magchange mode ah? kanina lang Bossy mode ka ngayon baby na?” natatawa kong sabi, kaya salubong ang kilay nitong humarap sakin.“Do i look cute?” bigla nitong tanong kaya napangiwi ako.Minsan talaga hindi ko alam kung si Liam Vezqua pa ba ang nasa harapan ko kapag kami lang dalawa e. Ang kilala ko kasing Liam—masungit, cold, as in walang ka amor amor.“Panindigan mo yang pagpa
Pagdating namin sa kumapanya ay agad na nag park si Liam, pagkahinto mg kotse niya agad na siyang lumabas at pinagbuksan pa ako ng pinto.“You don't have to do that, kaya ko naman.” nakangiti kong sabi sakaniya.“I have to, because i want to, okay?” saad nito kaya napakunot nalang ako ng noo at bahagyang natawa.Naglakad na kami papunta sa elevator, pero bago pa man kami makalapit ay may umuna na samin at pinindot ang Marketing floor. Napatingin ako kay Liam n nakanot lang ang noo at matalim na tinignan ang nakatalikod samin na babae, na sobrang pamilyar naman sakin.“Lilian.” kalmado kong tawag rito at agad naman kaming hinarap.“Oh, Devorah” nakangiti nitong sabi at tinignan si Liam mula ulo hanggang paa.“Devorah?” nakangisi kong sabi.“Oh, sorry—you want me to adress you as my ate? sorry girl, for now on…” huminto ito at lumapit sakin. “...be professional, i’m your boss precious girlfriend” mapanginsulo nitong sabi.“Ohh, is that Mr. Corpuz you’re talking to, wifey?” salubong ang
Maaga akong nagising, pero mukhang mas maaga pang nagising kesa sakin si Liam dahil nakakaamoy na ako agad ng gisang bawang.Dahan dahan akong nag unat ng katawan at tumayo. Naglakad ako palabas ng kuwarto at bumungad sakin si Liam na nasa kusina, nakashirt lang at abala sa pagluluto.“Goodmorning Wifey” bati nito sakin. Ngumiti naman ako agad at nilapit siya sabay yakap ko sa bewang niya.“Ang aga mo yatang gumusing?” tanong ko habang nakadantay ang pisngi ko sa likod niya.Naramdaman ko ang pag ikot niya at hinawakan ang magkabilang braso ko.“Syempre, i want to prepare you a breakfast.” nakangiti nitong sabi at hinalikn ako.“Hmm, ikaw ha? masyado kanang nagpapalakas sakin—hindi nman ako aatras sa kasal” pang aasar ko rito.“Aba dapat lang!” mayabang naman nito na sabi, kaya natawa nalang ako. “ Di ako papayag na hindi ka magpapakasal sakin.” nakangiti nitong sabi.“Maupo ka na, kakain na tayo niyan.” malambing na sabi ni Liam at agad naman akong naupo. Naging mabilis ang ginawa n
DEVORAH'S POV Nang matapos magluto ni Liam ay sabay na kaming kumain. Siya na lahat ang gumawa, pinaupo niya lang ako at sinabihan na ‘wag tatayo.Hindi parin ako makapaniwala na narito ngayon si Liam sa harap ko at pinasisilbihan ako, yung pagod at bigat ng loob ko buong araw—biglang nawala.“Masarap ba?” tanong sakin ni Liam ng sumubo ako ng kanin at tinikman ang luto niyang adobo. “Sobraaa!” nag-ngingitikong sagot kaya naman malawak rin ang ngiti niyang kumindat pa sakin.“Kumain ka ng marami okay?” bilin ni Liam habang pati siya ay sumubo narin.“Ikaw rin” sagot ko naman na ikinatango niya.Mabilis ang naging pagkain namin, siya na ang nagsasalin ng tubig sakin kapag guso kong uminom at paminsan minsan ay pinupunasan ang gilid ng labi ko.“Ako na ang bahala rito, maligo ka na” ani Liam habang hinuhugasan na ang pinagkainan namin kanina.“Tulungan na kita, ikaw na nga ang nagluto e.” pagpupumilit ko. “No, ilang piraso lang ‘to oh, unless gusto mo ako ang magligo sayo?” makahulugan







