KABANATA 2:

Nian’s POV

"Uncle."

Naglakad ang matandang lalaki palapit sa amin. Nakasuot ng mamahaling uniporme. Matikas ang pangangatawan at matindig.

May pagkakapareho sila ng katabi ko, kung hindi ko lamang narinig na tinawag siyang uncle ay baka pagkakamalan kong mag-ama sila.

"Nagdala ka pala ng babae. I'm sorry to disturb you both," mapaglarong ngumisi ang matandang lalaki.

"You've got it wrong, uncle. I think this woman is yours, she mistakenly thought I was you," sabi ng katabi ko, gamit ang malamig at baritonong boses.

Parang may tensyon sa dalawa.

"Oh." Humalakhak ang matandang lalaki. "Tumatanda na nga ako, nakalimutan ko ang usapan namin ni Darla."

"Thank you for letting me borrow the room. I'm leaving," paalam ng lalaki.

Akma sana siyang maglalakad na nang hinila ko ang kamay niya. Hindi siya pwedeng umalis na walang bayad. First kiss ko iyon kaya hindi ako papayag na wala akong makukuha.

Mukhang napakayaman naman niya, maibibigay niya naman siguro ang hihilingin ko.

"What?" iritado niyang tanong. Inalis niya ang kamay ko sa braso niya.

"Ten thousand para sa kiss." Inilahad ko ang aking palad.

Narinig ko ang malakas na halakhak ng matanda. Hindi ko alam kung anong nakakatawa. Malamig ang tingin ng lalaki sa akin, akala mo ay hindi nasarapan kanina sa halikan namin.

Edi sana tinulak na lang ako kanina kaysa patulan!

"You're cheap then."

Cheap pala ha.

"Fifty thousand," dagdag ko.

Tiningnan niya ang palad ko at walang ano-ano ay tumalikod.

"Aba!"

Susunod na sana ako nang magsalita ang matanda.

"Ako na ang magbabayad."

Kumalma ako sa narinig. Sayang ang naipong lakas ng loob ko kanina kung walang bayad iyon. Sa panahon ngayon, wala nang libre. Mahirap maghanap ng pera, kahit kiss lang iyon kailangan niyang magbigay.

"Okay lang po ba kahit na hindi kayo ang—"

"It's fine," putol niya sa sasabihin ko.

Naglabas siya ng makapal na pera sa wallet at inilagay sa palad ko, hindi niya iyon binilang.

Kuminang ang mga mata ko. Ngayon lamang ako nakahawak ng ganito karaming pera. Mangha kong binilang iyon, may sobra pa ang bigay niya.

"I can give you more than that."

"Naku, malaki na po ito. Salamat."

Swerte ko naman...

Maaga akong nagising kinabukasan. Naabutan ko si Darla na umiinom ng kape. Nakapag-isip-isip ako kaninang madaling araw na huwag na lamang tumuloy.

Malaki naman ang binigay nung matanda, maghahanap na lamang ako ng ibang trabaho.

"Ang aga mong nagising." Ngumisi si Darla sa akin. "Kamusta ang pempem mo?"

Wala, hindi ako natira. Kiss lang yung kagabi.

"Hindi na po ako magpapatuloy."

"Bakit?" takang tanong niya."Kulang ba ang ibinayad sa iyo? Sabihin mo at kakausapin ko para dagdagan niya."

"Hindi naman po dahil doon, at tsaka sobra naman po yung binigay. Malaking dagdag na iyon, maghahanap na lang po ako ng ibang trabaho."

Pagkatapos kong makipag-usap, inayos ko na ang mga gamit ko at umuwi. Takang-taka si mama, akala niya ay matatagalan ako. Hindi ko tuloy maiwasang ma-guilty kasi iba ang ipinaalam ko sa kanyang rason.

Nag-abot ako sa kanya ng pera para sa pambili ng gamot at allowance ni Nani. Hinati ko ang pera, itinabi ko ang iba. Buti na lang at hindi siya nagtanong kung saan ko iyon nakuha. Naku, baka lumabas ang pagiging dragon niya kapag nalaman kung saan galing iyon.

"Salamat, anak. Kung hindi lang ako sakitin at nanghihina tutulungan kitang magtrabaho."

"Nay, okay lang po. Magpahinga ka, ako ang bahala sa lahat," saad ko. "Kaya ko ito," masiglang sabi ko.

Kayo lang lakas ko. Gagawin ko ang lahat para maibigay ko ang buhay na maginhawa. Mahirap pero okay lang, para sa kanila naman.

Hindi ako nag-sayang ng oras. Lumabas ako para maghanap ng trabaho. Dala ko ang mga requirements para makapag-apply.

At sa huli, nabigo ako.

Laglag ang dalawang balikat na umupo sa bench. Sumandal ako para makapagpahinga. Hindi ako pasado, ang iba naman ay punuan na kaya hindi na tumatanggap.

Masarap ang malamig na hangin dito sa parke, nakaramdam ako ng ginhawa. Pinapanood ko ang mga batang masayang naglalaro at nagtatakbuhan. Nasa gilid naman ang mga magulang nila, binabantayan ang mga anak.

"Are you following me?"

Napalingon ako sa pamilyar na boses galing sa gilid ko. Tinaasan ko siya ng kilay, ang kapal naman ng mukha niya para isiping sinusundan ko siya.

Naka-simpleng puting t-shirt lang siya na lapat na lapat sa malapad niyang balikat at shorts. Kahit ganoon lang ang suot niya ay masasabi pa ring mayaman siya.

May suot siyang gold na kuwintas at mukhang mamahaling relo sa kamay.

Umayos ako ng pagkakaupo at pinakita ang busangot kong mukha.

"Ikaw ang biglang sumulpot dito tapos sasabihin mong sinusundan kita?"

"You're completely a mess," puna niya sa itsura ko.

Alam ko. Kanina pa akong lagkit na lagkit sa sarili dahil sa pawis.

Umupo siya sa tabi ko, nasinghot ko ang matapang niyang pabango. Gumilid ako, nahihiyang baka hindi nakakatuwa ang amoy ko.

Buti naman at hindi na siya nagsalita pa, gusto kong magpahinga. Puyat ako at ngayo'y pagod na pagod.

Tahimik kaming nanonood sa mga bata. Siguro ay may anak siyang binabantayan.

At kung may anak man siya, edi may asawa rin? Lagot na! Mukhang makakalbo ata ako nang wala sa oras.

Tumikhim ako, tiningnan ko ang katabi para sana tanungin kung meron. Kaso bumaba ang mga mata ko sa kanyang labi, alam kong malambot iyon dahil nahalikan ko kagabi at madaling nasugatan dahil sa suntok na pinakawalan ko sa kanya.

Napakagat ako sa labi nang maramdamang tumigas ang u***g ko. Naaalala ko kasi kung paano niya iyon pisilin kagabi. Kalma, Nian! Hindi ka naman ganito dati ah?

"Gusto mo bang umulit?" biglaang sabi niya.

Namula ako at agad na umiwas. Pilit pinapakalma ang sarili. May kung ano kasing nagwawala. Ito ba yung sinasabi nilang kapag natikman mo ay hahanap-hanapin na?

"Asa ka." Nagkunwari akong nauubo.

"How did your night go with my uncle?"

"Wala, walang nangyari sa amin kagabi."

"Good thing, hindi ka nga marunong humalik, sa kama pa kaya. Hindi ka nababagay sa ganoong trabaho," aniya. "You are paid to satisfy men, yet I'm certain you can't."

"Oo na, hindi na ako marunong. Hindi naman na ako babalik."

"Do you want me to teach you, then?"

"Bastos."

"What? It’s a win-win for you. I’m pretty good in bed, you know."

Wow, parang kagabi lang ay nandidiri siya sa akin. Muntik pa akong ihulog sa bintana. Tumaas tuloy ang mga balahibo ko nang maalala ang pangyayaring iyon.

"Wala akong pake. Hindi ako interesado."

"Nakikita mo ang batang iyon? Dahil sa galing ko, nabuo siya."

Takte, may anak nga.

"Alam mo, may anak ka na nga, napakalandi mo pa rin. Sana mamatay na ang mga tulad mo para maiwasan," naiiritang saad ko.

Tumawa siya. Mana ata sa uncle na tumatawa kahit wala namang nakakatawa.

"Daddy!" sigaw ng isang bata habang tumatakbo papunta sa amin. Masaya ang mukha at tuwang-tuwa.

Kinarga siya ni Zacharias at pinaupo sa kanyang hita.

"Pagod ka na ba?" tanong niya sa anak.

"I want juice."

Nilingon ako ni Zacharias. Pinagtaasan ko ulit siya ng kilay. Naglabas siya ng wallet at kumuha ng isang libo. Inilahad niya iyon sa akin.

"Oh bakit?" takang tanong ko.

"Buy some juice."

Ang kapal. Gagawin pa akong utusan?

"Bakit ako?"

"Iyo na ang sukli."

Inagaw ko agad ang perang hawak niya. Easy money.

"Okay, wait niyo ako."

"Leave your bag, just to make sure you'll come back."

Sinunod ko ang utos niya. Mas malaking pera naman ang hawak ko kaysa sa perang nasa bag ko. Patakbo akong umalis doon at naghanap ng mapagbibilhan.