Chapter 5

DUNCAN

Nakaalis na siya sa harapan ko pati na 'yung panget na lalakeng kasama niya nawala na rin ang mga studyante dito dahil tapos na ang palabas. Pero ako ito tulala pa rin kung hindi pa ako tinapik ni Allen hindi ako magigising sa malalim na pag-iisip.

"P're ano? Napaano ka papasok pa ba tayo?" Tanong ni, Allen.

"Bilib ako sa babae na 'yon ang tapang lang brod." Pailing-iling pa si Jex.

"Mukhang tinamaan ata itong si DC do'n sa babae tulala e," natatawang ani Allen.

Tiningnan ko na naman siya ng masama at ngumisi bigla.

"DC! Joke lang ikaw naman hindi ka na mabiro." Nakangising lapit sa akin si Allen at minamasa-masahe pa ang balikat ko.

"Alisin mo nga ang kamay mo," hawi ko sa kanya na kitawa niya lang.

"Pare, kilala mo ba 'yun? Kasi parang natigilan ka kanina no'ng makita mo ang nahulog na kwintas na suot ng babae na 'yon," seryoso ang boses  ni, Vincent.

"Tama! Tama ka talaga Vincent! Ang galing mo at naalala mo 'yung kinukwento nIya sa atin tungkol doon sa batang babae na nakilala at naging unang kaibigan niya?"

Bidang kuwento ni Allen at humarap pa sa akin na akala mo 'yung nangangarap sa langit dahil nakatingala siya sa taas.

"Siya na nga ba talaga 'yon, DC?" tanong naman ni Dwane na nakakunot ang noo.

"Alam kong siya na 'yun." napangiti ako bigla ng sabihin ko dahil kanina pa laman ng isip ko yung babae na yon.

Natigilan talaga ako noong makita ko 'yung kwintas at no'ng matitigan ko ng husto sa malapitan 'yung babae. Kahit medyo nagbago na ang itsura niya dahil gumanda na siya kahit paano. Pumuti na rin siya at unat na ang buhok niya samantalang noon akala mo hindi nag-susuklay at hindi nagsa-shampoo.

Nakatitig lang ako sa mata niya at hinding-hindi ko makakalimutan ang mga mata niya na 'yon na puno ng pangarap.

"Woah! Congrast pare! Nagkita na kayo ulit. Kaya lang mukhang bad time ang pagkikita niyo," masayang bulalas ni, Jex.

"Maganda pala siya, sabi mo panget si Mazel? Tama ba name niya?" ani ni Dwane.

"Umandar na naman ang pagiging babaero mo. Ano ka ba walang sulutan Dwane, kasi Chilhood Sweet heart 'yan ni, DC." Singit na naman ni Allen sabay tawa.

Mahinang sinuntok kobsi Allen sa tiyan.

"Gag*! Tara na kahit kailan ang daldal mo." naiiling na sabi ko hindi naman malakas ang pagkaka-suntok ko. Alam naman 'yun ni, Allen.

"Aray ko naman, DC." umaarte niyang hawak sa tiyan na nasaktan.

"Huwag kang umarte baka sa sunod ko na suntok seryosuhin ko na talaga," pagbabanta ko sa kaniya at nagsimula na kaming maglakad.

"Hindi ayos na pala ako," sagot niya na natatawa.

Tinawanan na lang siya nila Dwane, Vincet at Jex. Ako naman tahimik lang habang naglalakad at kung titingnan normal na studyanate lang kami. Hindi naman kami bully minsan talaga kapag trip kita wala kang magagawa.  Pero iba kami kapag nasa labas kami nang school para kaming mga demonyo na nakakawala sa empyerno.

Dahil nakakapatay kami sa tuwing napapaaway at kapag may binabalikan kaming kalaban. Dahil marami kaming kaaway kapag lumabas na kami.

Kung saan-saan 'din kaming lima nakakarating at bilang lang ang araw ang pinapasok namin dahil kalimitin nasa labas lang kami palagi. Bihira lang rin kami mawalan ng kaaway lalo na ako dahil lapitin ako ng gulo. Mayabang raw kasi ako meron naman akong ipagyayabang kaya anong problema nila?

Sabay-sabay na kaming naglalakad papasok sa building nang High school dahil nga bumalik kami dahil bagsak kami sa ibang subject namin at sa mga teacher namin na tarantado rin. Hindi naman kami mga bobo sadiyang kulang lang ang oras namin. Wala naman bago pagdating namin sa room lahat sila mga nakatingin sa amin.

Lihim na natuwa ako dahil nandito rin si Mazel, magkaklase kami kaso nasira ang mood ko dahil katabi niya yung panget na lalaki na 'yon kanina.

"Tumayo ka d'yan,"mahinang utos ko dito sa panget na katabi ni, Mazel. "Bingi ka ba? Ang sabi ko tumayo ka!" singhal ko na dahil parang wala siyang narinig.

Nakita ko naman sa gilid ng mata ko ang  pagsimangot ni, Mazel. Natatarantang dinampot nitong lalaki ang notebook at ballpen niya at tatayo na sana ito para umalis.

"Huwag mo siyang sundin." mariin na pagkakasabi ni Mazel.

Napatawa naman ako ng nakakaloko at sa huli 'ay tiningnan ko siya ng masama.

"Bakit mo ba siya pinapatayo?" tanong niya.

Hindi ko siya pinansin at nagsimula na naman umingay sa loob lalo pa at wala pa ang guro namin.

"Tatayo ka ba diyan o gusto mong sipain pa kita?" Maangas na muling sabi ko. Napayuko naman itong lalaki dahil sa sinabi ko at tumayo lumipat sa ibang upuan. Marami naman ang nagtawanan dahil sa pangyayari na 'yon.

"Ano ba ang problema mo?" Nakataas ang noo na tanong nito ni, Mazel. "Kung ano na lang ang maisapan at gusto mo kailangan masunod? Bakit sa'yo ba 'tong paaralan na 'to?" naniningkit ang mata na sabi niya.

"Yes, this is mine!" Nakadipa ang dalawang kamay na sagot ko at may nakakalokong ngiti sa labi. Nakita ko na saglit na natigilan siya kaya natuwa ako sa itsura niya.

"Ang kapal talaga sinasagot pa talaga si Duncan ng ganyan?" ani ng mga babae dito.

Hindi ko naman pinansin ang mga sinasabi ng ibantinaas ko ang paa ko at sinampa sa gilid na upuan. Mga nakangisi naman 'yung apat lalo na si, Allen.

"e, kaya naman pala ganyan ang ugali mo! Napakasama at walang modo dahil sa inyo ito," inis na sabi muli niya.

"You don't really know me, Mazel." Seryosong sagot ko dahil hindi ko nagustuhan ang mga sinabi niya.

"Siguro nga, hindi pa kita lubos na kilala," malungkot ang boses na sagot niya at yumuko.

"What the--?! Magkakilala sila?" Hindi makapaniwalang bulalas ng grupo nila Sherlyn.

"Gosh! I can't believe this!"

"Alam niyo narinig ko lang childhood sweet heart 'raw 'yan ni, Duncan." 

Tahimik na nakatingin lang ako sa harapan kahit marami akong naririnig na mga kanya-kaniyang salita ng mga kaklase namin.

"God! Naging sila kaya? Kadiri naman hindi sila bagay ang chaka niya!"

Sa inis ko dinukot ko ang cellphone ko at kinabit ang earphone dahil sumakit bigla ulo ko sa mga naririnig ko.

Natapos ang boring namin klase sa history dahil nakakatamad 'yung nagtuturo. Nagtayuan na ang lahat at nakita ko na tahimik lang inaayos ni Mazel ang mga gamit niya hindi ko pinansin at tumayo na ako.

Magkakasabay na lumabas na kaming apat at diretso kami agad sa tambayan namin na pinagawa ko dito sa loob nang school.

--------

Dito sa loob kumpleto ang mga gamit may billiard para kapag gusto mo maglibang. Aircon dito 'kaya relax ka kapag nandito ka at hindi mo na rin kailangan bumili o kumain sa cafe na paulit-ulit lang ang niluluto na pagkain. Dito ikaw na bahala kung ano gusto mo kainin dahil maraming pagkain sa ref at mga stock dito.

Dahil breaktime namin dito mo na kamia  nakasandal ako sa sopa ng tumabi si Allen sa akin habang may hawak na pagkain.

"DC, bakit hindi mo siya niyaya dito? Sana man lang nakilala namin siya syempre siya ang una mo naging kaibigan," seryoso na sabi ni, Allen.

Tiningnan ko naman siya na nagtatanong na dahil nanibago ako na biglang naging seryoso siya. Dahil puro kalokohan ang na sa isip nito lagi nagupuan naman sa bakante na upuan ang iba at nakikinig lang sa amin.

"Mali 'yang iniisip mo hindi ko siya aagawin sa'yo," natatawang sabi pa ulit ni, Allen.

Hinampas ko naman siya ng unan sa mukha na kinatawa ni, Dwane at Jex. Samantala seryosong nagbabasa lang si Vincent sa hawak nitong libro.

"Gag*! Hindi ko siya type nakita mo nga ang liit ng dibdib at Alamazona pa ang dating lumalaban sa lalaki,"  sagot ko lang at muling binaling ko sa cellphone na hawak ko ang atensyon ko.

"Sigurado ka? Mamaya marami pumorma sa kaniya ikaw rin,"pang-asar ni, Allen.

Hindi ko na siya pinansin dahil natahimik na rin siya dahil pare-pareho na kaming na-busy sa mga cellphone namin. Ngunit hindi mawala sa isip ko amg sinabi ni Allen na baka may ibang pumorma kay, Mazel.