Lahat ng Kabanata ng My Childhood Sweetheart: Kabanata 1 - Kabanata 10

MazelExcited ako paguwi ko galing nang school at naratnan ko si mama sa lamesa na nagkakape."Mamq maglalaro lang po ako sa labas babalik 'din po ako agad bago magdilim." Palam ko kay mama matapos ko ilapag ang bag ko sa bakante na upuan at sinabayan ko agad ng takbo palabas nang pinto."Ikaw na bata ka kararating mo pa lang maglalakwatsya ka na agad hahanapin ka ng papa mo!" sigaw ni mama. "Sabihin mo na lang mama nandiyan lang ako sige na." pa-cute ko pa kay maama habang nakasungaw ang ulo ko sa may pintuan."Nako! Ikaw talaga dinadaan mo pa ako sa ganiyan na bata ka siya sige pero umuwi ka agad at huwag kang magpupunta sa kung saan-saan," nakasimangot na sabi ni mama."Salamat po mama!" Nagtatakbo na ako sa daan pero huminto muna ako kasi may dinukot ako sa bulsa ng palda ko.May tinira kasi ako na twelve pesos para pambili ng cream O paborito ko kasi ito at dalawa ang binili ko para sa bago kong kaibigan na si Duncan.Pasipol-sipol pa ako habang naglalakad at pagdating ko dito s

MazelNaglalakad na ako papasok sa loob ng school. Hahanapin ko na ngayon ang building nang high school, mahirap kasi dahil sobrang laki nitong school dahil kasama na ang college dito. Napatigil naman ako sa paglalakad dahil napansin ko ang mga nagkakagulong mga studyante sa 'di kalayuan.Anong mayroon? Naitanong ko sa isipan ko at hahayaan ko na lang sana dahil hindi naman ako nagpunta dito para makipag-chismisan lang. Balak ko na sanang huwag na pansinin ang tagpo na 'yon nang mapalingon ako muli dahil mas lalong lumakas ang hiyawan nila.Na-curious na akong malaman kung anong meron kaya lumapit ako sa kanila hanggang sa luminaw sa pandinig ko ang mga hiyawan nila."Iiyak na 'yan!""Iiyak na 'yan!"Paulit-ulit na sigaw ng mga studyante na nakapalibot, pinilit kong makasilip at sumiksik sa kabila nang napakaraming mga studyante. Shock ako sa nakita ko dahil may ilang kalalakihan sa may gitna. Ang dalawang lalaki hawak ang isang pang lalaki na nakayuko hindi ko gaano makita ang mukha

AN: Salamat po sa mga nagbasa nito, sanay mag-enjoy at kiligin kayo sa love story nila, Duncan at Mazel. ❤❤❤=========================================MazelKakatapos lang ng unang subject namin. Naglalakad ako sa mahabang pasilyo nang paaralan. Hindi ko alam kung saan ako tatambay habang naghihintay nang susunod na subject, meron kasi kaming thirty minutes na break. Si Paulo naman sa ibang lugar nagpunta ayoko naman siya istorbohin pa.Malayo ang nilalakbay ng isipan dahil noong nalaman ko na siya na nga si Duncan, gusto ko sana siyang 'yakapin at tanungin kung bakit bigla na lang siyang nawala. Ngunit hindi ko nagawa dahil ibang-iba na siya kumpara sa dating Duncan na nakilala ko, siguro nga kulang pa talaga ang ilang araw na pagkakaibigan namin upang makilala namin ng husto ang bawat isa. Sa pag-iisip ko hindi ko namalayan na may mababangga na pala ako. "Mazel right?"Napapatitig naman ako dito sa babae na nasa harap ko ngayon at masasabi kong maganda siya pero mukhang mataray an

AN: Salamat po sa mga nag-add sa library nila nito. Sanay mag-enjoy kayo sa pagbabasa nito. Enjoy reading. Dahil mahaba po ito.=========================================MazelUgh!!Asar sigaw ng isip ko dahil sa Duncan na 'yon. Sobra na talaga siya. Napaka bayolente niya talaga pinananalangin ko pa naman na sana magkita kami muli tapos ito nga nagkita kami pero hindi masaya ang pagkakakita namin muli.Akala ko pa naman lalaki siyang mabuting tao kahit pa may kaartehan minsan siya at may kayabangan noong bata pa kami pero ramdam kung mabuting tao naman siya. Pero ngayon ang layo na talaga ano nga kaya ang nakapagpabago sa'yo Duncan? Malalim na pag-iisip ko.Npahinto ako sa paglalakad dahil napansin ko ang palagid ang ganda naman dito manghang sambit ng isip ko dahil ngayon ko lang kasi napansin kung gaano kaganda dito sa labas ng kuwarto na pinagpasukan sa akin ni Duncan kanina. Meron kasing whishing fan dito at makukulay na mga gold fish tapos may umagos-agos na tubig na nagmumula s

MazelIsang buwan na ang lumipas simula nang mangyari ang gulo na 'yon at isang buwan ko na rin na hindi nakikita si, Duncan. At inaamin ko na nami-miss ko siya at no'ng nakita ko ang isa sa kaibigan ni Duncannhindi ako nag-alangan na magtanong kung kamusta na siya. Ang sagot naman lang 'ay lumabas na 'raw agad si Duncan sa hospital noong mismong araw na dinalaw daaw nila ito.So, ibig sabihin nasa bahay lang siya? Kailan kaya siya papasok? Ok lang kaya siya ngayon? Maraming tanong sa isip ko. Nang biglang may tumawag sa akin at nilingon ko agad ito."Mazel! Uuwi kana?" Hinihingal na tanong ni, Paulo.Hinabol pa niya siguro ako dahil ang bilis kong lumabas ng room namin kanina dahil wala nga ako sa sarili habang naglalakad."Oh, ikaw pala Paulo, bakit ba tumatakbo ka pa? Sana 'di muna ako hinabol napagod ka pa tuloy," nag-aalala kong sabi sa kanya dahil halata sa kaniyang mukha ang pagod dahil sa butil-butil na pawis nito sa noo at leeg."aa, kasi hinahanap talaga kita at mabuti na ta