LOGINNagising si Valeria sa sunod-sunod na vibration ng cellphone niya sa bedside table.Dumilat siya at inabot iyon nang hindi man lang tumitingin sa oras.6:04 AM.May ilang emails na agad mula sa office, dalawang message mula sa Finance Director, at isang message mula kay Nick.Napakunot ang noo niya.Nick:Good morning po, Ma’am Valeria. Sorry po, hindi po ako makakapasok today. Medyo masama po pakiramdam ko. Na-forward ko na po kay Ms. Reyes ang schedule at files ninyo for today. Sorry po ulit.Valeria stared at the message for a moment.Then typed.Valeria:Okay. Rest.She sent it, dropped the phone beside her, and got out of bed.Nothing unusual.May sakit ang assistant niya.One day.She could survive one day without Nick Sarmiento.Obviously.Pagdating sa office, isang babaeng hindi niya pamilyar ang nakatayo sa labas ng pinto niya.“Good morning po, Ms. Boromeo. I’m Carla Reyes from the executive support team. Ako po muna ang mag-a-assist sa inyo today.”“Good m
“Again.”Tahimik ang conference room sa pinakamataas na palapag ng Rodriguez Global Holdings.Walang gumalaw.Walang nagsalita.Nasa dulo ng mahabang mesa si Phoenix Rodriguez, nakasandal sa upuan habang hawak ang report na ilang minuto nang ipinapaliwanag ng Finance Director.Wala ang makapal na salamin.Wala rin ang maluwag at simpleng polo ni Nick Sarmiento.Naka-dark tailored suit siya, maayos ang buhok, at malamig ang tingin habang isa-isang binabasa ang numbers sa papel.“Explain this again.”“Sir Phoenix, may additional expenses po kasi sa logistics, and we thought—”“That’s exactly the problem.”Natahimik ang lalaki.Phoenix placed the report on the table.“You thought.”Hindi niya kailangang magtaas ng boses.“That’s not what I asked you to do.”“Yes, sir.”“I asked your team to verify the numbers before submitting them to me. Did you?”Walang sumagot.Phoenix leaned back.“I’m listening.”“Sir, kulang po kasi sa oras and—”“Not my problem.”Tumigas ang
Maulan nang umagang iyon nang dumating si Athena Valeria Boromeo sa opisina.Pagkababa niya ng sasakyan, sinalubong agad siya ng malamig na hangin at ambon. Kahit may payong ang driver, hindi pa rin naiwasang mabasa nang kaunti ang buhok at balikat niya habang naglalakad papasok ng building.Pagdating sa executive floor, naroon na si Nick sa desk nito, nakaharap sa laptop at abala sa pag-aayos ng schedule niya.“Good morning po, Ma’am Valeria.”“Morning.”Dire-diretso siyang pumasok sa opisina.Hindi niya napansin ang tinging ipinukol ni Nick sa basa niyang buhok.Ilang minuto lang ang lumipas nang kumatok ito.“Come in.”Pumasok si Nick na may dalang maliit na towel.Napatingala si Valeria mula sa laptop.“What’s that?”“Basa po buhok ninyo.”“I know.”Iniabot ni Nick ang towel.Tinitigan niya iyon bago muling tumingin sa lalaki.“May towel ka sa office?”“Opo.”“Why?”Mukhang nag-isip pa ito.“Emergency?”“What kind of emergency requires a towel?”Saglit na natahimik si Nick.“Rain?
Alas-dose y medya nang muling pumasok si Nick sa opisina niya.May dalang paper bag.Hindi man lang tumingala si Valeria.“No.”Huminto siya.“Ma’am Valeria?”“Whatever is inside that bag, no.”“Lunch po.”“I figured.”“Okay po.”Tumalikod si Nick.Napatingala si Valeria.“Where are you going?”“Ilalabas ko po.”“I didn't say throw it away.”Huminto ito.“A-Ah…”Napabuntong-hininga si Valeria.“I said no. Hindi ko sinabing hindi ako kakain mamaya.”“Opo.”“Leave it.”Bumalik si Nick at inilapag ang paper bag sa gilid ng desk.“Anything else?”“Wala na po.”Naglakad na sana ito palabas.“Nick.”“Yes, Ma’am Valeria?”“What is it?”“Chicken sandwich po.”“You made it?”“Opo.”Tumingin si Valeria sa bag.“Fine.”Bahagyang ngumiti si Nick.“Enjoy po.”“And Nick?”Huminto ulit ito.“Yes, Ma’am Valeria?”“This doesn't mean responsibility mong pakainin ako every day.”“Opo.”“I’m serious.”“I know po.”“Good.”Tumango ito at tuluyang lumabas.Twenty minutes later, wala nang laman ang paper ba
Pagsapit ng alas-onse, puno na ang conference room.Nasa dulo ng mahabang mesa si Valeria habang isa-isang inilalahad ng department heads ang revised numbers para sa Batangas expansion.Tahimik lang si Nick sa likuran niya, hawak ang tablet habang kumukuha ng notes.“So you're telling me na fourteen percent ang magiging increase sa projected construction cost within the first quarter?”Nagkatinginan ang Finance Director at Project Head.“Based on the current estimates, yes, Ms. Boromeo.”“Why?”“Material costs, labor adjustments, saka may ilang changes pong nirequest ang Engineering.”Binuklat ni Valeria ang report.“This wasn’t in the initial proposal.”“No, Ms. Boromeo.”“At ngayon ko lang malalaman?”“We were still verifying the numbers.”“You had three days.”Tumahimik ang conference room.Ibinaba ni Valeria ang report sa mesa.“I’m not approving fourteen percent.”“Ms. Boromeo, baka mahirapan po tayo because—”“Then bring it down.”“Ma’am, hindi po gano'n kadali.”Tumingin si Val
Kinabukasan, eksaktong alas-siyete ng umaga nang dumating si Athena Valeria Boromeo sa opisina.Tahimik pa ang executive floor. Kakaunti pa lang ang employees na dumarating, habang ang iba ay nagkakape pa sa pantry o naghahanda ng mga gamit sa kani-kanilang desk.Dire-diretso si Valeria sa kaniyang opisina, pero pagkapasok niya ay agad siyang napahinto.May nakapatong na tasa ng chamomile tea sa desk niya.Sa tabi nito ay may sandwich.Walang note.Walang kung anong cheesy na message.Napatingin siya sa labas ng glass wall.Naroon na si Nick sa desk nito, abala sa laptop na para bang wala itong kinalaman sa pagkaing naghihintay sa loob ng opisina niya.Lumabas si Valeria.“Nick.”Agad itong napatingala.“Good morning po, Ma’am Valeria.”Itinuro niya ang desk sa loob. “What’s that?”Sumilip si Nick sa direksyong itinuturo niya.“Breakfast po.”“I can see that.”Napakurap ito.“Then… bakit n’yo po tinatanong?”Napatitig si Valeria sa kaniya.Parang saka lang na-realize ni Nick ang sinab







