Kabanata 1: Back

Lalyn's POV

Six Years Later....

"Mommy, bilis po tayo!" masayang sigaw ng maliit na boses.Si Lyra, ang aking nag-iisang prinsesa.

Ilang linggo pa kami dito sa pinas ay bigla nalang nagkasakit si Lyra. Baka nga naninibago ang anak ko sa klima dito. Nagkataon kasi na summer sa bansa ngayon kaya subrang init talaga.

Nandito kami ngayon sa isang hospital sa lungsod. Ang lungsod na laging maingay at laging abala na parang walang puwang para sa mga alaala. Pero para sa akin, may isang masakit na alaala na hindi kailanman nawala.

Mahigpit kong hinawakan ang strap ng aking bag habang nakatayo sa harap ng St. Mercy Medical Center. Normal na check-up lang sana ito para sa anak ko pero bakit hindi mapakali ang tìbok ng aking puso.

Alam ko na, ito lang naman kasi ang hospital na ito kung saan sila sir Ethan at Theo ang magkasosyo. Ayaw ko na sanang isipin pa ang pangalan ng huli dahil sìsikip lang ang dibdib ko.

Agad akong lumingon at napangiti nang makita ang anak ko. Isang batang babae na may kulot na buhok, malalaki at kumikinang na mga mata, at ngiting kayang magpahina ng kahit sino. Yakap-yakap nito ang pink na stuffed toy habang humahakbang nang pabalik-balik.

"Opo baby, nandito na tayo," marahang sagot ko habang inaayos ang buhok nito.

Tumingala si Lyra. "Mommy, may Daddy rin ba dito na doctor?"

Bigla naman akong natigilan sa tanong ng anak ko. Simula palang na nag-three years old siya hanggang ngayon gusto na niya talagang maglaro ng doktor-doktoran. Kaya nga ba sa tuwing bumibisita ang kanyang ninang Emily at Karina ay puro mga laruan na hospital kit ang pasalubong ng mga iyon.

" Mommy, dito rin ba nagwork, Ninang Karina?" masiglang tanong niya.

" No,anak. Sa ibang hospital si ninang Karina nagwork."

" Mommy, saan na ba kasi daddy ko? Doctor din ba siya tulad ng nakikita ko sa tv?" makulit pa din na tanong nito. Nakangiti nalang ako dahil iyong mga ibang mga magulang na magpapacheck-up din sa kanilang mga anak ay natutuwa nalang din sa kakulitan ng mga tanungan ni Lyra.

" Ang ganda ng anak mo,Ma'am. Pero 'yong mata at buhok sa daddy niya yata." Wika ng katabi ko.

Bigla naman akong natigilan dahil kung maari lang sana gusto ko nang i-rebond ang buhok ng anak ko. Pero hindi naman pwede dahil ang bata pa niya. Bakit naman kasi ako ang nagtiis ng mga cravings, ako iyong nagpupuyat sa loob ng siyam na buwan hanggang sa dalawang taon si Lyra. Ang kaputian lang niya ang namana sa akin.

Kahit mukha niya ay may resemblance sa daddy niya na hanggang ngayon hindi ko alam kung nasaan. O baka naman magpakasasa na sa lungga ng ibang babae. Sa pagiging babaero na n'on, malaman ang dami na 'yong na anakan.

Sabagay may kasalanan din naman ako kung bakit nangyari iyon pero ginawa ko lang 'yon para sa kaligtasan namin ng anak ko.

" Mommy, gwapo din ba daddy ko?" pangungulit na tanong ulit ni Lyra. Isang tanong na palaging bumabalik. Isang tanong na pilit kong tinatakasan.

Ngumiti ako nang pilit. "Baka balang araw, makilala mo rin siya,baby." Mahina kong sagot.

Pumasok na kami sa mismong loob ng ospital. Malamig ang hangin. Amoy disinfectant. Malinis, pero mabigat sa dibdib.

Sa reception, nag-fill up na agad ako ng form habang si Lyra ay masayang nakaupo sa tabi ko.

"Pediatric consultation po," sabi ko.

Tumango ang nurse. "Doctor Theo ang mag-a-assist sa inyo."

Sa isang iglap, parang tumigil ang mundo ko. Doctor Theo...inulit ko pang bigkas sa mahinang boses. Hindi...imposible...

Mahigpit kong hinawakan ang ballpen.

"Mommy?" napatingin si Lyra sa akin, “Bakit parang natatakot po kayo?"

"A-ako? Hindi ah, baby,” pilit kong sagot sabay ngiti.

Ngunit bago pa ako makabawi...

"Next patient."

Isang boses ang narinig ko sa loob ng room. Mababa, kalmado at higit sa lahat pamilyar na boses ang narinig ko. Parang bumalik lahat ng mga pangyayari na pilit ko ng kinalimutan.

" Let's go,baby...tawag na tayo," pinilit ko na maging normal ang aking boses at kahit ang kilos ko at baka magtaka ang aking anak.

Dahan-dahan kaming pumasok sa loob ng kwarto. At dito, biglang tumigil ang ikot ng aking mundo ng mapagtanto ko kung sino ang maging doktor ng anak ko.

Dahan-dahang nilipat ko ang aking mga mata kay Lyra. At sa isang iglap, tila may nabasag sa loob ko. Alam kong ganito din ang naramdaman ngayon ni sir Theo. Akala ko dati, isa din siya sa may-ari ng hospital na ito. Pero ngayon, ginagamit din niya pala ang kanyang lisensya bilang pediatrician.

Si Lyra naman ay ngumiti lang," Mommy, ang gwapo niya… parang prinsipe,” bulong ng anak ko.Ngunit hind sapat ang mahinang boses ng anak ko na hindi parin marinig ni Theo ang sinasabi ni Lyra.

Hindi agad nakakilos si Theo. Hindi rin siya nakapagsalita agad.Nakatingin lang siya sa bata… na parang may hinahanap sa mga mata nito.Parang may kinikilala.

Humakbang ako nang bahagya, hinila si Lyra palapit sa akin.

"Doctor Theo…" mahinang sambit ko.

Unti-unting tumingin si Theo sa akin. At sa pagkakataong ito, malamig ngunit matalim ang boses niya.

"Lalyn..."

Sandaling katahimikan. Isang titig na puno ng tanong.Hanggang sa lumabas ang salita na bumago sa lahat.

"Sino ang batang ’yan?"

Bigla akong natigilan at alam kong hindi na maitatago ang nakaraan. Hindi agad ako nakasagot sa kanya.Parang may nakabara sa aking lalamunan habang hawak ko nang mahigpit si Lyra.

Si Theo. Ang lalaking iniwan ko at ang lalaking hindi ko inakalang makikita ko pa ulit. At ngayon… doktor na ng anak ko.

Humakbang si Theo palapit, ang mga mata ay hindi inaalis kay Lyra.

"Lalyn…" ulit niya, mas mababa ang boses ngayon. " Sino ang batang ‘yan?"

Sandaling katahimikan.Tila lahat ng ingay sa ospital ay nawala.

Si Lyra naman ay walang kamalay-malay sa bigat ng sitwasyon. Ngumiti pa siya at kumaway kay Theo.

"Hi po, Doc Prince! Ang pogi n'yo po." Masiglang wika ni Lyra.

Natigilan naman ako sa sinabi ng anak ko. Nakita ko pa ang pagkurap ni Theo. Parang may tumama sa dibdib niya. Hindi siya makagalaw.