Home / วัยรุ่น / My Dear เมียเด็กคนโปรด / คำขอของน้องรหัส

Share

คำขอของน้องรหัส

last update Last Updated: 2026-02-03 17:14:43

@หลังจบการแข่งขัน

"ขอบคุณนะคะ :)

หลังประกาศผลการแข่งขัน ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างเข้ามาขอถ่ายภาพกับไอดอลสาวคนสวยที่เพิ่งจะได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดแข่งขันเต้นประกอบเพลงมามาดๆ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยแสงแฟลช เสียงหัวเราะ เสียงแสดงความยินดี และสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น

มิวนิคยกมือไหว้ขอบคุณรุ่นพี่ทุกคนที่มาให้กำลังใจและมาเชียร์เธอในวันนี้ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน สีหน้าเปล่งประกายไปด้วยความสุข ดวงตาเป็นประกายอย่างคนที่หัวใจพองโตจากความสำเร็จ ด้วยความที่เธอทั้งเรียนเก่ง กิจกรรมโดดเด่นกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน ทำให้เธอเป็นที่รู้จักของคนบนโลกโซเชียลเป็นอย่างมาก

"ยินดีด้วยนะครับคนเก่ง

เสียงทุ้มนุ่มของพี่อาทิตย์ที่เอ่ยแสดงความยินดีทำให้มิวนิคหันไปยิ้มตอบอย่างสดใส แววตาเธอสื่อถึงความขอบคุณอย่างจริงใจ

"ขอบคุณนะคะพี่อาทิตย์/พี่แผ่นดิน

"พี่ว่าแล้วเชียว ยังไงๆน้องมิวต้องชนะ : อาทิตย์

อาทิตย์พูดพลางตบบ่าเบาๆ ด้วยท่าทีเป็นกันเอง ใบหน้าของเขาประดับไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่นเหมือนพี่ชายที่ภูมิใจในน้องสาว

"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ เพราะกำลังใจดี มิวเลยมีแรงสู้....สู้ตายเลยค่ะ 5555

เสียงหัวเราะของมิวนิคใสแจ๋ว แฝงความเหนื่อยล้าจากการเต้นมาทั้งวันแต่ยังมีแรงเหลือเฟือเมื่อพูดถึง ‘กำลังใจ’ ดวงตากลมโตหรี่น้อยๆ พลางยิ้มจนแก้มแดง

"แล้วพี่สายฟ้าล่ะคะ

น้ำเสียงเธอแผ่วลงนิดหน่อย สีหน้ายังเปื้อนยิ้มอยู่ แต่มีแววประหลาดใจผสมอยู่เล็กน้อย ขณะที่ดวงตาก็เหลือบมองไปทางฝูงชนอย่างคาดหวัง

"เห็นมันเดินไปหลังแสตนเชียร์เมื่อกี้ : อาทิตย์

"งั้นมิวขอตัวก่อนนะคะ :)

เธอเอ่ยอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มยังไม่จางหาย ขณะรีบหันตัวเดินออกไป เส้นผมสะบัดเบาๆ ตามแรงเดิน

"ไปไหนอ่ะมึง... : เอวา

"เออน่า...มึงกลับก่อนเลยนะ ไม่ต้องรอ...

เสียงตอบกลับอย่างรวดเร็วของมิวนิคแฝงไปด้วยความลนลานแต่แฝงความตั้งใจ น้ำเสียงที่ดูเหมือนจะกลบความตื่นเต้นไว้ไม่มิด

"อะ..อ้าว...ไปไหนไม่บอกไม่กล่าว

เอวาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ขณะมองตามหลังเพื่อนที่รีบเดินจากไป

มิวนิครีบเดินไปหลังแสตนเชียร์ สถานที่ที่คนเป็นพี่นัดหมายเอาไว้ คนตัวเล็กมุ่งหน้าเดินไปหาคนเป็นพี่ด้วยความกระตือรือร้น ก้าวเท้าของเธอเร็วและมั่นคง สายตาก็ไล่มองหาท่ามกลางแสงไฟที่เริ่มเบาลงเมื่อเวลาล่วงเลย

"อาทิตย์สายฟ้าล่ะ : ฟ้าใส

"ไม่รู้...กลับกันเถอะแผ่นดิน

"อืม..

ฟ้าใสถอนหายใจอย่างหงุดหงิดจนได้ยินชัด ดวงตาเธอกวาดมองโดยรอบด้วยความร้อนรน มือขยุ้มชายเสื้อของตัวเองแน่นด้วยความหงุดหงิดเมื่อถามใครก็ไม่มีใครเห็นสายฟ้า เธอเดินตามหาเขาจนทั่ว ไม่เห็นแม้แต่เงา...

@หลังแสตนเชียร์

"รอนานไหมคะ

เสียงใสของคนตัวเล็กดังขึ้น ขณะเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าหวานยังคงมีเหงื่อเกาะพราวเล็กน้อยจากการเดินเร็ว ดวงตากลมโตมองสบตาคนตรงหน้าอย่างคาดหวัง

"ใครบอกว่าฉันรอเธอ

ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเย็นชาตอบกลับทั้งที่สายตากลับหลบวูบไปทางอื่น หัวใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเธอปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มแบบนั้น

"อ้าวก็พี่นัดหนูมาไม่ใช่รึไง..

มิวเอียงคอน้อยๆ ทำตาโตแบบงงๆ มือเล็กกำชายกระโปรงเบาๆ อย่างประหม่าปนน้อยใจ

"แล้วทำอะไรอยู่ งานจบตั้งนานแล้ว พึ่งจะมาเอาป่านนี้

น้ำเสียงติดดุเล็กน้อย พยายามกลบความหงุดหงิดในใจที่ตัวเองเป็นฝ่ายรอ

"ถ่ายรูปกับแฟนคลับค่ะ :)

มิวหัวเราะแผ่วเบา ดวงตาเป็นประกาย ยกมือไหว้รับไล่ขอบคุณใครต่อใครจนเมื่อครู่

"ผู้หญิงหรือผู้ชาย

เขาถามพลางเลิกคิ้ว สีหน้าดูไม่แสดงอารมณ์นัก แต่ในแววตากลับแฝงความหึงหวงเอาไว้ลึกๆ

"ถามทำไมคะ..

เสียงตอบของมิวแผ่วลงเล็กน้อย สีหน้าเริ่มมีรอยยิ้มขี้เล่นผสมความระแวงในคำถาม

"เปล่า แค่ถามดูเห็นมีแต่หนุ่มๆมาเชียร์

เขาไหวไหล่เบาๆ เหมือนไม่ได้ติดใจอะไร แต่เสียงที่เอ่ยออกมานั้นแข็งขึ้นอย่างชัดเจน

"ต่อให้หนุ่มทั้งมหาลัยมาเชียร์ ก็ไม่มีผลต่อหัวใจหนูหรอกค่ะ

"ทำไม..

เขาเลิกคิ้วถาม น้ำเสียงพลันอ่อนลงนิดหน่อย

"เพราะใจหนูมีแต่พี่คนเดียวมาตลอดไงคะ :)

ประโยคนั้นทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาที่จ้องมองเธอมีแววอ่อนลงเหมือนจะยอมแพ้ให้กับความใสซื่อของเด็กสาวตรงหน้า

"เพ้อเจ้อ...

น้ำเสียงพึมพำที่เบากว่าปกติ คนพูดพยายามหันหน้าหนี แต่หูกลับแดงแจ๋จนเห็นได้ชัด

"555 เขินเหรอคะ..หูแดงเชียว

มิวหัวเราะอย่างสดใส รอยยิ้มซุกซนปรากฏบนใบหน้า ดวงตาหยีลงอย่างขี้เล่น

"ไร้สาระ จะขออะไรก็รีบขอ ฉันมีธุระ ไม่มีเวลาว่างมาคุยเล่นกับเด็กน้อยอย่างเธอ

เขาพูดติดจะห้วน มือไขว้หลังเหมือนพยายามรักษาระยะห่าง

"ก็ได้ค่า...แซวนิดแซวหน่อยทำเป็นเข้ม...

คนเป็นพี่แอบยิ้มมุมปาก เมื่อคำพูดที่คนเป็นน้องเอ่ยออกมา ทำเขาเสียอาการจนเก็บไม่มิด พยายามกลั้นมันเอาไว้แล้ว แต่ก็ยังเผยรอยยิ้มนั้นออกมาจนได้

"วันเสาร์นี้พี่ว่างไหมคะ

"ไม่ว่าง

"ตอบแบบไม่คิดอีกล่ะ

"ก็ฉันไม่ว่าง

"สักชั่วโมงก็ไม่ว่างเลยเหรอ..

"ทำไมต้องเป็นวันเสาร์ วันอื่นไม่ได้รึไง

"วันเสาร์นี้วันเกิดหนู หนูอยากเป่าเค้กวันเกิดกับคนที่หนูชอบ...

เขาชะงักไปในทันที ใบหน้าที่ยังพยายามรักษาความนิ่งเริ่มมีรอยร้าว แววตาแข็งๆ ค่อยๆ อ่อนลงเมื่อได้เห็นแววตาละห้อยของเธอที่เงยหน้ามองเหมือนแมวน้อยที่กำลังอ้อนขอ

"............ : คนเป็นพี่นิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะมองใบหน้าหวาน แววตาละห้อย อย่างกับแมวน้อยกำลังอ้อนขออาหารจานโปรด

"แต่ถ้าพี่ไม่ว่างก็ไม่เป็นไรค่ะ...

น้ำเสียงของมิวอ่อนลง แววตาเศร้าไหววูบ สีหน้าหม่นลงทันตา เมื่อความหวังเล็กๆ ถูกปัดตกด้วยคำพูดแสนเย็นชา

"ที่ไหน..?..กี่โมง..

"แปลว่าพี่จะไปใช่ไหม

"ถ้าไม่บอก ฉันก็ไม่สามารถทำตามคำขอของเธอได้หรอกนะ

"วันเสาร์ ร้าน Soondinner เจอกัน 19.30 น. นะคะ รับปากแล้วห้ามผิดคำพูดนะ

"เห็นฉันเป็นเด็กเลี้ยงแกะรึไง..

"ไม่รู้แหละพี่รับปากแล้ว หนูจะรอ รอจนกว่าพี่จะมา

"ตามใจ

"ขอบคุณนะคะ 😊

รอยยิ้มของคนตัวเล็กเบิกบานอย่างเห็นได้ชัด แก้มใสแดงเรื่อด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายจนแทบจะกลืนเงาสะท้อนของเขาเข้าไปในแววตา

"ยิ้มอะไรขนาดนั้น

"ก็หนูดีใจนิคะ...วันเกิดปีแรกที่พี่สายฟ้าให้เกียรติมาเป่าเค้กด้วย หนูดีใจมาก ดีใจซะยิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งซะอีก

"เกินไปไหม

"ไม่เกินไปหรอกค่ะ พี่รู้ไหมวันเกิดหนูทุกปี หนูได้เป่าเค้กคนเดียวตลอดเลย มีบ้างที่เอวามาอยู่เป็นเพื่อน

"แล้วพ่อแม่เธอล่ะ

"ท่านอยู่ต่างประเทศค่ะ นานๆทีถึงจะบินกลับมาหา

"ทิ้งเธอไว้คนเดียวที่ไทยเนี้ยนะ

"คุณพ่อหนูท่านเป็นนักการทูตค่ะ ประจำอยู่ที่ฝรั่งเศษ ส่วนคุณแม่ก็ต้องติดตามไปดูแลคุณพ่อ หนูไม่อยากไปเลยขอท่านอยู่ที่ไทย

"อยู่คนเดียว ?

"ค่ะ หนูโตแล้วนะ เรียนมหาวิทยาลัยแล้วด้วย ดูแลตัวเองได้ค่ะ

"แล้วทำไมไม่ไปอยู่กับพ่อแม่

"ไม่ไปหรอกค่ะ กลัวไม่ได้เห็นหน้าพี่ :)

"บ้าผู้ชาย

"บ้าแค่พี่คนเดียวนั่นแหละ...ทำมาเป็นพูดดี ในใจก็แอบยิ้มอยู่ล่ะสิ

"เธอนี่มันขี้มโนจริงๆ

" :) คนตัวเล็กยิ้มหวานให้เขา ใบหน้าจิ้มลิ้ม แววตาสดใส เพราะแบบนี้สินะใครต่อใครถึงสนใจในตัวเธอ

".......แล้วนี่กลับยังไง

"หนูขับรถมาค่ะ

"งั้นก็แยกย้ายกันตรงนี้

"ค่ะ วันเสาร์เจอกันนะคะ

คนเป็นน้องกำลังจะเดินออกจากพื้นที่ ไม่ทันที่จะได้ก้าวขา แต่ถูกคนเป็นพี่เรียกไว้เสียก่อน

"มิวนิค...

"คะ....พี่เรียกหนูเหรอ

"แถวนี้มีคนชื่อมิวนิคอีกไหมล่ะ

"ก็พี่ไม่เคยเรียกชื่อหนูนี่น่า...หนูก็ต้องถามให้แน่ใจสิ มีอะไรคะ

"มันค่ำแล้ว เดี๋ยวเดินไปส่งที่รถ

"ฮ่ะ ! คนเป็นน้องทำหน้างุนงง ครั้งแรกที่คนเป็นพี่เอ่ยเรียกชื่อเธอ แถมเป็นครั้งแรกอีกด้วยที่เขาอาสาเดินไปส่งเธอที่รถ

"ทำหน้าเอ๋ออยู่นั่นแหละ มาเดินข้างๆฉัน

"อะไรของพี่เนี้ย หนูเดินไปเองได้ ไม่รบกวนพี่หรอกค่ะ

"อย่าดื้อ

"..........

คนตัวเล็กยังคงงุนงง ก่อนจะเดินเคียงข้างออกไปพร้อมเขา ขาเรียวก้าวช้ากว่าเล็กน้อยเพื่อให้เดินเท่ากันกับคนข้างๆ กลิ่นอากาศยามค่ำผสมกลิ่นเหงื่อจางๆจากการแข่งยังติดปลายจมูก

แต่พอเดินออกมาถึงบริเวณหน้าประตูโรงยิม กลับมีเสียงเรียกของบุคคลที่สามดังขึ้น

"น้องมิว....

"........????

"เอ่อ....พี่คือ...??

"พี่ชื่อนนกุลนะครับ เป็นเพื่อนสนิทไอ้สายฟ้า :)

"ใครสนิทกับมึง..!!

เสียงของสายฟ้าห้วนและแข็งขึ้นทันที ดวงตาที่เคยนิ่งเฉยตอนนี้ฉายแววระแวดระวัง กล้ามเนื้อขากรรไกรกระตุกเล็กน้อยอย่างพยายามกดกลั้นอารมณ์ที่พุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • My Dear เมียเด็กคนโปรด   ผูกมัดเธอทั้งตัวและใจ Nc (The End)

    สองชั่วโมงแล้วที่คนเป็นน้องนั่งหัวเราะให้กับจอทีวี ตั้งแต่มาถึงคนตัวเล็กเอาแต่นั่งดูซีรีส์ที่เธอชอบ...ดูไป ยิ้มไป หัวเราะไป สายฟ้าได้แต่นั่งดูอยู่ข้างๆ ถามว่าเขาเคยดูอะไรพวกนี้ไหม ผู้ชายนิ่งเงียบ จอมเย็นชาอย่างเขานะเหรอ จะดูอะไรพวกนี้ ถ้าไม่ติดที่ต้องดูเป็นเพื่อนเมีย ได้นั่งกอดเมีย เขาไม่มีทางมาดูอะไรพวกนี้เด็ดขาด...ขัดหูขัดตาก็ไอ้พระเอกหน้าหล่อในซีรีส์นั่นแหละ ไม่รู้จะชอบอะไรนักหนา ดูไปเขินไปอยู่แบบนั้น"ไม่เกรงใจผัวเลยนะครับ" เสียงเข้ม ๆ พูดขึ้นพร้อมกับสายตาคมที่จับจ้องไปยังคนตัวเล็กอย่างเต็มไปด้วยความหวงแหน ปลายคิ้วขมวดเล็กน้อย เหมือนจะเตือนแต่ก็แฝงด้วยความเอ็นดูในที"อะไรคะ..." เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความสงสัยและไร้เดียงสา เธอหันหน้ามามองอย่างไม่เข้าใจแต่แววตากลับซุกซนยิ้มเล็ก ๆ แฝงอยู่"ไม่เห็นจะหล่อตรงไหนเลย เธอชอบเข้าไปได้ไง" สายฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงติหน่อย ๆ แต่ก็แอบแสดงความหึงหวงชัดเจน มือหนาขยับเข้ามาจับแขนเล็กอย่างอ่อนโยน สายตายังคงจับจ้องไปที่ทีวีด้วยความไม่ค่อยพอใจนัก"ชาอึนอูน่ะหรอคะ..."คือ ????"ก็พระเอกในเรื่องไงคะ ที่พูดเมื่อกี้พี่หมายถึงเขารึเปล่า"อืม...หน้าตาก็งั้นๆ ไ

  • My Dear เมียเด็กคนโปรด   ในสายตาพี่มีแต่เธอ

    บัตรเครดิตสีดำถูกรูดจนแทบจะทุกร้าน แสงไฟตามร้านค้าแต่ละแห่งสะท้อนบนหน้าจอบัตรที่ถูกรูดซ้ำๆ ไม่ใช่เธอหรอกนะที่ผลาญเงินเขา แต่เป็นตัวเขาเองซะมากกว่าที่ฟุ่มเฟือย ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏความร้อนรนแบบคนคลั่งรัก บอกไม่เอาแต่ก็ยังจะซื้อให้ ซื้อมันทุกอย่างที่ขว้างหน้า สายตาเฝ้ามองเธออย่างเต็มไปด้วยความหวัง แค่เธอมอง แค่เธอถามพนักงาน เขาก็จะกวาดซื้อมันจนเรียบ จนทำให้เธอไม่กล้ามอง ไม่กล้าแม้แต่จะเดินผ่านหน้าร้าน ความรู้สึกหนักใจผสมความรักปนเป็นหนึ่ง ปวดหัวกับคนคลั่งรักจนต้องขอตัวไปเข้าห้องน้ำ หลังทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอออกมาเห็นเขากำลังคุยกับสาวสวยหน้าตาดีคนหนึ่ง แต่ถ้าสังเกตดีๆ ใบหน้าหล่อเหลาของเขากลับเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด เหมือนถูกไฟแห่งความไม่พอใจเผาผลาญ"ชื่อมินนี่นะคะ ขอแลกไลน์หน่อยได้ไหม :)"สาวสวยยิ้มหวานสายตาจ้องมองหนุ่มหล่อที่อยู่ตรงหน้า สำหรับเธอแล้ว การเข้าหาใครสักคนไม่มีอะไรมาก ถูกชะตาแลกเบอร์ คุยถูกคอ ชวนขึ้นเตียง แค่นั้นจบ แววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจและเลศนัย"ไม่ให้ ! ฉันมีแฟนแล้ว ไม่ชอบคุยกับคนแปลกหน้า"สายฟ้าตอบเสียงแข็ง ไม่เพียงจะไม่สนใจสาวคนนั้น สองสายตาของเขาไม่มองเธอเลยสักนิด

  • My Dear เมียเด็กคนโปรด   อยากเป็นผัวเธอ

    หลังกลับจากค่ายอาสา บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความผูกพันที่ลึกซึ้งมากขึ้น ทั้งสายฟ้าและมิวนิคเริ่มเปิดใจให้กันและกันอย่างจริงจัง คนเป็นพี่ทุ่มเททุกอย่างด้วยหัวใจที่รู้แน่ว่ารักเธอเข้าเต็มเปา ไม่ใช่แค่ความรู้สึกชอบแบบผ่านๆ เหมือนครั้งก่อน ยิ่งได้รู้จัก ยิ่งได้สัมผัส ทำให้ความรักนั้นยิ่งชัดเจนและลึกซึ้งจนเขาหลงเธอหัวปักหัวปำสายตาของเขามักจดจ้องเธอไม่วางตา บางครั้งเผลอแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของที่ชัดเจนเกินงาม ใครเข้ามายุ่งหรือเตาะคนรักของเขา เขาพร้อมจะจัดการหมด ไม่สนว่าคนนั้นจะเป็นลูกใคร ใบหน้าหล่อขึงขังและแววตาที่เต็มไปด้วยความดุเดือดในความหวงแหนหลายครั้งที่คนเป็นน้องพยายามห้ามปรามด้วยท่าทีขำๆ หรือแอบยิ้มเมื่อเห็นความขี้หวงของเขา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก เพราะเขาคือผัวเธอ ผัวคนแรก และผัวคนเดียว แม้สถานะนี้เธอยังไม่กล้าบอกใครก็ตาม"เมื่อวานพี่เห็นเธอยืนคุยอยู่กับผู้ชายที่หน้าคณะ มันเป็นใคร ?"น้ำเสียงโมโหแฝงไว้ด้วยความหวงแหนอย่างลึกซึ้ง แต่ก็พยายามเก็บอาการเอาไว้ ใบหน้าเข้มขรึม ดวงตาคมกริบจับจ้องไปยังคนเป็นน้องอย่างตั้งใจ ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาได้เก็บชายหน้าหล่อคนนั้นไว้ในใจอย่

  • My Dear เมียเด็กคนโปรด   หายโกรธกันได้ไหม

    เสียงกรี๊ดดังทะลุออกมาจากในเต็นท์ แรงสั่นสะเทือนของเสียงสะท้อนในอากาศทำให้บรรยากาศรอบๆ ตึงเครียดและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวทันที ตามมาด้วยเสียงของเอวาที่ร้องตะโกนขอให้คนช่วย น้ำเสียงสั่นเครือปนความตื่นตกใจจนแทบจะขาดใจ"ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย !!!"เสียงนั้นดังและแผดกล้ำดึงความสนใจจากทุกคนที่อยู่ใกล้เคียง เหมือนคลื่นความกังวลที่แผ่ซ่านในอากาศ ส่งผ่านไปถึงใจของผู้ฟังอย่างรวดเร็ว"เกิดอะไรขึ้น ! มิว ??"สายฟ้ารีบวิ่งด้วยความเร่งด่วน ก้าวเท้าแรงๆ ลงบนพื้นเสียงดัง กำลังใจแข็งแกร่งท่ามกลางความเร่งรีบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวลเมื่อเห็นมิวนิคล้มหมดสติไปกับพื้น โดยมีเอวานั่งประคองลำตัวเธออย่างไม่ละสายตา มือของเอวาสั่นเล็กน้อย แต่ก็แน่นแฟ้นกับการดูแลอย่างสุดความสามารถ"งูค่ะ..เมื่อกี้งูเกือบฉกมิวนิค..."น้ำเสียงเอวาผสมความตกใจและกลัวอย่างชัดเจน ดวงตาเบิกกว้าง ยิ่งพูดเหมือนกับภาพเหตุการณ์ยังติดตา มือของเธอสั่นคล้ายยังไม่หมดหวาดกลัว"โดนฉกไหมวะ หมดสติไปขนาดนั้น มึงดูดิไอ้สายฟ้า"สเนคพูดด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อสายตา มือหยิบจับอะไรบางอย่างเพื่อช่วยตรวจสอบอย่างรวดเร็ว ใบหน้า

  • My Dear เมียเด็กคนโปรด   รอกินน้ำของเธอ

    @วันที่สองของการออกค่ายวันที่สองของการออกค่ายอาสา บรรยากาศยามเช้าของโรงเรียนชนบทเล็กๆ ริมทุ่งกว้างเต็มไปด้วยความคึกคัก แม้จะดูเรียบง่ายและเก่าแก่ แต่กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นจากเสียงหัวเราะและกิจกรรมของเด็กๆ รวมถึงกลุ่มนักศึกษาจิตอาสา อาคารเรียนเก่าๆ ที่ทาสีหลุดลอกและแตกร้าวสะท้อนถึงเวลาที่ผ่านเลยมากว่า 10 ปี ฝุ่นและความทรุดโทรมปรากฏชัดเจนตามบันไดและผนัง แต่ทุกคนกำลังขยันขันแข็งทาสีใหม่เพื่อคืนความสดใสให้สถานที่นี้สเนคยืนอยู่บนบันไดชั้นสอง ขมวดคิ้วมองไปรอบๆ หาคนช่วยขนถังสีใหญ่แต่กลับไม่มีใครว่าง งานหนักทำให้กล้ามเนื้อของเขาเกร็งเล็กน้อย เสียงเขาแหบห้าวสั่งงานอย่างชัดเจนเพื่อจัดการสิ่งที่ต้องทำ"เห้ย! ใครว่างไปเอาสีที่เต็นท์อำนวยการมาเพิ่มดิ.."ทุกคนดูยุ่งอยู่กับงาน แต่สายตาของมิวนิคเปล่งประกายความตั้งใจ เธอก้าวออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงพูดสุภาพและมุ่งมั่น"เดี๋ยวมิวไปเอาให้ค่ะ อยู่เต็นท์อำนวยการใช่ไหมคะ"แม้จะรู้ว่าถังสีนั้นหนักเกินกว่าที่เธอจะยกได้ แต่ความเต็มใจในดวงตาและใบหน้าที่เปื้อนเหงื่อของมิวนิคกลับสะกดใจคนรอบข้าง"มันถังใหญ่นะครับ น้องมิวเอามาเองไม่ได้หรอก...ให้ผู้ชายไปยกมา

  • My Dear เมียเด็กคนโปรด   เราเป็นแฟนกัน

    @วันออกค่าย"เอาล่ะครับ น้องๆคนไหนที่เช็คชื่อลงทะเบียนเสร็จแล้ว ให้นำสัมภาระไปไว้ในรถ หมายเลขรถที่น้องจะขึ้นพี่ติดไว้ให้ในป้ายชื่อของน้องๆแต่ละคนเรียบร้อยแล้ว น้องคนไหนที่เก็บกระเป๋าเสร็จแล้วขึ้นรถหาที่นั่งได้เลยนะครับเสียงประกาศของสเนครุ่นพี่ปีสี่ดังผ่านทางโทรโขง เสียงเขาค่อนข้างหนักแน่นและชัดเจน ท่ามกลางบรรยากาศของความวุ่นวายที่รุมเร้าจากเสียงพูดคุยและการเคลื่อนไหวของน้องๆ ที่กำลังเตรียมตัวออกค่ายอาสาพัฒนาไปจังหวัดเชียงราย รุ่นพี่หลายคนต่างเร่งมือจัดระเบียบและประสานงานอย่างทุ่มเท"สเนค... : เสียงเรียกจากรุ่นน้องคนสนิท กระดิกนิ้วชี้ส่งสัญญาณให้เขาเดินมาหา เสนคหันไปมองตามต้นเสียงด้วยความใส่ใจ ก่อนจะยื่นโทรโขงให้เพื่อนอีกคนปฏิบัติหน้าที่แทน แล้วเดินมาหาเจ้าของเสียงนั้นด้วยก้าวเดินมั่นคง"ว่าไงสายฟ้าสายฟ้าพูดเสียงเรียบแต่แฝงความเด็ดขาดในน้ำเสียง สายตาของเขาแข็งกร้าวจ้องมองตรงไปข้างหน้าอย่างมั่นใจและจริงจัง"กูเปลี่ยนใจอยากไปพร้อมรถบัสของคณะ.."อ้าว..ไหนมึงบอกจะบินไป..เปลี่ยนใจแล้วว่างั้น ?"น้ำเสียงของสเนคแฝงความสงสัยและแปลกใจ ร่างกายเคลื่อนไหวอย่างยืดหยุ่น รอยยิ้มเล็กๆ แฝงความติดตลก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status