ฝันร้ายพ่ายรัก(นายน์)คนเลว  | นายน์ x พาฝัน

ฝันร้ายพ่ายรัก(นายน์)คนเลว | นายน์ x พาฝัน

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-31
Oleh:  AoybabyzOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
105Bab
3.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“พี่ไม่คิดที่จะชอบเธอหรอกนะ! พี่ไม่ชอบคนอ้วนน่ะเข้าใจไว้ด้วย ลองคิดดูสิว่าจะหน้าอายแค่ไหนที่ต้องเดินคู่ไปกับคนอ้วนๆแบบเธอ พี่ทำใจยอมรับไม่ได้หรอกนะ”

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1  บทนำ

「来希、私にあなたの愛人の産後ケアをさせるつもり?」

幸田萌花(こうだ もえか)が野菜を刻む手をぴたりと止め、包丁をまな板の上にそっと置いた。沈黙の後、顔を上げ幸田来希(こうだ らいき)と目を合わせた。

その瞳は冷たく鋭かった。

その瞳に見つめられた来希は一瞬後ろめたく思った。

しかし、そんな感情もすぐに消えた。

彼は萌花のエプロンに付いた魚の鱗に視線を落として眉間にしわを寄せた。

「はなは愛人なんかじゃない」

萌花の口元には嘲るような微笑みが浮かんでいた。

「婚外子まで作っておいて、彼女は愛人じゃないって?」

『婚外子』という言葉を聞いた来希の顔には怒りが露わになった。

彼の声はさっきと違う。

「説明しただろう。はなの子供は俺の子じゃない。彼女は帰国したばかりで頼れる人もいない。友達として頼ってきただけだ。

出産してまだ二日。産後ケアセンターの食事が口に合わない。それでお前は料理に詳しいから、栄養食を作ってほしいと言っただけだ。

一日三食届けるだけ。どうせお前は家でダラダラしてるんだろ?何かすることがあれば、退屈しないだろう。いいことじゃないか?」

萌花は目の前の男を見つめながら、心の中では失望に追い打ちをかけられていた。

高校で三年間片思いし、大学一年から猛アタックした末結婚した。彼のために全てを捨てて、家庭に入り料理を作り続けてきた。これが本当に私が尽くしてきた夫なのだろうか。

出会ってから、もう十年近くになる。

彼女はずっと、生い立ちと貧しい環境のせいで、夫は冷たくて思いやりがないのだと思っていた。

だからこの十年間、彼女は小さな太陽のように必死に彼を照らして温めようとした。

冷たく、愛のない世界から夫を救い出そうと。

けれど彼を温めることができなかった。

代わりに、自分の光を全て消してしまった。

もし彼がもともと冷たい人間なら、それも仕方ないと諦めもついただろう。

ただ自分が彼を温められないのではなく、彼を温められる人物が自分ではなかったなんて思いもしなかった。

来希の心には十年間秘められてきた『片想いの相手』がいると、萌花は数日前に知ったばかりだ。

「来希、あなたの目には私は毎日何もせずダラダラしていて、何の価値もない妻に映っているの?」

来希は困惑した表情を浮かべた。

「萌花、言いがかりはやめてくれないか?食事を何度か作ってくれと言っているだけだ。どうせお前は毎日料理を作るんだろう?買い物のときに少し多めに買うだけだし、家から産後ケアセンターは近い。届けるのに五分もかからない。そんなに手間はかからないだろ?

俺はお前に何かを強要したことはないし、仕事をして金を稼げとも言わない。銀行カードも自由に使わせている。衣食住に困らず、お金持ちの奥様として暮らしていて何が不満なんだ?

こんなこと、手間でも何でもないだろう。俺が頭を下げないといけないようなことか?」

萌花の心は氷のように冷え切っていた。

こんな口論などまったく無意味に思えた。

ここ数年、一心に尽くして、彼のほんの少しの優しさと引き換えようとした。彼女の執念だった。

この時、今までピンッと張っていた糸が、プツリと切れたような気がした。

彼女は激情もせず、ただまな板の上の包丁を手に取ってジャガイモの千切りを続けた。

声もどこか静かになっていた。

「時間はないの。彼女に食事は届けない」

「専業主婦のくせに、何で忙しいんだ?料理以外、お前に一体何ができるっていうんだ?」

来希は咄嗟にそう言い放った。

口を滑らせた後、言い過ぎたと思った。

しかし、化粧もせず、部屋着にスリッパ、エプロンを腰に巻いて包丁を手にし、魚の生臭さをまとった萌花の姿を見て、一週間前に小林はな(こばやし はな)が彼を訪ねてきた時のことを思い出した。

はなは突然、オフィスのドアの前に現れた。完璧なメイクに鮮やかな服装、そして10センチのハイヒールを履いて、臨月間近の妊婦ではあったが、その姿には気品は滲み出ていた。

目の前にいる女とは、雲泥の差があった。

そう思うと、彼の目にわずかに浮かんでいた後ろめたさも、完全に消えた。

突然、萌花は力を込めて包丁をまな板に打ちつけた。

来希はにびっくりして飛び上がった。

萌花は彼に迫り寄った。

「専業主婦?あなたにとって私はずっと専業主婦だったの?

忘れないでよ。卒業してすぐ私は国のプロジェクトに参加してた。でもあなたが起業したいって言うから、私は全てを投げ打って、あなたのために投資を回してプロジェクトを探し、あちこち走り回って、たくさん苦労した。

その後、あなたの会社がようやく軌道に乗ったと思ったら、今度は疲れただの母と妹が田舎から引っ越してくるだの言って、私に家庭に入れって。信じられるのはお前だけだから支えてくれって、そう言ったじゃない。

でも今、心の中では私は料理以外何もできない専業主婦で、衣食住に困らず何もしていないお金持ちの奥様なんでしょ?来希、忘れないで。あなたと出会う前から、私は衣食住に困っていなかった。生きるために誰かに依存しないといけないほど能力がなかったわけでもない。幸林テクノロジーのコア技術は私が――」

「もういい!そんな過去のどうでもいいことをいつまで蒸し返すつもりだ」

来希は怒りと恥ずかしさで勢いに任せて怒った。

「お前が三代続く二条家の令嬢で、甘やかされて育ったことは知っている。

でも今は俺の妻だ。我が幸田家の人間だ。うちに嫁いだ以上、うちのルールに従って生きるべきだ。お前の悪い癖を甘やかすつもりはない。誰かに家柄で俺を押さえつけようとしても、俺は権力者にぺこぺこするような男じゃない。

京明テクノロジー社の創業期に、お前が少し手助けしたことは認める。だけどお前は会社を離れて二年も経つ。今の会社がどうなっているか知っているのか?テクノロジーは日々進化しているんだ。昔の栄光に執着するなんて、滑稽だと思わないのか?

会社はもうすぐ上場する。俺が千億円企業のカコンテクノロジーの会長になれば、妻であるお前も鼻高々だろう。お前が今するべきなのは自分の役割を全うし、俺の邪魔にならないことだ」

うつむく萌花を見て、来希の態度はさらに横柄になった。

「はなの栄養食は、午後六時までに産後ケアセンターの888号室へ届けろ」

来希は背を向け、冷たい口調で言い放った。

「もしそれが嫌なら、俺たちは離婚しよう」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
105 Bab
ตอนที่ 1  บทนำ
“อ่าส์~ โอ้ว ซี๊ด ดี ดีมาก” เสียงทุ้มแหบพร่าส่งเสียงครางกระเส่าดังลั่นอยู่ภายในห้องน้ำ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหล่ากำลังโดนสาวสวยสุดเซ็กซี่ในชุดทำงานขย่มท่อนลำอย่างเอาเป็นเอาตาย สาบเสื้อของเธอแยกออกจากกัน เสื้อในถูกเลิกเอาขึ้นมากองไว้บนเนินอก กระโปรงสั้นถูกถลกขึ้นมาอยู่บนเอวคอด ร่างบางขยับร่างกายขย่มขึ้นลงพลางใช้มือโอบรอบลำคอชายหนุ่ม เขาโน้มใบหน้าหล่อเหล่าเข้าไปแนบชิดยอดอกสีชมพูอ่อนหวานปลายลิ้นสากตวัดเลียยอดอกสีชมพูเม็ดเล็กจนมันแข็งเป็นไตชูชัน มืออีกข้างบีบเคล้นคลึงเต้าอวบอีกข้างด้วยความมันเขี้ยว“อื้อ~ อะ มินนี่เสียวค่ะ อ๊ะ! น้องนายน์ขา~” หญิงสาวสุดเร่าร้อนขย่มแรงขึ้นด้วยความเสียวซ่านทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดออกมาตามร่างกาย ใบหน้าสวยสุดเย้ายวนหลับตาพริ้ม มือขยำอยู่ที่เส้นผมหนานุ่มสีดำเงาของชายหนุ่มรุ่นน้อง“อ่าส์~ อีกนิดจะแตก” เขาผละออกจากเต้านมอวบครางเสียงแหบพร่าเมื่อความสุขใกล้เข้ามาถึง ชายหนุ่มกระแทกเอวสอบสวนดันขึ้นไปไม่หยุด ทั้งคู่มองตากันหยดเยิ้มจากนั้นริมฝีปากของพวกเขาก็ประกบทาบทับกันด้วยความเร่าร้อนลิ้นแลกลิ้นอย่างดูดดื่มปึก! ปึก! ปึก!เอวสอบสวนสะโพกขึ้นไปพล
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 พี่ไม่มีวันชอบคนอย่างเธอ
“คือว่า..ฝัน” เธอดูอ้ำอึ้งไปเล็กน้อย ก้มหน้าก้มตาลงไม่กล้าที่จะสบตาชายหนุ่มรุ่นพี่ เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ยังคงทำให้เธอเขินอายอยู่ ที่ได้เข้าไปเห็นเต็มสองลูกตาตัวเองว่าเขากำลังทำเรื่องอย่างว่าอยู่กับหญิงสาวรุ่นพี่ในที่ทำงาน“แล้วนั่นถือถุงอะไร? เธอซื้ออะไรมาเยอะแยะ แล้วไม่มีเรียน?” เขาเลือกที่จะถามเธอ แต่ก็เหมือนจะไม่ได้ใส่ใจอะไรมากแค่เพียงถามไปตามมารยาทเท่านั้น“อันนี้ขนมค่ะ ฝันซื้อมาฝากพี่นายน์ วันนี้ฝันเลิกเรียนไว” พาฝันส่งยิ้มทอดมองไปยังพี่นายน์ของเธอพร้อมกับยกถุงขนมชูให้สูงขึ้นเพื่อที่จะได้ให้เขาได้เห็นว่าในถุงนั้นมีขนมอะไรอยู่บ้าง“ขอบใจนะแต่พี่ไม่ชอบกินขนมพวกนี้!” เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชารู้อยู่ว่าเธอมีน้ำใจแต่ว่าคงต้องขอปฏิเสธเพราะเขาไม่ชอบกินขนมพวกนี้เลยสักนิด“แต่ว่ามันอร่อยมากเลยนะคะ” คนขี้อายสบตากับหนุ่มรุ่นพี่อีกครั้งอย่างตั้งใจและก็เป็นเธอเองที่เป็นฝ่ายหลบสายตาหันหนีด้วยความเขินเพราะเขาเองกำลังมองเธออยู่“เธอชอบพี่?” นายน์ครุ่นคิดอยู่สักพักบวกกับดูท่าทางของเด็กสาวก็พอที่จะรับรู้ได้ว่าเธอคงจะชอบเขาอย่างแน่นอน ไม่รอช้าเขาจึงเลือกที่จะถามเธอออกไปให้แน่ใจว่ามันจริงอย่างที่เ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 เพื่อนรัก
พลอยเพื่อนสนิทของพาฝันที่เดินไปเข้าห้องน้ำและเดินกลับเข้ามาก็ได้ยินคำพูดและเสียงหัวเราะเยาะเย้ยจากทางมิ้นท์ก็ได้รีบพุ่งตรงเข้ามายังนังเพื่อนตัวดีที่นั่งอยู่ข้างๆพาฝัน“เอ๊ะนี่! ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเพื่อนเธอเลยนะ ร้อนตัวหรือไง!!” มิ้นท์รีบลุกขึ้นยืนถอยหลังออกไปเล็กน้อยเพราะเริ่มกลัวไปกับท่าทางของพลอยแต่ปากนางก็ยังคงดีเหมือนเดิม“ทีแกยังร้อนตัวได้เลยนี่ ยังไง? ถ้าไม่ชอบเพื่อนฉันก็อย่ามาใกล้อย่ามาหลอกด่ากันแบบนี้ สวยตายแหละ” พลอยพุ่งตัวเข้าไปตรงที่มิ้นท์ยืนอยู่ใจอยากจะตบสั่งสอนมันสักทีสองทีแต่ก็โดนพาฝันดึงห้ามปรามเอาไว้เพราะไม่อยากให้มันกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตเหล่าบรรดาเพื่อนๆในห้องต่างเดินเข้ามามุงดูโดยที่ไม่มีใครสักคนคิดที่จะเข้ามาห้ามทัพในครั้งนี้“พลอยไม่เอาน่าเราไม่เป็นไร” พาฝันร้องห้ามเพื่อนสนิทที่ตอนนี้กำลังเดือดดาลแทนเธอมากถึงมากที่สุด มือเรียวรีบโอบกอดร่างของพลอยเอาไว้เพราะกลัวว่าเพื่อนจะเข้าไปตบตีมิ้นท์แล้วกลายเป็นเรื่องราวใหญ่โต“จะไปไหนก็ไปเลยไป!! อย่าให้รู้ว่ามาพูดจาแบบเมื่อกี้กับเพื่อนฉันอีก ไม่งั้นแม่จะซัดให้หน้าหงายเลยคอยดู” พลอยที่เห็นว่าพาฝันร้องห้ามและบอกกับเธอว่าไม่เป
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 คนที่ช่วยชีวิต
“เฮ้ย แม่ง ทำไมทำนิสัยแบบนั้น พูดจาแบบนั้นกับผู้หญิงได้ยังไงกันวะ เลวดีจริงๆไอ้พี่นายน์ของแกเนี่ยฉันละเชื่อเลย แกเลิกชอบไอ้พี่นายน์นั่นได้แล้ว ถ้าแกไม่เลิกชอบฉันนี่ละที่จะเป็นคนบีบคอแก แล้วฉันจะพาแกไปออกกำลังกายลดน้ำหนักเอาให้ผอมสวยเอาให้ไอ้บ้านั่นเสียดายเลยคอยดู” พลอยทุบโต๊ะดังปัง! ความโกรธที่ได้รับรู้เรื่องราวที่ได้เกิดขึ้นกับเพื่อนทำให้เธอฉุนขาดขึ้นมาทันควัน“พลอย..เรื่องแบบนี้มันคงต้องใช้เวลา เราขอเวลาหน่อยก็แล้วกันนะ” พาฝันยิ้มให้กับเพื่อนเรื่องของหัวใจแบบนี้มันคงต้องใช้เวลากันสักหน่อยเอาเป็นว่าเธอจะไม่ไปหาไม่ไปเจอพี่เขาอีกต่อไปแล้วเดี๋ยวมันก็คงจะดีขึ้นเอง“พลอยจะพาเราออกกำลังกายเหรอ? มันจะเป็นไปได้เหรอก็เราอ้วนขนาดนี้” พาฝันก้มมองดูหุ่นตัวเองไม่อยากจะคิดเลยว่าเธอนั้นจะลดน้ำหนักได้ง่ายได้ยังไงกัน ในเมื่อเธอมีน้ำหนักถึง 90 กิโลกรัมเลยนะมันคงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอเอามากๆเลยกริ๊งงงงง~เสียงออดของทางโรงเรียนดังขึ้นเมื่อหมดเวลาคาบเรียนแล้ว“อือ~แกทำได้อยู่แล้วยัยพาฝัน สู้ๆ ฉันจะคอยอยู่เคียงข้างแกเอง ไปกลับบ้านกันได้แล้ว” พลอยโอบกอดร่างอวบอ้วนของพาฝัน ทั้งสองพากันลุกขึ้นยืนเก็บข้าวของ
Baca selengkapnya
ตอนที่5 โลกแห่งความฝัน
“ขอบคุณมากเลยนะคะ” พาฝันผละตัวออกจากพ่อแล้วรีบเอ่ยคำขอบคุณมอบให้กับเขาที่เป็นคนช่วยชีวิตเธอเอาไว้ ถ้าไม่ได้เขาเธอก็คงบาดเจ็บหนักหรือตายไปแล้วก็ได้“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ พี่ไปก่อนนะ” นายน์ที่เห็นว่าตอนนี้เด็กคนนี้มีพ่อคอยอยู่ดูแลแล้ว เขาจึงเลือกที่จะขอตัวกลับก่อน ก่อนไปก็ไม่ลืมที่จะบอกลาไปยังสาวน้อยรูปร่างอวบอ้วน“ขอบคุณพี่นายน์อีกครั้งนะคะที่พาหนูมาทำแผล” พาฝันเด็กสาววัยมัธยมรีบยกมือขึ้นขอบคุณไปยังชายหนุ่มที่ได้ช่วยชีวิตเธอเอาไว้ เขาเพียงแค่ยิ้มและเดินออกไปเดินออกไปพร้อมกับหัวใจของเธอ เธอตกหลุมรักเขาเข้าให้แล้ว“เป็นอย่างไรบ้างลูก เจ็บตรงไหนอีกบ้างหรือเปล่า” พ่อเอ่ยถามพาฝันอีกครั้งด้วยความเป็นห่วงลูกสาวเหลือเกิน“ฝันไม่เป็นอะไรแล้วค่ะพ่อ ว่าแต่พี่เขาคือใครเหรอคะทำไมพ่อถึงได้รู้จักเขา” พาฝันที่อยากรู้ว่าเขาคนนั้นคือใครแล้วทำไมพ่อของเธอถึงได้รู้จักกับเขาก็ได้ถามพ่อออกไป“เขาเป็นลูกชายของคุณปฐวี เจ้าของบริษัทที่พ่อทำงานอยู่น่ะ”“อ่อ เป็นแบบนี่เอง” เด็กสาวพยักหน้าหงึกหงักที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ลูกเจ้าของบริษัทที่พ่อของเธอทำงานอยู่อย่างนั้นเอง“ว่าแต่เราถามถึงพี่เขาทำไมหรื
Baca selengkapnya
ตอนที่6 มันคือเรื่องจริง
“ก็หมายความว่าต่อไปเจ้าจะไม่รู้สึกรักผู้ชายคนนั้นอีกต่อไป เจ้าจะว่าอย่างไรจะยอมแลกความผอมความสวยกับสิ่งนี้หรือไม่?” หญิงคนนั้นถามย้ำเธออีกครั้งซึ่งคำถามนี้ทำเธอขนลุกชัน ใจหายอยู่ไม่น้อยที่ต้องคิดว่าต่อไปเธอจะไม่มีความรู้สึกรักชอบกับพี่ชายคนที่เธอเคยแอบชอบเขาอีกต่อไปพาฝันชั่งใจอยู่เพียงครู่แล้วจึงตอบกลับไปว่า“ฝันเองก็ไม่ต้องการที่จะชอบคนอย่างพี่นายน์อีกต่อไปแล้วค่ะ ถ้าทำให้ฝันผอมและสวยได้ ฝันยินดีแลก แต่ทุกคนจะยังจำฝันได้อยู่มั้ยคะ?” ร่างอวบเม้มปากแน่นแล้วถามกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ถามในสิ่งที่เธอยังคงสงสัย สิ่งที่เธอกังวลมากที่สุดก็คือพ่อกับแม่และเพื่อนๆที่โรงเรียนจะยังจำเธอได้หรือไม่เท่านั้นเอง“ครอบครัวและเพื่อนของเจ้าจะยังจำเจ้าได้อย่างแน่นอน จะจำได้ว่าเจ้ารูปร่างผอมแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้แล้ว”“ฝันตกลงค่ะ” เธอพยักหน้าตอบตกลงในที่สุดและในชั่วพริบตาเดียว พาฝันจากเดิมที่มีรูปร่างอ้วนก็ได้เปลี่ยนไปราวกับว่าเป็นคนละคน“ลองส่องกระจกดู” เขายื่นกระจกที่อยู่ในมือของตนเองไปให้พาฝันเธอหยิบกระจกนำขึ้นมาส่องดูตัวเอง มองเข้าไปในกระจกปรากฏว่าเป็นรูปของหญิงสาวรูปร่างผอมบอบบางแต่ใบหน้าเธอช่างล
Baca selengkapnya
ตอนที่7 สอบติดแล้ว
-วันประกาศผลสอบเข้ามหาลัย-คาเฟ่ ChiChiพาฝันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเข้าไปยังเว็บไซต์ที่ลงประกาศผลการสอบเข้ามหาวิทยาลัย มือเรียวค่อยๆกดเลื่อนดูรายชื่อของตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ ลุ้นสุดๆลุ้นจนเสียงหัวใจแทบจะหลุดออกมาเต้นรัวๆข้างนอกและแล้วเธอก็พบเข้ากับรายชื่อของตัวเองมือเรียวยกขึ้นสะกิดไปยังไหล่บางของเพื่อนสนิทที่กำลังเลื่อนดูรายชื่อของตัวเองผ่านทางหน้าจอโทรศัพท์มือถือไม่ต่างกันกับพาฝัน “พลอย~ เราสอบเข้าคณะที่เราเลือกได้แล้ว!!”“กรี๊ด~ เหมือนกัน นะ..นี่ไง ฉันตื่นเต้นจนมือสั่นไปหมดแล้ว” พลอยเห็นรายชื่อของตัวเองแล้วก็กรีดร้องขึ้นด้วยความดีใจพร้อมกับยืนโทรศัพท์มือถือไปให้พาฝันได้ดูว่าเธอเองก็สอบติดในคณะบริหารแล้วเช่นกัน“พวกเราจะเป็นนักศึกษาปี1 กันแล้ว” พาฝันยิ้มจนแก้มปริดีใจอย่างถึงที่สุดที่มีวันนี้ วันที่พวกเธอสอบติดในคณะที่เลือกและคาดหวังเอาไว้ตั้งแต่แรก“เออแล้วนี่แกได้บอกกับพ่อแม่เรื่องย้ายออกมาอยู่หออย่างที่ฉันบอกมั้ย..ฝัน”“เรารอผลสอบออกก่อนแล้วถึงจะขอพ่อกับแม่น่ะแต่พวกท่านคงให้อยู่แล้วเพราะจากบ้านเราไปมหาลัยไกลมากเลย พวกเราไปหารค่าห้องกันนะ..พลอย”“จัดไปวัยรุ่น” ทั้งคู่บีบมือให้ก
Baca selengkapnya
ตอนที่8 เปิดเทอมวันแรก
มหาลัย ACชีวิตในรั้วมหาลัยได้เริ่มต้นขึ้นแล้ววันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของพาฝันและพลอย ทำให้พวกเธอทั้งสองขับรถออกมาจากคอนโดก่อนเวลาเล็กน้อยเพราะกลัวรถติดและตอนนี้พวกเธอทั้งสองได้มาถึงมหาลัยเป็นที่เรียบร้อย ทั้งสองเดินมาถึงยังแถวนักศึกษาปีที่1 ที่ต่างพากันพูดคุยสนุกสนานแบ่งแถวแยกไปตามคณะ“ตื่นเต้นมั้ยยัยฝัน” พลอยที่มือเย็นเฉียบจับเข้าไปที่มือของพาฝัน..เพื่อนรักซึ่งมือของเธอก็เย็นไม่ต่างไปกับมือของตนเอง“อื้อ~ เราตื่นเต้นมากเลยแต่เสียดายที่พวกเราไม่ได้เรียนด้วยกัน” ร่างบางพยักหน้ารัวๆยอมรับว่าตอนนี้รู้สึกประหม่าและตื่นเต้นเป็นอย่างมากอีกทั้งยังแอบเสียดายที่พวกเธอไม่ได้เรียนด้วยกันเหมือนดั่งตอนชั้นมัธยม“ตอนกลางวันหรือตอนเย็นถ้าว่างตรงกันก็รีบนัดกินข้าวด้วยกันเลยนะ อย่าลืมฉันเชียวล่ะ!!” พลอยไม่ลืมที่จะบอกกล่าวเน้นย้ำกับเพื่อนสนิทเอาไว้ เธอกลัวพาฝันจะลืมเธอถ้าไปเจอกับเพื่อนคนใหม่“เราไม่มีวันลืมพลอยเด็ดขาด เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเรา” พาฝันพูดหนักแน่น ใครจะไปลืมเพื่อนสนิทคนนี้ได้ลงคอ พลอยเป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งพี่น้องที่ยอมรับในตัวเธอ ในตอนที่เธอยังคงมีรูปร่างอ้วน“เหมือนกันแต่ต่อไปทั
Baca selengkapnya
ตอนที่9 น้องผมม่วงคนนั้น
“เสียดายความสวยของน้องคะนิ้งจังเลยอะ” รุ่นพี่สาวลอบถอนหายใจเมื่อโดนทั้งพาฝันและคะนิ้งปฏิเสธไม่ลงประกวดดาวคณะ“ฝันแกลงประกวดเลย ฉันไม่ชอบเรื่องแบบนี้” คะนิ้งคะยั้นคะยอให้พาฝันได้ลงประกวดดาวคณะส่วนเธอนั้นอย่าหวังว่าจะได้เห็นเธอลงประกวดเลย เพราะความขี้อายจึงทำให้เธอไม่ชอบอะไรแบบนี้ไม่ชอบอะไรที่ต้องแสดงออก“เราไม่อยากประกวด เราก็ไม่ชอบเหมือนกัน” พาฝันตอบกลับไปยังคะนิ้ง สรุปทั้งสองคนจะไม่มีใครลงประกวดดาวคณะ คนหนึ่งไม่มีความมั่นใจส่วนอีกคนก็ขี้อายไม่กล้าแสดงออก“พี่ขา~ พวกเราทั้งสองคนไม่ขอลงประกวดนะคะ” พาฝันพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนพยายามร้องขอรุ่นพี่ให้เลิกสนใจเธอทั้งคู่“เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวพวกพี่จะลองไปมองหาน้องๆคนอื่นๆในคณะของพวกเราก่อนนะ แต่ถ้าไม่มีใครแล้วจริงๆพี่ขอกลับมาหาน้องฝันกับน้องคะนิ้งอีกรอบนะคะ”“เอ่อคือ..พี่คะ”“นะคะ”“เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ” พวกเธอจึงจำใจต้องยอมรับปากออกไปทั้งที่ใจไม่ได้อยากลงประกวดด้วยเลยสักนิดสาธุขอให้รุ่นพี่ได้คนที่จะลงประกวดดาวคณะทีเถอะนะ-เที่ยงวันหลังเลิกเรียน-ฉันปวดฉี่เลยรีบเดินออกมาเข้าห้องน้ำโดยที่ลืมบอกคะนิ้งไปซะสนิทเลย พอเมื่อทำธุระเสร็จแล้วฉันจึงเ
Baca selengkapnya
ตอนที่10 จะมองอีกนานมั้ย
“เราไปเข้าห้องน้ำมาอะ”“เค ก็นึกว่าไปไหน” คะนิ้งพยักหน้ารับรู้ ฉันจึงเดินไปเลือกซื้ออาหารกลางวันมานั่งกินกับเธอเพียงสองคน วันนี้พลอยกับยูจินนั่นมีเรียนถึงช่วงบ่ายจึงทำให้พวกเราทั้งสี่ไม่ได้กินข้าวด้วยกัน“คะนิ้ง!” เสียงเรียกดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง คะนิ้งรวมไปถึงพาฝันต่างก็หันไปมองยังต้นเสียง“พี่คิมหันต์มาได้ยังไงคะเนี่ย” คะนิ้งเอ่ยถามบุคคลที่เรียกชื่อของเธอด้วยสีหน้างุนงงไม่คิดว่าเขาจะมาหาเธอในเวลาแบบนี้“พี่ก็มาหาเรานั่นแหละว่าแต่คนนี้..เพื่อนใหม่เหรอ?” คิมหันต์ส่งสายตาเอ็นดูมองไปที่น้องสาวคนสวยและเปรยตามองมาที่พาฝัน“ใช่ค่ะพี่ คนนี้เพื่อนใหม่ของหนูเองชื่อพา..” คะนิ้งรีบแนะนำฉันให้กับทางพี่ชายของเธอแต่ยังไม่ทันที่เธอจะพูดชื่อฉัน ฉันก็รีบพูดแทรกขึ้นก่อน“สวัสดีค่ะชื่อเฟิร์นนะคะ”“เฟิร์น?” คะนิ้งทำหน้างงงวยสงสัยหนักมาก ฉันจึงรีบส่งสายตาส่งซิกไปยังเธอ“ใช่ค่ะเพื่อนหนูเอง เธอชื่อเฟิร์น!” เมื่อเห็นฉันส่งซิกให้คะนิ้งก็เข้าใจได้ในทันที เธอพยักหน้ารัวๆและแนะนำฉันให้พี่ชายของเธอได้รู้จัก“เอาไว้ค่อยเล่าให้ฟัง!” ฉันกระซิบกระซาบบอกคะนิ้งให้ได้ยินเพียงแค่สองคน“ดีครับ..พี่ชื่อคิมหันต์เป็นพี่ชายข
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status