CHAPTER 4

Hindi namalayan ni Astra na nakatulog na pala siya; naalimpungatan lang siya nang biglang mag-vibrate ang cellphone niya.

Nakita niya ang pangalan ni Jacob sa lock screen niya.

“Where are you? Let's meet, Astra.” pagbasa niya sa text message ni Jacob.

Napangiwi siya dito at nagtipa nang erereply.

"Let's meet at Japanese garden in Laguna,” sagot nito sa kanya at pabalibag na inilapag ang cellphone niya.

Umahon siya sa bathtub at kinuha ang bathrobe.

Staring at the white bathrobe in her hands, listening to the rumbling thunder and pouring rain outside, she felt an emptiness and a bitter taste in her mouth.

Although she didn't want to admit it, she felt Rhys was right.

Going back to the Hernandez family now, looking so pathetic, would only make her look ridiculous. If what Rhys said was true, and Jacob had moved in as his son-in-law, then what was she?

What about their three years of relationship?

She met Jacob in her sophomore year of college; he pursued her first. After graduation, he interned at a company for a few months, then wanted to start his own company, saying his parents would sell everything to support him. She had heard him complain more than once, so she gave him all the prize money she had won in competitions during college and all her savings.

Hindi siya nag-apply sa ibang company after graduation dahil gusto niyang sa kompanya nila Jacob magtrabaho para may katuwa ito sa pagpapatakbo ng kompanya dahil ang akala niya, parehas sila nang goal ni Jacob, goal for their future.

“Siraulo na yun. Akala ko pa naman kaya niya ininsist na magtrabaho ako sa kompanya para sa future nang magiging pamilya namin; ginawa lang akong way para makabuo sila nang pamilya ni Janelle! ” saad pa ni Astra habang pinupunasan ang mga luha niya na dumadaloy na sa pisnge.

Mabilis siyang lumabas nang banyo at agad na nagbihis. 

Sinuot niya ang fitted maroon dress na hindi naayon sa taste ni Jacob, nag-apply rin si Astra nang light makeup kahit hindi naman talaga siya nagme-makeup nagbabakasakali kasi siyang matakpan ang namamaga nyang mata dahil sa kakaiyak.

Hindi siya sanay mag make kaya bihira siya kung gumamit non hindi dahil sa ayaw niya kundi dahil ayaw ni Jacob na maglagay siya nang kahit anong kolorete sa mukha niya; maging ang kulay ng damit niya ay hindi niya magawang pumili ng gusto niyang kulay dahil ang nais ni Jacob ay puti lamang na kulay.

Tinanggal niya rin ang salamin na regalo sa kanya ni Jacob and naglagay lang siya ng contact lens. Inayos niya rin ang pagkakapusod ng buhok niya na balak niyang pagupitan dahil masyado na itong mahaba at bukod doon, naasiwa siya sa kahabaan nito, ngunit hindi niya magawang pagupitan dahil ito ang nais ni Jacob.

Nang matapos syang makapag-ayos ay lumabas na sya nang kwarto.

Pasado alas sais pa lang nang umaga kaya maingat siyang naglakad papaba sa sala dahil ayaw nyang madisturbo ang pahinga ni Rhys.

Nang makarating siya sa sala, pinasadahan niya pa ang kabuuan nito at nakaramdam ng lungkot si Astra dahil sa atmosphere nito.

“Ang lungkot naman nang bahay niya, wala syang maids? Paano na lang ang pagkain niya? Puro ba siya kain sa labas? Mamahalin nga ang mga gamit na narito, pero ramdam ko pa rin ang pagiging mag-isa niya, pero hindi halata na lonely siya dahil babaero siya…

Kapag ba naging asawa nya ako ay hahayaan nyang mapuno nang ingay ang buong mansyon na ‘to dahil sa pag-play ko ng paborito kong songs? Or baka kagaya ni Jacob, ayaw nya rin sa malakas na ingay nang speaker? Ganon naman lahat nang lalaki diba? "

  

“Ano ka ba Astra, bakit ba yan yung naiisip mo? As if naman bet mo maikasal sa babaero na yun! Psh, e ano naman kung lonely siya? Kasalanan nya na yon! ” pagkausap pa ni Astra sa sarili.

Bahagya niyang pinatapik ang magkabilang pisnge niya habang hindi matigil sa kakalibot ang mga mata niya sa paligid nito.

“Kapag ba pumayag ako na maikasal sa kanya, malaya ko bang magagawa ang mga gusto ko na walang halong pagtututol dahil hindi niya gusto ang mga nais kong gawin sa buhay? Magiging masaya pa ba ako? "

Nakatitig lamang si Astra sa painting na nasa dingding malapit sa kanya nang may biglang magsalita sa likod niya.

“Kapag ako ang napangasawa mo, Astra, mararamdaman mo lahat nang hindi mo naramdaman sa feeling ng mga taong walang alam kundi ang kontrolin ka,” saad ni Rhys.

Humarap si Astra dito at sinalubong nito ang nakakatunaw na tingin ni Rhys.

“At ano naman sa tingin mo ang maiaalok mo sakin para mapapayag ako na magpakasal sayo, Rhys? ”

“Freedom, Astra. Freedom to do whatever you want to do and wherever you go. Marry me, and I'll set you free from the people who force you to be the person you never wanted to be."

“At paano mo naman nasisiguradong yan nga ang gusto kong kapalit? "

“Nahulaan ko lang. Anyways, you look good in your dress. May pupuntahan ka ba? ”Naramdaman ni Astra ang pag-init ng pisnge niya kahit malamig sa kinaroroonan niya.

“A-Ah, may kakausapin lang ako, Rhys.”

“And who are the freaking people? ”

“Ha? Ke aga aga nagmumura ka agad."

“Alangan naman mahalin agad kita? Gusto mo ba yun? ”

“Alam mo ang korni mo, yan pa naman ang pinaka ayaw ko sa lalaki! ”

“Bakit? Ah ang type mo ba sa lalaki ay yung magaling manlinlang katulad na lang ng lalaki mo na hindi mo man lang nahalata na may kinakama nang iba at ang worst pa ay half sister mo pa,”

“Shut up! E, Ikaw nga, may gusto ka pala sa half-sister kong anak ni Lucifer, so ang type mo pala ay mala-demonyita? ”bwelta naman ni Astra dito.

“Oo kaya nga gusto kitang pakasalan diba? ” sagot ni Rhys na nakapatahimik kay Astra.