บทที่ 6

บทที่ 5

งานของพี่ปัถ (มีฉากเรทเล็กน้อย)

“ไงคะ หนูจะยืนมองอยู่อย่างนั้นเหรอคะ”

กล้องที่จับมาที่คอลงไปถึงช่วงตัวของร่างสูง ที่ใส่เสื้อเชิ้ตดำปลดกระดุมสามเม็ดแหวกจนเห็นอกขาว ตาของร่างสูงจ้องไปที่เจ้ากระต่ายน้อยที่อยู่หลังกล้อง

มือหนาดึงสายตาของร่างโปร่งแสงหลังกล้อง ลูบจากอกลงไปที่สิ่งที่แข็งตัวอยู่ใต้กางเกงสแล็ก แม้ในกล้องจะไม่เห็น แต่กระต่ายตัวขาวที่นั่งตรงหน้าเขาเห็นแน่นอน มือหนานวดคลำกลางกายของตัวเองจนมันยิ่งแข็งเหมือนจะทะลุกางเกงออกมา

เจ้ากระต่ายตัวหอมไม่สามารถละสายตาออกจากสิ่งที่มือหนาทำอยู่ได้เลย ร่างหนายิ้มมุมมากเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเล็กเริ่มไล้มือที่ตัวเองตามเขา

“มองขึ้นมาหน่อยดีไหมคะ ตาหนูมันกำลังมองอะไรอยู่คะ แล้วนั่นมือหนูทำอะไรคะ”

ร่างโปร่งแสงสะดุ้งเฮือกแล้วรีบเอามือจากกางเกงของตัวเอง เขาไม่รู้ตัวเลยว่ามือมันเลื้อยไปตามตัวเขาเมื่อไหร่ บรรยากาศมันพาไปจริง ๆ ทั้งแสงสีส้มสลัว กลิ่นหอมของสิ่งที่พี่ปัถจุด ทั้งตัวของพี่ปัถเอง เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมพี่ปัถถึงดึงดูดเขาได้ขนาดนี้ เขารู้สึกถึงความสนิทใจกับพี่ปัถตั้งแต่แรกที่เจอกัน และวันนี้มันเหมือนมีความเคยชินบางอย่างเกิดขึ้นโดยที่เขาไม่รู้ตัว

“คิดอะไรอยู่คะ ขยับมานี่สิคะลองจับดูไหม จับตั้งแต่ตรงนี้ อ่าส์ อ่าส์”

มือหนาปลดกระดุม แล้วค่อย ๆ แหวกสาบเสื้อออก จนเห็นเนื้อภายใต้เสื้อที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ และใช้มือสองข้างลูบไล้คอเรื่อยมาจนถึงหน้าอก ลูบไล้ผ่านจุดกระสันสองจุดบนอกขาว ร่างสูงใช้นิ้วสะกิดที่หัวนมทั้งสองข้าง

มือที่ใช้งานกับอกสองข้างเลื่อนลงมาตามกล้ามเนื้อหกลูกที่หน้าท้อง

“เอามือเข้าไปสิคะ มันอยากเล่นกับหนูนะคะ มันขยับอยู่ไหนกางเกงพี่ รอหนูเล่นกับมันอยู่นะคะ มันอึดอัดไปหมดแล้ว เอามันออกมาเจอหน้าหนูสิคะ”

เสียงปลดกระดุมกางเกงและรูดซิปลงดังขึ้นในกล้องชัดเจน รวมไปถึงเสียงลมหายใจ เสียงครางต่ำและคำพูดด้วยเสียงแหบพร่าที่เหมือนกระซิบเหมือนอยู่ข้างหู

เสียงเฉอะแฉะจากการที่ร่างสูงใช้เจลทาและนวดไปที่ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของตัวเองดังมากจนร่างโปร่งแสงหน้าแดงไปหมด ตาหวานเยิ้มจดจ้องไปที่มือใหญ่ที่กำลังชักขึ้นลงด้วยจังหวะเนิบช้า ประกอบกับเสียงครางในลำคอ ทำให้เจ้าตัวเล็กในกางเกงของเจ้ากระต่ายน้อยตื่นขึ้นมา

“อย่ามัวแต่หน้าแดงสิคะ ขยับมือไปด้วย อ่า ดีค่ะ ซี๊ดดด ดี”

มือหนาทำหน้าที่ขของตัวเองได้ดี เร่งจังหวะจนเสียงลามกดังทั่วห้องไปหมด จนคนที่อยู่หลังกล้องส่งมือไปนวดเฟ้นแกนกายเล็กในกางเกงบ้าง

“ซี๊ดด อ่า อื้อออ”

เมื่อลองทำตามร่างสูงเจ้ากระต่ายน้อยก็หลุดครางออกมา มันรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มือขยับพร้อมกับตาที่จ้องไปที่ร่างสูงไปด้วย พยายามขยับมือให้ได้จังหวะเดียวกับคนหน้ากล้อง

“อืออ ซี๊ดด อ่าส์ พี่จะแตกแล้วค่ะหนู” มือหนาเร่งจังหวะสุดท้ายพร้อมทั้งจ้องไปที่ร่างโปร่งแสงหลังกล้อง

“อื้ออ อ้า ๆๆ” มือเล็กเร่งตามคนพี่

“ซี๊ดดดดด แตกแล้วค่ะ” น้ำสีขาวขุ่นพุ่งออกจากปลายท่อนเอ็นกระเด็นเปื้อนหน้ากล้องและหน้าสวยของคนหลังกล้อง

“อ๊า อ๊ะ” ร่างโปร่งแสงแตกออกมาพร้อมกับคนตัวสูง และต้องตกใจเมื่อมีบางสิ่งกระเด็นมาโดนหน้าตัวเอง ซึ่งเหมือนจะออกมาจากส่วนใหญ่โตของคนพี่

มือเล็กใช้นิ้วปาดสีขาวขุ่นบนหน้าออกมาดู แปลกใจที่มีสิ่งที่สามารถกระเด็นโดนหน้าได้ด้วย

“ลองชิมดูไหมคะ เอาเข้าไปในปากสิคะ”

คนตัวเล็กเงยหน้าจากนิ้วเล็กของตนเองก็เห็นว่าคนพี่นั้นพูดกับกล้อง ตกใจหมดนึกว่าพูดกับเขาซะอีก

หลังจากนั้นปรัตถกรก็จัดการปิดกล้องและนำคลิปวิดีโอเข้าสู่โน้ตบุ๊กเพื่อทำการเช็กและตัดต่อเพื่ออัปโหลดลงแอ็กเคานต์ของตัวเอง

เจ้ากระต่ายน้อยมองมือตัวเองอย่างลังเล ก่อนจะส่งนิ้วที่มีน้ำขาวขุ่นใส่ปาก

“อื้มม รสชาติแปลก ๆ”

“อ่า หนู” สิ่งที่ร่างสูงยังไม่ได้เก็บเข้ากางเกงตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

“พี่ไปอาบน้ำก่อนนะครับจัสมิน”

ร่างสูงถอดกางเกงออกจากตัวต่อหน้าต่อตาเจ้ามะลิน้อย อีกทั้งท่อนเอ็นขนาดใหญ่นั้นตั้งชี้หน้าตัวการไม่หยุด

“นี่ของพี่มันตื่นอีกแล้วน่ะ”

เมื่อเห็นของคนพี่กระตุกใส่ ท่อนเอ็นลำเล็กก็ทำท่าจะตื่นตาม

คนตัวสูงไม่ได้ตอบคำถามแต่เดินไปหยิบผ้าขนหนูสีขาวมาผูกเอว แม้ว่าท่อนเนื้อที่แข็งเต็มที่จากภาพที่คนน้องเอาน้ำของเขาเข้าปากมันจะโผล่ออกมาตรงรอยแยกของผ้าก็ตาม

ร่างสูงเดินเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะจัดการตัวเองและอาบน้ำให้เสร็จ และตอนที่กำลังจัดการตัวเองอยู่นั้นก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาที่ตัวเอง

ร่างเล็กของวิญญาณตัวน้อยที่แอบตามมาดูว่าคนพี่นั้นทำยังไงกับเจ้านั่นที่แข็งโด่นั้น ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าถูกจับได้แล้ว

ร่างสูงมองคนน้องผ่านกระจกที่สะท้อนภาพราง ๆ ของผีตัวน้อยที่แอบมาดูเขาอาบน้ำก็ยิ้มมุมปาก

"มะลิ ถ้าหนูไม่หยุดแอบดูพี่อาบน้ำ พี่จะจับหนูทำเมียนะคะ”

“เขาพูดกับใครอ่ะ ใครชื่อมะลิ”

“พี่หมายถึงหนูนั่นแหละค่ะ คิดว่าพี่มองไม่เห็นเเหรอคะ ตั้งแต่พี่ย้ายมาหนูแอบดูพี่ทำอะไร ๆตั้งหลายรอบอย่าคิดว่าไม่มีใครเห็นนะคะ” ถึงตัวผมจะตั้งใจโชว์ก็เถอะ ก็ผีน้อยกลิ่นมะลิน่ารักมาก ๆ เลยนี่นา เขารู้ตัวทุกครั้งที่น้องแอบเขามาในห้องน้ำ

“บ้าน่า พี่ปัถไม่ได้หมายถึงเราหรอกมั้ง เราแอบดูพี่ปัถอาบน้ำแค่สองรอบเองนะ เราอยากรู้ว่าอาบน้ำทำยังไงนี่นา ไม่ใช่สิ แล้วไอ้อะไร ๆ คืออะไรอ่ะ”

“หึหึ หนูนั่นแหละค่ะ” เขารู้ว่าน้องไม่ได้คิดอกุศลอะไรหรอกคนที่คิดมันก็คือเขาเองนี่แหละ

“พี่ปัถ นี่พี่เห็นเราเหรอ”

“ใช่แล้วค่ะ พี่เห็น”

“เห็นตอนไหนอ่ะ หรือว่า เราเริ่มมีตัวตนเหรอ ว้าววว เห็นจริงเหรอ”

“เห็นจริงค่ะ เห็นตั้งแต่แรกเลย”

ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้มะลิน้อย แล้วเอื้อมมือไปจับแก้มของคนตัวเล็ก

“ไม่ใช่แค่เห็นนะคะ สัมผัสก็ได้ด้วย” นิ้วใหญ่เกลี่ยแก้มขาวที่เริ่มมีสีแดงระเรื่อขึ้นมา

“ลองจับไหมคะ พี่เห็นหนูจ้องอยู่นานแล้ว”

“บะ บ้าน่า เราไม่ได้จ้องซะหน่อย” เจ้าตัวเล็กที่สูงแค่อกคนพี่นั้น หลบตาคนตัวสูงทันที

“พี่บอกแล้วไงคะว่าพี่เห็นหนูตั้งแต่แรกแล้ว ว่าไง อยากลองจับของพี่ไหมคะ”

“กะ ก็ ก็อยากนิดหน่อย” ตาสวยล่อกแล่กไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า อีกทั้งเจ้าสิ่งที่มันตื่นตัวอยู่นั่นมันดึงสายตาเขามากเลย

“เอามือมาค่ะ” ร่างสูงแบมือหน้าคนตัวเล็ก เจ้ากระต่ายน้อยเลยส่งมือสั่น ๆ ให้

ร่างสูงเลื่อนมือบางมาจับสิ่งที่กระตุกอยู่ตรงหน้า เมื่อนิ้วเรียวกอบกุมท่อนเอ็นลำใหญ่ไว้ ก็เหมือนว่ามันจะใหญ่ขึ้นและแข็งขึ้นไปอีก

“ชักสิคะ ทำเหมือนที่หนูเคยเห็นพี่ทำ” เสียงกระซิบแหบพร่าที่ข้างหูทำเอาคนตัวเล็กขนลุกซู่ไปหมด

tbc.