Se connecterNag-init ang mukha niya ng maalala niya na magkatabi sila natulog kagabi ni Spade. Bumangon na siya dahil naririnig niya ang tawa ng kambal sa labas ng kuwarto. Nakita niyang masayang nakikipaglaro si Spade sa kambal pero kailangan niya na paalisin si Spade.
"Makakaalis kana." Napatingin sa kanya si Spade, sinalubong niya ang tingin nito. "Sinabi ko na sa iyo na hindi ako aalis dito," wika ni Spade. "Kung ayaw mo umalis kami ang aalis ng mga anak ko!" naiinis niyang sabi. Ang aga aga nagagalit na siya. Bakit ba ang hirap itaboy ni Spade? "Huwag mo ng subukan dahil susundan ko pa rin kayo. Kahit saan kayo pumunta mahahanap ko pa rin kayo." "Hindi mo pa ba nakukuha ang mana mo kaya ginagawa mo ang lahat? Hindi pa ba sapat na nagka-anak ka sa akin? Oo nga pala para makuha mo ang kayamanan ng lolo mo kailangan mo magpakasal sa akin. Spade, kahit anong gawin mo hindi na ko babalik sa iyo. Sinayang mo ang pagkakataon na binigay ko sa iyo dati." Pinipigilan niyang umiyak sa harapan nito. Ipapakita niyang hindi kawalan sa buhay niya si Spade pero nasasaktan pa rin ang puso niya. "Tama ang mga sinabi mo pero mahal talaga kita. Wala na ko pakialam sa mana hindi ko kailangan ang kayamanan. Ikaw ang kailangan ko sa buhay ko. Batid kong hindi ka maniniwala sa sinasabi ko dahil galit ka sa akin pero sana bigyan mo ako ng pangalawang pagkakataon nagmamakaawa ako sa iyo," malungkot nitong wika. Nararamdaman niya ang lungkot at bigat na nararamdaman ni Spade subalit mahirap na magtiwala. Hindi dapat siya magpadala sa mga sinasabi nito dahil noong una nga nagawa nito magsinungaling. Maaaring ulitin nito ang ginawa kaya tama lang na hindi niya ito bigyan ng second chance. "Alam mo naman pala na hindi ako maniniwala pero bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo?" tanong niya. "Dahil mahal kita," seryosong nitong saad. "Spade! hindi ko kailangan ang pagmamahal mo," galit niyang sabi. Binuksan niya ang pinto dahil gusto niya na itong palabasin. "Ano pa ang hinihintay mo? Lumabas kana!" "Summer, please. Huwag mo naman ako paalisin," nagmamakaawa nitong sabi. Nagulat siya nang lumuhod si Spade sa harapan niya at umiiyak ito. Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman naghalo ang inis at awa sa puso niya. "Tumayo ka diyan, Spade!" utos niya pero hindi pa rin tumatayo ito. "Sum, mabuti nakabukas ang pinto hindi na ko kakatok." Sa gulat niya naisara niya ang pinto. Ang aga naman pumunta ni Shane, akala niya mamaya pa ito pupunta. "Shane, sandali lang," sabi niya. Bumaling siya kay Spade na nakaluhod pa rin, pinaningkitan niya ito ng mata. Pilit niyang pinapatayo si Spade subalit ayaw pa rin nito kumilos. "Tatayo ako kung papayag kang manatili ako dito," nakangising wika ni Spade. Kung kanina nakakaramdam pa siya ng awa ngayon hindi na dahil ngumisi ito. Batid kasi nito na may ibang tao at ayaw niyang makita ni Shane na nakaluhod si Spade. "Ayoko!" masungit niyang sabi. "Hindi rin ako tatayo," saad ni Spade. "Iniinis mo ba ako, Spade?" "Hindi," maikli nitong sagot. Naiinis na siya dahil nagtatanong na ang kaibigan niya kung maaari ng pumasok. Twenty minutes na ang lumipas pero nagmamatigas pa rin si Spade, ayaw pa rin nito tumayo. "Sum.." sambit nito sa pangalan niya. "Oo na!" sa sobrang inis niya pumayag na lang siya. "Dahil gusto mo dito manatili ikaw ang maglalaba, magluluto at lahat ng gawaing bahay ikaw ang gagawa!" "Ano? Sum, huwag naman ganyan." "May reklamo ka? Umuwi ka sa inyo kung ayaw mong utusan kita dito!" gigil niyang wika. Batid niyang hindi kayang gawin ni Spade ang mga sinabi niya. Sana umuwi na ito para wala na siyang problema dahil sumasakit ang ulo niya kay Spade. "Gagawin ko lahat ng gusto mo. Kahit mahirapan ako titiisin ko," seryosong sabi ni Spade. "Okay! Magsimula kana ngayon maglinis," naiinis niyang wika. Pagbukas niya ng pinto, nagulat si Shane dahil nakita nito si Spade na nakaluhod. Akala niya tumayo na ito, maraming tanong sa kanya si Shane subalit wala siyang sinagot kahit isa. Kukunin sana nito ang naiwan na paninda, sinabi niyang pinasuot niya kay Spade dahil walang dalang damit ito. Binayaran niya na lang at umuwi na si Shane.Pinasakay siya ni Lily sa sasakyan nito at agad na ini-lock ang pinto. Kinabahan siya dahil ngayon niya lang nakilala ang babae, at baka nagpapanggap lamang ito na kilala si Summer Suarez. Siguro inutusan ng mommy niya ang babae para ibalik siya sa bahay nila."Inutusan ka ba ni Mommy?" matapang niyang tanong, kahit nanginginig ang loob niya."Hay naku, Summer. Matagal nang patay ang ina mo. Paano naman ako mauutusan ng patay na?" sagot ni Lily, umikot ang mata nito.Natahimik siya, buhay pa ang ina niya. Kahit may pagdududa siya, ito pa rin ang kinikilala niyang ina. Sino ba ang tinutukoy ni Lily?"Nagkakamali ka. Buhay pa ang ina ko. Kausap ko pa lang siya kanina," seryoso niyang wika."Ang tinutukoy mo bang ina ay si Stella Mondragon?" tanong nito."Oo, siya nga. Bakit mo kilala ang mommy ko?""Hindi mo siya ina." Huminga nang malalim si Lily. "Nakita ko kayong magkausap kanina sa loob ng restaurant. Akala ko namalikmata lang ako. Nakilala ko siya noon sa isang party, pero sigurado
Hatinggabi na ngunit gising pa rin si Summer. Paulit-ulit sa isipan niya ang mga nangyari sa coffee shop. Mga tanong na pilit humihingi ng kasagutan, ngunit wala siyang mapagtanungan. Hangga’t maaari, ayaw niyang itanong kay Spade. Sinulyapan niya ang asawa niyang mahimbing na natutulog sa tabi niya.Patawarin sana siya ni Spade dahil mag-isa niyang hahanapin ang mga sagot sa tanong niya.Mataas na ang sikat ng araw nang magising siya kinabukasan. Bumungad sa kanya ang seryosong titig ni Spade."Bakit ganyan ka makatitig sa akin?" tanong niya."Nagagandahan lang ako sa'yo," nakangiting sagot ni Spade.Lumukso ang puso niya sa tuwa. Hinalikan niya ito sa pisngi."Ako lang dapat ang pinakamagandang babae sa mata mo, honey," malambing niyang sabi."Syempre. Ikaw lang at wala nang iba."Hindi maalis ang ngiti sa labi ni Summer dahil sa kilig."Honey, puwede bang huwag muna akong sumama sa opisina mo ngayon?" mahina niyang tanong"Bakit?" kunot-noong tanong ni Spade."Naiinip kasi ako roon
Nakatitig si Summer kay Spade. Gusto sana niyang sabihin sa asawa na samahan siya nitong pumunta sa bahay nila, ngunit nagdadalawang-isip siya. Paano kung hindi magsabi ng totoo ang ina niya? Hindi talaga mawala sa isip niya si Summer Suarez. Huminga siya nang malalim, ipagpapaliban na muna niya ang plano. "Honey, ano ang iniisip mo habang nakatitig ka sa akin?" Nagulat siya dahil hindi niya namalayan na nakalapit na pala ang asawa niya. Ngumiti nang pilyo si Spade batid niyang iba ang laman ng isip nito. "Iniisip ko kung gaano kasarap—" Naputol ang sasabihin niya sapagkat kinagat ni Spade ang labi nito. Napanganga siya dahil sobrang hot nito sa paningin niya. "Ano ang masarap, honey?" bulong nito. Kinabig siya ni Spade at napahawak siya sa matipunong dibdib nito. "A-ang k-kape," nauutal niyang sagot. Iyon dapat ang idadahilan niya kay Spade. "Mas masarap pa ako sa kape, honey," mapang-akit na saad ni Spade. Pagkatapos kasi ng lovemaking nila kahapon sa opisina, nasundan pa iy
Tuwang-tuwa si Summer nang malaman niyang papunta sila sa Manila. Habang nasa biyahe, napapatingin siya sa asawa niya dahil sa seryosong mukha nito. Nakaidlip siya sa biyahe, at pag gising niya, nakahinto na ang sasakyan."Sorry, honey. Nakatulog ako," wika niya."Okay lang, honey. Nag-enjoy naman ako panoorin kang natutulog." Tipid na ngumiti si Spade, hinaplos nito ang pisngi niya. "Bumaba na tayo."Pinagbuksan siya nito ng pinto at hinawakan ang kamay niya. Hindi nito binibitawan ang kamay niya hanggang sa makarating sila sa opisina nito."Bakit hindi mo binibitawan ang kamay ko?" tanong niya, umupo siya sa kandungan ni Spade."Baka kasi mawala ka bigla." Napangiti siya sa sagot ni Spade."Hindi ako mawawala. Pinapangako kong hindi kita iiwan," seryoso niyang tugon.Walang dahilan para iwan niya si Spade. Mas gugustuhin niyang manatili sa tabi nito kaysa bumalik sa bahay nila. Batid niyang alam na ng kanyang ina na wala siya sa bahay nila. Wala na rin siyang balak umuwi. Tatanggapi
Alam na ni Spade ang katotohanan. Mabilis niyang natuklasan ang tunay na pagkatao ni Summer Mondragon. Hindi siya nagkamali sa kanyang kutob si Summer Suarez at si Summer Mondragon ay iisang tao. Ngunit isang tanong pa rin ang hindi niya matanggal sa isipan, paano napunta si Summer sa mga kamay ni Stella Mondragon? Matagal nang karibal ng pamilya nila sa negosyo ang mga Mondragon, kaya hindi siya mapalagay. May amnesia si Summer at dahil doon, hindi siya nito maalala. Gusto sanang sabihin ni Spade ang totoo, pero natatakot siyang baka hindi siya paniwalaan ng babae. "Honey… kumain ka nang marami," malambing niyang sabi habang inaabot ang pagkain. "Dahil iinom ka pa ng gamot." "Opo," nakangiting tugon ni Summer, ngunit halatang pilit ang ngiti nito. Tahimik lang na pinagmasdan ni Spade ang mga mata nito. Sa likod ng maamong titig ni Summer, nakita niya ang lungkot na pilit nitong ikinukubli. Batid niyang pinipilit lang nitong ngumiti dahil sa mga mata pa lang nito, ramdam
Malungkot na nakatingin sa bintana si Summer, kasama niya pa dapat ngayon si Spade. Kayakap niya sana ngayon ang asawa niya, kinilig siya. Isipin niya pa lang ang asawa niya sumasaya na siya. Sinuot niya na ulit ang wedding ring niya. "I miss you Mr. Adams," mahina niyang sambit. Kahit cellphone number ni Spade hindi niya nahingi. Mahihirapan siyang hanapin si Spade. Inopen niya ang cellphone, nakaoff kasi ang cellphone niya kanina dahil baka makita ng mommy niya ang wallpaper niya. Kumunot ang noo niya dahil madaming message ang dumating galing sa unknown number. Tinatanong kung nasaan siya, hindi naman nagpakilala. Nagring ang cellphone niya sinagot niya na para malaman kung sino. "Where are you?" tanong nito sa kanya. "Saan mo nakuha ang number ko?" tanong niya din. Hindi niya mabosesan kung sino baka mamaya scammer ang kausap niya. "Summer, tinatanong kita kung nasaan ka. Hindi na mahalaga kung saan ko nakuha ang cellphone number mo. Nag-aalala ako sa iyo bigla kana lan







