LOGINNag-init ang mukha niya ng maalala niya na magkatabi sila natulog kagabi ni Spade. Bumangon na siya dahil naririnig niya ang tawa ng kambal sa labas ng kuwarto. Nakita niyang masayang nakikipaglaro si Spade sa kambal pero kailangan niya na paalisin si Spade.
"Makakaalis kana." Napatingin sa kanya si Spade, sinalubong niya ang tingin nito. "Sinabi ko na sa iyo na hindi ako aalis dito," wika ni Spade. "Kung ayaw mo umalis kami ang aalis ng mga anak ko!" naiinis niyang sabi. Ang aga aga nagagalit na siya. Bakit ba ang hirap itaboy ni Spade? "Huwag mo ng subukan dahil susundan ko pa rin kayo. Kahit saan kayo pumunta mahahanap ko pa rin kayo." "Hindi mo pa ba nakukuha ang mana mo kaya ginagawa mo ang lahat? Hindi pa ba sapat na nagka-anak ka sa akin? Oo nga pala para makuha mo ang kayamanan ng lolo mo kailangan mo magpakasal sa akin. Spade, kahit anong gawin mo hindi na ko babalik sa iyo. Sinayang mo ang pagkakataon na binigay ko sa iyo dati." Pinipigilan niyang umiyak sa harapan nito. Ipapakita niyang hindi kawalan sa buhay niya si Spade pero nasasaktan pa rin ang puso niya. "Tama ang mga sinabi mo pero mahal talaga kita. Wala na ko pakialam sa mana hindi ko kailangan ang kayamanan. Ikaw ang kailangan ko sa buhay ko. Batid kong hindi ka maniniwala sa sinasabi ko dahil galit ka sa akin pero sana bigyan mo ako ng pangalawang pagkakataon nagmamakaawa ako sa iyo," malungkot nitong wika. Nararamdaman niya ang lungkot at bigat na nararamdaman ni Spade subalit mahirap na magtiwala. Hindi dapat siya magpadala sa mga sinasabi nito dahil noong una nga nagawa nito magsinungaling. Maaaring ulitin nito ang ginawa kaya tama lang na hindi niya ito bigyan ng second chance. "Alam mo naman pala na hindi ako maniniwala pero bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo?" tanong niya. "Dahil mahal kita," seryosong nitong saad. "Spade! hindi ko kailangan ang pagmamahal mo," galit niyang sabi. Binuksan niya ang pinto dahil gusto niya na itong palabasin. "Ano pa ang hinihintay mo? Lumabas kana!" "Summer, please. Huwag mo naman ako paalisin," nagmamakaawa nitong sabi. Nagulat siya nang lumuhod si Spade sa harapan niya at umiiyak ito. Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman naghalo ang inis at awa sa puso niya. "Tumayo ka diyan, Spade!" utos niya pero hindi pa rin tumatayo ito. "Sum, mabuti nakabukas ang pinto hindi na ko kakatok." Sa gulat niya naisara niya ang pinto. Ang aga naman pumunta ni Shane, akala niya mamaya pa ito pupunta. "Shane, sandali lang," sabi niya. Bumaling siya kay Spade na nakaluhod pa rin, pinaningkitan niya ito ng mata. Pilit niyang pinapatayo si Spade subalit ayaw pa rin nito kumilos. "Tatayo ako kung papayag kang manatili ako dito," nakangising wika ni Spade. Kung kanina nakakaramdam pa siya ng awa ngayon hindi na dahil ngumisi ito. Batid kasi nito na may ibang tao at ayaw niyang makita ni Shane na nakaluhod si Spade. "Ayoko!" masungit niyang sabi. "Hindi rin ako tatayo," saad ni Spade. "Iniinis mo ba ako, Spade?" "Hindi," maikli nitong sagot. Naiinis na siya dahil nagtatanong na ang kaibigan niya kung maaari ng pumasok. Twenty minutes na ang lumipas pero nagmamatigas pa rin si Spade, ayaw pa rin nito tumayo. "Sum.." sambit nito sa pangalan niya. "Oo na!" sa sobrang inis niya pumayag na lang siya. "Dahil gusto mo dito manatili ikaw ang maglalaba, magluluto at lahat ng gawaing bahay ikaw ang gagawa!" "Ano? Sum, huwag naman ganyan." "May reklamo ka? Umuwi ka sa inyo kung ayaw mong utusan kita dito!" gigil niyang wika. Batid niyang hindi kayang gawin ni Spade ang mga sinabi niya. Sana umuwi na ito para wala na siyang problema dahil sumasakit ang ulo niya kay Spade. "Gagawin ko lahat ng gusto mo. Kahit mahirapan ako titiisin ko," seryosong sabi ni Spade. "Okay! Magsimula kana ngayon maglinis," naiinis niyang wika. Pagbukas niya ng pinto, nagulat si Shane dahil nakita nito si Spade na nakaluhod. Akala niya tumayo na ito, maraming tanong sa kanya si Shane subalit wala siyang sinagot kahit isa. Kukunin sana nito ang naiwan na paninda, sinabi niyang pinasuot niya kay Spade dahil walang dalang damit ito. Binayaran niya na lang at umuwi na si Shane."Nalulungkot ako sa nalaman ko, Attorney Cruz, pero huwag kang mag-alala. Hindi ako magpapakita sa kanya," aniya. Kinuha niya ang inabot nitong shades at sombrero.Pumasok siya sa restaurant at pasimpleng umupo sa kabilang mesa. Kunwari ay tumitingin siya sa menu habang palihim na sinisilip ang tiyahin niya. Ibang-iba ang awra nito ngayon kumpara noon."Mahihirapan tayong bawiin si Summer kay Spade. Sinabi ko na kasi sa iyo na itago mo ng mabuti si Summer," iritadong wika ng tiyahin niya.Gusto niyang takpan ang mga tainga niya. Hindi siya makapaniwala sa narinig. Humigpit ang hawak niya sa menu. Buong akala niya ay mabuting tao ang tiyahin niya, ngunit may tinatago pala itong galit sa kanya."Karen, matigas ang ulo ng pamangkin mo. Kahit ikulong ko siya, gumagawa siya ng paraan para makatakas. Wala ka dapat problemahin kasi may amnesia pa si Summer. Mabibilog pa natin ang ulo niya."Hindi siya nagkakamali. Si Stella Mondragon ang kausap ng tiyahin niya. Kahit hindi siya lumingon, kil
Gusto niyang tumayo ngunit hindi siya makabangon dahil mahigpit na nakapulupot ang mga braso ni Spade sa baywang niya. Huminga siya nang malalim bago marahang hinaplos ang buhok nito."Honey, hindi ka ba nangangalay?" malambing niyang tanong."Hindi," maikling sagot ni Spade.Nanggigigil talaga siya sa asawa niya."Bumangon na tayo," aniya."Ayoko," saad ni Spade habang lalo pa siyang niyayakap."Magagalit ako sa iyo kapag hindi tayo bumangon," banta niya.Umangat ang tingin nito sa kanya. "Sanay na ako sa iyo. Palagi ka namang galit, dati pa."Natigilan siya sa sinabi nito. Nahahalata na ba ni Spade na bumalik na ang alaala niya? Napansin niya rin kasi na hindi na siya ganoon kalambing sa asawa niya. Nahihirapan siyang ibalik ang dating lambing niya dahil hindi na siya si Summer Mondragon."Honey, ngayon lang ako nagalit dahil pumunta sa office mo ang malanding si Ara," nakaismid niyang wika."Honey, naipaliwanag ko na iyan sa iyo. Kapag nagpapaliwanag ako, ayaw mo kasing makinig," s
Inaya niya si Lily uminom pero parang siya lang ang nakakaubos ng alak."Summer, ano ang problema?" nag-aalalang tanong ni Lily."Wala, Lily. Gusto ko lang uminom," sagot niya. Ayaw niyang magkuwento dahil lalo siyang maiinis. Sanay siyang hindi nagsasabi ng problema sa iba. "Lily, order ka ng male models."Nanlaki ang mata ni Lily. "Nilalagnat ka ba, Summer? Alam mo ba ang sinasabi mo? Huwag kana nga uminom kahit anu-ano na ang lumalabas sa bibig mo." Sinalat pa nito ang noo niya.Napatawa siya nang mahina. "Wala naman masama sa sinabi ko. Gusto ko lang naman makakita ng male models ngayong gabi." Para sa kanya normal lang iyon dahil tititigan niya lang naman."Masama iyang sinasabi mo dahil may asawa ka. Kapag nalaman iyan ni Spade, magagalit siya. Mas pogi pa ang asawa mo sa mga male model dito."Biglang nawala ang ngiti niya nang marinig ang pangalan ni Spade. Bakit siya hindi puwedeng tumingin sa iba? pero si Spade puwedeng makipaglandian kay Ara. Unfair naman iyon dapat kung ano
Sa totoo lang, hindi niya alam kung saan hahanapin si Attorney Cruz. Kaya napagpasyahan niyang puntahan ang dati nilang bahay.Nanikip ang dibdib niya nang makita ang dating magandang tahanan na ngayon ay wasak na wasak na. Tila bawat sirang pader at sunog na kahoy ay may kasamang alaala ng nakaraan. Hindi niya napigilang mapaluha.Dahan-dahan siyang lumapit sa gate. Nanginginig ang kamay niyang itinulak iyon.Papasok na sana siya upang tingnan ang loob ng bahay nang bigla niyang maramdaman na may ibang taong naroon."Summer, ikaw ba iyan?" Natigilan siya, mabilis siyang lumingon at agad na lumiwanag ang mukha niya nang makita kung sino iyon."Attorney Cruz!" gulat niyang sambit."Buhay ka, Summer." Maluha-luhang wika ni Attorney Cruz. "Akala ko tuluyan ka nang namatay sa sunog. Mabuti na lang at napadaan ako rito ngayong araw. Palagi akong nagsisindi ng kandila sa tapat ng bahay ninyo."Mahigpit niya itong niyakap at tuluyan siyang humagulhol nang iyak."Attorney, kailangan nating ma
Tulalang nakatitig si Summer sa kisame ng hospital. Naalala niya na ang lahat. Hindi siya si Summer Mondragon kundi si Summer Suarez.Sa kagustuhan niyang mailigtas ang kanyang mga anak, aksidente siyang nadulas at tumama ang ulo niya sa semento. Pagmulat ng mga mata niya, nasa hospital na siya walang maalala, walang kilalang tao. Nagpakilala sa kanya si Stella Mondragon bilang ina niya at agad siyang dinala nito sa abroad.Ngayon, malinaw na ang lahat. Napaiyak siya. Buhay pa kaya ang mga anak niya? Nasaan na ang kambal? Kumirot ang dibdib niya sa pag-aalala. Paano kung binawian na ng buhay ang mga ito? Kung hindi sana siya sumama kay Lily, kung hindi siya umalis baka kasama pa niya ngayon ang mga anak niya.Mabilis niyang pinahid ang luha nang marinig ang pagbukas ng pinto. Walang emosyon siyang napatingin kay Spade. Alam niya kung bakit hindi nito sinasabi ang tungkol sa amnesia niya. Pero hindi rin niya ipapaalam dito na bumalik na ang alaala niya."Honey, okay ka na ba? May masak
Kakausapin niya sana si Spade, ngunit pagdating niya sa loob ng kuwarto ay tulog na ito. Ang bilis naman nitong makatulog. Dahan dahan siyang lumapit sa asawa."Sorry," mahina niyang sambit.Dinampian niya nang halik si Spade bago siya nagtungo sa banyo upang maligo.Maghapon natulog si Spade. Nalungkot siya dahil nagluto pa naman siya ng pananghalian, ngunit mag-isa lang siyang kumain. Ayaw niya naman itong gisingin dahil batid niyang pagod ito. Isa pa, may kasalanan siya kay Spade. Ngunit paano kung hindi rin ito kumain?"Ipapasundo kita sa driver mamayang alas-siyete." Napaangat siya ng tingin. Nakabihis na si Spade."Bakit driver ang magsusundo sa akin?" tanong niya.Hindi sumagot si Spade. Para bang hindi siya nito narinig o sadyang pinili nitong huwag siyang pansinin. Diretso itong lumabas ng kuwarto. Ilang saglit pa ay narinig na lamang niya ang pag-andar ng sasakyan nito.Sa inis, naibato niya ang hawak na unan. Tumayo siya mula sa sofa at sinilip ang papaalis na sasakyan.Hin
Pinasakay siya ni Lily sa sasakyan nito at agad na ini-lock ang pinto. Kinabahan siya dahil ngayon niya lang nakilala ang babae, at baka nagpapanggap lamang ito na kilala si Summer Suarez. Siguro inutusan ng mommy niya ang babae para ibalik siya sa bahay nila."Inutusan ka ba ni Mommy?" matapang ni
Hatinggabi na ngunit gising pa rin si Summer. Paulit-ulit sa isipan niya ang mga nangyari sa coffee shop. Mga tanong na pilit humihingi ng kasagutan, ngunit wala siyang mapagtanungan. Hangga’t maaari, ayaw niyang itanong kay Spade. Sinulyapan niya ang asawa niyang mahimbing na natutulog sa tabi niy
Nakatitig si Summer kay Spade. Gusto sana niyang sabihin sa asawa na samahan siya nitong pumunta sa bahay nila, ngunit nagdadalawang-isip siya. Paano kung hindi magsabi ng totoo ang ina niya? Hindi talaga mawala sa isip niya si Summer Suarez. Huminga siya nang malalim, ipagpapaliban na muna niya an
Tuwang-tuwa si Summer nang malaman niyang papunta sila sa Manila. Habang nasa biyahe, napapatingin siya sa asawa niya dahil sa seryosong mukha nito. Nakaidlip siya sa biyahe, at pag gising niya, nakahinto na ang sasakyan."Sorry, honey. Nakatulog ako," wika niya."Okay lang, honey. Nag-enjoy naman







