LOGIN
Binibilisan kong maglakad at halos tumakbo na dahil sa kita kong malalate na ako papuntang airport. Huminto ako sa sakayan ng bus pero punuan lahat kaya. Wala din akong mahanap na taxi kaya naglakad ulit ako at baka makakita ng taxing walang laman sa daan. Napapahilamos ako ng mukha ng makita kong walang mga taxing dumadaan dito, hindi nagtagal nakatanggap ako ng tawag mula sa aking kaibigan.
"Jenny, where are you? Are you already at the airport? " Glorina said.
"I'm on my way," saad ko at exactly namang may dumating na taxi kaya pinara ko agad ito."Sigurado ka ha, naku girl sinasabi ko sayo sasabunin ka ng babaeng yun kapag. Ayaw na ayaw nun ng nalalate kaya umayos ka," banta pa ng gaga. Anong magagawa ko at nalate nga akong gumising sabi ko sa aking isip at di na sinabi sa kanya dahil hahaba na naman ang usapang ito. Ayoko ng makarinig ng sermon na naman at baka ma stress lang ako.
"Oo na...kaya stop ka na diyan will you?" I said at nagpaalam na agad bago pinatay."Bakit ba ang sungit ng malditang yun, umagang umaga haiiissssttt," anas ko at biglang sinabunutan ang aking ulo sa inis.
"Hija may problema ka ba?" Tanong ng taxi driver dahil nakita niya ang aking hitsurang ganito. Napaayos tuloy ako ng upo at biglang ayos ng aking buhok bago sumagot."Naku, wala po Kuya...Masakit lang talaga ang ulo ko," nakangiwi kong sagot.
"Akala ko kung napapano ka na," nakangiting sabi niya. Ngumiti na lang ako at hindi na sumagot para hindi na humaba pa ang aming usapan. Inaantok pa ako at ilang oras lang ang aking itinulog. "Kung hindi lang importante ang babaeng yun naku, nungka kang manunundo ako," bulong ko."Kuya pwede po bang gisingin niyo na lang po ako mamaya pagka dating natin doon at idlip ko lang po saglit," malawak ang ngiting pahayag ko.
"Sige ineng total medyo traffic naman," sagot naman ni Kuyang driver. Nag message ako sa impakta kong kaibigan na malapit na ako doon kaya huwag na siyang message pa ng message.Pinikit ko ang aking mga mata at wala pang ilang minuto nakatulog na ako. Hindi ko talaga kaya, kahit saglit lang makatulog ako at talagang masusungitan ko lahat ng mga mararaanan ko kapag. Ginising ako ni Kuyang driver pagdating namin ng airport hinatid niya mismo ako sa malapit sa arrival area.
"Ineng dito ka na, ihahatid sana kita sa mismong harapan pero mukhang may importanteng tao na darating sa daming mga tao na nakaabang. Sa tingin ko bawal na ring mag hatid doon at maraming mga security. Ingat ka neng at maraming tao kaylangan mo pang ingatan ang dala mong mga bag." Mahabang paliwanag ni Kuya.Dinagdagan ko na lang ang aking pamasahe dahil mabait naman siya at mapagkakatiwalaang driver. Medyo bangag pa ako ng ako'y palabas ng taxi, hindi ko nga naintindihan ang ibang mga sinabi ni kuya basta nagpasalamat na lang ako bago bumaba.
Pagbaba ko ng taxi nakita kong tumatawag na naman si Glorina, sinagot ko naman at nagsimula ng lumakad. Naiirita nga ako sa mga taong nagsisiksikan. Ano bang meron at akala mo naman darating ang presidente dito? Naka busangot kong sabi sa aking sarili."Yes, friendship...nandito na ako kaya huwag ka ng mag alala diyan," inunahan ko na at baka kung ano na naman ang sasabihin.
"Ok kung ganon. Puntahan mo na sa arrival area sa terminal 3, alam mo naman na diba at pakibilisan mo dahil mag three oclock na ng hapon. Baka lumapag na ang sasakyan nila kasi kung minsan naman mas maaga sa time na talagang uwian niya," sunod sunod na sabi ng gaga."Oo na Nay sige na at puntahan ko na...dami mo pang sinasabi diyan," ani ko na nakabusangot na.
"Naku Jenny, umayos ka diyan sinasabi ko sayo..." Glorina said."Oo na oo na sige na bye," sagot ko at pinatay na ang tawag. Nawala tuloy ang antok ko sa babaeng yun. Naglalakad ako at ng makita kong hindi ako makadaan ng maayos, kaya nakipagsiksikan ako sa mga taong nandito.
Kaylangan ko nang makarating doon at baka nandiyan na nga siya sabi ko sa aking isipan at nag excuse na ako sa mga tao pero ng nasa kalagitnaan na ako bigla silang nagsitayuan at nagsigawan. Napamura ako ng halos itulak na ako magkabilaan dahil sa kamamadali nilang tumakbo.Nagsisiksikan sila at hiyawan, samo't sari ang mga naririnig ko na kesyo gwapo daw, hot at nasa kanya na raw ang lahat. Nilagay ko ang aking cellphone sa loob ng aking shoulder bag at hinawakan to ng mahigpit bago buwelo.
Nagsimula na akong lumakad, wlaa na akong pakialam kung may maitulak man ako or what hanggang sa ng malapit na ako sa harapan lalo akong nakarinig ng mga sigawan at siksikan hanggang sa maitulak ako paharap.Tumilapon ako sa harapan, nabuwag ang pagkakapit ng mga bantay dahil sa lakas ng pagkatulak sa akin, napapikit ako at ini expect kong mag lalanding na ang aking mukha sa may sahig. Good bye magandang kutis. Kayo na ang bahala sa akin Lord sabi ko sa aking isipan at naghintay ng pagkatumba pero imbes na sa matigas na bagay ako masusubsob.
Naramdaman kong lumanding ang aking bibig sa isang malambot na bagay pero hindi ako natinag bagkos pumikit pa ako lalo at sumiksik sa isang bagay na nakadagan sa akin. Hanggang sa makarinig ako ng tinig kaya napamulat ako."Sir sir are you ok," rinig kong boses kaya napamulat ako at nanlaki ang aking mata ng makitang ang malambot na dumikit sa akin pala'y isang labi.
Napalunok ako at napaawang ng mapatingin ako sa kanyang mukha'y makita ko si Nimer na nakatunghay sa akin na nakakunot ang noo."Are you done staring? Baka gusto mong tumira na lang sa itlog ko dahil kanina mo pa hinahawakan," sarcastic niyang sabi kaya napatingin ako sa aking kamay at napabitaw ng di oras dahil nakahawak nga ang kamay ko sa kanyang ari.
Nagulat ako kinabukasan ng nasa kwarto ako ni Nimer, tulog na tulog itong nakayakap sa akin. Napatitig ako dito ng makita ko ang kaniyang payapang pagtulog.Ngayon na lang ulit nangyari ito kaya lubusin ko na at baka ngayon na lang ang huli. Inaalala ko kung anong nangyari kahapon at kung bakit nandito ako ngayon sa kaniyang kwarto na natutulog.Ang naalala ko lang kasi ay ng kumain kami sa mga turo turo at ng pumasok sa kami sa loob ng bahay nagkaniya kaniya na kami ng pagpunta ng aming mga kwarto.May usapan pa nga kaming manunuod sana ng movie pero mukhang hindi na nangyari yun. Yun lang ang naalala ko kasi ng pagpasok ko sa kwarto bumalik na muli ang sakit ng aking ulo.Doon nagsimula ito kaya masamang masama ang aking pakiramdam na naligo. Doon ako natigilan, naalala ko pala na naligo ako.Then hanggang doon na lang yun as in wala na. Hindi ko alam kung paano ako umahon or kung paano ako nagpalit that time. Litong lito talaga ako, naoatingin ako sa kwarto ni Nimer at napa ngiti
Nagulat ang mga kasambahay ko ng makita nila kami ni Jenny nag magkayakap. Hinihintay ko pa kasing kumalma ito. Alam kong in any minute tatalab na ang gamot na kaniyang ininom.Kahit na nahihirapan ako hinayaan ko lang siya, hindi ko alam sa aking sarili kung bakit ko ito ginagawa pero masaya ako na makita ko siyang lumalapit na din sa akin.Ngayon lang ako nakaramdam ng kapayapaan, tatlo silang inutusan ko at ang driver na kasama nila'y tumulong na rin para mabilisan nilang malinis ang kwarto ni Jenny. "Take out all her cloths and wash them," ani ko sa kanila."Pati ba mga kumot na nakatago Sir," tanong ni ate Adelina.Kasambahay sila sa bahay namin sa forbes ang pinadala ko dito. Wala kasi sila dad kaya pwede ko silang utusan. Busy naman ang mga yun sa america sa business namin doon kaya matatagalan pa sila dun. Matagal ng hinahanap ni mom itong si Jenny. Gustong gusto niya si Jenny para sa akin kaso hindi ko naman gusto itong si Jenny. Naiisip ko kasing pera lang ang habol niya s
Napalunok ako ng makita ko ang kahubaran niya. Napaawang ang bibig ko at dahil sa pagkagulat hindi agad ako natinag pero ng maalala ko ang aking ginagawa doon lang ako natauhan kaya napa labas ako agad. "Ahhheeemmm, Jenny... sorry hindi ko sinasadya. Akala ko kasi kung ano na nangyari sayo," pahayag ko. Hinintay ko tong sumagot sa sinabi ko pero nagtaka ako dahil wala namang sagot mula dito. Hindi ako mapakali sa aking kinatatayuan kaya nagpalakad lakad ako at ng hindi na makatiis nagsalita akong muli. Nilakasan ko para marinig niya pero wala pa rin.Kaya hindi na ako nagpatumpik tumpik pa pinasok ko siya at pagalit na sinita ko ito pero tumingin ako sa kabilang side para hindi ko makita ang katawa niya. Kaso hindi pa rin ito umiimik kaya hindi na ako nagpatumpik tumpik pa humarap ako sa kaniya at nilapitan ito ng lubusan. Hindi ko na alintana kung makita ko man ang kaniyang katawan. "Jenny, are you listening or what?" Bulyaw ko, hindi ko na napigilan pa ang aking sarili. Kanina pa
Yun ang naging kabanata ng buhay ko na hanggang ngayon dala dala ko pa rin hanggang ngayon. Now nandito ako ngayon kaharap si Jenny na masayang masayang kasama siya.Ngayon ko lang narealized na hindi rin pala siya gaya ng iba na yung nagpapapansin lang ang alam. Ngayon lang din ako nagkaroon ng ganitong kasayang araw. Maganda din pala lumabas at kumain sa mga nasa tabi tabi lang.Nakangiti akong naghihintay sa kaniya dito sa sala. Katatapos ko lang maligo, sinabihan ko siyang manonood kami ng movie dito at kakain ng pizza. Yun ang hiniling nito sa akin which I ask my assistant to send here.Nagpabili na rin ako ng salad or mga fries which I don't eat pero dahil sa yun ang mga gusto nito kaya pagbibigyan ko. Never akong kumain nito in my life, alergy ako sa mga pagkain sa labas kaya may sarili akong chef at kung nasa labas man ako sa mahal na restaurant ako kumakain dahil may choices ako.Pwede kasi akong magpagawa ng pagkain na gusto ko pero kanina hindi ko talaga akalain na mapapaka
Umuwi ako para maligo agad, natauhan na ako. Ayoko namang magalit sa akin ng tuluyan ang aking ama at baka mamaya niyan itapon na ako sa ibang bansa at hindi na ipakita pa sa akin si mom.Mahal na mahal ko si mom kaninang nakita ko siyang nawalan ng malay doon ako parang nauntog. Bumalik ako sa aking sarili. Bakit nga ba magsasayang ako sa isang bagay na hindi naman para sa akin. Marami pang darating diyan, hindi pa ngayon pero soon.Lagi akong nagpapasaway kay mom pero hindi ibig sabihin nun na wala na siyang halaga sa akin. Iisa lang ang ina ko at yun ang hindi ko kayang mawala sa akin. Siya lagi ang andiyan sa tuwing may mabigat akong dinaramdam. Na kahit iwan na ako ng buong mundo pero siya nandiyan parin. Hindi niya ako iniwan noong panahon na kaylangan ko ng karamay. Siya lang ang taong nakaka intindi sa akin.Kakausapin ko si Ivy one of this day kapag ok na si mom. Kaylangan naming mag usap ng masinsinan para matapos na ang aming relasyon. Ayoko ng may kahati, kung pamilya niy
Ilang linggo akong nagkulong dito sa kwartong inuupahan ko at nag inom na mag isa. Simula kasi ng dumating ang aking inupahang mag imbestiga kay Ivy at malaman ang lahat parang nawalan na naman ako ng ganang mabuhay. Galit na galit ako sa kaniya at sa sarili ko. Akala ko kami na akala ko magiging masaya na rin ako gaya ng pinapangarap ko pero hindi pa pala. Mas malala pa pala ngayon.Nang malaman ng magulang ko ang pinaggagawa ko pinuntahan niila ako dito sa australia. Binalita kasi ng mga tauhan ko ang mga pinaggagawa ko dito kaya nila nalaman.Galit na galit si mom, kulang na lang kaladkarin niya ako pauwi ng makita ang hitsura ko dito. Muntik na siyang atakehin. Halos puro alak na lang ang nandito sa kwarto ko at mga upos ng sigarilyo. Pinagalitan niya lahat ng mga tauhan ko, bakit ngayon lang daw nila sinabi ito. "Get change, we will go back to the philippines..." ani nitong galit na galit pero hindi ako ngapatinag. Umiinom lang ako sa gilid na parang walang naririnig kaya naga







