Chapter 8

Nagtagpo ang mga mata nina Ylaine at Adrian, hindi nagsalita ang lalaki. Sa halip, bahagya lamang itong tumango bago umupo sa kabilang panig ng mesa. 

"Let's begin," malamig nitong sabi.

Nagsimula ang meeting sa paliwanag ng kinatawan ng clinic.Ayon sa paunang imbestigasyon, may hindi nag tugmang impormasyon sa mga label at laboratory records ng dalawang sample na pinroseso noong araw ng procedure ni Ylaine.

Dahil dito, may posibilidad na ang sample na ginamit sa kanyang insemination ay hindi ang sample na inilaan para sa kanya. 

"At this stage, we're reviewing the chain of custody and all available records to establish exactly where the error occurred," paliwanag ng kinatawan. "We sincerely regret the distress this situation has caused."

Hindi agad nagsalita si Adrian.

Binuklat muna niya ang dokumentong nasa harap niya bago itinaas ang tingin sa kinatawan.

"Your clinic handled a highly sensitive medical procedure. How could two samples be mixed up in the first place?"

"Sir, we're conducting a full internal investigation. We won't speculate until the review is complete."

"That's not the answer I need."

Tumahimik ang buong silid.

Hindi sumigaw si Adrian, ngunit sapat ang lamig sa kanyang boses para maramdaman ng lahat ang kanyang pagkadismaya.

"Someone made a mistake, and now two patients are dealing with the consequences. I want to know what safeguards failed and what you're doing to prevent this from happening again."

"Understood, Mr. Montenegro. We will provide a written report once the investigation is complete."

Samantala, tahimik lamang na nakaupo si Ylaine.Nauunawaan niya ang galit ni Adrian. Kung siya ang nasa lugar nito, malamang ay ganun din ang nararamdaman niya.

Ngunit habang pinakikinggan niya ang usapan, hindi niya maiwasang isipin ang sarili niyang sitwasyon.

Wala siyang kasiguraduhan kung ano ang mangyayari sa kanya.

At kung sakaling mabuntis siya, hindi na simpleng pagkakamali lamang ang kailangan niyang harapin.

"Ms. Ylaine."

Napatingin siya sa kinatawan.

"Yes?"

"We'd also like to hear your concerns. Do you have any questions regarding the procedure or the next steps?"

Huminga nang malalim si Ylaine.

"Yes. I have one question."

Saglit siyang tumingin kay Adrian bago muling humarap sa kinatawan.

"If the sample used in my procedure really belonged to Mr. Montenegro, what happens if I become pregnant?"

Walang agad sumagot.

Maging si Adrian ay napatingin sa kanya.

Sa unang pagkakataon, narinig niya ang boses ng babae nang direkta itong magsalita tungkol sa posibilidad na may mabuo dahil sa nangyari.

Hindi nito itinago ang takot sa mga mata nito.

"I understand that the investigation is still ongoing," dagdag ni Ylaine. "But I need to know what I'm supposed to do. I've been trying to have a child for years. This is already my fourth, and now I don't even know whose sample was used."

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang hawak ang tissue sa kanyang kandungan.

"I didn't ask for this to happen. I didn't know anything about the mistake. I just wanted to have a baby."

Natahimik ang silid.

Hindi inaasahan ni Adrian ang huling sinabi nito.

Sa isip niya, ang babaeng kaharap niya ay isa pang pasyenteng naapektuhan ng kapabayaan ng klinika. Ngunit ngayon, narinig niya ang dahilan sa likod ng procedure nito.

Hindi lamang ito isang medical complication para sa babae.

Isa rin itong pangarap na matagal nitong pinaghirapan, na ngayon ay nababalot ng takot at kawalan ng katiyakan.

"Ms. Ylaine," sagot ng kinatawan, "we will arrange the appropriate follow-up and provide guidance based on the verified findings. For now, we cannot confirm whether the procedure was successful or whether the sample in question was definitively used."

Tumango si Ylaine, ngunit halatang hindi pa rin siya panatag.

"May isa pa po akong tanong."

"Go ahead."

"May karapatan ba akong malaman kung sino talaga ang ama ng posibleng maging anak ko?"

Napatingin ang kinatawan kay Adrian at sa mga legal representative nito bago sumagot.

"We understand your concern. Any disclosure will need to follow the applicable consent, medical privacy, and legal procedures. We'll have our legal team explain the process to you."

Muling napayuko si Ylaine.

Hindi niya alam kung dapat ba siyang matakot o umasa.

Matapos ang ilang minuto ng pagtalakay sa mga susunod na hakbang, nagkaroon ng maikling pahinga ang meeting habang naghahanda ang mga kinatawan ng karagdagang dokumento.

Lumabas si Ylaine sa conference room upang uminom ng tubig.

Nang makarating siya sa maliit na lounge sa dulo ng hallway, inilapag niya ang bag sa isang upuan at napahawak sa noo.

Masyadong maraming nangyari sa loob lamang ng ilang araw.

Hindi pa siya nakababangon mula sa galit ni Mike, at ngayon ay kailangan niyang harapin ang isang lalaking maaaring maging bahagi ng buhay niya sa paraang hindi niya kailanman pinangarap.

"Are you alright?"

Napalingon siya.

Nakatayo sa may pintuan si Adrian.

Sa malapitan, mas lalo niyang napansin ang seryosong mukha nito. Hindi ito mukhang taong madaling lapitan, at lalong hindi mukhang isang lalaking komportableng makipag-usap sa mga estranghero.

Agad na inayos ni Ylaine ang kanyang tindig.

"Yes I am, thank you."

Tiningnan siya ni Adrian nang ilang segundo bago lumapit sa mesa upang kumuha ng tubig.

"I don't think either of us expected to be in this situation."

Hindi alam ni Ylaine kung ano ang isasagot.

"You're right."

"Let me make one thing clear," sabi ni Adrian habang nakaharap sa kanya. "I'm not blaming you for what happened."

Bahagyang nanlaki ang mga mata ng babae, marahil ay napansin nito ang pagtataka sa kanyang mukha dahil nagpatuloy ito. 

"The clinic made a mistake. We both deserve answers, and I intend to make sure we get them."

Hindi inaasahan ni Ylaine ang mga salitang iyon.

Sa bahay, ang unang taong dapat sana ay naniniwala sa kanya ay siya pang nagduda sa kanyang katapatan. Ngunit ang lalaking ngayon lang niya nakilala ay agad na nagsabi na hindi siya nito sinisisi.

"Thank you," mahina niyang sagot.

Saglit na natahimik ang dalawa.

Hindi alam ni Ylaine kung dapat ba siyang mag paliwanag tungkol sa sarili niya. Hindi rin niya alam kung ano ang iniisip ni Adrian tungkol sa kanya.

Sa huli, siya ang unang nagsalita.

"I never intended for this to happen. I just wanted to have a child with my husband."

Hindi nagbago ang ekspresyon ni Adrian, ngunit bahagya itong tumingin sa kanya.

"Does your husband know about the situation?"

"Yes."

"Is he here?"

Umiling si Ylaine.

"He didn't come."

Hindi na nagtanong si Adrian.

Hindi niya alam ang buong kwento ng mag-asawa, at wala rin siyang balak manghimasok sa kanilang personal na buhay. Ngunit napansin niyang sa tuwing binabanggit ni Ylaine ang kanyang asawa, tila may lungkot na pilit nitong itinatago.

"I see."

Muli silang natahimik.

Bago pa man makapagsalita si Adrian, bumukas ang p***o ng conference room at lumabas ang isa sa mga kinatawan.

"Mr. Montenegro, Ms. Ylaine, we're ready to continue."

Tumango si Adrian at bahagyang tumabi upang makadaan ang babae.

"After you."

"Thank you," sagot ni Ylaine.