LOGINCiara's point of view
I felt a growing sense of unease about my fertility checkup, so I decided to just go home without waiting for Luca to show up. I had waited nearly an hour at the bus stop near Dr. Collins’ clinic, pero wala pa rin si Luca. His phone was turned off, too. Instead of creating a scene or showing my temper in public, I quietly booked an online motorcycle ride and left on my own. Pagdating sa bahay, I freshened up and tried to shake off what happened. Ayaw ko nang maalala kung paano ako tinitigan ni Dr. Collins, o kung paano niya pinaalis ang underwear ko sa loob ng isang naka-lock na kwarto. From what I knew, that wasn't how a proper checkup was supposed to go. And the door definitely shouldn't have been locked. Nakakatakot talaga. It’s true, Dr. Collins was my high school crush. Pero ngayon, alam kong may hangganan. I would never think of cheating on Luca, no matter how cold he has been to me these past few months. Pagkatapos maligo, I hurried to the kitchen to cook dinner. It was already three o'clock, and usually, Luca would be home from work around five. Habang nag-aayos ako ng gulay mula sa ref, my cellphone suddenly rang. When I looked at the screen, I saw my mother-in-law was calling. Napabuntong-hininga ako bago sinagot; I already guessed what she was going to ask, about the checkup, ano pa nga ba? “Hello, Ciara. Kumusta ang consultation? Mas maayos ba si Dr. Collins kaysa sa mga nauna?” she asked immediately. I forced a small smile kahit wala namang nakakakita. “Maayos naman po, Ma. Sabi niya okay ako, walang problema. Pero… si Luca, hindi siya nakapunta. Nagdiretso na yata sa office.” “Ha? Bakit hindi siya sumama? Hindi ba pwedeng mag-leave man lang?” there was a hint of irritation in her voice. “I’m not sure po. His phone was off the whole time. Siguro mas mabuti kayo nalang ang magtanong sa kanya, ma,” I answered evasively, while I continued slicing the onions. “Ganun ba? Sige, kakausapin ko siya mamaya. Pero kailangan niyang magpacheckup din para malinaw na talaga ang problema. Kung hindi siya available ngayong linggo, mag-schedule na lang tayo ng balik kay Dr. Collins sa next Sunday para makasama siya.” Parang may pumulupot naman na tinik sa dibdib ko. The thought of going back to Dr. Collins’ clinic terrified me, even if Luca would be there. “You two really need to go back. Habang willing si Dr. Collins tumulong, libre pa ang checkup. Imagine mo na lang kung sa ibang clinic kayo magpa-program, ang laki ng gastos. Covered nga siya ng PhilHealth, pero limitado lang ‘yung services. Baka may ilang tests o procedures ka pa ring kailangan na bayaran.” I kept quiet. Alam kong wala ring mangyayari kahit sumagot ako. My in-laws were just like my parents, laging nakapako sa iisang tanong. “Kailan ka magkakaanak?” It was as if a baby could just be bought at the market, right alongside a bundle of kangkong. “You and Luca should really follow Dr. Collins’ advice,” Zelda said firmly over the phone, her tone leaving little room for argument. “Yes po, ma,” I answered, pero ramdam pa rin ang pag-aalangan sa boses ko. I carefully continued slicing the vegetables while my phone was on loudspeaker, propped up on its stand. I let out a sigh before speaking again. “Pero… ma, hindi po ba nakakapagtaka? Bakit parang sobrang generous niya? Libre lahat ng checkup, kahit follow-up? Hindi po ba unfair sa kanya? Hindi ba siya nalulugi?” “Hindi naman,” Zelda replied, sounding almost annoyed by my question. “Dr. Collins is family. Pinsan siya ni Luca, so of course tutulungan niya kayo. Huwag mo nang isipin ‘yung gastos. Mas makakahiya kung tanggihan mo pa.” I pressed my lips shut and closed my eyes, letting out a deep breath. This encounter was just too much for today. “Okay po, ma.” I thought for a moment, then naglakas-loob akong itanong ang kanina pang bumabagabag sa isip ko. “By the way, si Dr. Collins po, ma, may asawa na ba siya?” Zelda took a deep breath before answering. “Wala pa siyang asawa. Pero may girlfriend ito ngayon, sinasabi ko nga na magpakasal na, e. Parang naghihintay pa ng sakuna, bago mag-asawa.” Parang may pumukpok naman sa dibdib ko. Just a girlfriend? So he wasn't married yet. For a second, all my high school memories came rushing back, how I once dreamed of Colton. Pero agad ko ring pinigilan ang sarili ko. No. You're married now, Ciara. Hindi na pwede. “Bakit mo tinatanong?” Zelda suddenly asked, sounding suspicious. “Ahhh, wala po, na-curious lang kasi,” I stammered. “Kanina po kasi parang, ang dami niyang personal na tinanong. About sa marriage, about kay Luca. Medyo, nakakailang, ma.” Zelda clicked her tongue on the other end. “Ay, ganyan talaga siya. Straightforward. Don’t take it personally. Gusto lang niya malaman lahat para matulungan kayo.” “Pero ma, sobra po itong direct. Parang hindi na checkup, more like interrogation,” I admitted softly, almost whispering. “Ciara,” Zelda’s voice hardened. “Huwag kang mag-isip ng kung anu-ano. Colton is a good doctor. Maswerte nga tayo na siya mismo nag-offer na tumulong.” Natahimik naman ako. I wanted to refuse, pero naisip ko rin kung gaano kalaki ang pressure sa amin ng pamilya ni Luca. “You’ll go back there, won’t you?” Zelda pressed again. I bit my lip. "Ma, pwede po ba na this time siguraduhin natin na kasama ko na si Luca? Ayokong maulit na mag-isa ako. Hindi ako comfortable. Lalo na kung bigla na lang siyang mag-decide pumasok sa trabaho.” “I’ll talk to him,” Zelda promised. “I’ll ask him to take a leave. Hindi pwedeng palaging may palusot si Luca. And weekend naman pala ang next schedule, ha.” “Salamat po talaga, ma,” I said quietly. “Oh, one more thing,” dagdag pa ni Zelda. “This Saturday night, Colton invited us for dinner at his place. You and Luca are coming. Kami ng Papa mo sasama rin.” Nanlaki naman ang mga mata ko, halos mabitawan ko na ang kutsilyo. “Dinner sa bahay ni Dr. Collins?” “Yes. Don’t worry, nandiyan ang girlfriend niya. Makikilala n’yo rin. Para mas comfortable ka na sa kanya, makita mong normal lang ang buhay niya,” Zelda explained. I forced a smile. “Ah, okay po, ma. We’ll come.” “Good. Next week, Sunday, balik kayo sa clinic niya. Wala nang excuses, ha,” Zelda said in her usual commanding tone. “Yes, ma. I’ll prepare dinner na po before Luca gets home.” “Alright. Ako rin, magluluto para sa Papa mo. Call me later kapag nandiyan na si Luca.” Pagkababa ng tawag, nanatili akong tulala, hawak pa rin ang kutsilyo. Paulit-ulit kong inuusal sa isip ko, Dinner sa bahay ni Colton. I didn't know if I should be more afraid or more curious about what I would see.Ciara's point of view Nang makalayo na ako sa bahay ni Luca, doon lang ako nakahinga nang maluwag. Hawak ko ang manibela ng hiram na sasakyan ni Caden, isang sleek na SUV. I looked at my reflection in the rearview mirror. May buhay na ulit ang mga mata ko. Inilabas ko ang phone ko at tinawagan si Dr. Colton Astor Collins."Ciara," bungad niya, at agad akong napapikit sa lalim ng boses niya. "Are you okay? Did you get out of that house?""I'm fine, Colton. Safe na ako. Nakuha ko na 'yung mga kailangan ko," sagot ko habang maingat na nagmamaniobra sa traffic."Anyway, have you eaten? You skipped breakfast kanina.""Hindi pa nga, actually. Ngayon ko lang naramdaman 'yung gutom matapos ang kaba ko kanina."Tumahimik siya nang sandali bago nagpatuloy. "Have dinner with me? I know a quiet place where we can talk freely."Napangiti ako nang hindi ko namamalayan. "Dinner? Is this a strategy meeting or a date, Dr. Collins?"
Ciara's point of view Nagising ako sa silaw ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng condo ni Caden. Ang sakit ng ulo ko ay parang may martilyong pumupukpok sa bawat gilid ng bungo ko. Ramdam ko rin ang bigat ng mga braso nina Caden at Kate na nakadagan sa akin, magkakasama kaming sumalampak sa faux fur floor mat kagabi hanggang sa mawalan na ng malay. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko. Amoy alak pa rin ang paligid, hinaluan ng amoy ng malamig na pizza at ang pamilyar na pabango ni Caden. Sinubukan kong gumalaw, pero agad na umalingawngaw ang reklamo ni Kate sa tabi ko. "Argh... Ciara, stop moving. My brain is literally vibrating," ungot ni Kate, ang buhok niya ay gulo-gulo na at ang mascara niya ay kalat na sa ilalim ng mga mata. "Gising na, mga mima," bulong ni Caden na nakadapa pa rin, ang boses niya ay manly na paos na parang galing sa isang linggong konsyerto. "Kailangan nating mabuhay. Hindi pa tapos ang giyera." Matapos ang mahabang serye ng pag-ungol at pag-in
Ciara's point of view Lumipat kami sa center ng living room, sa expensive floor mat ni Caden na gawa sa faux fur na sobrang lambot sa balat. Sa gitna namin, nakalatag ang iba't ibang bote ng expensive liquor na kinuha ni Caden sa kanyang private bar. Marami ring foods na in-order. May tequila na rin, may whiskey, at kung anu-anong alak na alam naming bukas ay bibigyan kami ng matinding hangover, pero wala kaming pakialam. We wanted to be wasted. We wanted to drown the pain in alcohol and laughter. "Raise your glasses, mga mima!" sigaw ni Caden habang nagsasalin ng shot. "To the single life of Ciara Sinclair! Legally single, spiritually free, and physically... well, work in progress!" "Cheers!" hiyaw namin ni Kate. Uminit ang lalamunan ko sa unang shot, pero kasunod niyon ang gaan sa dibdib. Nagsimula na ang walang katapusang asaran at banter na kaming tatlo lang ang nakakaintindi. "Alam niyo," simula ni Kate, medyo namumula na ang pisngi, "Ang mga lalaki talaga, lalo na '
Ciara's point of view Hindi pa lumilipas ang isang oras, narinig ko na ang pag buzz ng condo. Pagbukas ko, bumungad sa akin si Caden. He was wearing a simple tailored shirt and dark jeans, manly as always, but ya already know the story ayt? And oh, his eyes were blazing with fury. Agad siyang pumasok at niyakap ako nang mahigpit. "Look at you... you're so thin," bulong niya bago humarap kay Colton na nakatayo sa may bar counter. The tension in the room was thick. Two tall, capable men staring at each other. Colton with his calm, surgical precision, and Caden with his protective, raw energy. "Dr. Collins," Caden acknowledged, his tone professional but cold. "Caden," maikling sagot ni Colton, his jaw still tight. Humarap sa akin si Caden, hawak na ang mga balikat ko. "I’m taking her with me. She needs a place where no related to that díck. My place is off the grid for Luca. Doon tayo, Ciara. We're going to start the war, and we're going to win." Tumingin ako kay Colton. H
Ciara's point of view Ramdam ko ang bigat ng titig ni Colton habang pinagmamasdan akong mag-ayos. "Where are you going now, really?" tanong niyang may bakas ng pag-aalala, o baka pag-aalinlangan. I sighed, clutching the black card in my hand. "I think I'm going to call my best friend first, Caden. I need someone I’ve known for years, someone outside this Castillione mess. I’ll stay with him for a moment habang inaayos ni Atty. Villareal ang mga papel ko." Halos agad na nagbago ang timpla ng mukha ni Colton. His expression darkened instantly. Ang mga panga niya ay nagtagis at ang kanyang mga mata na kanina ay puno ng malasakit ay biglang naging malamig at matalim. "Ahm... he's gay, don't worry," mabilis kong dagdag. I felt the urge to explain myself. Hindi ko alam kung bakit kailangan kong magpaliwanag, but I felt like I should. Siguro dahil sa nangyari sa amin kagabi, o siguro dahil ayaw kong isipin niya na tumatakbo ako patungo sa ibang lalaki. He let out a short, dry bre
Ciara's point of view Huminga muna ako ng malalim bago pinindot ang dial button sa bagong phone. Kahit nanginginig ang mga kamay at punong-puno ng self-loathing ang isip ko, kailangan kong maging praktikal. Kung gusto kong lumaya kay Luca, at protektahan ang sarili ko sa kung anong meron kami ni Colton, kailangan kong dumaan sa tamang proseso. "Atty. Villareal speaking," bungad ng seryosong boses ng abogado sa kabilang linya. "This is Ciara Castillione," panimula ko, sinubukan ko na ring patatagin ang boses ko. "Gusto ko sanang malaman kung anong kailangang gawin para mapabilis ang annulment namin ni Luca. I need to know the grounds, the timeline... everything." "Ah, the Valencia-Castillione case," narinig ko ang pagtipa niya sa keyboard. "Wait for a second, Ciara. Let me access the integrated database ng PSA at ang records ng Regional Trial Court kung saan kayo ikinasal. Dr. Colton asked me to do a preliminary check earlier today." Tumahimik muna ang kabilang linya. Ang na







