Kabanata 3

Aia's POV

“Bye! Ingat.” paalam ko sa aking boss matapos ako nitong ihatid sa bahay.

Mula pa noon ay isinasabay na niya ako sa pag uwi. Pabor naman sakin 'yon dahil makakatipid ako sa pamasahe at iwas hassle na rin sa pag commute. Pagharap ko naman sa aming bahay ay nakita ko naman si lola na naka silip sa bintana.

“Ang Boss mo ba iyon, Aia?”

Bungad niya sa akin nang pagbuksan niya ako ng pintuan.

“Opo, La.” nagmano muna ako kay lola bago pumasok sa loob. Sumunod naman sa akin si lola.

“Kumain ka na ba?” kinuha nito ang mga dala ko at iniligpit. Naupo muna ako sa aming sofa para magpahinga, bago ako umakyat sa kwarto.

“Opo lola, kumain na kami ni Sir Dark bago umuwi.” ngumiti naman ang aking lola na tila nasisiyahan sinabi ko.

“Alam mo ija, natitiyak kong may gusto saiyo yang boss mo.”

Agad ko namang kinontra si lola.

“Lola ilang beses ko po bang sasabihin na walang malisya yon kay sir Dark? Mabait lang po sa akin yung tao.”

“Apo ano bang masama sa sinasabi ko? May katarata ba yang mga mata mo? Bakit ba hindi mo makita ang intensyon saiyo ng Boss mo? Walang lalaking magtat'yaga sayo mag hatid-sundo ng walang ibang ibig sabihin. Ayaw mo lang imulat ang mga mata mo sa katotohanan na gusto ka ng Boss mo.”

Heto na naman kami. Sa tuwina ay ipinagpipilitan niya na may gusto sa akin si Sir Dark.

“kapapanood mo yan ng telenobela, Lola. Siyam na taon ko na pong kasama si Sir Dark, at alam ko na walang malisya sa kan'ya ang pag hatid-sundo n'ya sa akin. Dito rin naman kasi ang daan n'ya papuntang work kaya isinasabay na niya ako. Isa pa Lola, secretary nya ako. Wag nyo po bigyan ng malisya ang madalas naming pagsasama kasi trabaho lang po 'yon.” paliwanag ko na naman sa kaniya. Ilang beses ko na kasi ipinaliwanag ang bagay na yon kay lola pero lagi pa rin niyang ipinagpipilitan na may gusto si Sir Dark sa akin.

“Eh, kung ganon, kung wala kang gusto sa amo mo at wala siyang gusto saiyo, bakit hanggang ngayon ay hindi ka parin nag bo-boyfriend? Aia 29 ka na.”

Naitirik ko na lang ang aking mga mata. Heto na naman kami sa aking edad

Rinding-rindi na ako sa pagpapamukha nila sa 'kin ng edad ko.

“Eh, hindi ko pa nga kasi nakikita ang lalaking gusto kong mapangasawa, Lola.” katwiran ko.

“Eh, paano mo nga makikita kung' yang boss mo ang lagi mong kasama? Bakit ba kasi hindi na lang kayo ng boss mo? Bagay naman kayo.”

“Lola, ano po bang pinagsasabi n'yo dyan? Si Sir Dark ay mayaman. Sobrang yaman! Tagapagmana ng lahat ng business nila. Ako? Lola, secretary n'ya lang ako. Imposible 'yang gusto n'yong mangyari... Isa pa, hindi ako ang type ni Boss at hindi rin s'ya ang type ko. Babaero yon, Lola! Wala' yong siniseryosong babae. Tinitikman nya lang, tapos good bye na!” dire-diretso kong sabi.

Huli na nang marealize ko na naibuking ko na ang sikreto ng malandi kong Boss.

“Talaga bang Babaero yon?” hindi makapaniwalang tanong ni lola na parang naging interesado sa isiniwalat ko. Naupo na ito sa single sofa at mukhang balak pang alamin ang iba pang bagay tungkol sa amo ko.

“Opo, Lola. Ako lang naman ang inuutusan non na mag hatid ng mga bulaklak sa mga babae niya. Kaya doon pa lang, malinaw nang walang gusto sa akin ang boss ko at ganon din naman ako sa kan'ya. Ayoko nga don, Lola! Ayoko sa lalaking kung sino-sino na ang nagalaw noh!”

Mukhang nakumbinsi ko naman si lola sa sinabi ko dahil biglang umasim ang mukha niya sa mga ipinagtapat ko.

Sorry boss, hindi ko naman talaga balak siraan ka kay lola.. Pero yon naman ang totoo. Ginawa ko lang to para na rin matigil na si lola sa pangungulit niya.

“Ang akin lang naman, apo. Eh, matanda na ako.. Gusto ko lang naman na bago ako mamatay ay makita kitang magkaroon ng makakasama sa buhay. Ayokong iwan kang mag-isa. Pag pasensyahan mo na kung nagiging makulit ang lola at inaapura na kitang mag-asawa.”

Bata pa lang ako nang mamatay ang mga magulang ko sa aksidente. Nag-iisang anak lang ni lola ang tatay ko kaya wala akong mga pinsan. Nag-iisang anak lang din ako ni tatay kaya wala rin akong kapatid. Apat na taong gulang pa lang ako ng bumangga ang tricycle na sinasakyan ni Tatay at Nanay sa isang truck na nawalan ng preno. Kalunos-lunos ang sinapit nila na halos magka durog-durog na ang kanilang mga katawan.

Si Lola ang nagtaguyod sa akin. Siya ang tumayo kong ama at ina. Kaming dalawa lang ang magkasama sa buhay. Naiintindihan ko na inaalala niya ako kapag nawala na sya. Pero ang isiping mawawala ang lola ko ay bagay na hindi ko yata kakayanin.

Hinawakan ko ang kamay niya. “Lola wag ka namang magsalita ng ganyan.. Hindi ko kakayanin na mawala ka. Wag ka pong mag-alala mag aasawa din po ako.”

Yinakap ako ni lola.

Alas dyes na ng gabi, pero hindi pa rin ako dinadalaw ng antok. Naglalaro sa isipan ko ang napag-usapan namin kanina ni lola.

Paano nga naman ba ako makakapag-asawa? Eh, buong oras ko ay nauubos na lang sa pag tatrabaho. Kung may free time man ako o day off ay mas pinipili ko na lang ang mag pahinga sa bahay dahil nakakapagod lang ang gumala at gastos lang din iyon. Isa pa ay hindi naman ako talaga mahilig maglalabas ng bahay. Mas masarap pang matulog na lang maghapon.

Iniisip ko kung paano ako makakakilala ng mapapangasawa. Asawa agad? Hindi ba pwedeng jowa na lang? Sa opisina, wala rin naman akong matipuhan. Kung di masyadong bata ang empleyado sa amin ay may mga edad na at pamilyado na. Ayoko naman maging kabit o kaya ay maging sugar mama!

Sa kakaisip ay hindi ko namalayang nakatulog na pala ako.