LOGINAUTUMN POV MABILIS na lumipas ang mga araw. Dahil sa purigido akong muling bumalik sa dati ang lakas ko, tinanggal ko na ang pagiging maarte ko. Tuwing umaga, pinilit kong mag walking at gumawa ng kahit ng kaunting exercise. Hindi ko lang alam kung napapansin iyun ni Prince dahil nitong mga naka
AUTUMN POV "SURPRISED! ATE, nakita mo ba iyan...grabe, ang daming regalo ni Kuya para sa iyo." excited na wika ni Loveria sa akin pagkapasok namin sa kwarto naming dalawa ni Prince Bumungad sa paningin ko ang mga sangkatutak ng mga regalo na naglakat sa kama. Kaagad naman gumuhit ang mapanuya
AUTUMN POV "Tita, ayos lang po ako. Kaunting sinat lang po ito pero pauwi na din po kami ng bahay." sagot ko din naman kaagad kay Tita Fiona Kung totoosin, pwede naman talaga akong humingi ng tulong sa kanya eh. Aware ako sa koneksyon na meron si Tita Fiona kasama na ang asawa nito. "Are you s
AUTUMN POV 'HALOS mahigit isang linggo din ako na naka confine sa hospital bago ako pinayagan ng doctor na makalabas. At sa loob ng mahigit isang linggo na iyun, hindi nagkulang si Prince na dalawin ako. Minsan, siya din ang nag-aasikaso sa pagkain ko. Sinusubuan niya din ako ng prutas. Kun
AUTUMN POV "ANO NGAYUN ANG PLANO MO?" seryosong tanong ko kay Maja. Nakita ko kung paano niya makailang ulit na pinunasan ang luha sa kanyang mga mata. Pagkatapos noon, narinig ko na inutusan nya ang kasama niyang itulak pa palapit sa aking kinahihigaan ang wheelchair. At nang tuluyan siyang nak
AUTUMN POV MULI akong nagising na ang unang sumalubong sa paningin ko nang idilat ko ang aking mga mata ay ang puting kisame. Amoy antiseptic at nang maalala ko ang mga nangyari bago ako nawalan ng ulirat, hindi ko na mapigilan ang mapaluha. "Prince." halos pabulong kong sambit. Tinatawag k
ELENA POV HINDI KO na pinigilan pa ang pagpatak ang luha sa aking mga mata nang tuluyan nang nakaalis si Jake. Alam kong malaki ang pagkukulang ko bilang asawa nito dahil nagawa nitong tumingin sa ibang babae. Oo, alam ko. Kahit siguro na ayaw aminin ni Jake sa akin, kaya siguro hindi ito nakauw
ELENA POV Ayos ka lang ba? Kung hindi ka kumportable, pwede mong sabihin sa amin.” Nakangiting tanong sa akin ni Doc Allen. Halos mahigit dalawang taon din akong nanatili sa bansang Germany para magpagaling sa sakit kong cancer. Naging masalimoot noon ang pag-alis ko ng bansa. Sa tulong nitong
ELENA POV “Ano ang nangyari?” puno ng pagtataka sa boses na tanong ni Jake habang nakatitig sa akin. Nasa bisig nito ang umiiyak na anak naming si Gianna. “Dad, kaya pala ayaw sumama ni Mommy sa atin dahil may iba siyang lakad eh. Ayaw na ni Mommy sa atin.” Parang nagsusumbong ang tono ng boses
Elena POV “Hayaan mo na muna si Gianna. Baka naman may tantrums lang. Mamaya, kapag okay na ang mood niya, uutusan ko siyang tawagan ka. Don’t worry, everything will be okay. Siguro, nagtatampo lang siya dahil hindi nasunod ang nais niya which is normal lang naman sa edad niya ngayun.” Seryosong w







